Red Planet (2000)

Best oké. Toen de Mars-hype redelijk groot was heb ik er maar weinig van meegekregen, des te beter want nu we eindelijk wat échte beeldjes van Mars te zien krijgen is het leuk om de filmversies van 15 jaar geleden eens na te pluizen. Zoals wel vaker werken deze films het best zolang het mysterieuze deel uitmaakt van de film. Elke verklaring maakt een film als deze wat minder leuk, vooral genieten de eerste 45 minuten dus. De missie er naartoe, de landing, het aankomen bij de basis ... lekker avonturenwerk waar ik makkelijk van kan genieten. Wanneer blijkt dat men kan ademen is het plots wat minder, als AMEE dan ook nog uitgespeeld wordt als vijand verliest de film weer wat van z'n charme en de algen verklaring + het spirituele gezemel op het einde hadden absoluut niet gehoeven. Gelukkig is een film meer dan een einde en kijken deze filmpjes ook wel makkelijk weg. Effecten vond ik meevallen, er werd degelijk geacteerd en Mars zag er af en toe toch wel leuk uit. Het grappigste is dat binnen een jaar of 5 deze films waarschijnlijk terug superrelevant zijn! Iedereen een sterretje erbij dan. 2.5*

Tjonge jonge – zes maanden door de ruimte reizen om een mythische planeet te bereiken, en dan niets beters weten te verzinnen dan een confrontatie met het endoskelet van de T-101! Een intrigerend uitgangspunt over de mogelijkheid van het koloniseren van Mars verzandt in een simpel thrillertje over wie er gaat overleven en wie niet, hetgeen mij totaal Siberisch laat wanneer zowel de acteurs als de personages als de vertolkingen zo oninteressant zijn, met saaie dialogen, een obligaat maar nergens serieus uitgewerkt filosofisch laagje (Chantilas' spiritualiteit versus Burchenals materialisme), opdringerige en overdreven heroïsche muziek, en minstens één Pythonesk-lachwekkende sequens wanneer de landingscapsule als een gigantische duiventros over het oppervlak van Mars stuitert (ik verwacht steeds de stemmen van Terry Jones en Michael Palin te horen: "Ow!" "Eee!" "Aah!"). Een extra ster voor de fraaie en soms zeer overtuigende visuals (gedeeltelijk tenietgedaan door de sfeer van gedateerde seventies-televisie-SF aan boord van het schip) en de aanwezigheid van twee elementen die tot mijn verbazing in latere SF-films weer op zouden duiken: de vraatzuchtige kevers (die mij sterk deden denken aan de allesverslindende insecten uit de remake van The day the earth stood still [2008]) en de manier waarop Bowman aan haar "ruimtekabel" de zwevende Gallagher binnenhaalt (Jessica Chastain en Matt Damon in The Martian!). Maar verder... nee, het enige moment waarop deze film ècht spannend wordt is wanneer de prachtige Carrie-Anne Moss opeens in een topje gaat rondlopen.

Het heeft soms zijn charmes, die begin jaren '00 aankleding van dit soort (Mars) science fiction films. Over de gehele linie is het gewoon vermakelijk en zit er geen saai moment in de film. Maar ze moeten kappen met die afgezaagde romances. Die tussen Kilmer en Moss in deze film is wel heel tenenkrommend slecht in beeld gebracht. Slechter dan dit kom je ze haast niet tegen, maar de film krijgt hierdoor wel weer een campy gehalte. Ach, ze hebben wat geprobeerd en ik heb het wel eens slechter gezien. Dit is sowieso geen bloedserieuze film, dus zo hoeft het ook niet beoordeeld te worden. 2,5*