Opinions

Ik ben denk ik bij de weinigen die Craig geen goede 007 vind. De enige echt blijft natuurlijk Connery, maar ik vond Dalton en Brosnan ook goede Bonds. Ik mis de vette auto's en de leuke snufjes waarmee bond normaal gezien werkt. Het Casino-gebeuren vond ik maar slapjes en voorspelbaar net als zijn relatie met Eva Green. Daar ergerde ik mij echt verschrikkelijk aan. Het verhaal slaat nergens op. Zo hier een daar duikt even een vijand op, dan wordt die neergeknald en dan gaat het verhaal weer even leuk verder. Bond weet blijkbaar ook zomaar allerlei geheimen van z'n eigen dienst uit het niets(tenzij ik iets in de vorige films heb gemist). Misschien dat Quantom Of Solace mij wat meer helderheid bij deze film kan brengen.

The circus is een film van Chaplin die ik nog niet kende. Zijn andere films ken ik al lang en zijn in het algemeen zeer bekend. Een tijdje terug was er een Chaplin-week zeg maar op Canvas, maar deze hebben ze toen niet uitgezonden. Ik heb hem vanavond gekeken en ik vind het een geweldige film. De lekkere slapstick en de vele stunts zorgen voor aangenaam spektakel. De muziek is wederom prachtig en zeer toepasselijk. Het enige minpuntje is misschien het magere liefdesverhaal.

Charlie Chaplin is nog niet op zijn best, maar voor mij is dit toch een klein meesterwerkje!

The city of lost children vind ik een prachtige film. Visueel ziet het er allemaal zalig grauw uit; zowel het decor als de maffe personages. Bij de aftiteling kon ik nauwelijks geloven dat Ron Perlman de hoofdrol speelde. Ik wist niet dat hij Frans kon, maar bij deze dus "chapeau!". Hij zet zijn rol met verve neer. Een paar degen geleden had ik 'Hellboy' gekeken en daar acteerde hij toch een stuk minder. De gehele cast zet trouwens goede prestaties neer.

Het verhaal is niet altijd even sterk, maar het is wel zeer fantasierijk en er hangt de hele tijd een vreemde en mysterieuze sfeer en dat bevalt me wel. Je hebt even de tijd nodig om erin te komen, maar vanaf dan zal de film je geen seconde meer vervelen.

Goede film, ondanks dat ik de muziek van Joy Division niet zo graag luister vind ik dit echt een sterke biografische film. Het begin is wel raar en het lijkt alsof het zo lang duurt vooraleer er iets gebeurt. De concerten hadden ook wel wat intenser gemogen. Soms dacht ik echt, wat is Ian toch een ongeloofelijke eikel, als je zo de manier zag hoe hij zijn gezin behandelde, maar ik denk dat Ian slecht met zijn gevoelens om kon en zijn epilepsie zal ook wel een grote rol gespeeld hebben.