Beoordeling van klassiekers

Het ging mij meer over de vorm e.d. Ik had ook Megan Fox en de buurvrouw van 80 kunnen noemen.

Zoals ik al zei; met vakmanschap kan ik niet zoveel in kunst. Dan zou de muziek van Dream Theater per definitie beter zijn dan Coldplay ofzo.

Logisch, hij vind het beter. Dat is puur subjectief. Maar de vraag of die muziek goed is is dus compleet zinloos? Je kunt alleen zeggen dat je het goed vindt?

Kunst is een ambacht, hoe je draait went of keert.

Yups

Een ambacht is doelmatig handwerk met een praktisch nut waarvan iemand zijn beroep heeft gemaakt. Als je dat een goede omschrijving van kunst vind dat verschilt onze kijk op kunst als dag en nacht.

Die leer bestaat ja. Behoorlijk achterhaald.

En dat zou je goed recht zijn.

Je verwart kunstzinnigheid met virtuositeit.

Tuurlijk is het mijn goed recht, daar gaat het niet om. Ik wil niemand verbieden om mijn dikke buurvrouw mooier te vinden dan Megan Fox, de Fiat dan de Ferrari of Braveheart mooier dan Dolls. Ik vraag me alleen af hoe het komt dat de meeste mensen wél kiezen voor Fox, Ferrari en Dolls.

En met starbright boy ben ik het helemaal eens; kunst is geen ambacht in die zin van het woord.

Omdat de meeste mensen een andere smaak hebben. Ingewikkelder is het niet.

De meeste mensen kiezen voor Dolls Bedoel je Rolls? Braveheart wordt door het grote publiek echt wel stukken hoger gewaardeert hoor, ook hier op MoMe Dat er arthousespecialisten rondlopen die kennelijk alles waarvan zij denken dat het eigenzinnig is of origineel hoger waarderen zegt de man met de pet niet zoveel.

Ik vind het verder nooit zo storend dat mensen allerlei klassiekers niet mooi vinden of er niet uithalen wat zijn willen zien.

Het ontkennen dat sommige aspecten er wel degelijk inzitten of dat die esthetische aspecten voor veel mensen juist de reden zijn een film zo hoog te waarderen is iets wat me heel erg stoort. Jij ziet het er niet in, dat wil dus niet zeggen dat het er niet inzit. Helaas moeten veel users (steeds meer hier) volharden in hun (debiele) standpunten over dit soort zaken, en hoe vaak je ook met voorbeelden van het tegenovergestelde komt, er zal nooit eens worden geconcludeerd met een vergelijk. Jammer.

Omdat dat niet tot mij door dringt

Zoals ik al zei; ik geloof dat smaak iets anders is dan de waardering van schoonheid. Smaak vind ik het preferen van een saxofoon boven een viool, bijvoorbeeld. Niet van het Requiem van Mozart boven Feel van Robbie Williams.

Misschien was Dolls een beetje ongelukkig gekozen, hoewel de meeste mensen Dolls puur esthetisch gezien toch wel mooier zullen vinden dan Braveheart. Hoop ik

Vergeet het maar.

Zoals ik jouw nummer 1-film een potsierlijke miskleun vind die iemand zou moeten remaken.

Hoop ik niet

Zoals ik al zei, Dolls was ongelukkig gekozen.

Jan met de pet zal Jan Smit trouwens ook beter kunnen pruimen dan Mozart. Ik wil niet elitair overkomen, maar zou Mozart toch niet gewoon beter zijn?

Waar gaat dit over?

Ach, misschien zie jij wel dingen die er gewoon niet zijn.

Vind het een beetje een nutteloze opmerking, die niet te staven is en overal toepasbaar. Je vindt het niet goed, dus zal je het wel niet zien, terwijl het er uiteraard wel inzit. Makkelijk.

Jan met de pet en Jan Smit?

Het grote publiek zal Jan Smit hoger waarderen dan Mozart. Duidelijk toch?

Die stelling kan je net zo goed omkeren. 't Is niet omdat jij het er wél in ziet, dat het er ook per definitie in zit. Conclusie: 't is en blijft subjectief.

Op basis van welke criteria?

De meeste serieuze muziekliefhebbers zullen Mozart verkiezen boven Smit, zoals de meeste serieuze filmliefhebbers Hitchcock boven Von Trier zullen scharen.

Maar ja, we worden het waarschijnlijk al niet eens wat een serieuze liefhebber is.

Door zoiets te zeggen ga je er al automatisch van uit dat al de rest "niet serieus" is. Dat vind ik maar een vreemde gedachte.

Juist. Mijn keuze voor Von Trier is geheel subjectief: zeker.

Maar ik vind dat, doordat de serieuze liefhebbers Hitchcock zo hoog waarderen, daar wel wat in zal zitten. En een beetje respect voor o.a. Hitchcock is dan wel op zijn plaats, lijkt mij.

Dat heet intersubjectiviteit en Kant vertelt alleen maar een hoop onzin.

Hahaha, je kunt ook overdrijven in het duidelijk maken van je punt vriend. .

Tuurlijk kan de rest wel serieus zijn. Maar de mensen die het kunnen weten, zullen die niet een klein beetje gelijk hebben?

Het zal overigens best een beetje zo zijn dat zulke mensen het overzicht een beetje verliezen, maar toch.