Opinions

Eindelijk de tijd gevonden om alle afleveringen te bekijken. Voor mij was het tweede deel van het seizoen (afleveringen 4, 5 en 6) beduidend beter dan het eerste. Met name de laatste aflevering maakte voor mij veel goed, maar als geheel genomen helaas toch een stuk minder intrigerend dan voorgaande seizoenen.

Een overzicht:
USS Callister 2,5*: Een brave uitvoering van een matig uitgewerkt concept (zie mijn vorige post). Voelt vooral niet echt als Black mirror aan voor mij, meer de focus op de gelimiteerde spanningsboog dan het daadwerkelijke sci-fi format.
Arkangel 3*: Leuk concept, uitvoering dan weer een stuk minder. Een hele jeugd moeten leven met een totale onthouding op stressvolle prikkels, zonder enige vorm van blijvende consequenties vind ik totaal ongeloofwaardig. Dat het dan uiteindelijk toch nog mis gaat, berust meer op louter toevalligheden dan de daadwerkelijke technologie zelf. Ook de totale, stupide onbekwaamheid om gewoon van de een op de andere dag even de switch om te zetten en dan er maar vanuit te gaan dat alles wel los zal lopen, stoorde mij mateloos. Juist na al die jaren van ongezonde overbescherming;
Crocodile 3,5*: Opzich wel een boeiende aflevering, maar het - ook weer niet echt vernieuwende - sci-fi concept had eigenlijk amper een betekenisvolle rol en werd er weer met wat toevalligheden ingepompt;
Hang the DJ 4*: Leuk concept met een prima uitvoering. Goede cast ook.
Metalhead 4*: Een aflevering met een indringende sfeer en mooie cinematografie. Met name het gebrek aan dialoog in combinatie met het apocalyptische eindshot, vond ik voor dit concept erg goed werken. Ook interessant om over de inspiratie van deze aflevering te lezen: Black Mirror Metalhead Inspiration Revealed;
Black Museum *4,5: Lekker duister, meerdere verhaallijnen in één en voor mij de duidelijke uitschieter van het seizoen. Eindelijk weer een aflevering waar ethische dilemma’s van technologische ontwikkelingen op een vermakelijke manier worden verkend.

Prima uitgewerkte cinematografie, met mooie beelden en een prima Soundtrack om het Western-sfeertje nog wat extra te versterken. Ook niet zo veel mis met de cast trouwens, prima acteerprestaties. Maar het verhaal vond ik niet zo overtuigend en eigenlijk gewoon nogal willekeurig en onsamenhangend.
De motieven van zowel Frank Griffin als Roy Goode waren voor mij een groot raadsel.
Waar waren al die moord- en roofpartijen nou eigenlijk goed voor? Echt alleen maar omdat een van zijn jongens de 'familie' verlaten had? Als Frank een groep melaatsen tegenkomt blijkt het opeens een hele lieve en empathische man te zijn. Is dat dat alleen maar omdat 'god' hun ook verlaten heeft, terwijl hij nou juist de hele serie iedereen aan het overtuigen is dat hij in dat hele concept toch al niet gelooft. Dat en dat geleuter dat hij al zijn eigen dood gezien heeft. Werk het beter uit of doe het gewoon niet zou ik zeggen.
Leverde wel een heerlijke scene op naar het einde toe trouwens

Wat een kwaliteitsserie is dit toch, ze doen er voor mij dit seizoen gewoon nog een schepje bovenop. De twee ingrediënten voor dit succes: Lekker beklemmend, grauw sfeertje wat je snel in zijn greep weet te krijgen en eigenlijk niet meer loslaat. En heerlijke scherpe dialogen met als absolute hoogtepunt Het interview met Charles Manson in aflevering 5. Echt fantastisch schrijfwerk en performances, het is bijna eng hoe realistisch hij wordt neergezet..

Ik denk dat dit seizoen voor mij nog wat beter werkt dan het eerste omdat er wat meer een rooie lijn in zit. Namelijk de Atlanta child murders-zaak, waar het eerste seizoen voor mij misschien nog net iets teveel van de hak op de tak was en naar het einde toe wat focus leek te verliezen.

Ook het privéleven van Bill vind ik de serie, en in het bijzonder zijn personage, wat meer diepgang geven. Wat ik dan weer wat minder geslaagd vind is het privéleven van dr. Wendy. Het had niet echt een connectie met de thematiek van de serie en was vooral niet zo interessant voor mij. Bovendien eindigde het ook nogal onlogisch en abrupt. Ik snap dat ze ook dit personage wat meer willen uitdiepen, maar dit is voor mij niet helemaal de manier.

Maar goed, zo prominent is dit laatste gelukkig ook weer niet aanwezig en was voor mij zodoende niet meer dan een wat slordige kanttekening in een verder erg mooi boek

Verslavende serie zeg. Ik heb er maar een paar dagen voor nodig gehad.

Ik denk dat liefhebbers van Broadchurch (waar ik mijzelf zeker ook onder reken) deze ook zullen waarderen. Beide series hebben dat lekkere benauwende iedereen-kent-iedereen sfeertje in zo’n kleine gemeenschap. Het drama aspect krijgt bij beide series ook veel aandacht en niet alleen maar de simpelere who-did-it vraag. Karakters vond ik stuk voor stuk erg goed uitgewerkt en gebracht.

Het daadwerkelijke plot vond ik alleen wat minder sterk. Ik vond het niet zo geloofwaardig dat uiteindelijk bleek dat die dochter dus gewoon was weggelopen, ze werd pas na vijf dagen echt daadwerkelijk gevangen genomen. Dat doe je je familie toch niet aan? Zeker niet nadat je vriendje dood is aangetroffen. Oké ze was boos op haar vader, maar na zo’n heftige gebeurtenis heb je hem toch ook juist nodig. En dat ze boos op haar vader was verklaart nog niet waarom ze bijvoorbeeld haar zusje niks zou vertellen en ook zo in onzekerheid liet zitten. Die laatste plotwending, dat uiteindelijk Sophie achter de moord bleek te zitten, vond ik ook wel erg goedkoop aanvoelen. Weer zo’n typisch plot puur om te verrassen/choqueren, maar eigenlijk niet echt logisch in het verhaal past.

Jammer, met een wat sterker uitgewerkt plot was de score voor mij veel hoger uitgevallen.