Opinions

De film opent lekker vlot met leuke scenes die een beeld schetsen van onze wat sullige (in de tekst hierboven bestempeld als 'depressieve') hoofdrolspeelster die woont in soort van trailerpark achtige omgeving ... Melanie Lynskey.

Lynskey is een verpleegkundige die zowel op haar werk en haar privé-leven steeds de dupe is van de pestkoppen van deze wereld. Ze roept het bijna af over zichzelf door een gelaten afwezigheid van enige vorm van assertiviteit. Het biedt een geweldige opbouw voor zaligmakende wraak ...

Deze opmaat en scenes zijn leuk, herkenbaar en grappig maar Lynskey acteert wisselend in haar 'bleuigheid' waardoor het soms wat gemaakt overkomt en meer irriteert dan begrip oproept.

Voetnoot: Leuk om Wood in deze 'niet blockbuster/ winnaar van Sundance' te zien en ik waardeer zijn filmkeuzes ... al heeft hij nooit echt een richting weten te kiezen voor zijn vervolg carrière (hij maakte zijn filmdebuut reeds 30 jaar geleden in een bijrolletje in the 1989's Back to the Future part II , brak natuurlijk door als Frodo maar verscheen sindsdien in allerlei soorten rollen zonder ook maar enige duidelijke lijn in zijn ambities als acteur.

De tweede helft is sneller & vermakelijk maar biedt helaas niet de zo gewenste zoete wraak waarmee al het ying weer yang zou worden. Ondanks een grote dosis aan geweld (bijna gore) geeft het geheel geen echte voldoening doordat Lynskey maar weinig invloed uitoefent op de uitkomst en komt nogal onwaarschijnlijk over. Bekijk je de film ook op die manier (tamelijk absurdistisch met vermakelijke karakters) dan is het een prima prent. Verwacht je wat meer dan schiet het tekort.

2,5

Hemsworth is hier het stereotype held met zware stem, borsthaar en missende bovenste hemdsknopen. De captain had wat weg van Colin Firth (de weduwnaar in Nanny Mc Fee) en vond ik niet echt passend in de hautaine rol die hij moest innemen. Het hele verhaal is wel interessant vanuit geschiedkundig oogpunt; het Moby Dick verhaal was mij hoe oud ook eigenlijk niet helemaal bekend.

Ik verbaasde mij over de acties van de walvisvaart, kleine bootjes en dan harpoeneren maar. Lijkt mij nogal fragiel geschut voor het binnenhalen van zulke joekels, maar het zal vast wel enigszins waarheidsgetrouw zijn. Het aspect 'man against nature and the elements' doet het altijd goed en daarmee past hij in een lange geweldige rij films met menselijke ontberingen om te overleven. De (bij)rol van Brandon Gleeson gaf er nog een dosis emotie aan als enige overlevende die zijn verhaal eindelijk kwijt kan.

Prima film van dito verhaal.

NB: Na deze zal ik toch "Rush" maar eens gaan kijken... het verhaal daarvan spreekt me niet aan waardoor ik hem steeds uitstel

Wat een kanjer deze man.

Tarantino is hier helemaal zichzelf en doet wat hij altijd doet;

-Fantastische zenuwslopende dialogen

-Karakters die overlopen van eigendunk en allure en 'over the top' in hun rol uitgelicht worden

-Heerlijke close-ups van de mimiek in ijzersterke acteerprestaties door een top cast

Niet vernieuwend, behalve het script zelf...maar dat hoeft ook niet!

Als je iets heel goed doet, sterker nog je bent hier meester in? Vooral niet proberen telkens te vernieuwen.

Rooduiteenspattende wreedheden van het ontaardse, onontkomelijk eruptie van zoete wraak, intieme close-ups en een komische zweem over het geheel uitgesmeerd als een zoetje voor bij het bitter.

Elk jaar zo'n film? Komt bij mij elk jaar in de top 3 beste film! Wauw.

Geweldig om zo een eigen draai te geven aan de geschiedenis in een oorlogs-epos a la Tarantino..

Een aantal zaken kloppen als een bus.

Zwarte gaten zijn een mysterie en NASA afgevaardigden bouwen aan eigen vervoer om (jawel, geen fanta) Mars te gaan bewonen en de mensheid te redden (zoek maar op: Spacex, Sillicon Valley, bedrijf van de bedenker van Pay Pal).

