Opinions

Dat zal waarschijnlijk niet gebeuren. Afgezien van de kwaliteiten van The Truman Show, is deze film daar te zwak voor. Daarvoor zijn verschillende redenen aan te wijzen. Ten eerste is er de relatie tussen Guy (Gibson) en Jill (Weaver). Deze is niet bepaald boeiend in beeld gebracht en weet nergens enige emotie op te wekken. De chemie tussen de acteurs ontbreekt dan ook volledig.

Daarnaast vind ik dat de film teveel momenten kent die vrij eentonig zijn, en die zonder problemen geknipt hadden kunnen worden. Deels ligt dit overigens aan mijn beperkte interesse voor het onderwerp wat in deze film centraal staat. Dit had ik eerder bij films als The Killing Fields en The Quiet American.

Overigens wil ik niet zeggen dat deze film heel slecht is. Het is interessant om de ontwikkeling van Guy te volgen, net als zijn interacties met Billy Kwan. Een ander sterk punt is het laatste deel van de film. Dit is het enige deel van de film dat daadwerkelijk spannend is te noemen.

Deels eens met gotti. Technisch een parel (met name de gevechten), al ben ik zeker geen liefhebber van het gebruik van slow-motion in "gewone" scènes. Ondanks het trage tempo, is het verhaal inderdaad wat rommelig en weet het bij mij maar zelden de goede snaar te raken.

Overigens mijn complimenten aan Tony Leung. Met zijn jongensachtige charme levert hij de beste acteerprestatie.

Ik deel de mening met eerdere reviews over deze film. De film Yi Yi weet mij helaas nergens echt mee te slepen. Daardoor voelt het soms wat afstandelijk aan. Dit geldt echter niet voor het karakter Yang Yang. Wat een fantastisch kereltje is dat, af en toe wachtte ik alleen maar op nieuwe scenes met hem.

Over het camerawerk in deze film ben ik zeer te spreken. Prachtige statische shots wisselen elkaar af met intieme shots. En ook de muziek is zeer mooi en gepast. Al met al niet het meesterwerk waar ik op gehoopt had, maar toch een prachtige zwanenzang voor regisseur Edward Yang.

Ik ben in ieder geval blij dat ik de volledige versie van deze documentaire heb mogen zien. Wat een heerlijke karakters lopen er rond binnen dit koor. Naast een fantastisch gevoel voor humor, hebben zij ook plezier in wat ze doen. Voor ieder die in een mindere periode zit, is dit een goede film voor de nodige inspiratie.

Hoewel de documentaire een aantal gedenkwaardige karakters kent, steken voor mij Fred Knittle en Bob Salvini erbovenuit. Samen zouden zij het nummer Fix You van Coldplay zingen, wat vanaf het begin van de documentaire wordt opgebouwd als emotioneel hoogtepunt van het optreden. Ik kan niet anders zeggen dat dit ook het geval is. Hoe Fred Knittle dit nummer solo zingt, met in de achterhoofd Bob Salvini, is ongekend mooi en hartverscheurend. Dit geeft het nummer Fix You vanaf nu een extra lading, en zorgt er tevens voor dat ik het verhaal van Young @ Heart niet snel zal vergeten.