Opinions

Jaws

Zeer spannende thriller over een monsterlijk grote haai die de kust van een klein stadje terroriseert. Het stadje leeft van de zomer en de grootste inkomsten worden gemaakt wanneer veel mensen ernaartoe reizen om lekker op het strand te gaan liggen en van het weer genieten. Natuurlijk komt de haai tijdens de warme maanden een lekker hapje uitzoeken, zijn eerste slachtoffer is een meisje dat op het eerste oog door iets anders aangevallen lijkt te zijn. Men wil het liefste negeren dat ze ook door een haai aangevallen zou kunnen zijn, maar de nieuwe Chief of Police Martin Brody heeft een vermoeden. Probleem is dat de burgemeester niet wil luisteren naar Brody en al te veel dollars heeft gezien. Hij wil niet het zekere voor het onzekere nemen, vooral niet op The Fourth of July.

Uiteraard hoeft men niet lang op een tweede aanval te wachten, de dood van een klein jongetje is het gevolg. Vervolgens komen ontzettend veel lieden naar het kleine stadje omdat moeder een beloning uitreikt aan degene die de haai weet te vermoorden. Een zeer emotionele scène zit hier ook tussen wanneer de moeder in volle verdriet Brody laat weten dat ze erg teleurgesteld in hem is, hij had de dood van haar zoontje kunnen voorkomen want er was al iemand dood gevonden een aantal dagen terug. De haai die gevonden wordt is allicht niet de juiste en Brody gaat samen met bioloog Matt Hooper en haai- jager Quint, een geweldig trio, de zee op om het monster te verslaan.

Vrijwel alles klopt aan deze uiterst serieuze maar bij vlagen ook humoristische film. Spielberg's prachtige camerawerk en de eenvoudige maar perfect passende tonen van Williams stonden garant voor het ontstaan van de grondlegger van de zomerblockbuster. Wanneer je uitgepraat bent over de shots die vanuit het water zijn genomen en wanneer de boot op de tonnen jaagt die aan de haai vastzitten en de zinderende soundtrack van Williams heb je een als extraatje een charismatisch drietal als hoofdpersonen. Robert Shaw kende ik alleen uit de Newman/Redford-komedie The Sting en Dreyfuss had ik niets van gezien, net als van Roy Scheider (inmiddels wel het meesterlijke The French Connection). Vermaken doen ze zeker, vooral de koppige Quint en Dreyfuss, die naar horen zeggen ook op de set niet overweg konden, wat duidelijk terug te zien is in de film. Daarnaast weet 'Bruce', het model dat de haai moet voorstellen, de show te stelen. Een angstaanjagende verschijning die zeker niet onwerkelijk lijkt of iets dergelijks, juist haaien die uit de computer getoverd zijn in andere films geven vaak een onrealistische indruk. Daarom zal ik ook Jurassic Park zo snel mogelijk zien, ben er erg benieuwd naar of de dinosauriërs ook zo goed uitzien.

Ten slotte weet de film vanaf het begin te intrigeren en zeker bij het einde je met een brok in je keel achter te laten. Al loopt het goed af heeft het genoeg indruk gemaakt om er even bij stil te staan. Misschien vind ik de film ook enorm goed omdat haaien me altijd gefascineerd hebben, net als dinosauriërs. Zelfs kijkbeurt drie was nog even aangrijpend en spannend als de eerste en daarom lijkt het me juist om de maximale score te geven.

Jurassic Park

Opnieuw een erg sterke film van Steven Spielberg. Jammer dat hij al een decennium lang niet meerdere geweldige/memorabele films heeft geleverd zoals in de 70's(Jaws en Close Encounters of the Third Kind), 80's (E.T. en Indiana Jones) maar vooral de 90's (Schindler's List en Saving Private Ryan). Het is in de periode 2000-2009 alleen gebleven bij de prachtfilm Munich, aan Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull was weinig speciaals, een leuke avonturenfilm, War of the Worlds en Minority Report waren visueel mooi, maar werden beide nooit súperspannend. Spielberg en spannend moeten samen in één zin, dus dat is zorgwekkend. Het hoog genoteerde Catch Me If You Can is Spielberg's laatste hoop want over dik tweeëneenhalve maand zeggen we dag tegen de 00's. Jurassic Park hoort tot de kwalitatief sterke films die blijven plakken, al zijn de jaren verstreken.

Ten eerste heeft Jurassic Park een uitermate spannend plot. Dinosauriërs op aarde en de daarbij behorende commotie, het lijkt wel alsof hij aan alles denkt. Bij deze grote ontdekking lijkt het wel alsof de mens meer dan ooit anderen voor eigen gebruik nodig heeft. Zo komen twee paleontologen het park in om een goed woordje voor de directeur te doen. Deze heeft een trauma opgelopen aan de kermis die hij ooit beheerde, waarin kleine kinderen doorhadden dat de trucs niet echt waren. Zodoende heeft deze vrolijke meneer al zijn energie gestopt in een controversieel park met kloon-dino's. Vraag me niet waarom de mathematicus met de adviseur van de geldschieters meegaat, misschien omdat hij meer wist van die sekse-switch, die door de kikkers kwam, maar Goldblum is altijd zo'n fijne toevoeging als het om grappen gaat.

Humor, grof gezegd vind ik Jurassic Park ergens tussen Jaws en Indiana Jones in liggen. De hoofdpersonen gaat het gevaar tegemoet, het roept ongeveer hetzelfde gevoel op als in Jaws, maar vaak wordt er luchtiger op bepaalde situaties gereageerd en was er veel meer reden tot lachen. Zoals de computergenie die het 'Park' oplicht door er met embryo's vandoor te gaan en dan vast komt te zitten. Het eindigt uiteindelijk heel triest en best goor, maar dat die Dilophosaurus hem achtervolgt als een soort verloren hondje is echt grappig. De kinderhater die uiteindelijk een echte kindervriend wordt wanneer de situatie verslechterd is te cliché, maar hé het werkt, mag ik eigenlijk geen woorden vuil aan maken. Zoals al eerder gezegd steelt Goldblum op dit gebied echt de show, zonder hem beweer ik zelfs dat de film minder goed was geweest.

Een spannend avontuur dat wordt aangevuld door een humoristische cast en een vanzelfsprekend uitstekende soundtrack van John Williams zijn natuurlijk niet de hoofdredenen dat het uiteindelijk zo'n succesfilm is. Alles valt in het niet bij de speciale effecten van deze film. Het is al vaker ter sprake geweest, maar hoe mooi zijn die beesten wel niet gemaakt. De Tyrannosaurus Rex is terecht een monsterlijke verschijning en de scène met de verwonde Tryceratops liet me best aan E.T. denken, in positieve zin, Spielberg laat levenloze objecten als geen ander tot leven komen. Hij bewijst zijn verdienste opnieuw, doet er nog een schepje bovenop door zes maanden na de release van Jurassic Park met het meesterwerk Schindler's List aan te komen zetten. Mr. Spielberg, we willen nog een pareltje erbij!