Opinions

Vrouwonvriendelijke film met ouderwetse moraal en slechte 30-jarige acteurs die doen alsof ze pubers zijn ipv studenten.

Heel knap dat De Niro op die leeftijd al dat gezwets van twee karakters kan onthouden! Daar is dan ook alles mee gezegd.

Originele film ondanks remake van een Franse film en beter dan de 'Nord' versie. Echt Italiaans en herkenbaar voor wie in Noord en Zuid is geweest. Als het aantal stemmen een reflectie is van het aantal mensen wat deze film heeft gekeken dan snap ik niet dat niet meer mensen deze film hebben gekeken.

Ik weet niet wie reality ster Phil Robertson is maar dit was een film over een gast uit de moerassen, die een lief vrouwtje en kinderen heeft en gaat zuipen door de invloed van een foute vriend (pun intended), maar gelukkig red het geloof hem via mensen om hem heen die het geloof al eerder hadden gevonden. Phil word op het eind beloond met de uitvinding van een fluitje om de pijlstaart eend te lokken zodat ze die makkelijker uit de lucht kunnen knallen en de hele familie gaat er genoeg geld aan verdienen om samen de rest van hun gelovige leven samen ranja te kunnen drinken bij het eten, maar wel nadat er eerst gebeden word.

Het begint wel leuk met wat vaart er in over hoe Phil en zijn vrouw tot elkaar komen, maar daarna kakt het snel in waardoor de film véél te lang lijkt te duren ondanks de 108 minuten speeltijd, het leek wel drie uur. Bezint eer ge begint (met kijken) dus, om maar in het hoofd thema van de film te blijven.

De film moet even op gang komen maar het is een aandoenlijk Brits drama en de moeite waard als je daarvan houd. Churchill blijkt toch een mens en komt langzaam nader tot zijn vrouw mede door zijn verpleegster. Intussen cirkelen de aasgieren van de regering en zijn partij boven zijn huis.

Michael Gambon acteert heel goed maar is teveel hemzelf waardoor ik te weinig het idee had naar Churchill te kijken, daardoor is de film voor mij meer een verhaal over een oude Engelse welgestelde man die een te sterke wil heeft om toe te geven aan de aftakeling van zijn lichaam.

Erg sterk en oprecht geacteerd door de jongens. De ouders laten het af weten, maar de jongeren geven ze geen kans om het drama te voorkomen zoals helaas vaak gebeurd. Achteraf de onderliggende gevoelens tonen en er over praten is nog moeilijker. Camera technisch heel mooi in beeld gebracht. Close zonder gezwaai. Gewoon kijken.

Mooie film, de tijgers zijn magistraal gefilmd, de slimme montage hindert niet, wat een mooie beesten!

Acteerprestaties zijn niet geweldig en de mensen in de film zijn inderdaad bijna overbodig maar gewoon kijken voor de tijgers.

Kan een film téveel actie hebben. Ik dacht van niet maar na deze film moet ik mijn mening herzien. De opening is mooi maar daarna vervalt het in herhaling. Ik kan er niet mijn vinger op leggen of het komt door de acteerprestaties of door de manier waarop de personages neergezet worden, ik word niet warm of koud van deze film. Misschien wat teveel Heart of Stone met te weinig tijd voor de personages.

Dit is een uitstekende film die de intrinsieke goedheid van (de meeste) mensen laat zien. Oudere mensen met verloren partners en kinderen met te weinig tijd voor hun ouders, of met de verkeerde (overbezorgde) aandacht. Een film met een alien zonder het gejaagde over de top gedoe zoals DC/Marvel, en met subtiele humor ook nog. Sterk gespeelde karakters, ook van de alien die geen woord zegt de hele film. Het eind vond ik het sterkst, daar waar Ben op de bank zit zonder ogenschijnlijk contact met zijn kinderen, komt Jules hem opzoeken van een 'Galaxy far away'. Mooi contrast.

Dit was een prachtige film met humor en tragedie. Voor beide hoofdrolspelers glansrollen. Ik lees dat sommigen over herhaling schrijven, dat idee is geen moment bij me opgekomen. Er zijn steeds andere situaties met andere herinneringen of juist het gebrek daar aan. Ja, het gaat veel over Alzheimer, maar meer nog over de liefde tussen twee mensen. Met een actiefilm zeg je ook niet 'alweer actie, wat een herhaling', dus ik snap die opmerkingen niet zo goed.

Ik ben het hier volledig mee eens met de toevoeging dat 'filmkenners' ook graag films vergelijken met eerdere films van regisseurs. Wat mij betreft staat elke film op zich.

Ik heb met veel plezier in 3D in de bioscoop naar de Martian gekeken. Het boek heb ik ook gelezen en de film blijft overeind in vergelijking met het boek. Binnenkort thuis nog eens kijken en misschien komt er dan nog een half puntje bij.

Zo slecht is de film niet. Het kabbelt inderdaad wat voort maar naarmate de film vordert ontrafelt de tragedie en de daaruit voortvloeiende huidige relatie tussen de broer en zus zich zonder overdreven sentiment. Er word uitstekend geacteerd en Montana is mooi in beeld gebracht. Samen met het 'onthaastende' tempo resulteert dit in een rustgevende film. En passant krijgen we nog een klein beetje van de oorspronkelijk bevolking en wat Keniaanse wijsheden mee. 'Hoe kan iemand zo slim zijn en tegelijk zo dom? Hoe kan iemand die zo geliefd was zo wreed zijn?'. Om te weten wie dat wanneer en waarom in de film heeft gezegd moet je hem zelf kijken.

Over-gedramatiseerd zonder overtuigende samenhang tussen de personages en te weinig aandacht voor de atoombom zelf en diepgang in het privé leven van Oppenheimer. Ondanks de te lange speelduur lijken vooral de wetenschappers geen band met elkaar op te bouwen terwijl die er in echt wel geweest zal zijn. Dat krijgen we wel te zien als feit maar het gevoel erbij ontbreekt totaal. De film zal vast knap in elkaar gestoken zijn met mooie beelden maar het kon mij niet overtuigen omdat het een zielloos geval is, vooral door te veel Amerikanen die zichzelf te belangrijk vinden via te veel woorden.

Het enige lichtpunt was een relativerende Einstein (pun intended).

In het begin doet de haai heel even onduidelijk zijn ding en daarna veel GPS schermen, getik op het toetsenbord en nog meer kijken op schermen en daarna zien we hem dan ergens halverwege de film even weer. De tijd daartussen en daarna word met geklets opgevuld, even als mensen die in het water vallen, of vrijwillig in het water duiken om onduidelijke redenen. Als de zwaaicamera NIET zijn werk doet zijn de beelden best goed maar helaas word er veel gezwaaid met de camera. Aan het eind zien we dan wat gespetter met allemaal rode badmutjes en wat geschiet, wat oude bommen en Parijs onder water en nog meer haaien (zeer ongeloofwaardig) en dat was de film dan. Veel plezier.