Opinions

Daaaaaali! is de nieuwste Quintin Dupieux film. Een film over Dali, met Dali, van Dali en onder Dali. Of boven? Gelukkig zit Dali erin, dat maakt alles beter. Het scheelt ook dat hij me wat helpt met het schrijven van deze recensie. Nee, ik weet dat ik iets duidelijker moet benoemen dat jij me geholpen hebt, Salvador, maar ik ben nu nog bezig… Ik moest veel lachen, lachen om de grappen en om Dali. Omdat hij zo goed is en omdat het verhaal goed geschreven is. Maar het verhaal is echter een beeld. Een beeld met geluid en met tekst. Dus zo simpel is het allemaal niet. Een echte Dali kan namelijk niet simpel zijn, maar is beter dan menig ander. Zo goed zelfs, dat hierdoor dit al meteen de beste recensie van Daaaaaali! is. Want de geest van Dali is aanwezig. Ik maak maar een grapje, Dali leeft nog gewoon. Sterker nog, hij heeft stiekem Dupieux gefilmd, toen hij deze film maakte.

Gelukkig valt alles op zijn plaats op het einde.

Einde.

Maar het zou een beter einde van de recensie zijn als ik een mooie oneliner verzon. Goedzo, ik ben geslaagd.

Einde van de recensie.

Goed werk!

Stop met lezen nu.

Met zo'n titel weet je natuurlijk van te voren welk nummer zal afspelen tijdens de eindcredits...

Maar goed, best aardig Mexicaans horror/thriller filmpje. Het is niet zo heel eng of spannend, maar wel redelijk sfeervol. En vooral de stijl weet wel te boeien en dan heb ik het voornamelijk over het laatste half uur. Diegenen die de film zullen kijken snappen wel waar ik op doel zonder al teveel te spoileren.

Verder niet al te bijzonder, maar wel vermakelijk als tussendoortje. Met iets meer gore en schrik was het wat krachtiger geweest.

Pijnlijk slecht. Het begint met het immens debiele script. Voor zo'n zwak en ridicuul concept neemt de film zich veel te serieus. Als het komisch bedoeld zou zijn had de film veel meer charme gekregen. Nu is het gewoon een Hunger Games rip off die in vrijwel ieder aspect zwakker is dan het origineel (en dat was al niet om te pruimen). Shailene Woodley weet zich net als Kristen Stewart op te werken tot meest irritante actrices van het moment, die gezichtsuitdrukkingen van haar, mijn hemel zeg. Enkel het camerawerk en de score blijven nog overeind, hoewel dat ook niet echt is om over naar huis te schrijven.

Maar het ergste van alles zijn nog wel de meisjes die deze films geweldig vinden, hoe blind kun je zijn. Het verhaal zit vol met cliche's en makkelijke amateurpsychologie die inwerkt op de angst van tiener(meisje)s.