All genres movie challenge

Seance on a Wet Afternoon (1964)

Categorie 7 (zwart) - periode

5) 1960-1969

Voortgang: 27/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/6000/6665.300.jpg?cb=1408991948

Een Britse psychologische thriller uit de oude doos. Het is misschien niet voor iedereen een geschikte keuze, vooral vanwege de kwalificaties Brits en 'uit de oude doos': dit betekent inderdaad dat we te maken hebben met een behoorlijk trage film, met wat burgerlijke, oubollige personages. Ik, daarentegen (en gezien het gemiddelde oordeel op MM en IMDb, niet alleen ik), vond dit een bijzonder geslaagde film. De centrale rol in de film is de door Kim Stanley gespeelde Myra. Deze vrij burgerlijke vrouw van middelbare leeftijd is er van overtuigd dat zij paranormale gaven heeft, maar daar heeft de buitenwereld verder geen boodschap aan. Om haar medium-credentials wat op te vijzelen beraamt zij, samen met haar wat sullige en beïnvloedbare echtgenoot, een ontvoering - waarin zij natuurlijk als redder in nood op kan komen draven. De film draait vooral op sfeer en een fraaie psychologische karakterisatie: de manipulatieve Myra die ook zichzelf in van alles laat geloven, en Bill die (ondanks zijn gewetensbezwaren) zich laat leiden tot het opknappen van het vuile werk. Sommige delen zoals de ontvoering zijn wat knullig gedaan (zelfs voor een oubollige burgerman als Bill), en ja, traag is het wel, maar de sfeer zoals de seances en de sterke portretten van Myra en Bill maken een hoop goed. Laat ik het naar boven afronden. 4.0*

The VVitch: A New-England Folktale (2015)

Categorie 6 (rood): omgeving

a) bossen en bergen

Voortgang: 20/45

https://i.gifer.com/YKZ4.gif

Herzien en score verhoogd van 3* naar 4.5*.

Geen idee waarom ik niet zo onder de indruk was de eerste keer dat ik de film zag ondanks dat ik liefhebber ben van duistere folklore. Misschien had ik verkeerde verwachtingen. Deze keer was echter een schot in de roos. Wat een prachtige film. Prima balancerend tussen historisch familiedrama en folkloristische horror. De horror blijft grotendeels op de achtergrond, maar door middel van de onheilspellende muziek en de suggestieve glimpen waarin we te zien krijgen wat er zich in het bos afspeelt wordt er een nare sfeer gecreëerd. Ondanks dat je via alom bekende satanische symboliek met je neus op de feiten wordt gedrukt blijf je je als kijker toch verzetten tegen de notie dat de familie geteisterd wordt door enige vorm van hekserij. Wanneer alle oogsten mislukken en het ene na het andere kind verdwijnt zie je de familie langzaam maar zeker uit elkaar vallen om vervolgens naar een bijzondere finale toe te werken. Een einde waar ik weer met open mond naar heb zitten kijken vanwege de ontzettend krachtige beeldentaal, snakkend naar meer.

Jupiter's Moon (Jupiter Holdja) (2017)

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal

d) Oost-Europa

Voortgang: 19/45

FTV

http://www.thetalentgroup.eu/wp-content/uploads/2017/05/Skarmavbild-2017-05-22-kl.-17.09.20-900x506.png

Ik had het na White God al wel verwacht, maar regisseur Mundruczó heeft nu z'n ticket naar Hollywood.

En of dat goed of slecht uit gaat pakken is nog even afwachten, maar Jupiter's Moon weet te overtuigen.

Europa in de tijd van de Syrische vluchtelingenstroom in een troosteloos Hongarije, vermengd met schitterende beelden en overtuigende zweefscenes. En dan ook nog een sterke autoachtervolging gefilmd vanuit een anders perspectief dan we gewend zijn.

Film is spannend, duister, Oost-Europees tobberig en fantasierijk ... en dat allemaal in gelijke mate.

