Something to Talk About (1995)

Degelijke en vakkundig gemaakte romantische komedie. Maar absoluut meer ook niet. En dat zou je van de maker van "Mitt liv som hund" en "What's eating Gilbert Grape" wel mogen verwachten.

Zonder twijfel één van de mindere films van Hallström, een niet echt uitgebalanceerd drama welk makkelijk had kunnen doorgaan voor een typische vrouwenfilm, ware het niet dat juist die vrouwen er in de karakterisering er bekaaid vanaf komen(onbegrijpelijk dat Roberts haar overspelige, lamzakkerige echtgenoot uiteindelijk vergeeft). De film moet het vooral hebben van de destijds indrukwekkende sterrencast waarin vooral La Roberts laat zien waarom ze in de jaren negentig qua roem op haar hoogtepunt was. Quaid zal met zijn overdreven spel nooit mijn favoriet worden en heeft hier ook nog eens een slecht geschreven, ondankbare rol, wat min of meer ook geld voor Duvall als de dominante, onsympathieke vader. Jammer ook dat het subplot over de paarden(races) maar niet interessant wil worden. Weinig evenwicht dus in een verhaal dat niettemin bij vlagen best grappig is, maar vooral het beetje extra venijn mist dat Hallström bij eerdere en latere producties wel wist toe te voegen.

"Als je wilt weten hoe een vrouw ruzie maakt moet je deze kijken" - m'n zus 2021 Het zal misschien aan mijn temperamentvolle familieleden liggen, en mijn achtergrond in de paardenwereld. Maar ik vind de karakters in deze film op veel momenten menselijk en herkenbaar. Het zit vol met snijdende, sarcastische comebacks en een sloot passieve agressiviteit... Daar moet je de lol van in zien denk ik, maar dan is het ook echt genieten!