The Sense of an Ending (2017)

Met Jim Broadbent in de hoofdrol en Charlotte Rampling en Emily Mortimer in cruciale bijrollen verwacht je haast automatisch dat het met het acteerwerk wel snor zit. En de cast voldoet wat dat betreft gelukkig aan de verwachtingen, al vind ik de gelijkenis tussen Billy Howle [als de jonge Tony Webster] en Eddie Redmayne opvallend en een beetje afleidend. Uitstekend geacteerd met een aantal sterke momenten, vooral in de gesprekken die de oude Tony Webster [Jim Broadbent] heeft met zijn ex-vrouw [Harriet Walter, ook uitstekend] en zijn dochter Susie [Michelle Dockery]. De film draait om een dagboek dat door de moeder van zijn oude vriendin Veronica [Charlotte Rampling] aan hem is nagelaten, maar dat hij maar niet onder ogen krijgt omdat Veronica weigert hem dat dagboek te geven. De brief en de gedachten aan een dagboek brengen de nodige herinneringen naar boven en in flashback kijken we terug op de complexe relatie tussen Tony en Susie, waarbij Tony's schoolvrienden en Susies familie een belangrijke rol spelen. Het probleem van de film is dat het plot een wat te hoog GTST-gehalte heeft [of ATWT, wat u wilt] en daardoor niet alleen wat te ingewikkeld blijkt te zijn. De 'onthulling' aan het einde kon ik niet vatten en miste daardoor dramatisch impact. Dat is dan ook het grote manco aan deze film, want het scenario kabbelt een beetje voort van de ene gebeurtenis naar de andere, waarbij er aan de meest dramatische momenten geen enkele dramatische opbouw te pas komt. Je zou dat kunnen verklaren omdat de flashback is verteld vanuit het perspectief van Tony en dat hij na al die jaren vrij nuchter terug kan kijken op die momenten, maar dat maakt de film wat kil en afstandelijk en bij lange na niet zo meeslepend als hij had kunnen en moeten zijn.

Mwah... ik vond er weinig aan. Aan de cast heeft het niet gelegen want die speelt prima, het verhaal is gewoon niet zo boeiend. Het is allemaal wat suf, een oude man die herinneringen ophaalt over z'n vroegere liefje. De ontknoping heeft wel iets maar is ook niet al te duidelijk, wat er nou werkelijk gebeurd is kunnen we alleen maar over speculeren.

Matige film over een nukkige oude gescheiden man die met spijt terugdenkt aan zijn studententijd en zijn relatie met Veronica. Door toedoen van een testament gaat hij op zoek naar de vrienden van toen die hij uit het oog verloren heeft. Hoewel Broadbent het al bij al goed doet, vond ik het allemaal vrij klagerig. En ik ben niet de enige, want zijn ex die het allemaal moet aanhoren, raakt het ook stilaan beu. Gelukkig hebben ze nog hun zwangere bewust ongehuwde dochter die hen dra een kleinkind zal schenken. Wat later komt de oude Veronica in the picture onder de vorm van Charlotte Rampling. Neen, die ligt me niet, Benedetta uitgezonderd dan. Hoewel ze gelijk heeft niets meer te maken willen hebben met Tony, ligt me haar lichaamshouding niet tijdens het acteren. Verder een film die nergens boven het maaiveld uitsteekt. Mosselen noch vis, net niet...