Opinions

How the hell did they get Air Force One?

Harrison Ford doet weer zijn ding in een uiterst spannende actiefilm. Air Force One is een goede actie thriller met een op zich origineel verhaal. De film kent uiteraard een aantal fouten maar in een actie film is dit kaliber is het vrij snel vergeven.

De cast doet het prima en lijkt een realistische indruk af te geven van hoe mensen zich in zo'n situatie handelen. Natuurlijk zijn hier ook dan wel wat uitzonderingen te noemen maar nergens wordt er gelukkig storend over geacteerd.

Toch wel een goede film op het weekend mee af te sluiten.

Out of commission, become a pillbox. Out of ammo, become a bunker. Out of time, become heroes.

De jaren 80 in Hollywood waren bepaald geen leuke jaren voor de Sowjet Unie die in talloze films werden afgeschilderd als hersenloze genocide plegers. The Beast of War doorbreekt deze gedachtegoed "een beetje". Hier worden ze tenminste wel nog als competente soldaten gezien wat in films alá Red Dawn niet te merken was.

Visueel was de film geweldig, Ik heb genoten van de beelden die te zien waren in de film. Wat ik ook erg fijn vond was dat de film niet schuw was om gewelddadigheden te laten zien, van zowel de Russen als de Afghanen hoewel de tweede groep toch wel in een wat beter daglicht werd geplaatst.

Voor mij vrij onbekende acteurs die het erg goed hebben gedaan. Natuurlijk had ik het leuker gevonden in het Russisch maar het Amerikaans stoorde me totaal niet. Wel leuk dat de Afghanen wel weer Afghaans praten.

Amerikaanse soldaten die in 2001 op uitzending naar Afghanistan gingen kregen deze film te zien om te showen dat de Taliban zich niet snel zou laten verslaan. Of dit betekent dat de film realistisch is, dat weet ik zelf ook niet.

Ik heb genoten.

Zou je dat irritante jochie uit de film hebben gehaald dan had ik de film een volle punt extra gegeven. Te belachelijk voor woorden wat voor sentimentele bullshit de film allemaal met zich meedraagt. Het jongetje in de originele versie was veel beter te pruimen.

Nu ik dat gezegd heb dan kan ik nu vertellen wat ik erover vond. Natuurlijk moet ik dan de originele versie gebruiken die in alle Sci Fi opzichten geniaal was en die dan vergelijken met deze. Het verhaal is in principe hetzelfde, wel wat meer afgestemd op de huidige problematiek maar het komt gewoon niet goed over. Wat eigenlijk een soort van slimme Sci-Fi film had moeten zijn, wordt eigenlijk gewoon een goedkope actiefilm, wat echt zonde is.

Connelly en Reeves acteren ook gewoon prima, alleen voor mij wordt dan de pret nogal gedrukt door het jongetje die wel heel zielig moet voorkomen. Helaas maar het moet dan nou éénmaal.

Wat een slimme Sci-Fi film had kunnen worden zoals het origineel wordt een gewone standaard actie film waarvan we al 13 in een dozijn van hebben.

Good Morning, Vietnam!

Robin Williams zet hier 1 van zijn beste rollen van zijn carrière neer, helaas ben ik zelf geen grootse fan van de man. De film speelt zich natuurlijk af in Vietnam waar talloze goede oorlogsfilms vandaan zijn gekomen. Iets afwisselends zou natuurlijk leuk zijn en dat was het ook wel, maar goed was iets anders.

Ik heb een paar keer ook moeten lachen om de constante stroom van flauwe grappen die uit zijn mond komen, Maar ik vond het gewoon TE. Verder is zijn vriendschap met een Vietnamese jongen wel toevoegend maar had het gehoeven.

De muziek die je in de film hoort zijn natuurlijk klassieke liedjes uit de tijdperk, meteen herken ik de namen als Martha and the Vandella's of The Beach Boy's die ik waarschijnlijk ook op mijn Sound of the Sixties CD heb. Dat was dus ook het leukste aan de film.

Leuk om Forest Whitaker zo te zien, speelde ook goed verder.

