In ieder geval enkele leuke nieuwe personages toegevoegd. Het acteerwerk houdt weer niet over maar met name Forty is een leuke toevoeging. Love is dan weer een wandelende (acteer)ramp. Verder heeft dit seizoen inhoudelijk weinig om het lijf, alle elementen uit seizoen 1 worden weer van stal gehaald en eindeloos herhaald. Elementen die eerst leuk waren, zoals de kooi, worden daardoor te vertrouwd en dus saai. De meeste verhaallijnen beginnen leuk maar verzanden in een rommelige opeenstapeling van ongeloofwaardigheden. De continue flashbacks naar Joe's kindertijd zijn oervervelend en voegen werkelijk niks toe. Typisch weer zo'n serie met het Netflix-syndroom: koste wat het kost moéten er meerdere seizoenen komen ook al ontbreekt de creativiteit en inspiratie om die de moeite waard te maken.