Opinions

Meh... Dit is gewoon geen film voor Robert De Niro. Zelfs na een re-watch werd ik er niet warm van.

The Score voelt als een simpele 90's film – ondanks dat hij officieel in 2001 uitkwam. De karakters zijn zo ééndimensionaal dat je ze bijna per ongeluk omver zou kunnen duwen.

Sure, Edward Norton deed z'n stinkende best in zijn dubbelrol, maar daar is ook alles mee gezegd. Zijn personage had net zoveel diepgang als mijn ex (wacht...). En normaal gesproken ben ik fan van Angela Bassett, echt. Maar man, 24 jaar geleden acteerde ze nog alsof elke gezichtsuitdrukking een eigen Oscar verdiende. Doet ze nu ook nog wel eens hier en daar, maar aanzienlijk minder. Vond ik persoonlijk nogal storend in deze film.

Dit is echt heel erg slecht. Ik heb (eindelijk) een account aangemaakt om mensen te informeren hoe slecht deze film is. Het verbaast mij dat Netflix zijn naam hier aan durft te hangen.

Zoals eerder gezegd, heeft Peter Sullivan een waslijst aan kerstfilms op zijn naam staan en dat is ook goed te merken aan de cinematografie van deze film. Spanning was nergens te vinden en de acteerprestaties van zowel Brenda Song als Mike Vogel zijn van het kaliber As The World Turns (no offense).
Toen de 'gruweldaden' van Russell aan het licht kwamen (vermoorde ouders), kon ik niks anders dan gniffelen omdat het zo ongepast was.

Mijn vriendin heeft mij rond de 80minuten mark meerdere malen moeten wakker maken. Dat zegt wel iets voor mij. Wij liggen nu ook half in scheiding omdat zij mij heeft aangedrongen deze film te kijken met haar; iets wat ik haar niet in dank heb afgenomen.

Overigens, check niet de Wikipedia van deze film want de clue staat daar vermeld in de cast list.

Love it.

Met de kennis na je eerste zit, brengt de herziening van de film je bijna een volledig nieuwe ervaring.
Het einde is ook subliem; weet hij nou dat hij Andrew is of niet?

Een mega sterke film — maar verwacht geen horror die vanaf minuut één op je af wordt geslingerd.

Zoals al vaker genoemd in de comments hierboven: de film neemt ruim de tijd voor karakterontwikkeling in het eerste uur. Persoonlijk vond ik dat totaal niet storend, integendeel — het gaf de film juist extra gewicht en zorgde ervoor dat je écht meegaat in het verhaal.

Gemengde gevoelens over Michael B. Jordan. Normaal gesproken vind ik hem prima, maar hier was ik verrast. Zijn dubbelrol speelt hij indrukwekkend — op een paar momentjes na waarin je nét wat onnatuurlijke interactie ziet tussen de twee personages. Soms iets te theatraal. Maar eerlijk is eerlijk: na 45 minuten vergat ik compleet dat ik naar één acteur keek. En dat is gewoon knap gedaan.

Toch was Michael B. Jordan niet het hoogtepunt voor mij. Waar iedereen lyrisch is over Miles Caton (terecht), vond ik Delroy Lindo — zoals altijd — geweldig. En Jack O’Connell, die voor mij nog onbekend was, maakte indruk.

Dan de beroemde dansscène… Tja. Ik snap waarom mensen het prachtig vinden: het idee, de uitvoering, het symbolisme. Maar ik moest meteen terugdenken aan die tenenkrommende CGI-scène uit Black Panther waarin T’Challa tegen Killmonger vecht. Mooie opzet, maar het haalde me een beetje uit de film én uit de tijd waarin het zich afspeelt. Misschien ben ik gewoon te kieskeurig, dat kan.

De actie en spanning zaten top in elkaar. De cinematografie (voor mij vaak de dealbreaker bij films) was ronduit uitmuntend. En de karakters? Geweldig neergezet.

Voor mij tot nu toe dé film van het jaar.

Tuurlijk is dit geen absolute topper, maar ik heb mij toch super goed vermaakt met de VHS uit die tijd. Elk weekend als 11/12 jarige jongen zette ik hem op wanneer ik niet kon slapen. Ik had een 10-tal VHS die ik vaak random 's avonds opzette waarvan deze er één was. Kan mij heugen dat Bad Boys 1, Blade, Speed en Sixth Man onderdeel waren van mijn collectie destijds.

Maar goed, dit is absoluut geen topfilm zoals ik al zei maar ik heb mij vaak feestelijk vermaakt. Er zitten wat absurd slechte CGI moment in en John Leguizamo als The Violator zijn tenenkrommend. Als ik alleen al terug denk aan de scenes met Malebolgia... pff. Dat waren scenes die voor die tijd al echt heel slecht waren.

Maar vreemd genoeg zitten er ook een paar goede CGI momenten in zoals wanneer wanneer Spawn in een pilaar verandert. Ondanks dat ik Michael Jai White echt geweldig vind, kan de beste man natuurlijk voor geen meter acteren. Vechten als de beste, acteren als de slechtste.

Alom rond ik mijn waardering naar boven af wegens nostalgische redenen.
Hopelijk komt die reboot er ooit aan. Begreep dat Jamie Foxx er jaren lang mee bezig was, maar er uiteindelijk niks van is gekomen.

Vond het okey, maar de zoon zijn acteerprestaties (eerder het gemis hiervan) stoorde mij wat. Voornamelijk zijn spraak die af en toe niet de juiste lading gaf aan de verschrikkelijke dingen die hij zei.