Filmclichés

20 Filmposter Clichés

Net nog eens een slasher film gezien. Eén van de vele clichés is dat er één van de studenten vermoord is en dat er toch nog een studentenfeestje is bij iemand thuis. Dit lijkt wel standaard te zijn. In veel gevallen gaat er op dat feestje ook nog eens iemand dood.

Als iemand, meestal een vrouw, een schokkend bericht te horen krijgt dan verstijft ze, en laat iets uit haar handen vallen, kapot. Vaak dan ook nog een focus op de handen die nauwelijks bewegen, maar dat glas (meestal) glijdt er toch uit.

Zag net nog weer een (forensich) detective ergens iets (een stukje bewijs) vinden en dan gaat ze ertegen praten: "Hello you." Vreselijk irritant. Eerder in de uitzending ook al ("Hello(!)", "And what are you?") - 'Silent Witness' s25 part 3 / 4.

Veelal in Nederlandse films: een boze fietsscène door de stad.

Wat ik ook een soort cliché kan noemen is bijna elke muzikale biopic. Ongelofelijk dat bijna elk verhaal hetzelfde is, behalve dan de poppetjes en de locaties. Ontdekt als jong talent, fame, aandacht, seks, drugs en rock & roll en daarna de onvermijdelijke ondergang op jonge leeftijd.

Behalve die ondergang op jonge leeftijd is het zo ongeveer de realiteit waar elke popartiest mee te maken krijgt. Dat is eigenlijk geen filmcliché maar een popartiestencliché.

Dat klopt, het zijn waargebeurde verhalen maar het valt me wel op dat de verfilmingen het ook allemaal via een vast patroon brengen. Is op zich niet erg, meestal geniet ik van die films, maar het viel deze week met Elvis weer eens op.

Ik zit ook eigenlijk helemaal niet te wachten op een biopic over bijvoorbeeld Cliff Richard.

Bij een moordzaak, vermissing of andere high-stake crime is er altijd wel een labiele rechercheur. Eentje met een drankprobleem, relatieproblemen, geweldsprobleem, drugsprobleem, of een combinatie hiervan.

In komedies en tekenfilms:

1e klap op de kop: weg geheugen.

2e klap op de kop: geheugen terug.

Thriller / detective:

Een cocky moordenaar belt op, men neemt het gesprek op en aan de hand van 1 geluidje (dat met de nodige high-tech poeha naar de voorgrond gehaald wordt) weten ze waar hij vandaan belt... dit blows de zaak wide open, natuurlijk!

In L'Uccello dalle Piume di Cristallo (1970) is dit zelfs in de titel verwerkt. Verder ken ik nog The Fugitive (of de opvolger U.S. Marshalls?) waarin dit ook voorkomt.

mikey

Jazeker:

Filmtermen - Film: Algemeen - filmforum - moviemeter.nl

top

Nog niet echt een cliché, maar dat staat ongetwijfeld te gebeuren: het beeld dat ineens zonder enige reden ondersteboven hangt.

Ik zag het in The Green Knight. Vandaag las ik het in een recensie bij de film Smile. En laatst zag ik het ook al in de trailer van de Nederlandse inzending voor de Oscars: Narcosis. Wat is dit voor dikdoenerige idioterij?

Hou hiermee op.

Als er iets te snijden valt voor een maaltijd in de keuken, zijn het heel vaak worteltjes (niet altijd). Ik weet niet of het de bedoeling was van de Coens in 'Burn after Reading', maar die scène lijkt er wel een parodie op.

Het cliché is juist een beeld dat rechtop staat.

De voice-over van deze trailer is een trailer cliché:

This is Oliver... etc.

Zelfde opzet:

Wat ik ook vaak bij komedies/romcoms zie, o.a in de film Holidate die ik vanavond keek, is dat er bij onderlinge ruzies tijdens het koken vaak het eten aanbrand in de oven. Dan komt er een lading rook uit en is de kalkoen/taart (insert iets) aangebrand. Schijnbaar voeren ze lastige dialogen altijd in de laatste minuten van het bakken en schijnbaar is het ook normaal dat niemand dan op let.

Heb het zelf nog nooit meegemaakt bij iemand, maar goed...

Zelfde film trouwens ook cliché nummer 2: een van de 2 hoofdpersonen in een romcom vindt het vaak nodig om de liefdesboodschap over te brengen in het openbaar voor de neus van een groot publiek dat overigens altijd muisstil luistert.

Ook nog nooit in het echt ergens gezien, maar wie weet doen ze dit in Amerika wekelijks.

Iemand is verdronken en degene die hem/haar uit het water heeft gehaald begint met reanimatie en mond-op-mondbeademing. Na een spannend tijdje spuugt de drenkeling wat water uit, kijkt wat om zich heen en is gelijk weer helemaal bij (en heeft geen last van een gebroken borstbeen of gebroken en gekneusde ribben )

Als in een film mensen iets oost-aziatisch eten (laatst weer gezien in, ik meen, Plus que Jamais, daar was het notabene gewoon een afhaalmaaltijd), dan eten ze dat altijd met stokjes. Al zijn het gewoon "volbloed" west-europeanen, in west Europa, ze eten dan met stokjes.

Nou ja, misschien is dat ook wel zo. Als ik Chinees, Japans of Indonesisch eet, doe ik dat met vork en mes. Maar misschien ben ik wel lomp.

Waarmee je eet moet je helemaal zelf weten natuurlijk. Ik eet wel altijd met stokjes, als ik het zelf maak, bij afhaal, of in een Chinees, Japans of Koreaans restaurant en iedereen die ik ken eigenlijk ook, dus ik kijk er niet van op.

Bij afhaalmaaltijden krijg je meestal wegwerpstokjes erbij, dus dan zullen veel mensen helemaal geneigd zijn om die te gebruiken, denk ik.

Even buiten het onderwerp van het topic: waarom zou je wegwerpbestek gebruiken omdat dat nu eenmaal geleverd wordt? Met stokjes eten vereist in elk geval enige vaardigheid, en met mes en vork eten heeft het voordeel dat die vaardigheid al van kinds af aan is aangeleerd.

Heb overigens niets tegen mensen die met stokjes eten, voor die discussie opgestart wordt. Het verwonderd me alleen.

Denk dat er tegenwoordig heel wat meer mensen die bakjes oosterse maaltijden met stokjes eten dan niet.

Of je moet de babi pangang van de chinees bedoelen die je thuis op je bord legt.

Ik bedoel gewoon oosterse maaltijden, en zoals ik al zei: misschien is het wel zo.

Maar zelf ken ik niemand die dat met stokjes eet, en ik zie het ook niet. Echt niet. Wat Indische maaltijden van de Chinees daarmee van doen hebben ontgaat me, of je moet gewoon een kinderachtige belediging willen maken, dat kan natuurlijk.

Verder maakt het me ook niet uit hoe mensen het eten, maar het valt me wel op. Beetje raar vind ik het, hooguit, om opeens met ander bestek te gaan eten, maar mensen zijn raar, dus zo raar is het nou ook weer niet.

Huh? Het is een Oosters gerecht waarvan ik me idd kan voorstellen dat je het dan niet met stokjes eet. Thats all.

Oh sorry, het klonk beledigend. Niet zo bedoeld dus. Excuus dan voor mijn opmerking.

Hoewel: "Of je moet de babi pangang van de chinees bedoelen die je thuis op je bord legt."

- komop zeg, dat is gewoon beledigend bedoelt. Ga niet de slachtofferrol zoeken.

Wahah.

Wat je wil joh. Pff.