Être et Avoir (2002)

Enkele opsommingen 1: waar ik naar verlangde na de film : Cola, McDonalds, internet, digicams, iPods, strobos, lasers, knettergekke electronic, neon, discotheken, reclame, TV, fluo blauwe stereos, Nike, Puma, racewagens. 2: woorden die beginnen met kut en van toepassing zijn op deze docu: dorpje, kinderen, leraar, school, boeren, koeien, bomen, weer, velden. Dit is mijn persoonlijke hel. Het summum van dodelijke saaiheid. Wat heb ik aan een kleine met zo'n vreselijk wollen trui aan (die ik vroeger ook al nooit aanwilde) die met zijn familie er 10 minuten over doet om enkele rekensommetjes te maken. Troosteloos is het enige woord wat mij bijblijft. Troosteloos in al zijn aspecten. Eén mooie scene, wanneer het klasje afscheid neemt van de leraar. De enige moment wanneer ik ook maar een schraal beetje empathie voelde voor één van de personen. Niet dat dat de film redt van de 0.5* ... één van de slechtste dingen die ik al gezien heb. Deze film belichaamt alles waar ik niet van hou.

Geen traditionele film, maar een documentaire over een klasje. Tja, het was niet mis en eens leuk om gezien te hebben. 'k ben er nu niet echt onderste boven van, maar het was zeker ook geen afrader.