Opinions

Op zich een boeiend seizoen met een verhaal dat zich verder en dieper ontwikkelde dan ik vooraf had gedacht. Een beetje jammer dat Laura enkele domme acties ondernam. Dat, vergezeld van een aantal onwaarschijnlijke gebeurtenissen remt mijn waardering iets. Ondanks dat bleef het geheel interessant genoeg om te blijven kijken.

Het onwaarschijnlijkheidsniveau van seizoen 2 overstijgt dat van seizoen 1, vandaar mijn iets lagere beoordeling. Toch bleef het plot, de zoektocht naar de werkelijke moordenaar van Andrew, interessant genoeg om ook dit seizoen helemaal af te kijken. Het acteerwerk was goed; voor Andrew en Oliver hebben ze in ieder geval de juiste acteurs gecast. Spannend wordt het nergens maar de ontknoping was dan wél weer leuk bedacht.

Deze serie was weer eens iets anders voor mij dan de gebruikelijke Scandinavische misdaadseries, die ik graag kijk. In Lilyhammer wordt het serieuze gebeuren verdrongen door simpele, soms domme humor, een beetje actie en af en toe wat spanning. Als ik de biografie van de hoofdrolspeler (Steven Van Zandt - Wiki) bekijk dan had ik toch een heel ander personage verwacht. Die Van Zandt is best een apart persoon, maar ik vond hem wel goed in deze serie passen. En hij had nogal wat taken op zijn bordje bij het maken van deze serie, tot en met de regie toe.

Seizoen 1: boeiend omdat het nieuw is. Hele goede grappen tot redelijk grof. Erg leuk.

Seizoen 2: dit kwam net niet aan het niveau van seizoen 1, maar was nog redelijk te genieten.

Seizoen 3: in dit seizoen gaat de lol er een beetje af en begint het hele gebeuren redelijk saai te worden. De verschijningen die Torgier Lien kreeg gingen me net iets te ver. Dit paste niet echt in deze serie.

Deze serie was weer eens iets anders voor mij dan de gebruikelijke Scandinavische misdaadseries, die ik graag kijk. In Lilyhammer wordt het serieuze gebeuren verdrongen door simpele, soms domme humor, een beetje actie en af en toe wat spanning. Als ik de biografie van de hoofdrolspeler (Steven Van Zandt - Wiki) bekijk dan had ik toch een heel ander personage verwacht. Die Van Zandt is best een apart persoon, maar ik vond hem wel goed in deze serie passen. En hij had nogal wat taken op zijn bordje bij het maken van deze serie, tot en met de regie toe.

Seizoen 1: boeiend omdat het nieuw is. Hele goede grappen tot redelijk grof. Erg leuk.

Seizoen 2: dit kwam net niet aan het niveau van seizoen 1, maar was nog redelijk te genieten.

Seizoen 3: in dit seizoen gaat de lol er een beetje af en begint het hele gebeuren redelijk saai te worden. De verschijningen die Torgier Lien kreeg gingen me net iets te ver. Dit paste niet echt in deze serie.

Deze serie was weer eens iets anders voor mij dan de gebruikelijke Scandinavische misdaadseries, die ik graag kijk. In Lilyhammer wordt het serieuze gebeuren verdrongen door simpele, soms domme humor, een beetje actie en af en toe wat spanning. Als ik de biografie van de hoofdrolspeler (Steven Van Zandt - Wiki) bekijk dan had ik toch een heel ander personage verwacht. Die Van Zandt is best een apart persoon, maar ik vond hem wel goed in deze serie passen. En hij had nogal wat taken op zijn bordje bij het maken van deze serie, tot en met de regie toe.

Seizoen 1: boeiend omdat het nieuw is. Hele goede grappen tot redelijk grof. Erg leuk.

Seizoen 2: dit kwam net niet aan het niveau van seizoen 1, maar was nog redelijk te genieten.

Seizoen 3: in dit seizoen gaat de lol er een beetje af en begint het hele gebeuren redelijk saai te worden. De verschijningen die Torgier Lien kreeg gingen me net iets te ver. Dit paste niet echt in deze serie.

