Hung Fan Kui (1995)

Bwah. Heb eigenlijk jarenlang het werkt van Chan vermeden. Vind persoonlijk dat er in HK veel indrukwekkendere films gemaakt worden, ook (en zeker) qua actie. Enkel in het stuntwerk in Chan onovertroffen, als zijn daar tegenwoordig dan weer de Thaise actiefilms die er een schepje bovenop doen. Toch ben ik de laatste tijd wat Chan films aan het meepikken. Je kan de beste man niet blijven negeren en zo komen er ook nog een paar grote regisseurnamen uit HK voorbij. Het eerste deel van de film was redelijk duf. Chan krijgt vooral veel slaag, het acteerwerk van iedereen behalve Chan is echt niet om aan te zien. Niet dat Chan zelf zo goed acteert, maar hij heeft op de één of andere manier toch genoeg charisma om te overleven voor de camera. Het is pas vanaf de scene in het hol van de bende dat de film wat opleeft, daarna uiteraard nog de érg spectaculaire eindscene met de hovercraft. Toch echt een paar keer verbaasd zitten kijken wat er allemaal onder dat ding verdween (inclusief mensen). Wel jammer dat in zulke scenes het camerawerk het wat laat afweten. Tweede deel vermaakt wel, maar het eerste deel is erg zwak en buiten de actiescenes heeft de film echt helemaal niks te bieden. Vermoed dat Chan toch vooral bekend is omdat hij het tot Amerika geschopt heeft, maar ik kijk liever naar een Yen of Li. Vlot vermaak is het wel (meestal alleen iets te lang), meer niet. 2.5*

Toch wel een erg leuk spektakelfilmpje, deze Rumble in the Bronx. Inhoudelijk stelt het allemaal geen bal voor en als je naar het acteerwerk kijkt, is het soms om te janken zo slecht, maar daar gelukkig genoeg tegenover. Doordat het soms erg knullig oogt, heeft de film vaak ook een erg komische lading over zich heen. Daarnaast zit er een hoop spectaculaire actie in, die op een prima wijze met humor wordt gemixt. Hierdoor is de amusementswaarde ongekend hoog. De eindscène, waarbij gebruik wordt gemaakt van een Hoovercraft is geweldig. Maar tussendoor laat Chan ook nog zien, hoe je door een boodschappenwagentje kruipt. Daarnaast knokt hij er lustig op los in een café. Allemaal momenten die dit toch wel de moeite waard maken. Leuke films dus, waarbij het spektakel en de humor het zwakke script en acteren gemakkelijk wegwerken. 3,5*

Rumble in the Bronx, de doorbraak van Chan in Amerika. Hiermee leerde het grote publiek deze geweldige kerel kennen. De film zelf is nogal pover van verhaal, maar Jackie Chan zelf is topvorm en levert snelle actie, stevige stunts en geweldige vechtscènes af. Half jaren '80 begon Chan met de bekende formule van actie en humor met z'n bekende vechtscènes waarin hij oa gebruik maakt van vele voorwerpen die hij tegenkomt. En ook eind jaren '90 draait deze formule op topniveau met een Chan die zeer sterk is. Gaandeweg zal hij om financiële redenen een reeks flauwe Amerikaanse blockbusters draaien om zo z'n andere projecten te kunnen financieren. De rest van de cast is wat minder en lijdt onder een grote typecasting dat tot in het karikaturale gaat. Al zijn die zware jongens in 't pak toch indrukwekkend en spelen de Chinese dames nog best wel goed. Anita Mui speelde hiervoor al met Chan in Drunken Master 2. Voor Françoise Yip is het toch één van haar eerste grote rollen en zal ze later wat bekender worden met films als Blade Trinity, Romeo must die en Black Mask. Bill Tung is ook geen onbekende, hij was al te zien in Police Story.