(5*)

Under the Silver Lake (2018)
Categorie 7 (zwart): periode
10) 2010-heden
Voortgang: 28/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1115000/1115061.300.jpg?cb=1524421367

Zo, net terug van een redelijk impulsief biosbezoekje, al had ik nog een heel klein beetje tijd gestoken in het afwegen van de paar filmopties. Under the Silver Lake was vooral een vermakelijk verhaaltje, waar wat niet hele diepzinnige observaties over Hollywood en roem (iedereen kijkt en bekijkt; rebellie is vaak voorverpakte commercie; celebrity-cultuur leidt tot imitatie) verpakt worden in een soort van samenzweringstheorie-parodie. Ik zag eerder al een paar keer de naam Lynch voorbij komen, maar dat is niet een vergelijking die ik zelf snel zou maken; hoewel het een (tot in het belachelijke) weird verhaal is met allerlei niet opgehelderde elementen, is het verder goed te volgen, en ik heb ook niet het idee dat die niet opgehelderde elementen een veel diepere betekenis hebben maar dat het hier een kwestie van weirdness for weirdness' sake is.

De vergelijking die zelf vooral bij me opkwam (naast in mindere mate samenzweringsverhalen als The Illuminati! Trilogy en the Da Vinci Code), is dat dit op heel veel aspecten een Hollywood-interpretatie van Murakami is. We hebben een protagonist van midden 30 die geen baan, studie of wat dan ook heeft, en die alle tijd neemt om een serie vage hints en bovennatuurlijke gebeurtenissen te volgen, die hij bijna stoïcijns ondergaat. Hij is niet bijster sociaal maar heeft geen enkel probleem om een hoop vrouwen het bed in te krijgen, waarbij meerderen bijbeunen als escort. De film zit vol met popcultuurreferenties, heeft celebrity-status als een centraal thema, en ook hier blijkt daar heel veel meer achter te zitten. In plaats van die eeuwige katten in de verhalen van Murakami zien we nu honden die steeds weer terugkomen. Karakters als de daklozenkoning, de Owl Kiss moordenares en The Songwriter lijken zo uit een Murakami-boek weggelopen te zijn. Net als dat het plot, zoals eerder al aangegeven, nogal ruikt (hehe) naar een Amerikaans neefje van pak 'm beet A Wild Sheep Chase of The Wind-Up Bird Chronicle. En uiteindelijk is het ook de wat oddball-achtige toon en humor die me aan Murakami moesten denken.

Misschien zien anderen dit er niet in; hoe dan ook, het is maar goed dat ik wel van Murakami hou. Zoals ik al eerder zei is het vooral een onderhoudend verhaal, wat door het ietwat bizarre plot genoeg blijft verrassen. Andrew Garfield doet het leuk als de op onderzoek uitgaande protagonist die zich op droge wijze steeds verder verbazende dingen over zich heen krijgt, en ook de vele fraaie dames vertolken hun rol prima. Het filmwerk heb ik weinig over te klagen, en het plot ontwikkelt zich in een leuk tempo met een fijn sfeertje - voornamelijk luchtig, maar met af en toe wat spannings- of WTF-momentjes. Het is verder niet een film die echt zal beklijven, en ik vermoed niet dat ik nog veel diepere lagen zal ontdekken als ik dit ooit weer zal zien, maar in de categorie 'leuke verhaaltjes' scoort Under the Silver Lake een zeer ruime voldoende. 3.5*

Mary and Max (2009)

categorie 2. Speciaal

e) Kiddy/anime

Voortgang: 26/45

https://img.csfd.cz/files/images/film/photos/000/150/150023_121103.jpg?w700

Claymation. Het viel me mee, maar helemaal opgaan in de personages en dientengevolge in het verhaal lukte me niet. De personages behielden door hun kleiachtige vormgeving iets onechts. Die afstand tot de werkelijkheid was voor mij onoverbrugbaar. Ik leefde mee, maar hele innige inleving brachten de personages derhalve niet teweeg. Ik zie toch liever echte personen.

Desondanks een prima film die gewoon een zeer geslaagde sfeer van somberheid en droefenis weet te scheppen. Ik hou daar wel van.

Met dank aan Cikx voor de tip.

Volledige recensie.

Island of Lost Souls (1932)

Categorie 7. Periodefilms

b) 1930s

Voortgang: 27/45

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMTA2NTI3ODM1NDReQTJeQWpwZ15BbWU4MDMwMzIzNTIx._V1_UX182_CR0,0,182,268_AL_.jpg

Gebaseerd op de roman 'The Island of Dr. Moreau' van H.G. Wells. Tevens de eerste filmadaptie met geluid.

De tand des tijds redelijk doorstaan.