"London Kills volgt een team van top moorddetectives die opereren in Londen". Dat "top" valt erg tegen. Het is allemaal wat slapjes, in ieder geval de eerste afleveringen. De verhalen per aflevering zijn wel goed bedacht met hier en daar een verrassing. De rode draad, het verhaal dat door meerdere seizoenen loopt, wordt op een gegeven moment wat saai. Waar echter veel tijd me verloren gaat in deze serie is het zo'n beetje constant opdreunen van de rechten aan de verdachten. Dat ging op een gegeven moment echt vervelen.

Prima serie met een prima cast. De verhalen van Dan Brown spelen zich in een snel tempo af: de ene gebeurtenis volgt direct op de andere. Lastig om pauzes in te lassen bij het lezen van zijn boeken. Dat was ook het enige dat ik miste bij deze serie: hier zaten meerdere en soms te lange loze stukken in waarin iets teveel werd gepredikt en geneuzeld. Afgezien van dat minpunt vond ik het een boeiende serie, mede door de puzzels en de locaties, met enkele spannende momenten.

Ik vond dit een top serie: alle 5 seizoenen bekeken en ze scoren voor mij allemaal 4 sterren. Naast Luther zelf natuurlijk, vormt Alice de belangrijkste verbindende schakel door alle seizoenen. Dat is een van de redenen om de seizoenen in volgorde te bekijken. Sommige seizoenen starten zelfs op exact het punt waar het voorgaande stopte. Daarnaast zijn er de losstaande misdaden die 1 of 2 afleveringen beslaan. Goed in elkaar gezette verhalen, vaak keihard uitgebeeld. Het meest sterke verhaal vond ik het artsen-echtpaar in het vijfde seizoen. De cast van de hele serie is goed, waarbij Elba en Wilson de toppers zijn. Er is geen zesde seizoen. Wel is er nog de film die op de serie aansluit: Luther: The Fallen Sun (2023).

Ik dacht naar een goede Scandinavische misdaadserie te kijken maar helaas neemt de misdaad maar 10% van de tijd in en de privé-sores de rest; over een dorp waar zo'n beetje iedereen het met iedereen doet. Simpel, langdradig en totaal niet spannend. Ik kreeg zelfs flashbacks naar Peyton Place; destijds ook zo'n gebed zonder einde. Het laatste deel van seizoen 2 was het beste, daar zat enige afronding in. Seizoen 3 heb ik inmiddels ook al gezien, een voortzetting van de eerste twee. Met regelmatig een goed geprobeerde cliffhanger, vooral het einde van seizoen 3 en dus problematisch: nu moet ik seizoen 4 ook nog gaan kijken. Het mooiste van deze serie? De omgeving.

Ik dacht naar een goede Scandinavische misdaadserie te kijken maar helaas neemt de misdaad maar 10% van de tijd in en de privé-sores de rest; over een dorp waar zo'n beetje iedereen het met iedereen doet. Simpel, langdradig en totaal niet spannend. Ik kreeg zelfs flashbacks naar Peyton Place; destijds ook zo'n gebed zonder einde. Het laatste deel van seizoen 2 was het beste, daar zat enige afronding in. Seizoen 3 heb ik inmiddels ook al gezien, een voortzetting van de eerste twee. Met regelmatig een goed geprobeerde cliffhanger, vooral het einde van seizoen 3 en dus problematisch: nu moet ik seizoen 4 ook nog gaan kijken. Het mooiste van deze serie? De omgeving.

Zie ook mijn commentaar bij seizoen 2. Het leven in Hammervik gaat gewoon verder. Enkele nieuwe gezichten en weer een cliffhanger ter afsluiting. Kijkersbinding heet dat geloof ik. De kwaliteit is wel redelijk constant.

Ik neem aan dat er meerdere seizoenen volgen, want vier afleveringen in dit eerste seizoen is wel erg mager. De eerste aflevering vond ik erg matig, waardoor ik bijna afhaakte. Een van de oorzaken hiervoor kan het niveau van de eerdere serie zijn, The Inspector Lynley Mysteries (Serie, 2001 - 2008), omdat die hoog bij mij scoorde. De resterende drie afleveringen van dit eerste seizoen waren echter van zo'n niveau dat ik uitkijk naar een volgende seizoen. Prima misdaadverhalen met goed gevonden twists. De cast was ook prima, tot en met het ettertje van een hoofdcommissaris.