Alleman (1963)

Zag onlangs nog deze film op nostalgienet, tenminste de opvolger van dat net. Ik blijf, ook na heel veel kijkbeurten, dit een boeiende documentaire vinden, ook na zoveel jaar heeft dit beeld van de inwoners van dit land niets aan kracht ingeboet. De wijze waarop Haanstra ons een spiegel voorhoud is ook nu nog actueel, verplaats de beelden uit de film ongeveer 50 jaar en je krijgt dezelfde opnames, alleen natuurlijk veel moderner, lawaaiiger, diverser en bovenal veel expressiever, maar de onderwerpen blijven gelijk. Liefde, kinderen, geboorte, toekomstplannen, genegenheid voor dieren, vrije tijds besteding, maar ook protesten jeugd die zich doet horen, maar ook dood en herdenken. Opgegroeid in de jaren 60, een puber in de jaren 70 is deze film voor mij steeds weer een prachtig tijdsdocument. Wat de film helemaal af maakt is het commentaar van Carmiggelt, in de jaren 70 had je de serie zwaarmoedige verhalen voor bij de haard, wat had ik een hekel aan die stem, maar nu begrijp ik pas wat voor een geweldige verteller deze man was.

Haanstra betoont zich andermaal als een geweldig observator en biedt bij deze docu een uitnemende staalkaart van de Nederlandse bevolking in de jaren zestig. Van mensen van de grote stad en van het platteland, in verschillende seizoenen van het jaar. Vakkundig gemaakte docu waarin uiteenlopende facetten van de Nederlandse volkscultuur de revue passeren, en beslist voor de ouderen onder ons van nostalgische waarde. Met ook een verrukkelijke voice over van Carmiggelt.

Een leuke documentaire over het dagdagelijkse leven van de Nederlander in de jaren 60 met de focus op de Nederlandse volkscultuur. In een productie van anderhalf uur wordt ontzettend veel info verstrekt, voornamelijk zuiver visueel, waarbij het gewoon de bedoeling is om te observeren. De voice-over is beperkt en is louter ondersteunend, niet echt verklarend. Zomer, winter, stad of platteland, het komt allemaal aan bod. Het schaatsen mag uiteraard niet ontbreken, maar het was fijn om ook heel even om dat bijzondere Friese fierljeppen nog eens in herinnering gebracht te hebben. Ook de sportbeelden vond ik echt leuk, het ouderwetse wielrennen en motorcrossen. Of het vermakelijke voetbal. Verpozen kon je op het strand of door lekker te keuvelen in de stad. Veel zal het in dat opzicht niet verschillen van pakweg België en ik kon er me zeker wel iets bij voorstellen. Leuke docu met vooral erg mooie knappe gemonteerde beelden. Perfect op snelheid ook. Fijn!