Opinions

Hoewel verschillende keuzes die in de montagekamer zijn gemaakt niet altijd werken, slaagt Noah Baumbach er vaak genoeg in om een emotioneel realistische en komisch ongemakkelijke snaar te raken, zodat ‘Jay Kelly’ een oprechte en blijvende indruk achterlaat op het publiek, zonder het plot of de personages te overhaasten en met behoud van een natuurlijke flow en tempo. Het resultaat is een levendige en thematisch gelaagde ervaring dankzij het eerlijke acteerwerk van George Clooney, een prachtige visuele stijl, originele muziek en scherpe dialogen.

Hoe moeilijk het is om een begin te maken met een karakter is iets waar veel regisseurs over mee kunnen praten. Zeker wegens het feit dat Joker meerdere origin stories op zijn naam heeft staan bij DC comics. Todd Phillips weet van al deze origin stories een perfecte combinatie te maken zodat het perfecte verhaal aan ons vertoont mag worden. Wat een wilde rit aan negatieve emoties en brute zaken die Arthur Fleck veranderen van depressieve inwoner van Gotham tot de gevoelloze, onbewust lachende clown die zo geliefd is bij het publiek. De sfeer voelt amper aan als een Hollywood film, maar eerder als Arthouse. De opmaak en editing van scènes is gewoon prachtig in elkaar gezet. Je volgt Phoenix als Arthur Fleck die door de veranderende negatieve sferen in Gotham nog verder verdrongen wordt in een society die gevuld is met een onrust in politieke sfeer als in een chaotische sfeer. Die sfeer is wat DC comics wist te overdrijven in Batman V Superman als Justice league. In Joker weten ze de perfecte balans van dreiging en drama en gestoordheid vast te houden. Ook de nodige plottwisten zijn van de partij gedurende de film, waarvan je enkele pas tot je doordringen nadat de film is afgelopen. Joaquin Phoenix zijn prestaties zijn buitengewoon als oscar waardig, wat ook geld voor de film in het algemeen. Het grotere plaatje wat de film probeert duidelijk te maken past erg goed in de moderne tijd. De politieke statements slaan aan en geven je veel materiaal tot nadenken. Hoewel er niet veel gebruik wordt gemaakt van visuele effecten zijn degen die worden gebruikt feilloos. Ik prijs deze film met een 9,8/10. Het acteren, de Gotham sfeer, het plot en de plot twists. Deze film wordt mijn stem voor de oscar voor best picture, samen met de oscar voor Joaquin Phoenix als Beste acteur.

"Ondanks de merkbare narratieve en visuele beperkingen van een straight-to-DVD budget en een relatief korte speelduur, wanneer je het de kans geeft, bezit 'Joseph: King of Dreams' meer potentieel, ziel en waarheid dan aanvankelijk verwacht. Toegegeven, de nogal beknopte presentatie laat de verkenning van de emotionele diepten en lessen die het verhaal herbergt wat onderbelicht en de animatie en het scenario vallen onder de maat. Toch bewijst de film vermakelijk te zijn en een live-action adaptatie waardig."

Nog net een 6,5/10 van mij. Eentje die ik veel heb gekeken tijdens mijn jeugd, en waarvan ik de waarde enigszins vergeten was. De lessen in deze film zijn verbazend volwassen en het laat me fantaseren over wat een volwassenere aanpak in live-action vorm zou kunnen doen om dit verhaal weer leven in te blazen.

Officiële rating (Volgens mijn eigen model) = 7,8/10

Een zowaar onbekende Disney live-action verfilming die, door de release van Disney+, eindelijk eens de kans gaat krijgen om bekeken te worden. Een mooie klassieker vanuit de filmkluis van Disney.

Waar Disney veelal werkt aan de kwaliteit van zijn animatiefilms, had het vroeger ook de nodige aandacht voor zijn live-actions. Jammer genoeg wist The Journey of Natty Gann weinig ogen op zich te richten. Het kinderlijke avontuur wat je in deze film volgt weet je te binden aan het karakter van het tienermeisje Natty, die samen met haar vader in armoedige omstandigheden moet leven wegens de hoge werkeloosheid. Als haar vader eenmaal een baan krijgt aangeboden, wordt hij gedwongen zonder Natty te vertrekken naar Washington State. Natty is daarop bereid de wereld te doorkruisen en opzoek te gaan naar haar vader. Een kinderlijk, toch emotioneel, verhaal waar je aandacht gefocust blijft op Natty en de avonturen die zij beleeft tijdens haar zoektocht. Het nodige reisgenootschap wordt niet overgeslagen, waardoor er ook genoeg afwisseling plaatsvindt tussen karakters.

Wat vooral opvalt in de klassieke Disney live-actions, is dat er altijd een goed beeld wordt weergegeven van de situatie waar de karakters en hun omgeving zich in bevinden. Die situatie is dan altijd wel omgoten in een volwassen tintje. In deze film staat de hoge werkloosheid van de jaren dertig centraal en tevens ook het ruwe zwerversleven. Disney weet met de ondertoon in dit verhaal ook kinderen een goed, en een niet al te gewelddadig, beeld te geven van de gevolgen van hoge werkeloosheid en het informeert ook correct naar de gevaren van het bestaan als zwerver. De ondertoon draagt dan ook precies goed bij aan het verhaal van het hoofdpersonage. Ook de achtergrondverhalen van de karakters worden duidelijk naar voren gebracht en zijn goed uitgewerkt. Je leert de karakters kennen, wat belangrijk is bij een film waar een duidelijke boodschap wordt overgebracht door middel van de personages.

De acteerprestaties zijn goed voor de jaren tachtig. Maar prestaties groeien mee met de tijd en dus ook in deze film is het acteerwerk wat verouderd. Toch weten de acteurs zich goed in te leven in hun karakter. Vooral de chemie tussen Natty en haar wolf is wonderbaarlijk mooi. De gebruikte visuele effecten zijn mild gebruikt maar effectief in de bouw. Ze worden op de juiste manier ingezet om de intenties van de verschillende scènes te vergroten. Het camerawerk is voor de tijd erg leuk ingezet. De verschillende treinachtervolgingen zijn leuk in beeld gebracht. Het is soms basic misschien, maar het gevoel wordt op de juiste manier vastgelegd en het laat je met een nostalgisch gevoel achter.

The Journey of Natty Gann is een onbekende, prachtige, Disney live-action. Met een verhaal waar een volwassen tint aan vastzit en met acteurs die zich inleven in hun rol is een mooi, kinderlijk en nostalgisch project neergezet. Een iets te korte speelfilm over een tienermeisje dat in een tijd van werkeloosheid haar vader achterna gaat. Een leuke nostalgische film voor het hele gezin die nooit verveeld en hopelijk ooit een echte Disney klassieker genoemd mag gaan worden.

Recensie door: Wouter van de Sanden [AKA Kleintje 2]

Film gezien op: 19/10/2019

Recensie geschreven op: 20/10/2019

Voor degene die deze film boven de 1,0* durft te geven kunnen het van mij te horen krijgen. Ik gaaf 0,5* omdat ze tenminste nog geld voor de haai hadden.