Filmclichés

In films over tijdreizen worden bepaalde momenten altijd uitvergroot, zoals het laten vallen van een object, tegen iemand aanstoten en ga zo maar door. Bij het teruggaan in de tijd kan hier vervolgens op geanticipeerd worden door de hoofdpersoon.

Ik ook zelden. Sowieso zie ik iemand er niet eerst invallen, en dit scenario lijkt me ook meer iets voor een romantische TV-serie.

Iemand loopt de weg op, draait zich om, zwaait nog even gedag naar de camera en wordt dan plotsklaps aangereden door een bus of vrachtwagen.

Heb dit al zo vaak gezien nu, begint me echt de keel uit te hangen. Het ziet er in de meeste gevallen ook nog eens heel nep uit.

https://www.moviemeter.nl/images/cover/93000/93183.jpg?cb=1557303773

Tagline voor de film Bullet (2014):

'This time they messed with the wrong guy!'

Een van de meest cliché taglines die je voor zo'n film kunt hebben.

De auto-achtervolging die eindigt in een haventje met een open brug/ pier.

De surprise party waarbij tientallen vrienden uit het niets komen om het glas te heffen op de hoofdpersoon die net daarvoor had aangegeven geen feestje te willen

New Yorkse vrienden (dertigers of veertigers) die een potje squashen of honkballen en tegelijkertijd een relatieprobleem bespreken.

Animatiefilms met dieren:

Manou the Swift (2019)

Dat ze anno 2019 nog met dit soort dertien-in-een-dozijn-films durven te komen.

Speelfilms met mensen, dat is ook een cliché.

Zeker.

Een persoon loopt een kroeg, herberg of zoiets dergelijks binnen en valt door zijn/haar kleding of uiterlijk nogal uit de toon, is iemand met een zekere reputatie of zegt iets wat de aanwezige klanten niet aanstaat en meteen slaat de sfeer om: alle hoofden draaien zich om, de muziek wordt uitgezet en er valt een doodse stilte... Zelfs het bier slaat dood.

Kan zo gauw niet op een film komen waarin dit gebeurt, maar heb het al heel vaak gezien in ieder geval. O, aan het begin van Terminator 2 zit een vergelijkbare scène: Schwarzenegger die naakt een kroeg komt binnengelopen. Overigens is het dan wel begrijpelijk dat de hele kroeg stilvalt haha...

I need your clothes, your boots and your motorcycle.

De eerste twee minuten gaan over de befaamde Wilhelm scream, maar daarna een leuk stukje over dialoogclichés.

Bij L'Avenir (2016):

*Ouders die ruziemaken, terwijl hun kinderen op de trap hen afluisteren.

*Iemand die tegen de microfoon tikt om te kijken of deze wel werkt.

*Een schoonmaker die met een koptelefoon op muziek aan het luisteren is en geen idee heeft wat er op de achtergrond gebeurt.

Misschien verval ik in herhaling (geen zin om alles terug te lezen), maar deze week weer een cliché van jewelste gezien. Journey 2: The mysterious Island. Met Dwayne Johnson en Michael Caine.

Dochtertje van brokkenpiloot komt tevoorschijn, trekt petje van haar hoofd en schudt haar haren los in slowmotion.

En het jochie staat ademloos te kijken naar zoveel schoonheid.

Kuch.

Mensen die bij slecht nieuws meteen naar de drankkast lopen en zichzelf iets inschenken en dat dan ook in een teug leegdrinken.

Bij mij zou het dus weer via mijn neus naar buiten komen, maar goed, kniesoor die daar op let.

Mensen die na een wereldnummer liggen uit te hijgen en dan blijkt de vrouw nog steeds haar bh aan te hebben. Of ze stappen uit bed met het laken om zich heen gewikkeld. Waarom zo verlegen?

Bij wilde en woeste achtervolgingen gebeuren er (haast) nooit ongelukken. Iedereen duikt net op tijd weg.

De joyrijders hebben ook altijd een volle tank en genoeg anticipatie om net voor die trein of bus te remmen of juist plankgas te geven.

Stelletje dat elkaar net op tijd terugvindt en dan hartstochtelijk gaat zoenen in de stromende regen.

