Opinions

Een zwak verhaal over een vader die zijn week niet heeft... Ongewild in Roemeense corruptie verzeild raakt, een aanrandingszaak zonder dat daar ook maar enige duidelijkheid over komt, en verder heel veel dingen die hem overkomen zoals steen door ruit en ingeslagen autoruit en ga zo maar door. Dit alles zonder ook maar 1 ding op te helderen. Voor mij hoeft niet alles uitgekauwd te worden, maar onder het mom van kunst alles in het ongewisse te laten, dan haak ik af.

Dat is overigens allemaal nog niet zo erg vergeleken met de continuïteit fouten waar deze film vol van zit en het slechte acteren van de hoofdrolspeler en de dochter.

Een waardeloze film die tot nu toe hoog beoordeeld is, maar ik zie dat deze stemmers Mulholland drive en La Vie d'Adèle in de top 10 hebben staan. I rest my case...

Deze film is zwaar overrated. Aardige horror, maar niet meer dan dat. Het begon veelbelovend met een Tarkovski sfeertje. Maar al snel veranderde het in een matig verhaaltje en het einde was eigenlijk best slecht. De muziek was enger dan de film.

Overigens deed de zoon mij sterk denken aan een (nog) jongere uitvoering van Jesse Klaver.

Het Corona effect zullen we maar zeggen, dat dit tweede deel hoger scoort dan deel 1. Deel 1 was in vele opzichten beter dan dit verhaal, maar na een jaar bijna geen bioscoop kan ik me voorstellen dat het weer een verademing is.
Als ik er echter objectief naar kijk dan valt hij tegen. De film zat in de "Jij bent een vriend dus je moet achter mijn dochter aangaan... Jij bent minder dan mijn man, want hij was de held" modus. Ook hadden ze meer kunnen doen met de proloog waar terug was gegaan naar het begin/ontstaan van het monster.
Ik zal verder ook niet moeilijk gaan doen over de batterijduur van het gehoortoestel, want dat zat ook al in het eerste deel.

Wat de film eigenlijk overeind houdt is de angstaanjagende sfeer en de vele schrikmomenten, waarbij er gekozen werd voor ontwikkelingen op meerdere plaatsen tegelijk. Dat was wel goed gevonden en net genoeg voor mij om de film te redden.

Maar heerlijk om weer eens naar de bioscoop te gaan na een jaar ongeveer!!!

Moodysson is weer helemaal terug. Vooral de stijl uit de films Fucking Åmål en Tilsammans zie ik hier overduidelijk in terug. Maar daar houdt het op. Het verhaal is erg origineel en situeert zich in de jaren 80 over 3 meiden die een punkband willen beginnen, maar totaal geen instrumenten kunnen spelen. Erg "Tilsammans" humoristisch is het geworden.

Gewoon erg leuk om die Moodysson zooms weer eens terug te zien. Erg uniek en geeft de film het unieke kenmerk.