Milli Vanilli (2023)

Milli Vanilli is echt iets uit mijn jeugd, en ook al vond ik er destijds al helemaal geen klap aan (die vreselijke steeds dezelfde James Brown drumsample al elke keer), wilde ik dit toch wel zien uit nostalgische overwegingen. Eigenlijk is het gewoon een dieptriest verhaal waarvan het misschien wel goed is dat het once en for all eens duidelijk is hoe het allemaal zo gelopen is.

Fascinerende documentaire over de opkomst en roemruchte ondergang van het fenomeen Milli Vanilli, bedacht door de gehaaide duitse producent Frank Farian. Zijn bijdrage aan deze uitstekende gemaakte en zeer onderhoudende documentaire wordt node gemist, maar aan de hand van interviews met de meeste betrokkenen wordt toch een goed maar vooral schrijnend beeld geschetst van één van de meest beruchte oplichtingszaken uit de muziekgeschiedenis.

Fabrice Morvan en Rob Pilatus waren berooide dansers en entertainers in München toen via via in contact kwamen met topproducer Frank Farian die vooral bekend was van Boney M en direct inzag dat hij dat succes kon herhalen met Fabrice en Rob. Het platencontract dat de toen 21-jarige Fabrice en de 24-jarige Rob tekenden, betekende voor hen vooral financiële stabiliteit en een kans om een superster te worden. Toen Farian liet weten dat hij zanger Brad Howell en rapper Charels Shaw had ingehuurd om de vocalen voor debuutsingle ‘Girl You Know It’s True’ voor hun rekening te nemen, realiseerde Rob en Fabrice zich dat ze om de tuin waren geleid. Deze documentaire onthult waarom deze jongens meegingen met een leugen en wat het onverwachte megasucces van de single en de opvolgers ‘Baby Don’t Forget My Number’ en ‘Girl I’m Gonna Miss You’ met hen deed. Frank Farian is de enige grote afwezige in deze meervoudig gelaagde muzikale documentaire die het opportunisme van de popindustrie blootlegt en consumenten een spiegel voorhoudt. Want wie is er nu geschaad door het bestaan van Milli Vanilli? En waarom kregen Fabrice en Rob de rekening van het bedrog gepresenteerd in plaats van Frank Farian?