Niet heel spannend, maar over de film hangt wel een onheilspellende sfeer. Het verhaal heeft niet veel om het lijf. Het verloop is voorspelbaar. Er is weinig actie en de gaps worden opgevuld met veel verklarende dialoog die veelal overbodig is. Het kostte af en toe moeite om tijdens het uitspreken van de teksten de gedachten niet te laten afdwalen. Dat daarbij de kwaliteit van het meeste acteerwerk tegenvalt, helpt ook niet bij het vasthouden van de concentratie, natuurlijk.

Met de traagheid valt het mee. De montage is redelijk snel. Het filmverloop heeft een prettig tempo. De film oogt daardoor frisser en minder gedateerd dan ander werk uit dezelfde tijd.

Mij viel trouwens een camera overgang op die vreemd aanvoelde. Ik las 'm later ook terug op imdb. Als de held op een bepaald moment opschrikt, klapt hij zijn boek dicht en haalt hij zijn pijp uit zijn mond. In het volgende shot zit hij weer met het boek open en met de pijp in zijn mond. Alsof hij niet geschrokken is. Een grappig moment, maar tegelijkertijd dodelijk voor de spanning. Toch een leuk missertje.

De creaturen zien er wel ok uit. De monsterlijke aanwezigheid komt dreigend over. Een aantal massascènes werkt beangstigend. Zo is er een hele aardige scène met afzonderlijke shots van de creaturen die in de massa op de camera aflopen en er iets dreigends in roepen. Het ziet er unheimisch uit. Griezelig.

Laughton heeft een goede rol. Van de sexy Panther Woman die op de poster groots wordt aangekondigd, en op wie ik mij erg verheugde, gaat nauwelijks iets uit. Haar optreden imponeert amper en is erg braaf in alle opzichten.

Helaas.

Ondanks deze teleurstelling, toch een leuke film gezien.

Scrooged (1988)

Categorie 7 (zwart): periodefilms

7) 1980 - 1989

voortgang 29/45

Skyscraper (2018)

Categorie 5 (geel): elementen der natuur

d) Vuur

voortgang 30/45

The Boy Next Door (2015)

Categorie 3 (blauw): volgens productiehuis/distributiemaatschappij

e) Universal

voortgang 31/45

Daratt (2006)

Categorie 6 (rood) - omgeving

c. Verlaten gebied

Voortgang: 29/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/39000/39151.300.jpg?cb=1395307303

Interessant om eens een keer iets uit Tsjaad te zien. Tsjaad was recentelijk in een burgeroorlog verwikkeld, en is eigenlijk nog steeds een bijzonder onveilig land - maar in Daratt volgen we de gevolgen van de burgeroorlog vanuit het oogpunt van Atim. Vele moordenaars en misdadigers uit de burgeroorlog zijn achter de tralies beland, maar dat geldt voor lang niet iedereen: velen zijn de dans ontsprongen, en dat geldt ook voor de moordenaar van de vader van Atim. Om wraak te nemen wordt Atim naar de stad (N'Djamena vermoed ik, al ziet het er grotendeels nog steeds droog en stoffig uit) gestuurd, maar wraak nemen blijkt nog niet zo makkelijk. Zeker niet voor een wat zachtaardige jongen als Atim en al helemaal niet als de moordenaar geen simpel monster, maar een mens van vlees en bloed blijkt, die Atim als nieuwkomer in de stad probeert te helpen. Het is een simpel maar effectief verhaal, wat in zo'n anderhalf uur op degelijke en prima gefilmde wijze verteld wordt. 3.5*

Jacob's Ladder (1990)

Categorie 7 (zwart): periodefilms

8 ) 1990 - 1999

Voortgang: 21/45

https://cdn1.thr.com/sites/default/files/imagecache/scale_crop_768_433/2013/06/jacobs_ladder_still_a_l.jpg

Beviel helaas niet zo als verwacht. Voelde aan als een vrij gekunsteld en zielloos mystery verhaaltje. Op een scène waarbij de hoofdpersoon Jacob flauwvalt na valt er op audiovisueel gebied ook weinig te beleven. Daarnaast zijn de "freaky" beelden niet inventief genoeg om te beklijven.

