Fin de Siglo (2019)

Argentijnse licht mysterieuze dramafilm over twee zielsverwanten die elkaar na 20 jaar opnieuw ontmoeten..... Mooie cinematografie van het strand en de zee bij Barcelona. Visueel schitterende beelden van lichtblauwe en paarse luchten..... In het begin veel buitenscѐnes, later meer binnen. Muziek is summier in de film, alleen tijdens hun allereerste treffen en aan het einde van de film, daarnaast voornamelijk omgevingsgeluiden. De twee aantrekkelijk uitziende mannelijke hoofdrolspelers spelen naturel, realistisch en er is chemie voelbaar. Ocho en Javi komen elkaar tegen op het strand in Spanje, later roept Ocho vanaf zijn balkon naar Javi en ze treffen elkaar in Ocho's appartement. Dan blijken de mannen een gedeeld verleden te hebben en worden daarna herinneringen opgehaald. Resumé: eerste 10-15 min van de film verlopen in een traag tempo, er is geen gesproken tekst, noch muziek, alleen beelden van Ocho rondlopend in Barcelona. Daarna hakt de film er stevig in met een heftige scѐne, waarna de film verdergaat als soort van mumblecore. Het balkon à la Romeo en Julia en het T-shirt hebben een markante sleutelrol en keren regelmatig terug in het plot. Er wordt gegoocheld met de tijdslijn middels flashbacks en het verschil in uiterlijk tussen heden en verleden is niet altijd duidelijk wat het volgen van het verhaal soms enigzins bemoeilijkt. Mooie mysterieuze, melodramatische muziek aan het einde van de film. Boodschap: ik houd van Argentijnse films met weinig muziek en een traag tempo. De film laat je nadenken over: is het waargebeurd of was het louter fantasie? Gaat het over hoop, wanhoop, weemoedig verlangen naar het verleden of onvervulde wensen? En hoe toevallig is het nogmaals treffen van twee dolende zielen? Daarvoor zal ik de film nogmaals bekijken, wellicht dat dan een aantal puzzelstukjes op hun plek vallen....... Het is een heel aparte film met een zeer origineel plot!

Niet ondersteboven van deze film over een homoseksuele vriendschap. Ik vond het hele gedoe rond het verleden wat bij de haren getrokken. Geforceerd en ongeloofwaardig, tot niets leidend eigenlijk. Tijdslijn en flashbacks zijn verwarrend en slagen er niet in me mee te nemen in de geest van het verhaal. Cinematografisch inderdaad behoorlijk, degelijk acteerwerk en camerahantering. Ik heb wellicht de gelaagdheid in de film gemist waarbij toevalligheden in het leven je leven bepalen.

Vreselijk slecht verhaal. Ik dacht dat mijn leven saai en simpel was, maar dit is nog 100 x erger. Wat een dooie bedoeling. En wat zijn dit voor rare flashbacks? Enige lichtpuntje zijn de soms mooie beelden van Barcelona. Maar voor de rest is dit echt niet de moeite waard om te kijken. Echt zonde van je tijd.