Opinions

Gere en Linney perfecte tegenpolen met een goede rol van Norton. Goed uitgewerkt met veel intermenselijke momenten, waarbij de verdachte het onverwachte schijnt te zijn. Fijn kijktempo!

De 1967 versie was top qua humor. Deze remake haalt dat niveau niet. Lane speelt zijn rol met verve, mimiek etc. o.a zijn samenvatting in de cel us van grote klasse. Broderick danst er vrolijk op los, doch het pakt niet, geen uitstraling.. Verder geeft Thurman een goede karikatuur van een Zweedse, die in het Kroatisch goedendag zegt. Beach en Bart als het gay couple met hun gay personeel is goed gespeeld. De gehele film samen is eigenlijk een persiflage op zichzelf en een flop, waarbij de gewraakte musical Springtime eigenlijk boven uitstijgt. Ferrel overact in zijn rol als voormalig soldaat. Vermakelijk niet meer dan dat. Het meest heftige qua humor is aan het eind van de aftiteling waar een aanbeveling wordt gedaan.

Intrigerende prent waarbij vanuit de onconventionele rol van de hoofdrolspeler naar voren komt dat anders denken, buiten de gebaande paden, en doen leidt tot ontdekkingen en uitvindingen. Dit alles gekoppeld aan de interactie op alle vlakken tussen 3 mensen die in een continue verkenning zijn van zichzelf en de ander en met elkander. Dit al leidt tot een stripfiguur met een vrouw als held voorzien van een zweep en de kunde van bondage bij haar vijanden welke zich terugvertaald binnen de relatiedriehoek van de acteurs. Knap gemaakt, Europees haast en wellicht daarom in USA bijna volkomen roemloos. Geheel onterecht.

De innerlijke teloorgang van een voormalig militair die door een ongeluk zijn zicht heeft verloren wordt sterk neergezet door Gassmann. Begeleid door Momo reist hij steden af en komt zo weer in contact met Belli die haar hart al sinds jaren aan hem verpand heeft. Is er bezinning mogelijk... ? Sterk spel, mooie plaatjes uit de 70's en confronterende humor uit die tijd. De remake met Al Pacino haalt bij lange niet het niveau van dit orgineel

Hail Mary and say Grace.... Slim bedacht voor deze film met een 4,5* voor de muziek van Daniel Pemberton, de muziek trekt de film naar een grotere hoogte. Het gegeven zelf is eigenlijk een bekend plaatje. De Aarde wordt bedreigd en er is 1 persoon die de ultieme bijdrage moet leveren. Dit geheel wordt nergens te sentimenteel, ook de affectie tussen Gosling en Hüller is perfect neergezet, waarbij de feiten voor het gevoel gaan. En ja er is meer in het oneindige heelal, dus er zullen nog vele soortgelijke films volgen. 3,7* . Op naar 11.6.26 Disclosure Day

Het leven in het verleden zorgt voor psychosomatische problematiek in het leven van Cassie(Mulligan). In haar geheel eigen wereld probeert ze recht te doen en te strijden tegen het patriarchaat van haar voorbije universiteitsleven, welke gepaard ging met een schokkende gebeurtenis, die haar vervolgens in haar verdere leven tot een buitenstaander maakte. Net als het tij zich lijkt te keren is er de volgende tegenslag en besluit ze een groot risico te nemen. Goed spel van Mulligan en Hart. Boodschap: Ondanks onrecht is de grootste kunst in het leven..loslaten, daar wraak je geesteszijn sloopt.

Goed spelende Sandler en Watson, waarbij Sandler een getraumatiseerde volwassen man speelt, duidelijk vanuit zijn kindertijd met 7 zussen, en een rol is gaan spelen om te overleven. Dat er daadwerkelijk een krachtige man in hem schuilt komt naar voren als hij Watson ontmoet. Al met al sterke film over innerlijke problematiek gekoppeld aan trauma en overleven met een aansluiting op de grootste kracht... liefde.

Aardige mix van verschillende sciencefictionfilms gekoppeld aan de factor tijd, waarbij tijd eigenlijk alleen de geestelijke beperking blijkt. Mindbending gekoppeld aan perceptie van de waarheid en hoe die te beïnvloeden. Fanning is leading qua acteren, verder is het geheel nogal over de top. Het doel, de bevrijding van.... zal uiteindelijk worden bereikt. Kijkt makkelijk weg.