2.5*

Cerný Petr (1964)

Categorie 4 (oranje) - regio/taal - COMPLEET!

d. Oost-Europa (Tsjechoslowakije in dit geval)

Voortgang: 30/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/26000/26250.300.jpg?cb=1483086319

In Cerný Petr zien we wat dagen uit het leven van de opgroeiende Petr. En echt heel boeiend vond ik het helaas niet. We zien de dagelijkse strubbelingen - conservatieve ouders die vooral van een hoop mopperen en zeiken houden, de kalverliefde van hem met Pavla, een baantje in een winkel waar hij niet zo goed in is, en wat interacties met vrienden en andere lokale pubers. Dit levert een paar vrij leuke scenes op (de Ahoy!-scene op het dansfeestje zal ik niet snel vergeten), maar over het algemeen was Cerný Petr best wel saai. Petr is een hele echte, maar niet zo interessante tiener, zijn vrienden en vriendinnetje idem dito, en de geportretteerde generaties (de nukkige oudere, en de wat vrijere jongere) waren voor mij simpelweg niet zo herkenbaar. Jammer, ik vond de rechttoe rechtaan klucht The Firemen's Ball toch best vermakelijk, maar deze film deed het niet voor mij. 2.5*

The Brides of Dracula (1960)

Categorie 3 (blauw): volgens productiehuis/distributiemaatschappij

c) hammer: films gemaakt door productiehuis hammer

Voortgang 31/45

Viel me beter mee dan verwacht eigenlijk, niks wereldschokkends maar wel aangenaam (horror)tijdverdrijf. Leuke make up en voor de jaren 60 vielen ook de decors en dergelijke me wel mee. Evenals de acteerprestaties die zeker niet verschrikkelijk waren. 3*

Jurassic World (2015)

Categorie 3 (blauw): volgens productiehuis/distributiemaatschappij

e) Universal: Films gemaakt door dit productiehuis

Voortgang 32/45

Lang niet alle jurassic parcs/worlds/... gezien denk ik, onder meer omdat ik de eerste toch licht vond tegenvallen. Met paar maten dan toch maar is aan deze gezet, en ja hij is groots, leuk qua effecten, en ik kan begrijpen dat de fans er echt wild van zijn maar het doet mij persoonlijk toch allemaal te weinig. 2*

American Pastoral (2016)
Categorie 2 (paars) - special
d. Boekverfilming
Voortgang: 31/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/496000/496272.300.jpg?cb=1487781799

Ik heb nogal wisselende ervaringen met Philip Roth; Portnoy's Complaint is een zeldzaam irritant gedrocht, maar bijvoorbeeld American Pastoral beviel wel goed. Ik keek te zijner tijd ook wel uit naar deze verfilming, maar door een gebrek aan tijd en de niet bepaald goede recensies is het er toen niet van uitgekomen. Nu is het er dan toch van gekomen. De film heeft toch te veel zwakke punten en een simplisme waardoor het in vergelijking met het boek toch echt een slag minder is, maar alsnog, als op zich staande film is het ook bij lange na niet zo beroerd als de over het algemeen vernietigende recensies doen geloven.

De film mist de subtiliteit en de gelaagdheid die de karakters in het boek wel hebben. Wat ook niet gemakkelijk is, zeker niet gezien American Pastoral toch bijzonder veel in de interne gedachtenwereld van verteller Nathan Zuckerman zit. Swede komt hier over als een domme, simpele ziel en zijn vrouw Dawn is helemaal platgeslagen tot een simpele bimbo. Gelukkig komen Merry, Sheila en vader Levov wat beter uit de verf. Hoe dan ook, in de film volgen we vooral de centrale verhaallijn die hier als een vrij direct dochter-ouders-conflict wordt gepresenteerd: het leven van de joodse Golden Boy van vroeger, Swede Levov, dat niet de beloofde American Dream wordt maar uit elkaar barst als zijn dochter zich inlaat met een Weather Underground-achtige linkse terreurgroep, waarna zij bomaanslagen pleegt, jarenlang verdwijnt, en na terugkomst een hoopje ellende blijkt met een soort van extreem-boeddhistische doch vredelievende moraal. En waar Swede eigenlijk nog veel meer aan onderdoor gaat dan Merry zelf. Dakota Fanning doet het goed als de getroubleerde Merry, McEwan doet wel z'n best maar geeft niet echt diepte aan de vader, en zoals ik al eerder zei is moeder Dawn helemaal een karikatuurtje geworden.