Vooral bekend van film noir/klassieke misdaadfilms, maar ik zat net Revenge of the cheerleaders (1976) te kijken en ook daarin wordt er veelvuldig gebruik van gemaakt:

De afwezige biologische vader. Het kind dat de vader nooit gekend heeft.

De vader blijkt een onverantwoordelijke flierefluiter te zijn, maar na kennismaking met het kind wordt hij weer een verantwoordelijke en gewaardeerde vader en hebben vader en zoon of dochter weer een hechte band.

Nieuwe toevoeging:

Stadtkomödie: Geschenkt (2018)

Zie ook:

Demain Tout Commence (2016)

Afwezige vader of moeder (/zoektocht naar biologische ouder(s))

In a cure of wellness: man hakt met bijl in op man, mist, raakt een leiding waardoor hete stoom in zijn gezicht wordt geblazen.

alleenstaande moeders die worden bewierookt door iedereen en dad beat dads die het tegenovergestelde moeten ondergaan

Ik kwam het ook weer tegen in A Beautiful Day in the Neighborhood (2019)

Fietsen in Amerikaanse films is ook iets eigenaardig om te zien. Het wordt er niet echt als normaal beschouwd. Ofwel lachwekkend omdat de auto is gestolen, meestal wat onhandig fietsend en de man of vrouw wordt er nog eens goed mee uitgelachen dat die met de fiets moest komen. Soms is het ook net spectaculair in een achtervolging, maar dan is het vooral bedoeld als stuntwerk. En meestal met BMX-fietsen.

Ik moet er veel aan denken in een serie als bvb Walking Dead. In een wereld waarin brandstof schaars is, moet dat toch het ideale vervoersmiddel zijn lijkt me?

Vooral bij oudere films:

Overdreven veel politieauto's onderweg naar plaats delict of bij een achtervolging.

Wellicht een piek in de jaren 70. Meer dan tien auto's is dan geen uitzondering.

Meestal komen ze ook pas aan wanneer de held (meestal een tijdelijke geschorste agent) de dader al heeft uitgeschakeld of net heeft aangehouden. Als mosterd na de maaltijd komt het halve politiekorps met loeiende sirenes aanrijden.

Dan is er iemand terminaal ziek, en om dat te accentueren hoest zo iemand in een parelwitte zakdoek, kijkt erin, en ziet dan bloed op de zakdoek.

Personages die over een al dan niet opgeheven treinspoor lopen:

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1127000/1127991.300.jpg?cb=1586523992

Sweet Thing (2020)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/14000/14339.300.jpg?cb=1593672291

Staying Together (1989)

Kinderen opzoeken na een scheiding zijn nooit voor rede vatbaar. 'What do you want??' Of slaan deur dicht in het gezicht van de vader of lopen weg met rollende ogen.

Op militaire basissen in Amerika zijn soldaten altijd druk bezig om gedrild te worden. Van de jumping jacks tot aan het joggen toe, terwijl ze allerlei marcheerliedjes aan het zingen zijn.

Als er een film op de tv draait is dat meestal ééntje uit de oude doos. Zal vooral zijn omdat de regisseur er fan van is.

Je ziet het vaak, maar in Vlaamse films lijkt het een ijzeren wet: er is altijd Het Moment Waarop Iedereen Plots Tegen Elkaar Begint Te Roepen. Alsof de climax of de catharsis nooit bereikt kan worden zonder een goeie ouwe 'Klootzak!', 'Smeerlap!', 'Ik maak u kapot!' of 'Gij moet met uw poten van mijn vrouw/dochter/lief/bomma blijven!'

In 'Back to the future' (de westernaflevering) zit ook zo'n scene.

Deze figuur valt op door zijn kleding, en wordt dan ook flink bespot na de stilte.

Volgend cliche: de kroeggangers sluipen weg of duiken onder de tafel als de plaatselijke bende die kroeg ook binnenkomt.

Haha, die ook inderdaad.. Ook in Back to the Future 3 toch?

Ok, een nieuwe dan maar:

Zombies dragen altijd van die ouderwetse, vooroorlogse kleding; vrouwen in lange jurken, mannen nette broeken en nette overhemden, en altijd in van die grauwige kleuren.

Je ziet nou nooit eens een zombie die een hippe spijkerbroek draagt of dure Nikes aanheeft..