Opinions

Insanity?

Law Abiding Citizen. In zijn genre en soort een van de beste in mijn ogen. Hij doet me veel denken aan Se7en, en in sommige opzichten is dit dan ook de beste in dit soort films sinds Se7en.

Laat ik voorop stellen dat het verhaal en concept al enorm boeiend is en op mij origineel overkomt. Een fantastisch concept, maar hoe ontwikkelt het zich en hoe is de uitwerking?

Het begin is meteen heerlijk intens. Eerst wordt vluchtig op de emoties ingespeeld door de band tussen vader en dochter weer te geven. Vervolgens een intense brute overval Heerlijk!

De rest van de film behoudt het misschien niet een dergelijk tempo, maar wel het niveau. Het verhaal wordt fantastisch uitgewerkt en opgebouwd. De balans tussen dialogen en actie is in mijn beleving perfect. Ook de dialogen zijn boeiend en vervelen geen moment.

Gerard Butler zet een fenomenale badguy neer, die geniaal en zeer indrukwekkend overkomt. Ook Jamie Foxx zet een heerlijke rol neer als aanklager maar ook vader en mens Nick.

De opbouw is fenomenaal en lijkt toe te werken naar een fenomenale climax die deze film de perfecte film zou maken en een plekje in mijn top 10 zou opleveren. Maar toen kwam het enorm teleurstellende einde.
Najade hierboven heeft het ook al goed verwoord. De hele film lang is de badguy zijn opponenten altijd meerdere stappen voor, maakt hij nooit fouten. Hij is immers een geniaal meesterbrein. Hij lijkt onoverwinnelijk, niemand kan hem te slim af zijn en de kijker vraagt zich dan ook af hoe ze hem ooit zullen stoppen. Je verwacht daarom ook iets briljants, een briljante climax die aansluit bij de rest van de film. Maar het einde is dramatisch goedkoop. Zijn schuilplaats wordt ontdekt, dat kan uiteraard gebeuren. Maar vervolgens vinden ze zijn bom en die plaatsen ze binnen onmogelijke tijd maar even in zijn cel. Hij wordt kinderlijk eenvoudig in de luren gelekt. Hij heeft de bom niet beveiligd o.i.d. of er niet aan gedacht zijn schuilplaats beter te beveiligen. Iets wat de hele opbouw en zijn personage te niet doet. Het is enorm ongeloofwaardig en verpestte voor mij de film voor een deel. En ik vind dat Najade het perfect verwoord heeft dus vandaar ook even een stukje van haar hier: In plaats van een boodschap achter te laten voor de wereld of in ieder geval de stad, stond het leven en de dood van de hoofdpersoon en zijn gezin nu in het teken van het bewust maken van de nieuwe Officier van Justitie dat hij wat meer tijd voor zijn gezin vrij moet maken en niet teveel deals moet sluiten... Hier sluit ik mij bij aan.

Een film die geen moment verveeld, een perfecte opbouw en uitwerking heeft dat gebaseerd is op een enorm sterk concept, gedragen door fantastische acteurs die fantastisch acteren. Het is dan ook zonde dat het einde zo enorm teleurstellend en slecht is. Tot het laatste kwartier dacht ik echt dat deze film in mijn top 10 zou komen en dat de film perfect was, maar de perfecte climax bleef uit. Dood en dood zonde.

We sluiten positief af; bijna de gehele speelduur was voor mij perfect. Enkel het einde was slecht en stelde teleur, daarom een half puntje aftrek van de perfecte filmervaring.

4,5 sterren

Lost In Translation

Ik wist niet precies wat ik van deze film kon verwachten, maar hij heeft mij positief verbaast.

De dialogen, de interacties en de veelzeggende stiltes tussen de twee hoofdpersonen zijn subliem uitgewerkt in deze film. Ze lijken een natuurlijke chemie te hebben. Ook is er een zeer unieke en enigszins aparte sfeer, die de film zeker goed doet.

Er worden een paar clichés uit de kast getrokken, maar die storen nergens en dragen hier juist bij aan de film. Ze voelen niet geforceerd.

De film bevat ook genoeg komische scènes, zoals het verkennen van het Japanse nachtleven. Alle stereotypetjes japanners en clichés over Japan komen wel aan bod, maar nogmaals stoort het niet en draagt dit juist bij aan de film.

Een aparte film met een fijne eigenaardige sfeer die veel goed en eigenlijk vrijwel niks fout doet