Opinions

[quote]jippie2010 wrote:

Géén idee waarom deze film de omschrijving 'Mystery' meekrijgt.

Ik ben een groot liefhebber van dit genre, en dat heeft niks met deze film te maken.

/quote]

Ik ben het in dit opzicht eens met Jippie 2010 en zal om een correctie vragen.

De film zelf rechtvaardigt een avond chillen op de bank als je niks beters te doen hebt. Tyler Perry overtuigde mij echter niet als actieheld. Misschien komt dat doordat hij half politieman/half gedragswetenschapper moet zijn. (of door het boek - ik heb het boek van Patterson niet gelezen.) Alex Cross overtuigt daarentegen zeer. Hij speelt de sterren van de hemel, beter gezegd hel, als bad guy met de bijnaam the butcher of Sligo. Opmerkelijk dat de vechtscenes vaag en onduidelijk gefilmd werden, maar zo spaart de regisseur wel zijn acteurs.

Aardige film om vakantiegevoelens bij te krijgen en naar de zon te verlangen. Cellier en Kaprisky speelden hun rollen naar behoren. De mannen waren m.i. minder goed op dreef.

Matig verhaal wat langdradig wordt vertelt met te veel close-ups van de in verwarring verkerende hoofdpersoon.

Imbd zit deze keer hoger dan de waardering op MM. En deze keer volg ik Imbd. Het is een ingewikkeld verhaal geworden van deze regisseur, met veel verschillende problematieken, zoals Maffia met Russische invloeden in Spanje, seksuele aantrekkingskracht tussen mensen met een groot leeftijdsverschil, auto-ongelukken, met ziekenhuisopnames en orgaantransplantatie, coming of age en dat maakt het wel wat veel om in één film goed te verwerken. Maar de cast speelt over het algemeen adequaat en het tempo is rustig, anderen zullen zeggen traag. En de beelden van het Spaanse land zijn fraai en de muziek is rustig. Niet verkeerd om een avond zo bij de buis door te brengen. Ik zag trouwens een Netflix film die Engels nagesynchroniseerd was. Had ik maar doorgezocht naar het Spaanse origineel.

Wel een sfeervolle film met acteurs die op zich adequaat presteren. Door het gebruik van authentiek licht (kaarslicht) wordt het wel teruggebracht in de tijd, maar wordt het een (letterlijk) heel duistere film om naar te kijken. En dat zelfs in het bos gedraaide filmstukken ook heel donker tonen is wat overdreven. Ik geef de voorkeur aan de oudere film van Don Siegel met Clint Eastwood.

Het zijn mooie beelden en je krijgt een aardige indruk van hoe een tocht kan zijn. Er had echter veel meer uit gehaald kunnen worden. Nu is het commentaar tijdens de beelden m.i. te hoogdravend.

Zeer de moeite waard om te zien. Een verhaal uit een interessante periode van het Russische rijk. Er gebeurde toen heel veel in een korte periode en de kranten stonden er vol van. Het Politbureau als hoogste machtsorgaan was natuurlijk niet werkbaar en iemand moest de macht grijpen, maar wie? Nu de film: De aankleding van deze film is fenomenaal. En enkele van de gezichten van de belangrijkste figuren op de 'balkonscène' kwamen ook goed in de buurt. Chroestjov daarentegen zag er toch anders uit. Maar hij werd wel weer goed gespeeld door Buscemi. Het geheel is een politieke geschiedenisles op satirische basis, maar wel goed de werkelijkheid van toen volgend. Toch kreeg ik er een ongemakkelijk gevoel bij. De werkelijkheid was immers zo gruwelijk, werkt het als je daar al grappend doorheen gaat? Voor de een wel en voor de ander minder of gewoon niet. Vandaar het verschil in beoordeling hier. Met 'Springtime for Hitler' probeerde Mel Brooks iets vergelijkbaars, maar over Ceaucescu is dit (nog) niet geprobeerd. Misschien moet er wel enige tijd overheen gegaan zijn om een dergelijk project op te pakken.

Ik denk dat zich hier wreekt dat de film zo'n kleine veertig jaar oud is en dat Trintignant in deze rol nu niet meer zo overtuigend overkomt. Ook denk ik dat Chabrol wat meer van dit materiaal had gemaakt.

Er zijn echt veel betere films gemaakt met als onderwerp dementie. In dit geval is er een mixture gekozen van een steeds heviger wordende dementie van de (groot)moeder met welke de familie en vriendinnen moeten omgaan en het oplossen van een verdwijning. In mijn ogen werkt dat niet. De 'oplossing' komt uit de hoge hoed getoverd, maar niet op een (mij) overtuigende manier. Blijft over, een erg goed spelende Glenda Jackson en een lieve begripvolle kleindochter.

