Opinions

Een verhaal in al zijn eenvoud gefilmd in zwart wit wat een hele mooie film kan opleveren. Deze film uit het Italiaanse neorealisme laat echt een hele mooie sfeer van die tijd zien. De eenvoudige man die uit de armoede probeert te komen en de wanhoop die dit met zich bij brengt zijn geweldig in beeld gebracht. Voor zover ik weet waren in die tijd de acteurs veelal amateurs (weet iemand in hoeverre dat in deze film het geval is?) en dan mag je zeker extra je hoed afnemen voor de spelers van deze film. Natuurlijk is de film wat traag, maar dat heeft me eigenlijk geen moment gestoord. In tegenstelling tot de ietwat korte Franse film van Godard kon deze film me zeker wel bekoren. 4*

Ik had echt een slechte film verwacht. Het verhaal in combinatie met een Nederlandse film kon haast niet goed zijn, maar dat is me hartstikke meegevallen. Drie acteurs die goed bij elkaar passen, gewoon een goed verhaal en een aardig sfeertje. Er zitten natuurlijk wel wat missertjes in, maar over het algemeen niks mis mee. 3.0*

Net als deel I nog steeds een aardige film, maar dit is toch stukken beter. Waar het in 'The Mask of' actie, spanning en zwaardgevechten is, komt het deel van een stukgelopen liefde en een jongen die zijn vader nooit ziet erg naar de voorgrond. Natuurlijk zit er nog wel actie in, maar dat heeft een stuk minder de overhand. En dat vind ik zonde, want daar moet Zorro het juist van hebben. Catherine Zeta-Jones zorgt eigenhandig nog voor een half puntje. 3*

Wat een briljante film was dit zeg! Lego vond ik super vroeger tof om mee te spelen en ik had toen nooit durven denken dat er een film over gemaakt zou kunnen worden. Laat staan zo'n goede film. De herkenning is enorm groot en het is vet om te zien hoe allemaal bekende figuren opeens een LEGO-poppetje zijn. Dan is er de humor die erg veel aanwezig is en gewoon erg leuk is (het einde vond ik ook erg grappig) en de typetjes. Emmet het sulletje wat de held moet worden, Bad Cop/Good Cop en natuurlijk Batman. Daarnaast is alles prachtig gemaakt al waren de beelden af en toe wel wat druk en kwam er veel tegelijkertijd op je af. Desondanks absoluut een geslaagde film wat mij betreft. 4.5*

Ik vond het best een aardige film. Van Kampen zet met Brooke een hele sterk rol neer en laat zien dat ze meer is als 'die dikke uit de Plus-reclame'. Het verhaal is een beetje lang en heeft een grote zijweg, de vakantie in Turkije. Dat is een zwak punt in de film. Eerst wordt het geld van Brooke eigenlijk gestolen (wat ze zelf dan weer niet door heeft) en vervolgens gaat haar zus daar vreemd onder de ogen van Johan die zelf maar even een kind verwekt (direct raak natuurlijk) bij Brooke . Dat levert een rare situatie op. Het einde van de film is wel weer leuk om te zien hoe ze helemaal zelf naar Celiné Dion wil gaan, wat lukt. Ook dat wordt naar mijn mening niet helemaal goed uitgewerkt. 3*, maar dat hadden er meer kunnen zijn.

En oh ja, hoe kan ze ooit zo goed Engels spreken als ze laagbegaafd is en nog moeite heeft met een rekensommetje?

Wat een heerlijke verzameling familieleden bij elkaar zeg, haha. Allemaal hebben ze wel een bijzondere eigenschap die leuk is en vooral blijft. De bonte verzameling lukt het niet, ondanks het stappenplan naar succes van pa, om op een normale manier op de miss-verkiezing aan te komen. Onderweg gebeuren de gekste dingen en stuk voor stuk brachten ze een glimlach op m'n gezicht. Het Volkswagen busje is uitstekend gekozen en draagt voor mij echt heel erg bij aan de sfeer die de film uitademt.

Ik heb nergens echt dubbel gelegen van het lachen, maar ik heb me ook nergens geïrriteerd aan de grappen. De film kabbelde gewoon lekker voort en was eigenlijk klaar voordat ik het in de gaten had. Steve Carrel vind ik qua acteerprestaties wel de ster van de film. Ondanks dat hij een dramatische personage voor moet stellen weet hij het toch vrij humoristisch te brengen. De film beoordeel ik met 3.5*

Vanavond gezien en de film kon me toch wel bekoren. Het idee is echt wel erg goed en tout bekend film Nederland is uit de kast getrokken. Sommige hadden daar best mogen blijven, maar over het algemeen heb ik me niet echt geërgerd. De Belgische versie heb ik, nog, niet gezien dus vergelijkingsmateriaal heb ik niet. Maar het zou me niets verbazen als het enige verschil de hoeveelheid bloot is, toch een handelsmerk van 'de Nederlandse film' . Maar in ieder geval krijgt deze film 3*.

Wat een heerlijke film blijft dit toch. Het zit gewoon ongelofelijk goed in elkaar, de feelgood-factor is van een weerzinwekkend niveau en de verhaallijnen zijn eigenlijk allemaal erg leuk. Alle acteurs zijn prima en de film heeft ook nog heel veel komische momenten ook. Wanneer Grant met Natalie in de auto wil praten en die octopus er opeens tussen zit . Stem met een halfje verhoogd, volgend jaar misschien wel naar de 5*.

Love, Rosie lijkt een typische dertien-in-een-dozijn romantische komedie, maar weet dat predicaat volledig af te zweren. Dat komt door een aantal factoren. Ten eerste is Rosie, gespeeld door Lily Collins, een ontzettend leuk en lief personage. De chemie met Alex (Sam Claflin) is daarbij heel erg goed. Dit maakt het prettig om naar de twee te kijken. Het verhaal is wat voorspelbaar, maar dat is niet heel erg. De film heeft mooie kleuren en daardoor een prettige sfeer. Daarbij vond ik de humor bij vlagen ook echt nog wel leuk. Ik had er niet heel veel van verwacht, maar Love, Rosie is echt een positieve verrassing. 4*