Log

vote changed, original voice was 3,5 stars

Tja, de laatste jaren staat SF eigenlijk gelijk aan een grote dosis special effects en vooral veel actie, waarschijnlijk ook gericht op een vrij jong publiek.
Sunshine probeert het aanvankelijk filosofisch rondom een idioot uitgangspunt (de zon even een 'boost' geven om haar weer tot leven te wekken) en een buitengewoon onprofessionele en ongedisciplineerde crew moet dit vervolgens gaan regelen. Dus geen verzameling John Glenn-types, maar uiteraard weer die frisse, multi-raciale M/V mix, want zo moet dat tegenwoordig.
Nadat Freddy Krueger II opdook werd de actie, tussen de explosies door, steeds moeilijker te volgen en vond ik het eigenlijk het aanzien niet meer waard.
Na de sterke, wat oudere SF-producties als THX-1138, 2001, 2010 en Soljaris rolt er de laatste tijd sowieso zelden iets uit wat de moeite waard is. Uitzonderingen voor mij zijn Ex Machina, Europa Report en Under the skin. Er zal meer zijn, ik blijf zoeken.

vote posted

Twee astronauten die kibbelen over wie er naar de maan mag? Lijkt me een beetje idioot. Maar gelukkig, dit kleine drama om de tijd te vullen was vrij snel weer voorbij en men ging aan de slag. Alles wat volgde ontsteeg helaas niet wat we al kennen uit eerdere (en leukere) jaren 50 producties: kartonnen props en een duidelijk op aarde opgenomen "maanwandeling". Zal een budgetkwestie zijn geweest, maar ik had meer verwacht, zo kort voor de feitelijke maanlanding in 1969.

vote posted

vote posted

Prachtige beelden van de Franse Rivièra, die zeker in die tijd indruk zullen hebben gemaakt, maar het verhaal zelf heeft vervolgens gewoon te weinig inhoud om de volledige anderhalf uur te vullen. Helaas geen sterke komedie en een zwakke thriller.

vote posted