Was benieuwd wat ze van het verhaal van het zusje van Sherlock Holmes gemaakt hadden. Niet zoveel als mogelijk was geweest eigenlijk. Het verhaal gaat over het 16 jarige meisje die door haar moeder verlaten wordt. En zij, Enola, heeft eerder haar moeder samen met andere vrouwen zien vergaderen, waar zij buiten moest blijven. Haar ene broer vindt dat ze nu maar naar een kostschool moet. En haar broer Sherlock verzet zich daar niet tegen. En Enola loopt daar dan weg en gaat op zoek naar haar moeder en ontmoet onderweg een aardige jonge man van goede komaf. Als je je ingesteld had op ingenieuze ontrafelingen van complexe zaken/mysteries a la Sherlock Holmes. Die zijn hier niet aan de orde. Er zijn mooie beelden van het oude Londen en landhuizen uit die tijd. De muziek is wel passend. En er zijn aardige aciescenes. Maar het is het script en de regie die soms naar actie/drama neigen en soms, bijv. op de kostschool, naar satire, zelfs komedie. Tja, die beide soorten in 1 film ...

Crew, graag blur waar het hier spoilers zijn geworden.

Het blijft een boeiend portret van een vrouw die bergen (van roem) en diepe dalen (van depressie) heeft gekend. Zij was een fenomeen in haar tijd zowel voor wat betreft haar stem en performance als haar leven in the spotlights in showbusiness land. Tja, andere grote operasterren als Renata Tebaldi en Joan Sutherland wisten meer uit de publiciteit te blijven. De druk op Callas als persoon en zangeres moet ongemeen groot zijn geweest. En de interviews in deze documentaire maken dat je met haar meevoelt en in haar oprechtheid en ongeluk gelooft. Jammer dat ik haar nooit in het echt heb horen en zien optreden. En wat deze docu betreft, denk ik, dat de maker het maximale uit het beschikbare materiaal heeft gehaald.

Film krijgt mijn punten voor het eerste deel. Het tweede deel imponeerde mij niet meer. Ik vond de SF er met de haren bijgesleept.

Tja, jongeren en ouderen zijn in vergelijk met vroeger nu veel meer bezig digitaal te communiceren met elkaar. En dat heeft gevolgen voor hun emotioneel verkeer en relaties en de dagelijkse omgang met elkaar. Kennelijk doe je normaal als je je appjes steeds onmiddellijk bekijkt en beantwoordt. Zo'n film met 4 verhalen naast elkaar wijst hier nog eens op. Dat gekoppeld aan adequate vertolkingen van de acteurs maakt dat je een prettige en nuttige twee uur film beleeft. Verder heeft hiervoor ieder het zijne al over deze film geuit.

Laat ik hieraan toevoegen dat ik het vervelend vind dit bericht te schrijven met een pop-up die maakt dat ik niet goed kan (na)zien wat ik aan de rechterkant schrijf als ik niet eerst naar boven scrol. Maar misschien ben ik de enige in dit opzicht.

Michel Deville hanteert hier een houterige manier van filmen. De gesprekken zijn niet vloeiend, maar lijken op stukjes toneel en dan niet geweldig gespeeld. Maar ook omdat het verhaal niet alles duidelijk vertelt blijf je toch geïnteresseerd zitten kijken. De klassieke muziek die zichzelf herhaalt vult dat mooi op. Een paar erotische scenes. Dit is weer een film waarin de mogelijkheden van Michel Piccoli maar heel beperkt benut worden. Imbd heeft wat hogere waarderingen voor deze film, maar die deel ik niet.

Een mooi verhaal maar met erg veel emotie door de Zweedse acteurs gespeeld. Dat had best wat minder gemogen, wat mij betreft. Tja, aan het eind klinkt de muziek, maar te goed, te professioneel voor het verhaal. Chapeau voor de hoofdrolspeelster !

En over de inhoud (i.p.v. de speelduur): Het is natuurlijk een actueel onderwerp. Hoe je politieke bewegingen kunt manipuleren d.m.v. afluistertechnieken en het gebruik/misbruik maken van social media. Hoe een persoon die zijn weg niet vindt in de maatschappij d.m.v. pressie en chantage tot gruwelijke moordacties gebracht kan worden en kan komen. En hoe een student die zich tekortgedaan voelt en daarnaast erg slim is de gevestigde orde kan ontregelen. Er zit veel in in deze film en er wordt zeker door de hoofdpersoon goed en adequaat geacteerd. En dat deze film uit Polen komt waar de democratische rechtstaat onder druk is komen te staan ... Wat mij betreft een film om kennis van te nemen.

Geheel eens met tbouwh en met dank voor de link naar de recensie. Een ongemakkelijke film over een problematiek die helaas nog steeds bestaat. Maar uitstekend verfilmd en vertolkt.

Tja, een "ouderwets" aandoend filmpje dat een aantal moderne clichés over Amsterdam behandelt. De romance zie je van verre aankomen. Maar dat gebeurt meer in Duitse films in dit genre. Weliswaar moeten er voor de liefde wat barrières overwonnen worden, zoals een Duitse vader die alleen maar geïnteresseerd is in zijn eigen zaak en niet in het geluk van zijn zoon en een Duitse moeder die haar zoon wel gaat steunen. En het loopt allemaal weer goed af. Amsterdam wordt mooi gefotografeerd, dat dan weer wel. Maar de clichés over Amsterdam: een lesbisch stel met een donker donorkind, hasjgebruik, varen in een bootje door de grachten zijn legio. En opvallend, bij een achtervolging met een auto wordt er een aantal keren flink hard door rood licht gereden zonder dat dit problemen oplevert. Goed, geen vervelende film, maar voortkabbelend en niet verrassend. De hoofdrolspelers spelen hun rollen goed. De bijrollen zijn minder goed bezet.