Opinions

Tarantino op zijn best!

Tarantino keert terug naar zijn roots en maakt een film in de trant van Pulp fiction en Jackie Brown.
De vorige aantal films vond ik erg goed maar waren min of meer ook films voor de massa. Deze film is er echt zo een zoals pulp fiction in mijn ogen: je houdt ervan of je vindt het niks.

Aan mijn stem kan je al zien dat ik hem dus fantastisch vond. De jaren '60 wordt op een werkelijk fantastische wijze tot leven gebracht, als we DiCaprio volgen die als Tv-acteur op zijn retour is. Samen met zijn vaste stuntman, gespeeld door Brad Pitt, die eigenlijk ondertussen ook zijn klusjesman geworden is, stelen zij de show in dit kijkje in het Hollywood van eind jaren '60.

Brad Pitt is fantastisch in deze film, maar in mijn ogen steelt DiCaprio de show. De scènes focussen heel erg op het einde van een tijdperk. Een einde zoals deze eind jaren zestig ook gevoeld werd. Met weer ontzettend sterke dialogen betreed je deze wereld. Er moet gezegd worden dat er inderdaad qua plot niet veel gebeurd in deze film. Ik denk ook dat dit verhaal bij vrijwel iedere andere regisseur niet tot een goed einde zou zijn gebracht dan bij Tarantino.
Op een ontzettend humoristische wijze (denk aan die geweldige scène van DiCaprio in zijn trailer) wordt dit verhaal verteld dat in een fantastische climax tot einde komt.

Veel meer kan ik er niet over zeggen. Tarantino is on point en dit is één van zijn beste, dan wel niet de beste, film die hij gemaakt heeft. Over die vraag moet ik nog eens goed nadenken en kan ik over een tijdje past antwoord op geven.
Wat ik wel kan zeggen: Heb je pulp fiction gezien en vond je dat een goede film of ben je nieuwsgierig? Ga dan met een open mind naar deze film en grote kans dat je niet teleurgesteld gaat worden.


Als laatste een klein minpuntje: Margot Robbie krijgt wel erg weinig te doen in deze film en ondanks dat ze bij ieder interview naast DiCaprio en Pitt staat wordt ze echt volledig ondergesneeuwd door hun twee. Niet vanwege haar acteerskills, maar vanwege het weinige wat ze te doen krijgt.

Tegenvaller.

Nadat ik werkelijk overdonderd werd door de Netflix serie The Haunting of Hill House ben ik meer werken van de maker, Mike Flanagan, gaan kijken. Oculus had ik al gezien en kon mij zeker bekoren en later ook Doctor Sleep vond ik vrij aardig.

Dan deze film. Ik heb er niets over gelezen of een trailer van bekeken zodat ik er met een open mindset in kon stappen. Het begin van de film is zeer aardig. Wat mij altijd aanspreekt aan Flanagans werk is dat hetniet zozeer pure horrorfilms zijn. Het zijn vaak dramafilms over mensen met problemen. Het bovennatuurlijke of horrorelement is meer een tool om de diepere lagen van deze personages te doorgronden.

Ook deze film start prima en neemt de tijd om de personages te leren kennen. Langzamerhand gebeuren er wat onverklaarbare dingen. Nu vind ik het gehele repertoire van Flanagan niet bepaald eng, maar hier wordt de spanning rustig opgebouwd. De film is ook zeer aardig tot net iets over de helft. Vanaf daar gooit het alles wat hiervoor opgebouwd was weg en gaat het over op een goedkope spookhuis/slasher tour. Dit doet erg veel afbreuk aan de film. Was het niet voor het begin van de film had ik het een nog lager cijfer gegeven.

Je ziet hier op bepaalde punten het talent van Flanagan, maar helaas lukt het niet om het eindproduct volledig goed af te leveren. Vandaar een nipte onvoldoende.