Remakes

Cornelis, je probeert me steeds op dezelfde woorden te pakken, terwijl ik al lang en breed aan heb gegeven dat ik in deze discussie de visie van een artiest probeer te volgen en niet die van de objectieve observatie.

Ik geloof niet dat dat ergens toe doet, of vind jij van wel?

Klopt, en?

Dat klopt, het enige wat ik zeg is dat ik meer respect heb voor mensen die nummers maken en schrijven, dan voor mensen die puur het gegeven zingen.

komop, namen en rugnummers

Je kraamt dan ook steeds dezelfde onzin uit En ik ook

Ik vind dat je voor een artiest een nogal nauwe visie op het geheel ten toon spreidt.

En ik zie nog steeds niet in hoeverre het kunstje van een regisseur verandert bij een remake. Hij regisseert nog steeds. Wellicht dat het bij kantklossen anders ligt.

Laat ik het zo zeggen, als ik zelf een nummer maak en iemand geeft er lovende kritieken op, dan voel ik meer genoegdoening als ik alles zelf gemaakt heb, dan dat het bijvoorbeeld een remix is van een bestaand nummer. Of (mocht ik dat doen) geluiden gebruikt heb uit een ander nummer of melodiën gestolen heb.

En dus gaat het om hetzelfde kunstje. We hebben het over het verschil tussen een remake maken of een original screenplay verfilmen. Als regisseur is er in mate van artistieke en creatieve mogelijkheden in principe geen verschil.

Dat jij het een hoger waardeert dan het ander lees ik keer op keer, maar ik lees niet waarop dat gebaseerd is.

Dat is mooi voor je. Maar daar kan ik natuurlijk weinig mee.

en waarom dan niet tovenaar?

>> Omdat ik dan voor mezelf niet het opperste gevoel van creatie kan ervaren.

ehm, jammer

In zoverre vind ik dat raar, dat het uiteindelijk niks zegt over de kwaliteit van het resultaat, en dat telt. IMO.

Begrijpelijk toch? Of jij persoonlijk respect hebt voor het een of ander, en op grond van iets anders dan het pure resultaat, dat is jouw zaak. Ik zou het zelf nooit zo benaderen.

Is dat dan het einddoel?

Natuurlijk kan het eindresultaat goed zijn. Je moet het ook niet zo zwart-wit zien dat als ik bijvoorbeeld een remix maak, dat ik het dan automatisch geen goed nummer kan vinden, maar het zal altijd aan me blijven knagen dat het niet compleet van mezelf is.

Zeker begrijpelijk, het was ook niet naar bedoeld.

Het is een zeer mooi streven

Ik denk dat ik zo tussen de regels kan doorlezen dat je het niet wil zeggen? Je kan het eventueel ook via PM vertellen, mocht je het echt niet kwijt willen, ook niets aan de hand. Privacy moet gerespecteerd worden.

laat ik me even in deze discussie mengen: ik maak zelf muziek en het spelen van een cover is leuk... maar het schrijven en uitwerken van een eigen nummer is geweldig; ja het geeft je zelfvoldoening en ja het vervult je met trots, omdat je iets zelf gecreërd hebt naar je eigen maatstaven en eigen ideeën. Daarom kan ik me heel goed vinden in de opmerking dat een regisseur minder voldaan is met een remake als hij zijn "creatieve hart" laat spreken.

note: en om maar meteen het ultieme voorbeeld van een overbodige remake te geven: Vanilla Sky... ga aub allemaal het origineel Abre Los Ojos kijken. Wil je weten waarom... kijk even naar de postings bij de films van mij.

Oh, het zou best kunnen dat het veel voldoening geeft om zowel producent als regisseur als scenarist van een film te zijn.

Maar waarom zou dat een remake per definitie tot een minder waardevol produkt maken, waarvoor men minder respect hoort te hebben?

Voor de regisseur (die meestentijds toch al niet de scenarist is) verandert er in principe niets, die heeft te regisseren en dient dat zo goed mogelijk te doen.

Opvallend is ook dat iedereen die mij probeert bij te brengen dat remakes fout zijn en geen 'respect' (devaluerend woord zo hoor) verdienen, meteen met een voorbeeld van een in hun ogen minder geslaagde remake komen. Daar gaat het natuurlijk niet om, ik beweer slechts dat een remake niet per definitie een creatief en artistiek minderwaardig produkt is.

Als dit je bewering nu is, dan ben ik het zelfs deels met je eens! Maar er zitten natuurlijk een paar haken en ogen aan;

Wat zijn de intenties van de regisseur? Waarom maakt hij die remake? Uit bewondering voor de regisseur? Omdat hij het origineel wil overtreffen? Omdat hij uit is op een kassucces? Wegens een gebrek aan inspiratie? Of om zijn artistieke kunnen te tonen? In het geval van Soderbergh (oa afgaande op het feit dat hij normaal in mijn ogen kwalitatief matige blockbusters maakt met grote sterren) twijfel ik heel erg aan zijn 'goede' intenties als artiest en kunstenaar. Ik geloof best dat Kubrick een film als 'Police Academy' op artistieke wijze kan remaken en zelfs verbeteren want Kubrick stond toch bekend om zijn kunstige anti-clichematige films. Kubrick zou bij mij het voordeel van de twijfel kunnen krijgen bij een remake omdat ik niet twijfel aan zijn intenties. Soderbergh krijgt dat niet, losstaande van het feit dat jullie vinden dat ik NIET over de intenties van een regisseur mag oordelen...ik vind namelijk van wel.

