Catch-22 (1970)

Briljante film. In mijn jeugd was deze ooit op tv, maar na tien minuten weggegaan, vond er niets aan. Nu, ongeveer vijfendertig jaar later, schade ingehaald door dvd te kopen en mijn conclusie: Dit was toch wel een grote jeugdzonde destijds . Catch 22 is een prachtige satire, zoals ze zelden gemaakt zijn. Van begin tot eind wrange, zwarte humor die op een vrij subtiele manier word gebracht. Deed me qua stijl denken aan MASH en met die vaak absurde grappen aan de betere films van Mel Brooks. Je moet een beetje van dit soort gein houden en het willen doorzien, maar kun je dat dan zie je een geweldige, intelligente film. Enig minpuntje: Jammer dat Nichols voor de centrale hoofdrol Jack Nicholson niet heeft gestrikt, alhoewel ze toch al vaker hadden samengewerkt. Arkin doet het zeker niet slecht, maar Nicholson had op zeker nog meer inhoud kunnen geven aan dit personage. Maar over het algemeen: Niet te missen, deze.

Goeie film waarin een piloot uit het leger zichzelf voor gek wil laten verklaren om zo niet meer te hoeven vliegen. Deze anti-oorlogsfilm was destijds ongetwijfeld een stuk urgenter en de film is wat aan de lange kant. Maar wel een aantal grappige dialogen die vaak in het verlengde liggen van de titel. Een cast met aardig wat bekende namen en ook een paar redelijk spectaculaire shots.

Leuke film met een geweldige cast.. van Garfunkel tot Welles. 'Catch-22' ziet er mooi uit en kent lekker wat absurde, onnozele en grappige momenten, waarbij het geheel naar het einde toe overgaat in een apart sfeertje en ietwat verslapt wat mij betreft. Het scherpst was van het schrijfwerk af leek het. Althans voor mij.