Filmclichés

Nochtans wel een filmcliché, waarbij de maker gewoon druk verkeer wil laten tonen. Ik rij soms ook wel eens in de spits, maar daar ligt men niet heel de tijd te toeteren. In films merk je dat ook wel dat auto's even toeteren in 't voorbij rijden. Om de aandacht even te trekken zeker? Of een semi-schrikmoment?

Een oud vrouwtje dat suggestieve gebaren of net wat maakt naar een van de hoofdrolspelers moet altijd héél grappig zijn in "komedies"..

Is het ook een cliché ,maar dan in trailers waarin een bepaald muziekje afgespeeld wordt ,de muziek stopgezet wordt om de zogenaamde ''komische grap'' meer kracht te geven?

Alleen gaan zwemmen in een zwembad, bij voorkeur buiten kantooruren (vaak als metafoor voor reinigend vermogen, reflectie en verdieping). Deze week weer in Atmen.

Is lang niet altijd slecht hoor, en het levert vaak mooie beelden op, maar hoeveel er in dergelijke films wel niet wordt afgezwommen. Als ik in het zwembad lig moet ik altijd tussen de oma's doorploegen (of eigenlijk zwemmen zij niet zelden veel sneller dan ik )

Laat ze eens lekker tegen de wind in gaan fietsen of zo.

In veel landen wordt nou eenmaal niet zoveel gefiets als hier. En je moet toch wat met je energie/behoefte aan contemplatie/bezinning.

Maar dan blijf ik me afvragen waar je zo alleen in een zwembad terecht kunt.

Je zou ook nog altijd kunnen gaan schermen, hardlopen, hoogspringen, schaatsen, boksen (ook al vaak in films), boomklimmen, yoga, squashen, etc. Nee 't is altijd zwemmen. 't Is gewoon een keuze die is ingegeven uit cinematografisch oogpunt. Zoals gezegd levert 't vaak mooie beelden op, maar daarmee maakt dat het ook een film klisjee.

Eentje die me is bijgebleven is Trois Couleurs: Bleu (1993)

Maar het komt inderdaad erg vaak voor.

Hoofdpersonages maken vaak de verschrikkelijkste dingen mee (psychisch danwel lichamelijk), en je ziet heel vaak geen ouders, familie of vrienden die er zijn om ze te steunen. Of in ieder geval zeker niet alle drie.

Wordt misschien ook lastig om het allemaal in de beperkte speelduur te stoppen, maar toch. En het 'alleen op de wereld' versterkt het drama.

In Atmen zwemt die jongen toch niet alleen? Zie alleen al de poster

Alleen zwemmen is anders ook gewoon heel lekker, die vrijheid in het water. En voor fietsen moet het weer ervoor zijn en hardlopen vooral niet te warm. Overigens wel weer mooie jogscène in Shame.

Vrouwen in een verlaten parkeergarage laten altijd hun sleutels vallen vlak voor het openen van hun portier (sleutels vasthouden kunnen ze niet zo goed blijkbaar). En dat geeft net tijd genoeg voor...

Als dat zou kunnen, maar ....

Maar niet alleen oma's hoor. Mensen schijnen de theevisite, ofzo, voort te zetten in het zwembad, bla bla bla... nou ja relaxed zwemmen is ook wel lekker.

Schurk die een "wijs" metaforisch verhaaltje verteld voordat hij degene die hij voor zich heeft gaat doden of net wat hij van plan is, of om iemand te intimideren. Weet niet of die al ooit genoemd is; moest er ineens aan denken.

Accentclichés. Duits voor een professor, Iers/Schots voor een schipper, Frans voor een schilder, Brits voor de vreemde charmante man (in Amerikaanse films), ...

En natuurlijk niet te vergeten Russisch of een andere Slavische taal voor een schurk.

Vlak voor een politie-inval merkt degene – bij wie de inval gedaan wordt – op hoe verdacht rustig/stil het is buiten (op straat).

Een wekkeralarm dat niet uitgaat, behalve als het met veel geweld tegen de muur gesmeten wordt of verrot geslagen met een hamer. Bij voorkeur in een komedie natuurlijk, zonet nog weer in Bad Santa.