Het is misschien niet het meesterwerk dat het boek verdient, maar het keek niet vervelend weg. AP is ook fraai gefilmd, en als tijdsbeeld van een Amerika in oproer in de jaren '60 was het ook best interessant. Ik ga voor een krappe voldoende. 3.0*

33/45

Better Watch Out (2016)

Categorie 1 (groen): season

c) Christmas: films die zich afspelen rond kerstmis

https://www.dreadcentral.com/wp-content/uploads/2017/11/BetterWatchOut-2.jpg

Gelukkig een kerstfilm die weet te boeien. Dus deze was een goeie keuze. Ik heb ook associaties met Home Alone maar ook met Norman Bates. Verrassende moves ook in deze film waarvan je niet zou verwachten dat het ook gebeurt. Verrassend ook The Ramones met Merry x-mas in de soundtrack. Weer eens wat anders als de doorsnee kerstnummer.

The River King (2005)

Categorie 6 (rood): omgeving

b) Sneeuw

Voortgang: 31/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/22000/22425.300.jpg

It's the truth that haunts us.

Een film waar waar genoeg potentie in zat, maar nergens echt benut wordt. Ik vond eigenlijk geen enkele karakter echt overtuigend overkomen. Het verhaal (met name het eerste uur) was nogal erg saai. Even getwijfeld om de film af te zetten, maar toch doorgekeken, gelukkig was het laatste deel iets beter, maar kon me helaas niet genoeg boeien.

Ik geef de film 2★

Gaau Ji (2004)

Categorie 4. Regio/taal

e) Azië

Voortgang: 28/45

http://thecia.com.au/reviews/d/images/dumplings-gaau-ji-0.jpg

De film houdt zich bezig met het thema van de eeuwige jeugd en laat zien hoever iemand wil gaan om dat te bereiken. In deze film gaat men ver. Met het label horror verwacht je ook niet anders.

Boven de film hangt een goeie duistere sfeer. Viezig ook. Dat lukt zonder hele expliciete acties in te zetten. Hier geen vette gore of banale jumpscares. De horror is niet grafisch. De horror is subtiel. Een enkele uitzondering daargelaten is de horror vooral suggestief. Het werkt. Hier wordt geraffineeerd spanning opgebouwd.

De spanningsopbouw gebeurt in cinematografisch gezien hemelse sferen. Met prachtige kleurenspel in de scènes. Met zorgvuldig gecomponeerde invulling van de beelden. Met onverwachte en interessante camera standpunten. Heel mooi. Opvallend vaak is het style over substance. Een indruk die nog wordt versterkt door het veelal tergend langzame tempo waarin de handelingen plaatsvinden. Een tempo dat zo laag ligt dat je wel ten volle van de beeldenpracht moet genieten. Laat maar gebeuren. Het is geen straf.

De muziek speelt een aparte rol. De muziek zet geen spannende accenten. De muziek is eigenlijk helemaal niet passend bij de gruwelijkheden die in deze wonderschone omlijsting plaatsvinden. De muziekkeuze is vreemd en verstevigt door zijn ongewoonheid juist de onheilspellende spanning die beeld en verhaal zo succesvol neerleggen.

Aan het eind van de film is de horrormissie geslaagd. Het nuttigen van een knoedel heeft vanaf nu absoluut een nare bijsmaak.

Categorie 2 (paars): special
a) Time travel: The Time Machine (1960) 3*
Voortgang 33/45
https://www.bfi.org.uk/sites/bfi.org.uk/files/styles/full/public/image/time-machine-the-1960-002-rod-taylor.jpg?itok=kL83yTQB
Deze film uit 1960 is gebaseerd op het boek The Time Machine van Herbert George Wells. De tijdreiziger, die in het boek nog geen naam bezat, heet nu George (zijn achternaam wordt niet genoemd) in de film. En kan niet anders dan een verwijzing zijn naar de schrijver zelf.

Nu is het verhaal gebaseerd op de wetenschappelijke inzichten uit Wells' eigen tijd. En is daarnaast een product van de jaren '60 waarin de angst voor een nucleaire oorlog naar voren komt. Begrijpelijk dat een aantal inzichten inmiddels sterk zijn achterhaald. Positief was dat de scenaristen de meeste cynische commentaar van Wells op de Britse klassenmaatschappij weg lieten. Al blijft de metafoor van de strijd tussen de Morlocks en de lieve Eloi wel twijfelachtig. Alleen al op grond van hun uiterlijk is het de kijker direct overduidelijk naar welke groep de sympathie behoort uit te gaan.

