Predator: Badlands (2025)

Na Prey kwam de Predator franchise gelukkig weer op het rechte pad. Na het misbaksel The Predator (2018) was er voor mij weinig hoop. Maar gelukkig was er toch nog iemand goed bij zijn verstand en kregen we Prey. Het ging een paar stappen terug en is daardoor niet lachwekkend over de top gegaan. En Badlands doet op zijn beurt in principe iets nieuws, want we beleven de film door de ogen van de Predator. De film begint veelbelovend, maar zakt niet heel veel later opvallend in. En de minpuntjes beginnen zich langzaam op te stapelen. Om te beginnen is Thia bloed irritant. Gelukkig gaat ze later wel gewoon normaal doen. Een pratende Predator voegt iets toe, maar neemt tegelijk ook meer afstand van het mysterie. Persoonlijk vind ik de Predator hier veel te menselijk en zie ik liever de mysterieuze stille killer. Maar ja, je hebt kennelijk dialoog nodig en aangezien de Predator in deze film centraal staat en hij samenwerkt met Thia is er gekozen voor veel gepraat. Maar het grootste minpunt is helaas toch echt weer typisch Disney. Ze konden het niet laten om er een schattig aapachtig beest aan toe te voegen. En dit soort speelse momenten horen niet thuis in een Predator film. En het grote gevreesde monster is wel een beetje een anti-climax geworden. Eigenlijk is de film inhoudelijk precies zoals de plotomschrijving het samenvat. Heel veel meer dan dat krijgen we niet. De Predator lore wordt ietsje meer uitgediept en that's it. Predator Badlands is op zijn best op de momenten dat Dek losgaat en aangezien het een Predator film is zit dat dus wel goed! Geen idee of er een after credits scene is, maar de film laat sowieso volop ruimte over voor een vervolg.

Vermakelijke actiefilm, maar ook niet veel meer dan dat eerlijk gezegd. Weer een enorm CGI fest. Blijf dat zo lelijk vinden. De actie zelf is wel aardig. Elle Fanning is bloed irritant, er wordt een matige poging gedaan een publiekslieveling als Baby Groot en Baby Yoda te creëeren en het verhaaltje is werkelijk te voorspelbaar voor woorden. Aardige hap-slik-weg Hollywood meuk. Speelduur is gelukkig acceptabel.

Ik heb er een dubbel gevoel bij. Langs de ene kant vond ik het een kundig gemaakte en entertainende blockbuster, waarbij Dan Trachtenberg duidelijk oog heeft voor toffe, spectaculaire actie-scènes. Langs de andere kant vond ik het een slechte ''Predator-film''. Het DNA van de franchise is eigenlijk best ver zoek, en in veel aspecten doet Trachtenberg hier het tegenovergestelde van wat je normaal van een Predator-film kan verwachten. Waarbij ik vooral de ''Disney-fication'' opvallend en jammer vond. Het moet hier duidelijk allemaal wel familie-vriendelijk zijn, met dat aandoenlijke, schattige wezentje als ''vreemde'' uitschieter. Allee, vreemd voor een Predator-film bedoel ik dan. In een Star Wars-film had het niet misstaan. Maar bij Predator vind ik dat wel een 'probleem', of op z'n minst een opvallende keuze. En op zich is er natuurlijk niks mis met eens iets anders proberen in zo'n langlopende franchise. Prey van een paar jaar geleden vond ik eigenlijk veruit de 2de beste film uit de serie - vooral omdat die zo back to basics ging - maar I guess dat je dat trucje niet elke keer kan herhalen. Maar het had van mij wel echt meer in de sfeer van de reeks gemogen. Dit had in principe eender welke science-fiction blockbuster kunnen zijn - de vijandige planeet met al haar flora en fauna deed me vaak aan Avatar denken bijvoorbeeld. En opnieuw: ik heb er mij wel mee vermaakt. Zag er allemaal goed en bijwijlen indrukwekkend uit op het grote scherm. Ik vind Trachtenberg zeker een goede genre-regisseur. Maar inhoudelijk en vooral qua toon slaat hij wat mij betreft de plank mis hier. Inclusief een erg raar cliffhanger-achtig einde; ik hoop dat dit niet betekent dat we hier vervolgfilms op gaan krijgen. Probeer gewoon weer iets nieuws de volgende keer, dat houdt de reeks op z'n minst wel interessant en levend. 2.5*.