The Deepest Breath (2023)

Uitstekende documentaire over een vrouw die kampioen wil worden in het vrijduiken. Een intrigerende en vooral ook hele pure sport. De duik-gemeenschap wordt hier prima neergezet. Maar de sport is toch ook een beetje gekkenwerk en de black-outs zijn angstaanjagend om te zien. Twee mooie persoonlijke verhalen en alhoewel door de opbouw het noodlottige einde al snel duidelijk is, blijft het spannend.

Een mens heeft prikkelingen en uitdagingen nodig om te leven. Maar in de moderne welvaartssamenleving vallen steeds meer natuurlijke uitdagingen weg. Het gevolg is dat de mens op zoek gaat naar kicks. Het verklaart waarom het steeds heftiger, sneller en harder moet. De mens geraakt gevangen in een web van verslavingen, het ware leven gaat steeds meer aan hem voorbij (The Optimist) Ik vond dit een mooie Docu met prachtige beelden en iemand die na lang zoeken, eindelijk een doel vind in zijn leven, maar spijtig genoeg.... Ik had een paar (domme) vragen. Waarom hebben die duikers die instaan voor de veiligheid gewoon geen zuurstofflessen bij? En waren Alessia en Stephen nu eigenlijk gewoon vrienden?

Er zijn geloof ik niet zoveel films over dit onderwerp - en onderwerp in de breedste zin dan ook nog, want er zijn talloze disciplines. Le Grand Bleu (1988), een van de eerste films van Besson. Sous Emprise (2022), een Netflix geinspireerd op het verhaal van Audrey Mestre. En nu deze dus. Elk duidelijk anders, maar de rode draad is simpel - de voor buitenstaanders nogal obscure sport van het duiken op je eigen adem. In Frankrijk veel bekender dan bij ons, hoewel, jawel, er ook een Nederlandse recordhoudster is: Nanja van den Broek. 130 meter variable weight, doe dat maar eens na. Deze is van de drie films die ik noem de enige die een documentairestijl volgt, en hoewel dat erg netjes wordt gedaan en het beslist ook een meerwaarde heeft om de échte hoofdrolspelers te zien - en sommige scenes ook niet echt iets zijn wat je een acteur kan laten spelen - kriebelt er toch een klein stemmetje in mijn hoofd dat dit verhaal wellicht beter tot zijn recht zou komen als het in een geromantiseerde, gescripte en geacteerde film zou worden omgezet. Of als het dan een documentaire had moeten zijn, dan met een andere scope. Maar ook daarmee is het wel een erg fraaie doc geworden. Het is dat ik niet zo van zwemmen hou, anders zou ik het beslist eens willen proberen. Nouja, niet zò diep vanzelf.