Maar er had geloof ik iets meer in de film kunnen zitten.

Was mijn interesse in de luchtvaart maar wat minder groot. Dan had ik vast naar deze film kunnen kijken zonder te storen aan de talloze fouten die te zien waren.

F-16's die aan de bovenkant wel misschien hun Amerikaanse logo hebben maar aan de onderkant is toch goed te zien van wie zij echt zijn. (Israel) eveneens zijn de Mig-23's ook IAI Kfir's, maar dat is ook begrijpelijk aangezien de Sowjet Unie niet graag vliegtuigen uitleende voor kapitalistische doeleinden.

Ik kon me ook redelijk storen aan Gedrick zijn acteerwerk maar hij is nog jong en het is natuurlijk ook een film uit de foute jaren 80. Gossett Jr weer flink aan het boze maar toch wel goede neger zijn, maar dat zijn natuurlijk al zijn rollen.

Al met al een leuke wegkijk film waaraan sommige mensen misschien wat nostalgie belevingen hebben maar eigenlijk is het toch bar slecht.

It was five to one. I got four.

Op verschillende militaire fora wordt het vooral door Amerikanen gezien als een documentaire, Anderen walgen ervan. Ik hoor dat bij de tweede groep die er ook flink over gaat klagen. Dit zorgt dus ook voor wat leuke discussies over de film.

Wat het in ieder geval niet was, Realistisch. Ik wil niet zeggen dat Russische of voor mijn part Cubaanse troepen supersoldaten waren maar zo slecht als ze in de film worden afgeschilderd waren ze niet. Dit zorgde voor veel frustraties voor mij dat vooral een groepje kinderen professionele militairen de baas waren.

Qua acteerwerk is er helemaal niks mis met de film op enkele uitzonderingen na en het sentimentele vond ik niet eens zo heel erg maar door hoe men het verhaal heeft uitgewerkt, daardoor kan ik het gewoon simpelweg niet waarderen.

Ik hoop dat de Russen ook maar iets soortgelijks hebben gemaakt, dat verdienen ze wel.

Wolverines!!!

Datgene was het eerste waaraan ik dacht nadat ik de film had gezien. Swayze was niet te bekennen maar we kregen dan ook ter vervanging een Australische schone. De Film zelf was goed te kijken en het had een aantal leuke momenten erin maar echt goed werd het nooit. De acteer prestaties waren wel redelijk te noemen en het verhaal zelf hoewel vrij wazig was goed te volgen.

Niet een film die ik nog eens zou kijken maar ach, ik vond het wel leuk.

Tora! Tora! Tora!

Als een heuse documentaire vertelt Tora! Tora! Tora! wat er is gebeurt in aanloop naar de vernietigende slag in Pearl Harbor, de laatste 20 minuten krijgen we dan ook bloedstollende actiebeelden te zien van de IJN tegen de gedoemde USN.

Dat de filmmakers hebben geprefereerd de Japanners bij de film te betrekken maakt het des te beter, want de Japanse standpunten geven een extra dimensie aan de film. Admiraal Yamamoto die realistisch het gevecht voor zich ziet maar kalm blijft terwijl de Amerikaanse generaals en admiraal in paniek niet weten wat te doen was alleen maar leuk.

Zo'n film leert je ook wat er zo is gebeurd en blijft ook nog eens spannend. Jammer dat men met Pearl Harbor van Micheal Bay weer alles hebben moeten verzieken. Deze film bewijst dat je ook een liefdesverhaal een (veel) leuke(re) film kunt maken.

Macht durch Disziplin

Macht durch Gemeinschaft

Macht durch Handeln

Ik mag dan wel niet het origineel hebben gezien maar deze remake ervan laat toch een diepe indruk op mij achter. Hoe makkelijk het zou kunnen zijn om een groep mensen te manipuleren naar een bepaalde ideologie.

Het acteerwerk draagt dan ook bij aan de geloofwaardigheid die de film met zich meedraagt. Hoewel ik mij lichtelijk kon storen aan de "linksere" types maar dat heeft niks met de acteerprestaties te maken. Toch wel 1 van de betere Duitse films van de laatste jaren.