Opinions

Een halve ster minder vanwege de afschuwelijk saaie en clicherijke soundtrack en een halve ster minder vanwege het visuele kwaliteiten. Het leek alsof een 18 jarige de montage en camerawerk gedaan: Allemaal nutteloze interessant doenerij, maar impactloos op de belangrijke momenten.

Dit had een geweldige film kunnen zijn, maar helaas hierdoor blijft het gewoon een goede film. Zeker niet meer dan dat.

DiCaprio en Scorsese, het gouden duo van het afgelopen decennium in de filmwereld. Samen wisten ze een fantastisch mystery neer te zetten, een remake van een Aziatische film die nauwelijks onder doet voor het origineel en magnus opus over het verleden van New York City. Een van de beste acteurs op het moment opnieuw samen met een van de grootste regisseurs aller tijden.

Deze keer werd het een opus over Wall Street in de jaren 80 waarin meer dan 500 keer het woord fuck valt en er om de vijf minuten een pilletje of lijntje genomen wordt. Binnen enkele minuten is de sfeer ook duidelijk, een tragische komedie over de opkomst en ondergang van Wolfie. De score benadrukt dit nog eens, de muziek staat meer dan eens in contrast met de tragische gebeurtenissen die we te zien krijgen. Leuk om eens een komische ondertoon te zien bij zoveel drugsgebruik in plaats van de zoveelste hallucinante wazige score.

De 'Alfie' shots waarin Wolfie plots tegen de camera gaat praten bevestigen nog eens het immense narcisme van de grote baas van Stratton en Oakmont. Jammer is wel dat dit wat inconsequent gebeurt, waardoor het eerder een gimmick lijkt dan een echte toegevoegde waarde. Acteerwerk is prima, met name Jonah Hill levert opnieuw een sterke prestatie. Robbie wist behalve haar sublieme accent niet echt te overtuigen. Leonardo acteert weer erg sterk, hoewel Scorsese er wellicht meer mee had kunnen doen.

Hier zit meteen een van de kanttekeningen van de film in, The Wolf of Wall Street weet nergens een echte mokerslag te leveren, een climax blijft uit. Hierdoor wordt het op het einde toch een zit die net wat te lang duurt. De hoogtepunten zijn met name in het begin, maar een echte dramatische breakdown van Wolfie blijft uit. Dit valt deels te wijten aan Scorsese die misschien meer uit de scenes had kunnen halen, maar ook deels aan het script. Naarmate de film verloopt wordt het steeds fragmentarischer. Zo missen er een aantal gebeurtenissen die meer dan interessante scene's hadden kunnen opleveren.

Hierdoor mist de film een kritisch karakter, wat een interessante keuze is. Eigenlijk eentje die ik wel kan waarderen, omdat het gedrag van Wolfie tot op een bepaalde hoogte helemaal niet zo vreemd is. Daarnaast is het verfrissend na al het gezeik op de mensen van Wall Street terwijl we dit allemaal zelf ook in de hand hebben gewerkt.

Desalniettemin is het een uiterst vermakelijke film met een aantal toffe over de top situaties, maar een meesterwerk is helaas niet geworden. Een ruime vier sterren en hoop dat Jonah aan meer van dit soort projecten in de toekomst zal werken.