Opinions

Erg enge film. Paar duizelingwekkende scenes in.

Visueel is het allemaal best sterk en het plot is ook best aardig, maar wat deze film sterker maakt dan andere horrors is Tun. Wat een ijzersterk acteerwerk en ook het gedrag van Tun is een mooie stijlbreuk met de meeste horrors, waarin de hoofdpersonages het gevaar niet durven te confronteren.

De volgende film van de regisseurs trekt de audiovisuele kracht die deze film ook al heeft nog verder door. Een aanrader voor diegene die deze film prachtig vonden.

Oke stop.

Rehmeier heeft zich in twee films opgewerkt naar één van de meestbelovende regisseurs. Hoe de beste man opnieuw een film weet te maken met zoveel sfeer, geweldige muziek en een combinatie van drama/komedie/romantiek: absoluut bijzonder.

Na Dinner in America hoge verwachtingen en hij maakt ze gewoon weer waar. Wel enigszins lastig om zijn films te beoordelen, omdat het intieme filmpjes zijn die vooral op coming-of-age focussen. Normaal gesproken niet het genre waar ik helemaal van overdonderd raak, maar hij weet een snaar te raken.

Deze keer de focus op twee puberknaapjes met een focus op geld verdienen tijdens de zomer. En de hele film ademt gewoon 90s. Is dit de perfecte (tiener)zomerfilm? Misschien wel. Wat een heerlijke sfeer, lekker luchtig, met wat humor, beetje drama en romantiek. De film vliegt voorbij ondanks dat hij bijna 2 uur duurt. Sprekend voor mij was dat ik het daadwerkelijk warm kreeg en voelde alsof ikzelf in de zomer leefde. Terwijl ik aan het kijken was midden in een winternacht.

Wat trouwens enorm helpt zijn de geweldige acteerprestaties van de drie grote rollen. Ook hier relatief onbekende acteurs die hun rol perfect neerzetten. Indrukwekkend hoe Sherry die 24 is, hier echt lijkt alsof hij 14 is. Overige acteurs lijken wel allemaal ietsjes te oud voor hun rollen.

Dialogen zijn sterk, voelt alsof het daadwerkelijk door pubers in de 90s gevoerd wordt. En die electro/ambient muziek is broeierig, perfect voor de film, leuke optie in plaats van de voor de hand liggende 90s throwback muziek te kiezen. Film sleept iets in het middenstuk, maar de laatste acte… Dat was een achtbaan van emoties, heerlijk. Catharsis op zoveel verschillende niveau’s.

Ja dit was weer eens genieten!

Mijn gedachten en gevoelens over Tiffany, camgirl met een heel heel vol figuur.

Ik zag de film voorbij komen in de updates en was nieuwsgierig. De trailer zag er waardeloos uit, slecht geacteerd en goedkoop. Ik kon niet bevatten dat deze film daadwerkelijk prijzen had gewonnen dus speciaal voor deze film een proefabonnement aangegaan op Prime video. Dan kon ik tenminste een eerlijke beoordeling op de site geven (in tegenstelling tot sommige andere users hier, van wie ik vermoed dat het ‘vrienden’ van Amy zijn of mensen die daadwerkelijk aan de film gewerkt hebben.

Een andere motivatie om een recensie te schrijven en de film te zien, was omdat mijn eerder comment hier verwijderd. Dus alhier:

Student for Pay is een ‘prijswinnende’ film van Amy Homberg, een 20 jarige beginnende Nederlandse actrice en regisseuse. Ze heeft gewonnen op het Dream Machine International Film Festival (die overigens verkeerd gespeld staat op hun eigen site) voor best comedic feature en op het Andromeda Film Festival in Turkije heeft ze een Honor Award gekregen. Nooit van deze festivals gehoord overigens.

