Opinions

Hoeveel ellende kun je binnen één familie hebben. Dat is zo'n beetje het motto van deze serie. Een serie die me erg doet denken aan Morden i Sandhamn (Serie, 2010 - 2020). Dezelfde stijl, dezelfde setting en met dezelfde hoofdrolspeelster, die deze keer het plot mee heeft bedacht. In feite een prima misdaad-/dramaserie, maar waarin de verwevenheid helaas iets te ver gaat. Daarbij is Sonja een iets te passief en slap karakter. Ik heb Penoza nooit gezien, maar dit eerste seizoen van Gåsmamman vond ik in ieder geval prima. De reden dat deze serie lijkt op Penoza is aan het begin van iedere aflevering te zien: 'Endemol Sweden presenterar'...

Met de wetenschap dat er nog een zesde seizoen is, vallen de gebeurtenissen in dit vijfde seizoen niet heel erg tegen. Zonder een zesde seizoen zouden er namelijk wel heel veel open eindjes zijn. Daarom scoort dit vijfde seizoen iets lager voor mij vanwege de herhalingen. Desondanks blijft het een prima serie.

In dit vijfde seizoen zit nog een leuk linkje naar de Nederlandse versie: de naam van de nieuwe identiteit die Sonja in het laatste deel krijgt is... Monica Hendricks...

Op zich geen slecht seizoen maar wel een beetje veel van hetzelfde in vergelijk met de eerste vijf seizoenen. Op deze manier kunnen er nog veel seizoenen volgen. Het blijft wel Zweedse kwaliteit. Het zevende seizoen is inmiddels ook uit dus ik ben benieuwd of ze er in slagen om daarmee deze serie eens een échte nieuwe impuls te geven.

Redelijke serie van degelijke Scandinavische kwaliteit met de welbekende Zweedse cast. Toch komt het geheel niet echt uit de verf. Het ligt er helaas iets te dik op wie allemaal niet als dader in aanmerking komt, zoals Tomas en Martin/Daniel, dus is het vrij snel duidelijk wie het wel is. Wat helaas ook te vaak wordt gebruikt en hier ook weer: laat nu nét op het cruciale moment de accu van de telefoon leeg zijn. Als de makers niet meer fantasie hebben dan dit soort dingen zakt zo'n serie in mijn waardering. Met de omgeving was trouwens niets mis.

Wát een verhaal over 'one happy family'! De spanning blijft aanwezig van het eerste tot het laatste deel. Goed opgezet, bijv. de titels van de afzonderlijke delen met bijbehorende inhoud. Het knappe is dat het echt heel lang alle kanten op kan gaan waardoor het geheel blijft boeien, maar wat tevens een klein nadeel is omdat het geduld op de proef wordt gesteld; wanneer komt de waarheid nu eindelijk eens aan het licht? Prima serie, goed gespeeld, typisch muziekje erbij en nooit geweten dat er een Engelse versie van '99 Luftballons' bestond. En leuk dat Julia en Ben dezelfde namen in de serie hebben.

Om met het grootste minpunt te beginnen: de enorme cliffhanger waarmee het tweede seizoen werd afgesloten. Het probleem hiermee is dat bij het verschijnen van een eventueel derde seizoen, over bijvoorbeeld een jaar, de draad weer compleet opnieuw opgepakt moet worden. Er staan echter veel pluspunten tegenover: prima plot, goede cast en een mooie setting. Er wordt in ieder geval een hele mooie sfeer neergezet met een mysterieus tintje. Ik kijk uit naar een derde seizoen.

Best wel goede serie bestaande uit twee aparte verhalen met als rode draad het verdwijnen van Sandy, de vrouw van Grace. Deze serie komt wel in de buurt van de betere Scandinavische misdaadseries. Opvallend is ook in deze Britse serie dat er weer een leidinggevende dwars moet liggen; bijna een standaard gegeven. Lijkt wel mijn werk: wat is dat toch met die bazen: jaloers? Grace is in ieder geval boeiend, duurt niet te lang en heeft fatsoenlijk uitgewerkte eindes, behalve dan het verhaal rond Sandy. Maar wie weet, misschien komt er een vervolg.

De serie waarbij in de titel van iedere aflevering het woord "dead" voorkomt, wat al iets over de inhoud zegt.
Ik heb de eerste vier seizoenen gezien waarbij ik dit laatste seizoen het beste vond. Niet alleen om de constante kwaliteit en het iets hogere verassingsniveau wat de afzonderlijke plots betreft, maar ook omdat het verhaal Sandy, dat door alle vier seizoenen liep nu eindelijk tot een afronding is gekomen. Misschien dat het in seizoen 5 verder gaat rondom zoon Bruno. We zullen het zien.

Bij de openingsscene met de vrachtwagen heb ik even overwogen om te stoppen met kijken. Alweer zo'n scriptschrijver die politiemensen domme soloacties uit laat voeren en de meest simpele ingrepen laat verkloten. Echter gaandeweg steeg het niveau ietsjes, maar wel heel langzaam. Pas vanaf aflevering 5 vond ik het echt interessant worden. De laatste delen waren boeiend behalve het voorspelbare slot; de eindbestemming van de drone. Tja, en dat niemands privéleven op rolletjes loopt is ook standaard in dit soort series; daar ben ik inmiddels ook aan gewend alhoewel het stukje Eva en dochter kant noch wal raakte. Los van dat, in zijn geheel genomen, best een goede serie tussen al die andere goede Scandinavische producten. Mooie shots, goed acteerwerk door bekende gezichten en af en toe prima acties.

Het begon goed, met een redelijk tempo en een boeiende verwevenheid tussen de diverse personen. Helaas waren de laatste twee delen behoorlijk slap en slaapverwekkend. Op zich een interessant plot, behalve de afronding. Je verwacht een uitgewerkt einde maar dit was een behoorlijke tegenvaller. Zelfs Anniken, die toch een behoorlijk belangrijk aandeel in het geheel had, was ineens verdwenen. Met al die onvoltooide lijnen zou je snel een seizoen 2 verwachten, maar daar is dus (nog) geen sprake van. De cast was prima, maar alleen Thelma Farnes Ottersen (Milla, dochter van Lars) krijgt van mij een compliment voor haar prestatie in deel 6, bij het vertrek van haar vader; erg knap gespeeld.

Inmiddels heb ik zoveel drugsgerelateerde films en series gezien dat dit onderwerp voor mij zo'n beetje uitgemolken is. Vanwege de lovende berichten over deze serie toch maar gekeken. Voor mij zat er maar één verrassing in en dat was Sofia Vergara en niet alleen vanwege haar acteren. Dit had ik toch echt niet achter het jurylid van AGT gezocht. Voor de rest was het het zoveelste drugsverhaal waarbij het einde al vanaf de eerste minuut vast lag. De muziek was hier en daar goed gekozen, vooral Ständchen van Schubert bij de aftiteling van deel 4 deed het erg goed. Daarbij het feit dat dit verhaal op ware gebeurtenissen gebaseerd is doet mijn waardering nog iets omhoog trekken.