Dat ze in Kerstfilms versiering op het dak ophangen en natuurlijk eraf glijden. Gebeurt in werkelijkheid ook wel eens maar toch niet zo vaak als in films.

Prettige kerst nog iedereen. "Hohoho" .

Films die beginnen met enkel het geluid van een typemachine kom je ook regelmatig tegen.

San Francisco trammetjes.

Die ja, die wilde ik ook al een tijdje intypen, maar die stond hier dus al ergens (ooit). Dit geldt ook voor radio's trouwens.

én

In trailers dat na de credits nog één zogenaamd grappige uitsmijter volgt. Zelfs de 'Nationale Bioscoop'-bon is er nu ook al mee begonnen.

(Zeer) mooi muziekje in de intro van een zeer gewelddadige en zieke film zie je ook wel eens.

Bij afscheid nemen de trein achterna rennen pratend met, of zwaaiend naar degene van wie afscheid wordt genomen.

Ik word eerlijk gezegd ook doodziek van dat gegooi met de hoofdpersonen die niet dood mogen. Terminator Salvation, Men in Black 3, etc etc. Het gooien doet kennelijk geen pijn en dat terwijl de tegenstander altijd bovenmenselijke krachten bezit, een superalien is of een gigantische dinosaurus.

eentje die echt het cliché-der-cliché blijkt te zijn tijdens CSI achtige detectives: rechercheur X komt onuitgenodigd binnen over de vloer van verdachte Y, en alle info ligt gewoon voor het oprapen. Vertrouwelijke post zo op tafel, de gehele tijdsgeest van de persoon in fotolijsten van wieg tot nu, van vrouw, vriendin, familie, vrienden allemaal naast elkaar langs de schoorsteen. Rechercheur X moet een fotolijstje minimaal nog even optillen en zeggen: zo, Y was in de boy scouts!! clou clou clou, en alle andere geheimzinnige voorwerpen liggen zo in het ladenkastje. Hele plakboeken, adressenlijsten en agenda's liggen zo voor het inzien. Verdachte Y zal gedurende dit zonder zijn toestemming verleende onderzoek ook nooit thuis komen. Nou vraag ik het je, wat voor mensen zijn dit? Waar wonen zij, ik ben ze nog nooit tegen gekomen.

Als je dit soort lijstjes leuk vindt om te lezen en je even niets te doen hebt dan is de volgende link de moeite waard. Ik ben daar een hoop scherpe posts tegengekomen.

Het ergste vind ik dat in griezel en horror films de potentiele slachtoffers altijd precies datgene doen wat je in zo'n situatie instinctief NIET doet. Het zal vast al vaak genoemd worden maar ik vind dat een typisch cliche en nog hinderlijk ook. Je krijgt bijna de neiging de roepen "ja trut, loop lekker die donkere ruimte in".

Een andere: helden die bij aanvang als anti-helden worden neergezet. Als dronkaards bijvoorbeeld. Gaandeweg 'verrassen' ze dan jan en alleman met hun talent.........

Of: net als de hoofd inspecteur de ruimte wil verlaten, komt net dat cruciale telefoontje binnen, beantwoord door een assistent, collega enz. Het is dan doorgaands precies degene waarover net gesrpoken wordt of waarnaar de inspecteur net op zoek gaat.

Of: een hele stoere vrouw die uiteindelijk dan toch nog breekt.........och gut, ze heeft toch nog gevoel.

En waarom moeten film-personages nagenoeg nooit naar de W.C.??????? (al was dat John Travolta in Pulp Fiction nou ook niet zo goed bevallen, natuurlijk)

Of, zowiezo: waarom zie je zo ontzettend zelden een personage heten of drinken. Vooral in actie films is dat zo.

Je kijkt gewoon de verkeerde films. Toilet- en wc bezoek genoeg in films. Van de week nog gezien in Vive l 'Amour bijvoorbeeeld.

In Aziatische films wordt trouwens ook ontzetten vaak en veel gegeten.

a, zo heb ik dan nog nooit een San Francisco trammetje gezien

In oude films zie je het zelden, pas sinds .....

le Fantôme de la Liberté? Nee vast eerder al.

In elk geval in meerdere Zatoichi films.