Opinions

Gister weer eens gekeken. Natuurlijk is de eerste keer het aller leukst, omdat je dan nog geen idee hebt hoe het allemaal in elkaar steekt. Echter heb ik me deze keer ook weer kostelijk vermaakt! Zach Galifianakis krijgt mij keer op keer weer aan het lachen. De humor is misschien niet van het hoogste niveau, maar humor blijft een kwestie van smaak. En de humor van deze film ligt mij helemaal!

Een onwijs sterke misdaadfilm.

Een sterke opbouw met goede uitdieping. Pacino en De Niro spelen allebei briljant. Beiden worden goed uitgediept en de opbouw in de film voelt natuurlijk aan. Het is zeker een lange film, maar echt saai of langdradig wordt het nergens. Boeiende dialogen afgewisseld met spannende scenes. Een zinderend slot met een bevredigend einde.

Deze film doet voor mijn gevoel echter weinig nieuws of verbluffends. Een van de betere misdaad films dat zeker, maar toch niet de perfecte score aangezien het bij mij geen diepe indruk maakt.

Maar vermaken en de aandacht vasthouden gedurende de lange speelduur, dat doet deze film heel goed.

Een zeer sterke misdaadfilm die vrijwel geen moment verveeld!

Gister ben ik dan eindelijk geweest naar The Hobbit. Een film waar ik lange tijd naar uitkeek als groot fan van de LOTR-trilogie en de boeken. Ik heb The Hobbit dan ook meerdere malen gelezen en was dan ook zeer benieuwd naar deze film.

Het begon voor mij fantastisch. Door middel van een flashback en vertelling uit het verleden wordt op prachtige en sfeervolle wijze het verleden en daarmee de oorzaak en oorsprong van het avontuur uitgelegd. De beelden en de wijze waarop dit verteld wordt spreken enorm tot de verbeelding, dit vond ik echt prachtig gedaan. Evenaart duidelijk het niveau en de manier waarop het verleden in de trilogie ook verteld werd. Enig minpunt vond ik echter dat Smaug zelf niet in beeld kwam tijdens deze scene. Ook wordt er nog even een koppeling gemaakt met de LOTR-trilogie waarbij Frodo in beeld komt.

Vervolgens begint dan het verhaal. Het moet eerst allemaal opgestart worden en op gang komen. Alle dwergen worden geintroduceerd, dit gaat redelijk getrouw aan het boek. Hierbij merk je wel meteen dat de sfeer in deze film meer kinderlijk en minder grimmig en wat humoristischer is. Het is net even een stukkie minder serieus dan de LOTR-trilogie. Dit sluit echter ook weer aan bij het boek, die ook geschreven was voor kinderen en de wat jongere doelgroepen. Of het publiek hier echter op zit te wachten valt te betwijfelen, maar op deze manier bereikt men wel gemakkelijker de jonge doelgroep.

Tijdens het avontuur is de sfeer en toon de ene keer weer serieus, duister en grimmig en vervolgens weer wat luchtiger en humoristischer en minder serieus. Aan de ene kant is dit leuk gedaan en op de juiste momenten afgewisseld, aan de andere kant komt het soms wat vreemd over en vraag je jezelf af of de film een duister en episch verhaal wil vertellen of dat het een kinderlijk sprookje wil uitwijden. Aan de ene kant is dit leuk gedaan en zorgt het voor afwisseling, aan de andere kant was het juist dat serieuze en grimmige dat de LOTR-trilogie zo briljant maakte.

Dat Radagast een behoorlijke rol speelde terwijl hij in het boek nauwelijks voorkomt vond ik niet erg. Door dat stukje met Radagast ontstaat er angst voor een duistere macht, maar wordt er daarna ook gelachen om deze toch wel gekke snuiter.

Het grote gevecht van de film, ondergronds met de Goblins, is in mijn ogen goed uitgewerkt. Het is zeer spectaculair en spannend en allemaal mooi vorm gegeven. De actie is heerlijk om naar te kijken. Om dit even te vergelijken met het gevecht in Moria in The Fellowship of the Ring, is dit toch weer een stukje minder grimmig. Ook rondom het gevecht voornamelijk bij het gevangennemen en de interactie met de Goblins is er telkens een ietwat minder duistere en grimmige sfeer en is er dan ook rondom het gevecht nog plek voor humor. Ook hier vond ik het weer aan de ene kant geinig gedaan en afgewisseld, doch aan de andere kant doet het wel afbreuk aan de spanning en hoe serieus het te nemen valt.

De scene met Gollum vond ik een van de beste scenes uit de film. Bijna geheel getrouw aan het boek, waarin het ook geniaal is. Gollum steelt hier echt de show, het is echt weer fantastisch geacteerd, het personage Gollum beleeft een uitmuntende comeback op het witte doek in deze scene!

Het laatste stuk , het gevecht waarbij ze in de bomen zitten en uiteindelijk gered worden door de adelaars was ook getrouw aan het boek en mooi vorm gegeven met prettige spanning en actie.

In veel opzichten is de film dan ook een feest van herkenning voor wie de LOTR-trilogie gezien heeft, ofwel bijna iedereen. Dit zit hem in vele kleine dingen. Maar het mooiste is toch weer de prachtige landschappen en beelden in combinatie met de heerlijke meeslepende muziek zoals dit ook in de LOTR-trilogie zat.

The Hobbit behoud vele goede dingen van de LOTR-trilogie. Dit zorgde voor een feest van herkenning waar ik echt van genoot. De sfeer is gedurende de hele film heerlijk doch afwisselend vanwege de humor en de bij vlagen wat minder serieuze sfeer. De actie is weer om van te smullen, evenals de wijze waarop het verhaal verteld wordt. De film haalt het niet bij de trilogie, maar het is toch een heerlijk en spannend, zij het iet wat kolderiek, avontuur en ik ben zeer benieuwd hoe deze film die als opbouw/inleiding gezien kan worden vervolgd gaat worden.