Opinions

Wat een toffe film! Ik ben absoluut geen fan van de Nederlandse cinema, maar deze film kan ik wel waarderen.

De absurditeit in dLDvEB ontpopt al gauw in hilariteit. De personages zijn geweldig geschreven, en het geheel deed mij denken aan de maffe situaties en personages van de Coen broers.

Filmtechnisch niets op aan te merken, keurig. Heb maar 1 slechte cut kunnen bespeuren.

Hoewel de dialogen soms redelijk scherp en goed geschreven waren, blijft de Nederlandse taal een struikelblok voor mij. Het acteren komt al gauw 'Nederlands' en ietwat 'nep' over. In deze film valt het gelukkig nog wel mee. Vooral Annet Malherbe vond ik erg goed spelen als Bella.

Hele mooie film.

Pan's Labyrinth deed me op een rare manier denken aan Amelie. Beetje dromerig, sprookjes-achtig, en vooral door de mooie bondige kleuren.

Deze film heeft een hele duidelijke 'eigen huisstijl'. Visueel erg aangenaam om naar te kijken. Vooral de afwisseling tussen de hele warme- en hele koele kleurenspectrum vond ik schitterend.

Ook een erg interessante film, verhalenderwijs. De mix van fantasie, drama en oorlog maakt een hele eigenaardige lekkere soep.

Ik ben geen fan van volledig digitale effects, maar hier zagen ze er wel redelijk uit en kwamen ze niet als storend over. Dat gezegd hebbende, was ik erg blij met de look van de Faun. Een kostuum! Daadwerkelijk in het shot, zoals het hoort. Erg mooi gemaakt, fantastisch om te zien.

Ivana Baquero is natuurlijk (nog) geen Daniel Day-Lewis op acteergebied. Maar ik moet zeggen, als 12 jarige weet ze film heel aardig te dragen. Fantastische prestatie voor zo'n jonge actrice, petje af hoor.

Ook Sergi Lopez zet zijn personage erg overtuigend neer.

De gelaagdheid van deze film maakt het ook nog eens dat het zich uitstekend leent voor herzieningen.

Lock Stock is een waanzinnig regiedebuut van Ritchie, die meteen zijn eerste film onderdompeld in zijn een onmiskenbare Ritchie-stijl.

Snatch was mijn eerste erg aangename kennismaking met Ritchie. Als je dan Lock Stock bekijkt denk je enkel aan Snatch, want soms is het net 2 druppels water. Dialogen, cast, muziek enz.

En zoiets is natuurlijk niet jammerlijk te noemen, want Snatch was geweldig.

Zo ook Lock Stock and Two Smoking Barrels. Wat een vette film. Typisch Ritchie! Slim, spannend, boordevol actie en vooral erg grappig. Een film waar je zin in hebt, leuk om te kijken.

De cast is uitstekend, leuk zooitje ongeregeld. Er zat toch een redelijke tijdsperiode tussen Snatch en Lock Stock, want het acteren ging ze in Snatch wat beter af. Niet dat in deze film niet goed wordt geacteerd, integendeel, maar soms werd het niet met de volle 100% overtuiging gebracht. De ervaring van de nog jonge acteurs speelt hier misschien een rol in.

Verder is de muziekkeuze, ook net als bij Snatch, heerlijk. Ontzettend toffe soundtrack!

Alleen over het smerig gele kleurenfilter dat over de film lag was ik niet zo te spreken. Waarom? Ik snapte het niet, en heb me er soms aan geërgerd, maar dat is slechts een kleine smet op deze waanzinnige film.

Lock, Stock and Two Smoking Barrels is een film (op een paar minpuntjes na) van hetzelfde kaliber als Snatch, met een fantastisch vermakelijk verhaal over verkeerde mensen die keer op keer op de verkeerde tijd op de verkeerde plek zijn.

Wat een klein, kort, lekker vlot filmpje!
Zeer plezante verrassing!

Lola Rennt is een soort achtbaanrit, die als maar overnieuw begint en ik wilde maar al te graag nog een ritje!

Lola is een leuk alternatief personage dat erg interessant blijft. Goede keus voor een hoofdpersonage. De film is erg origineel, niet de eerste keer dat ik dit concept verfilmd zie, maar het voelt toch als een aangename, frisse wind.
Tykwer heeft een hele simpele casting. Weinig personages. Dat maakt de, toch al wat drukke film, des te makkelijker te volgen. Ik heb altijd wel erg veel respect voor regisseurs die met weinig materiaal iets leuks kunnen neerzetten. Sowieso was ik erg onder de indruk toen ik te weten kwam dat Tykwer ook de man achter Perfume was, een ondergewaardeerde film die ik nog steeds in mijn dvd-collectie wil. Vergeleken met Perfume is dit natuurlijk hele andere koek. Petje af voor Tykwer, die naam onthoudt ik voortaan.

Lola Rennt is uiteraard erg dynamisch gefilmd. Veel handy-cam, shaky cam (ik ken alle juiste benamingen niet, daarvoor moet je bij ons SirDaron zijn )
Eigenlijk redelijk volgens het boekje gefilmd, maar wel lekker. Met hier en daar een toffe overgang. De gemiddelde kijker zal hier echter niet op letten, want de film 'rent' in zo'n rap tempo dat je hier amper tijd voor hebt. Terwijl er ook nog eens leuke, diepere lagen in zitten. Een 2e kijkbeurt lijkt me deze film zeker waard.

Tot slot nog even een goed woordje voor de muziek. Wat een toffe soundtrack! Niet zozeer mooie, gave muziek ofzo... Maar het past precies, en nog belangrijker; het houdt niet op! Slechts op enkele momenten (de juiste momenten) stopt de muziek, eigenlijk blijft de muziek als maar doorspelen als 1 lange, adrenaline aanwakkerende track, wat echt heel veel toevoegt aan de film.

Lola Rennt pakt je bij de hand, gaat met je rennen, en laat je 80 minuten later buiten adem achter. Topfilm!

Gisteren weer even op mijn gemak gekeken. De 3e keer weliswaar, en ook dit keer was het weer genieten geblazen. Voor mij is dit de ultieme ontspanningsfilm. Heerlijk om een keer onderuitgezakt op een slappe avond te kijken.

Deze film vraagt zo weinig van de kijker, het is geweldig! Geen ingewikkeld verhaal, niks episch, geen plotse plotwendingen, weinig personage's. Sommige mensen zien dit als een minpunt, ik zie dit als een ontzettend pluspunt. Want Lost in Translation is in feite niets meer dan een mooi verhaal over vriendschap en cultuur.

Schitterend geschoten in het adembenemende Tokio. De hectiek van de stad, de rustige tempels, het verschil tussen de culturen, allemaal in hapklare maar erg artistieke manier in beeld gebracht.

En aan het einde van de film laat het je achter met een warm gevoel (en dat komt niet alleen door Scarletts mooie lippen ).

Drie dingen die mij deze 3e keer kijken opvielen:

1. De soundtrack is werkelijk geweldig! Het geeft de film het ontzettend toffe dromerige, relaxte sfeertje. Heerlijke Lounge tracks, met als mijn favoriet, "Alone in Kyoto" door Air speciaal geschreven voor de gelijknamige scene in de film.

2. Het einde is erg tof. Heel erg tof! Blijkbaar had ik voorheen geen hart, want dit keer voor het eerst: een traantje O_O,

3. Het openingsshot is het beste openingsshot uit mijn dvd-collectie! Haha, Scarlett is de mooiste vrouw op aarde.