Double Jeopardy (1999)

Ongeloofwaardigheden? Ben ik dol op! Maar Double Jeopardy spant hierin wel erg de kroon, en gaat daardoor in het begin van de film vreselijk de mist in. Want wat doet Libby als ze erachter komt dat haar man nog leeft, en ze dus per direct vrij kan komen en haar zoontje weer kan zien? Hier een lijstje wat ze in ieder geval *niet* doet: - haar advocaat bellen - de politie bellen - ouders/vrienden bellen Dit terwijl ze het adres (!) en het telefoonnummer (!) heeft van haar dood gewaande man. Zelf weet ze telkens binnen 3,34 seconden erachter te komen waar haar man nu weer woont, dus zouden andere mensen dat ook moeten kunnen. Willen haar ouders hun kleinzoon niet meer zien? Is de bevriende cop uit het begin van de film niet iemand die je daar naar toe zou kunnen sturen? Heeft haar vriendin die nu met haar man samenwoont niet familie/vrienden die zeggen; he, je vriend is toch die vermoorde gast, wat doet die hier springlevend? Hier heb ik me vervolgens nog anderhalf uur aan geërgerd, waardoor Double Jeopardy nooit die spannende thriller werd die anderen er wel in zien. 1,5* voor mevrouw Judd die aardig speelt.

Double Jeopardy zonder Jeopardy. Film wil nergens echt spannend worden. Op de een of andere manier is het allemaal wel erg voorspelbaar en weet je op voorhand wel hoe een scene gaat eindigen. Zoals bijvoorbeeld de opzet van het levend begraven . Er wordt al erg veel van te voren weggegeven. Erg jammer, zo kan de film zich niet onderscheiden van de rest van de films in dit genre die veel beter qua opzet werken. Af en toe nog een goede scene ergens tussendoor en het goede spel van Judd en Greenwood en zelfs Jones op de auto-piloot redden deze film van een totale ondergang.

Raar die lage scores. Zeer vermakelijke film die geen moment mijn interesse wist kwijt te spelen. Volgens mij had ik deze ooit al eens gezien. Blijft een topfilm in dit genre sowieso. Ook prima filmmuziek en een paar heerlijke scènes. Zelfs het tikkeltje drama ontbreekt niet. Je kan zeggen cliché en blablabla maar dan stel ik me de vraag van had je het liever anders gezien dan? Wat dat betreft vind ik de film feelgood en heeft het dus een perfect einde. Judd speelt fenomenaal en erg geloofwaardig. Tommy Lee Jones heeft een goede chemie met haar terwijl hij eerst tegen haar werkt en op het einde inziet dat ze wel eens gelijk zou kunnen hebben. De plotgaten waar er hier velen over mekkeren, die zijn wel aardig verklaarbaar. Haar man had namelijk geld genoeg om zijn eigen dood in scène te zetten. Het is misschien geen meesterwerk zijnde dat ik er emotioneel van werd maar ik leefde wel mee met de moeder. Ik kan niet zo goed tegen onrecht.