Student for pay wordt geschat op een budget van 100 euro en dat is al snel te zien. De film draait om Roos die een normaal schoolleven leidt, maar in haar vrije tijd een camgirl is, genaamd Tiffany. De film wordt geclassificeerd als (deels) komedie en dat is het ook als je daadwerkelijk denkt dat Rose ooit geld zou kunnen krijgen voor een camsessie of seksuele handelingen. Ik hoop althans dit juist het komisch maakte? Dat dit zo ongeloofwaardig was?

De editing ligt nog op het niveau van acceptatie, net als het camerawerk. Verder is alles echt waardeloos, acteerwerk is het slechtste wat ik ooit gezien heb. Zelfs een dropout van theaterschool kan beter acteren. Zelfs een tiener op een middelbare school voorstelling kan het beter doen. Het verhaal is belerend, voorspelbaar en ongeloofwaardig.

Roos heeft enkele regels voor haar camwerk, zoals nooit in het echt afspreken. Deze regels worden natuurlijk verbroken omdat ze daarvoor meer geld krijgt. Dit leidt dan weer tot problemen op school. Het is trouwens gek dat Rose in een klas zit met 3 mensen en dat zij een camgirl is op school. Er zit ook totaal geen creativiteit in de film, want zelfs met een no budget kun je wel creativiteit tonen. De film had bijvoorbeeld in plaats steeds shots af te wisselen in telefoongesprekken, gebruik kunnen maken van splitscreen. De ene opname is namelijk verticaal gefilmd, terwijl de andere kant van het gesprek horizontaal is. Je had beide opnames verticaal kunnen maken en dan naast elkaar kunnen plaatsen.

Mensen die dit lezen denken nu vast: Waarom is dit zo’n uitgebreide recensie en ga ik zo op sommige dingen in? Dit is vooral omdat ik tijdens de film de recensie uitwerkte, dit was de enige manier dat ik 60 minuten van deze rommel kon volhouden. Vooral het moment dat de body positivity boodschap en toxic masculinity naar voren, rolden mijn ogen zo hard naar boven dat ze bijna door mijn schedel heen braken. Wellicht was dat ook een moment dat ik God moet bedanken.

Hier een kort stukje monoloog, verbatim (let op kleine spoilers, want dit is waarschijnlijk het beste qua karakterontwikkeling in film!):

Zegt het meisje dat juist gebruik maakt van objectivering van vrouwen door geld te verdienen met haar lichaam. Terwijl porno gewoon gratis is!

Ik wil nog een tweede stukje verbatim doen en omdat ik een handig voice to text app heb, dacht ik: waarom niet? Let opnieuw op, want dit zijn echte spoilers over het einde, maar ook over een prachtige boodschap! Het is een dialoog tussen een wildvreemde gepensioneerde dame vroeg in de ochtend en tussen een verdrietige Rose.

Net onder het niveau van een dialoog uit een script van Charlie Kaufman. Ook maar net hoor, scheelt niet veel.

Het is altijd lastig om te zeggen wanneer een film de slechtste is die je ooit gezien hebt, want waar baseer je dat op? Moet je dat relatief zien aan het budget van een film? Relatief aan de ervaring van de mensen die eraan gewerkt hebben? Een film die puur gemaakt is voor het film in tegenstelling tot voor de kunst?

Nee, ik heb het antwoord wel hoor. Dit is de slechtste film allertijden. Het feit dat deze film prijzen gewonnen heeft, betekent dus dat er daadwerkelijk toch nog slechtere films dan dit bestaan. Maar aangezien ik niet nog meer wil lijden, ga ik die ook nooit kijken.

Disclaimer: Deze recensie is aangepast door de gebruiker nadat er commentaar kwam van andere gebruikers dat er respectloze inhoud van toepassing was. Het is niet mijn bedoeling om mensen aan te vallen, maar wel om kritiek te geven (met een (zwart)komische toon).

Disclaimer 2: Helaas aanpassingen gemaakt door de moderators, betreffende komische inhoud over het gewicht van het hoofdpersonage. Zodoende is de titel veranderd en een passage weggehaald. De titel zou aanstootgevend zijn en is veranderd in een vriendelijke, politiek correct term.