En dan nog het volgende: stel dat Kubrick was begonnen met een remake van Police Academy.......dan heeft ie bij mijn viewing van de film al een groot minpunt bij de start: hij heeft namelijk een basisidee geleend/gejat van een andere film.....en daardoor heeft hij voor mij, de kijker, al een achterstand.

En als derde wil ik zeggen dat het niet over een flutfilmpje als 'Police Academy' gaat...Soderbergh hermaakt een meesterwerk van een allom bejubelde grootmeester van de cinema. Tarkovsky's films staan in vele top 10 lijstjes van critici en beroemde regisseurs.... En sorry dat ik zo 'vernauwd' klink.....Soderbergh's remake getuigt dan van grote zelfoverschatting en arrogantie.

dat beweer ik ook niet. Ik probeerde alleen uit te leggen waarom een regisseur meer voldoening zal halen uit een "origineel" werk dan uit een remake. En inderdaad er zijn zeker geslaagde remakes (Insomnia om er maar één te noemen) maar er zijn ook genoeg overbodige releases. En ik denk dat er van te voren goed moet worden nagedacht of een remake iets zal toevoegen aan het origineel... vaak speelt het commerciële belang daarin toch een te belangrijke rol.

Je bent het dus compleet met me eens

Dit is toch puur wat ik je constant zeg? Alle woorden die ik heb gezegd zijn toch hier neergezet vanuit de gedachte van de "artiest" en de creatieve genoegdoening. Nu zegt Agony het ook een keer en je stemt meteen in

Misschien zou dit je op weg kunnen helpen:

Als je zelf muziek of films maakt, ervaar je die "meer" genoegdoening bij het meer zelf doen. Wat ik en Agony zeiden. Als je dus naar een product van iemand anders kijkt, is het moeilijk om die denkwijze die je ontwikkeld bij het zelf creëeren, geheel aan de kant te schuiven en zul je dus bewust of onbewust altijd blijven denken dat het een "overgenomen" idee is, of tenminste: dat blijft in je achterhoofd zitten.

Misschien moeten we het daar dan op houden.

1. Hoe bepaal je die? Iets anders dan het werk zelf en een eventueel promotioneel (en dus gekleurd) interview zal je niet tot je beschikking hebben

2. Who cares? Het resultaat telt.

Een niet te bevestigen vooroordeel. Niet erg respectvol (hey, we draaien in cirkeltjes).

dat jullie vinden dat ik NIET over de intenties van een regisseur mag oordelen...ik vind namelijk van wel.

Ik stel dat een feit is dat jij die intenties niet kent, aangeeft de enige mogelijke bron (het werk zelf) te zullen negeren, en dat dan op grond van je eigen speculaties omtrent de bedoelingen van een regisseur.

En hoe dat komt zal ik wsch nimmer begrijpen.

Waarom zou iemand een flutfilm remaken? Lijkt me zinloos.

Maar algemeniseer dat dan niet zo, en speculeer niet al te negatief over 's mans beweegredenen. Al was het maar omdat jullie kennelijk beiden een warm gevoel voor het origineel koesteren.

Hetgeen ik in zijn algemeenheid ook een stelling vind waarover te twisten valt.

Nou en? Dat is toch niet te scheiden. Zeker niet bij zo een dure kunstvorm.

Of navelstaarderij natuurlijk.

1. Jij stelt dat dat voor een ieder zo zal zijn, en dat geloof ik niet.

2. Het staat los van de discussie. Het interesseert me niet of de maker trots is of niet, maar of hij iets moois maakt of niet. Wat hij er zelf van vindt, is me worst.

Je beschrijft hier een mij onbekende vorm van beroepsdeformatie.

Daarmee te stellen dat dat dus maar voor iedereen zal gelden, gaat mij dus te ver.

Voorts blijf ik het vreemd vinden dat zulks je respect voor de maker of wie dan ook in negatieve zin beïnvloedt.

En daar begon het allemaal mee. Ramon beweerde krachtig de film niet te gaan zien (zijn goed recht), omdat hij Soderbergh een respectloze regisseur vond, die met (door Ramon zelf gededuceerde) verkeerde intenties aan de klus zou zijn begonnen.

Waarmee hij (en dat was mijn punt) de kans loopt een zeer interessante ervaring (die van de gelukte remake bijvoorbeeld) mis te lopen. Met wat minder oogkleppen op word je soms prettig verrast (en soms ook niet trouwens).

voor een groot deel wel ja!

[quote]cornelis schreef:

Mag ook wel, het gevaar is alleen wanneer je het "commerciele" de boventoon laat voeren, je juist die remakes krijgt dit niets toevoegen (lees: overbodig zijn) en uit je vorige reacties maak ik op dat we het daar wel over eens zijn dat niemand op dat soort releases zit te wachten.