Voor mij is de film echter niet de overtreffende trap geworden die ik gezien de recensies en waardering voor ogen had. Ik vond het "wow" effect en een echte ontknoping toch wel uitblijven of in ieder geval heel erg uitgerekt. Het feit dat ze zelfs tot drie maal toe "Eureka" moet schreeuwen maar de conclusie uitblijft doet hier ook geen goed aan. Veel stukken deden me behoorlijk denken aan voorgangers (in verschillende genres trouwens) wat ook niet getuigt van authenticiteit en het voor mij een samengebreid goedje maakt. De Gravity elementen waren overduidelijk maar verder ook "Contact" met Jodie Foster ( '97) kwamen bij mij weer opborrelen. Waar het wel in geslaagd is zoals dat bij goede SF hoort te zijn is de fantasie prikkelen door je even voorruit te laten blikken in een (inclusief quantumfysische onderbouwing voor beginners) "could be world". 3,5

Sterk acteer werk met name van Page in een prachtige 'walking dead zonder zombies' setting.

De spanning wordt prima opgebouwd wanneer de zussen steeds langer in en kwetsbaar huis bivakkeren en het goed voor elkaar hebben door hun vindingrijkheid en discipline terwijl de wereld om hen hen juist steeds verder afglijdt. Het survival element wordt steeds belangrijker en mensen die eerst hulp konden bieden blijken nu de vijand en het bos steeds meer de redding.

De invulling, toelichting op wat er gebeurd is en overige praktische zaken worden zoals eerder aangegeven in voorgaande berichten op een heel handige manier achterwege gelaten... we kennen het genre en de achtergronden van apocalyptische settings voldoende... het gaat om de dynamiek die daarop volgt en dit geeft de film wat mij betreft een extra dimensie.

Ellen Page blijkt onlangs op een lgtb-conferentie e.e.a. bekend gemaakt te hebben en dat lijkt wel haast herkenbaar in de rol van stoere meid die ze hier neerzet inclusief buggy jeans met een bijl in de handen. De sfeerimpressies en manier van filmen zoals het dansen van Wood, de close up's van de zussen natuurlijk prachtige Canadese setting maken het geheel tot een topper.

Leuk sfeertje hoor, Noord-Amerikaanse outback, mooie vergezichten en natuurschoon. De cast doet braaf z'n werk al vind ik de oudste van de twee broers wat ongeloofwaardiger dan de rest,

Maar verder vooral heel erg grappig, de CGI (vage mistwolken die over de bossen heen dwarrelen, reuze beren die uit het niets opdoemen). Het opengereten gezicht van Billy Bob Thornton lleek wel of er een biefstuk op z'n harses was geplakt). De oneliners van Thornton die maken het geheel nog grappiger "when you mess with evil, the devil comes out" en de psycho-analyses van de beer.... hilarisch.

Inderdaad, Jaws maar dan in het bos bij Alaska.
Was wel grappig geweest als ze de beer hadden laten winnen en een deel twee op komst was _O>

Mooi avontuur/ drama. Het thema is wat mij betreft de verdeeldheid die oorlog zaait. Alle figuren gaan bij zichzelf ten rade over de invalshoeken die de oorlog hen oplegt.

Mooi verhaal goed uitgewerkt tegen een prachtig wit landschap.

Knap vind ik dat in deze film de kou te voelen is, waar "the Grey" dat minder deed.

"One bended knee is no way to be free..."

Voor mij niet vaak puntverhogend, maar de filmmuziek is hier zo goed dat ik hem opwaardeer met een vol punt.

Film geeft een rauwe ongeschoren blik op de vrijheid, solitude en anti-consumptie idealen, door de ogen van een getroebleerde welgestelde jong volwassenen.

Eigenlijk ook een roadmovie te noemen.

'Herhaling van zetten'

Dat is het eerste wat mij te binnenschoot na de eerste 5 minuten.

De VoiceOver met het Italiaanse accent, de toelichting op de mobsters en wat er achter de schermen gebeurd; het verliest zijn charme na keer op keer herhaald te worden.

Ook de oude knarren brengen weinig nieuws. Meest opvallende is nog wellicht dat de Niro ditmaal geen geniaal crimineel brein ten toon spreidt maar een simpele kracht die vanwege zijn doelgerichte en onbevreesde liquiditaties zijn plaats verovert.

Wat over blijft is licht vermaak en wat verbazing over de gerimpelde op leeftijd geraakte old boys en de lichtblauwe ogen van the Irishman die telkens keurig in-gephotoshoped worden.

Matig.