Interessant wel. Na de eerste aflevering verwacht je wel een ander soort serie, maar het blijkt meer een rechtbank/gevangenis-thriller te worden. Daar had ik even niet op gerekend, maar ben erin meegegaan.
De sfeersetting is van mij betreft het beste, er wordt ruimte genomen om iets neer te zetten; dat zorgt soms voor wat meer traagheid, maar wel van toegevoegde waarde. Acteerwerk is op en af. Er zitten hele sterke scenes in, maar ook tenenkrommende. Wat dat eerste betreft blijft het eindpleidooi van Stone en het daarop volgende verstilde 'thank you' van Naz en de reactie van Stone het meeste hangen.
Er zijn genoeg momenten waarvan je denkt 'dat is niet zo logisch', te beginnen al met dat Naz zo meegaat met de mysterieuze dame en haar dingen. Alle rode vlaggen aanwezig. Ook de ontwikkeling in de gevangenis gaat veel te snel van zielig figuur naar macho. En bovenal: iets wat we al zoveel vaker hebben gezien. De rechtbankscenes zijn soms wat teveel van het goede. En hoe de buitenwereld/media de zaak oppakte voelde ook overdreven.
Het is wel een mooie aanpak om zo van diverse hoeken de zaak te bekijken en alle betrokken langs te zien komen. Maar écht intensiteit miste ik. Het einde was dan ook een beetje sof, hoewel ik er wel van hou als het open blijft.