Meningen

Een miniserie uit Noorwegen: onwillekeurig denk je aan uitgestrekte bossen, sneeuw, stemmige gezichten, sobere naaldhouten interieurs, een rituele moord en een half autistische rechercheur in een Mart Smeets trui die het moet oplossen. Dat is zo ongeveer wat ik ken van bewegend beeld uit Scandinavië.

Zo niet dit Noorse product: op het het zonovergoten Canarische eiland La Palma volgen we diverse Noren, allen met hun eigen problemen en een natuurramp die langzamerhand dichterbij komt.

Wat de serie alleen al indrukwekkend maakt, is dat het geschetste natuurgeweld dus echt kan gebeuren. Ik heb hier jaren geleden al eens een of andere documentaire op Discovery over gezien. Ik was dus direct geïnteresseerd, maar mijn enthousiasme werd direct getemperd door lang uitgesponnen verhaallijnen over de personages. De serie zou geholpen zijn wanneer er wat meer plotwendingen in spanningspieken in het verhaal zouden zitten.

De speelduur wordt wel optimaal benut om de personages goed neer te zetten, dat zeker - maar de empathie die je als kijker voor ze ontwikkelt, wordt vaak gaandeweg weer teniet gedaan door domme, clichématige keuzes die personages maken, typisch voor rampenfilms.

Als de poep eenmaal de ventilator raakt is het wel genieten en het verdient lof dat een klein land met 5,5 miljoen inwoners zulke toffe special effects kan produceren. Dat je even daarvoor nog half gapend naar een pubermeisje en haar bakvis vakantieliefde zit te kijken - het is 2025, dus uiteraard is één van de hoofdpersonen lesbie - ben je snel vergeten want het ziet er zeer overtuigend uit.

Trage opbouw, heerlijke payoff. 3,5 sterren

Goed, seizoen 1 uitgekeken. Wat vinden we ervan?

Ik vind series en films die zich focussen op "menselijk denken en handelen in een bepaalde situatie" altijd behoorlijk vervelend. Ik wil altijd de big picture weten. Hoe is alles ontstaan? Wie bedacht het? En deze serie geeft antwoorden. Zoveel zelfs, dat het zelfs een beetje ten koste gaat van de meeste personages op hoofdpersoon Collins, president Bradford en miljardair Robinson na. De rest is van karton. Maar het stoort niet.

Paradise kijkt heerlijk weg, heeft het juiste tempo, houdt je niet urenlang op het randje van "kom zeg nou wat er gebeurd is".

De vraag is nu: seizoen 2, doen of niet doen? Eigenlijk is het verhaal hier wel klaar. Niet alleen rond het stadje Paradise maar ook de persoonlijke reis van iedereen die er woont. Ieder vervolg zal heel veel nieuwe plotlijnen en personages moeten introduceren en het zal ook heel erg afwijken van het concept van het verhaal in seizoen 1.

Van mij hoeft het niet, maar kijken ga ik toch wel.

4 sterren voor dit seizoen.

Enkele geweldige moderne covers van 80s rock songs trouwens.