Filmclichés

Iemand een metamorfose geven en de niet te missen montage waar de persoon in kwestie verscheidene outfits past, terwijl zijn vrienden alles keuren om maar net de perfecte outfit eruit te pikken.

Ja alsof men moreel verplicht is om te zeggen dat gokken sowieso leidt tot het verliezen van geld (wat niet altijd bepaald het geval is, zolang je over discipline beschikt, hoewel gokken op sport anderzijds ook geen manier is om "rijk" te worden, en het voor 95% v/d mensen wel verlieslatend is).

Meer cliché dan dit kan bijna niet:

Season for Love (2018)

Een personage gaat zonder uitnodiging op bezoek bij een leidinggevende of in het geval van een misdaadfilm een gangsterbaas om deze dringend te spreken.

Hier aangekomen wordt hij of zij opgewacht door iemand die zegt dat de baas niet aanwezig is.

Het personage volhardt en loopt alsnog bij de baas binnen (al dan niet na een woordenwisseling). De baas blijkt uiteraard wel aanwezig te zijn en staat het personage alsnog te woord.

Vaak achtervolgd door een secretaresse die beweert dat de indringer niet te stuiten was.

Misschien al gezegd: Het hoofdpersonage zit vast of probeert een probleem op te lossen, meestal lijkt de situatie verloren. Dan plots zegt een medespeler iets banaals waar de protagonist blijkbaar een gigantische ingeving uit afleidt die ze dan toch uit de penarie helpt. "Wat zei je daar?? Konijn met pruimen? Dat is het! Gast, je bent een genie!" Bah.

Een joekel van een vaak gebruikt cliché waar ik me met de jaren meer aan stoor.

In thrillers en horrors kunnen deuren en handboeien waar men geen sleutel van heeft altijd nog vrij handig geopend worden met een haarspeld c.q. paperclip. In de meeste gevallen laat de persoon die de deur/handboeien open probeert te krijgen ook nog eens zijn of haar haarspeld/paperclip op de grond vallen en wordt de spanning flink opgevoerd.

In films als Misery en Terminator 2 zitten ook van dit soort scènes.

Een van de laatste Mission Impossible-films ook inderdaad. Zonder het laten vallen dan.

Vrouwen en kinderen die of door onzichtbare krachten of door huis-invaders vanonder het bed getrokken worden.

Da’s in dat kader toch niet zo vreemd, aangezien onder het bed vanuit de belevingswereld van een kind verstopplek één is?

Dat zeg jij. Maar ik vind het een cliche

Knarsende sloten, getraliede vensters, akelig personeel in witte pakken, geesteszieken die als zombies door de gangen slenteren, altijd schreeuwt er wel weer iemand of wordt er een hysterisch persoon afgevoerd op een brancard.. Psychiatrische inrichtingen in films zien er vrijwel altijd hetzelfde uit.

Het vreemde is, en dat is misschien een nog veel groter cliché, is dat de tuinen van deze psychiatrische inrichtingen altijd het tegenovergestelde zijn van de binnenkant en eerder weghebben van luxe kuuroorden dan van strengbewaakte gevangenissen, de hemel strakblauw, glooiende gazons, schitterende bomen, patiënten die vredig aan tafeltjes thee zitten te drinken of samen met een vriendelijke verpleger of verpleegster wat over het gras lopen, het beeld altijd iets vertraagd waardoor het iets dromerigs heeft.

Een vastgebonden persoon komt altijd en (net) op tijd los met wat gepriegel en gewrik.

In films springen mensen uit rijdende treinen (of worden uit trein geduwd) en overleven dit zonder kleerscheuren. Ze staan gewoon op en lopen verder alsof er niets is gebeurd.

Liam Neeson in een wraakfilm:

Cold Pursuit (2019)

Of mensen hun huis nu binnengaan of juist verlaten, vaak staan alle lampen aan. Viel me net in Cocktail weer op als Cruise en Shue de woning van Shue betreden.

vrouwen drinken in sombere tijden altijd een glas wit in hun uppie. Nooit een biertje of zo.

En mannen in sombere tijden ruimen hun lege bierblikjes en whiskeyflessen en pizzadozen pas op als ze een peptalk hebben gehad van een vriend die langskomt. Die doet eerst ook nog even de gordijnen open.

als je een steeg in vlucht tijdens een achtervolging moet je altijd over een hek klimmen

Naderhand rent degene door de tuinen van allerlei mensen en daarbovenop nog eens de opgehangen was, waardoor hij bijna gepakt wordt.

Vergeet de aangelijnde hond niet.

Als ik dit topic doorlees, krijg ik het idee dat mijn leven één langdurig filmcliché is.

Misschien zijn die dingen die cliché genoemd worden wel gewoon platte waarheiden (waarheden?) ?

life imitates art

https://www.moviemeter.nl/images/uploads/filmcliche-politie.jpg

Ho ho. Ik heb ze ook wel eens rode wijn zien drinken hoor.

Of ijs.

Dus zoals een vrouw eens tegen haar vriendin zei dat ze ook maar vreemd zou gaan met haar twee beste vrienden:

https://www.benjerry.de/files/live/sites/systemsite/files/flavors/products/eu/wich/pints/cookie-dough-swich-up-detail.png

Ondergetekende doet het het liefste met engelse drop.

Of ik ga woedend alles schoonmaken.

En daarna urenlang in een heet bad liggen met een flutboekje, bonbons en sigaretten.

Onze planeet of een stuk daarvan wordt bedreigd en Amerika redt de wereld.

Door wat kerels van stavast in te zetten en de dorpsgek redt de boel op het nippertje.

Ongeacht of het een natuurramp, buitenaardse aanval of een aanval van haaien, apen, of insecten betreft.

De aanval of ramp al dan niet buitenaards geeft de mensheid (met USA voorop) de reden om gezamenlijk op te treden tegen het gevaar en dan tegelijkertijd de wereldvrede te bereiken.

Ach ja...

Een groep pesters wordt altijd geleid door een bully, die de grootste aanstichter van de pesterijen is en voor niets terugdeinst. Ze hebben het altijd gemunt op één persoon die het leven zuur wordt gemaakt.

Tot er uiteindelijk wraak wordt genomen en de bully eens goed wordt teruggepakt.

Het zien van dode mensen. Dit gebeurt zowel in films als in series. Zeer ergerlijk.

Een persoon wil iets aan een ander persoon vertellen, maar heeft daar moeite mee. Vervolgens zie je in close-up dat de persoon het toch vertelt, waarbij je als kijker moet denken dat die het aan de andere persoon vertelt, maar dan zoomt het beeld uit en blijkt hij het in de spiegel of tegen zijn auto te vertellen.

Iemand valt in het zwembad. Hij vraagt iemand om hem eruit te trekken. Iemand steekt hem een hand toe. Die pakt hij, en trekt dan diegene zelf ook het zwembad in.