The Odd Couple (1968)

Eén van mijn favoriete komedies allertijden! Jack Lemmon als de neurotische OCD-lijder en Walter Matthau als de luie sloddervos zijn een geniaal duo. Terwijl ze eerst elkaar steeds in de haren zitten, worden ze naar het einde toe toch afhankelijk van elkaar want tegengestelden vullen elkaar aan. Elke scene in deze film is goed, maar vooral het stuk als Felix de kamer binnenkomt en niemand mag het hebben over 'zelfmoord', vind ik erg leuk! Ongelooflijk hoe deze film blijft boeien terwijl bijna uitsluitend in één kamer werd gefilmd.

De jaren 70 (serie)versie is al erg goed maar deze film blijft overeind zelfs na 3x kijken! De sfeer alleen is al voldoende maar als je daarbij ook nog de acteerprestaties van de 2 beste acteurs van hun tijd rekent is het helemaal genieten! Genoeg humor, maar tegelijkertijd ook ontzettend veel diepgang in de personages, Jack & Walter spelen niet alleen dit koppel, ze ZIJN dit (rare) koppel! 4,5 sterren blijven staan, wat dacht je anders?!! Its a damn shame dat deze film niet meer hedendaagse kijkers weet te veroveren.

De verfilming van het gekende toneelstuk. Met de opening zit je al helemaal in de sfeer. Technicolor kleuren, pastelkleurige 60s kostuums en een jazz score van Neal Hefti die een tijd samenwerkte met Count Basie. The Odd Couple is een heerlijke komedie waarbij de vertaling van theaterstuk naar film ideaal is. Hier hou ik echt van. Met het sterke spel tussen Walter Matthau en vooral Jack Lemmon, die wat mij betreft hier gerust een acteerprijs voor mocht krijgen. Groots wordt het nooit, maar de humor werkt, de sfeer zit goed en je amuseert je van begin tot einde.