Voor de regie van deze productie tekende de talentvolle regisseur/effectenpionier George Pal, die toentertijd al zeven nominaties voor een Oscar voor zijn verschillende puppetoon-films op zijn naam had staan. Hij begreep als geen ander dat het succes van The Time Machine grotendeels afhankelijk zou zijn van de speciale effecten. Het feit dat Pal daar slechts een mager budget voor kreeg is duidelijk niet ten kosten gegaan van deze animatietechnieken. De effecten, die destijds goed waren voor een Oscar, doen in deze tijd van geavanceerde computertechnieken echter tamelijk ouderwets aan. Maar ach, feitelijk draagt dat alleen maar bij aan charme van deze klassieker. Deze verfilming heeft dan ook een hoog amusementsgehalte.

In essentie is het verhaal vrij eenvoudig maar door charme van de oude effecten en kostuums en het aardige spel van Rod Taylor (speelt George, de held) en Alan Young ( speelt een dubbelrol van zowel Georges vriend David Filby als diens zoon James Filby) heeft de film toch voldoende vermaak te bieden. Yvette Mimieux (het Eloi-meisje Weena) viel dan wel weer tegen, het domme blondje cliché wordt op wel erg extreme wijze doorgevoerd. Taylor en Young leveren dan wel het betere acteerwerk maar tevens is deze vriendschap ook de verstoring van het logisch verband tussen oorzaak en gevolg van tijdreizen. Echter is de film ondanks de vele tekortkomingen in het verhaal, wel een aardige sfeervolle Science Fiction-film uit de oude doos.

Categorie 2 (paars): special
g) Revenge: : Thriller - En Grym Film (1974) 3,5*
Voortgang 34/45
https://i1.wp.com/psychodrivein.com/wp/wp-content/uploads/2016/05/one-eye-03.jpg
Deze Zweedse exploitatie film heeft in de loop der jaren nogal een status opgebouwd. Eerste was de film te extreem zodat het in Zweden werd verboden. Later won de film aan populariteit doordat het personage Elle Driver (Daryl Hannah) in de twee Kill Bill- films van Quentin Tarantino gebaseerd was op het Madeleine-personage (Christina Lindberg; Frigga in de Engelse versie)) uit deze film. Afgezien daarvan hebben de films niet veel met elkaar te maken, behalve misschien het wraakmotief als actie-drijvende kracht.Thriller kan grofweg worden toegewezen aan het genre "Rape 'n' Revenge", waaronder ook bv. Wes Craven's The Last House on Left of I Spit on your Grave behoren.

De film begin met het tonen van Frigga als kind en hoe ze seksueel misbruikt werd. Hierdoor kan ze sindsdien niet meer spreken. Wanneer ze op latere leeftijd dan de bus mist, krijgt ze een ritje van Tony (Heinz Hopf), die haar naar zijn huis brengt, haar verslaafd maakt aan heroïne en hierna dwingt in de prostitutie. De film schuwt daarbij geen expliciete scènes. Zo zien we haar in gezicht krabben van haar eerste klant, waarop Tony haar betaalt zet door het linkeroog met een scalpel (vandaar de ooglap) te bewerken. Daarnaast zien we Frigga in een aantal scènes hardcore sex (De scènes zijn niet noodzakelijk voor de film, maar zijn duidelijk toegevoegd om de schokwaarde van de film te verhogen) hebben en zijn er meerdere scenes waarin ze drugs gebruikt. Zoals ook gebruikelijk is in dit soort films is het de jonge onschuld in de vorm van een meisje dat op brute wijze wordt vernietigd ditmaal door zowel mannen als vrouwen.

Door het lage budget was er duidelijk onvoldoende verlichting, een maar magere set en ontoereikende acteervaardigheden. Echter in dit geval verhogen deze factoren het realisme van de film. Maar wat duidelijk tegen de film werkt, is enige logica binnen de plot. Als je een trauma heb waarom dan toch bij een man instappen? Hoe komen haar ouders aan het adres om een brief te sturen? Hoe kan ze opeens zoveel vrijheid krijgen om vechtsporten, autorijden en schieten te leren? De lijst met onlogische beslissingen en gebeurtenissen is lang.

Ook in de opbouw is te merken dat het om een film met een laag budget ging. De actie wordt maar heel langzaam opgebouwd, en er wordt een niets toedoende lange auto-race getoond waarbij (niet-betrokken) automobilisten menigmaal verongelukken. Dit waren volgens mij vooral trucjes om de film een langere speelduur te laten krijgen. De meeste van de shoot-outs worden ook getoond in extreme slow motion. Christina Lindberg was (zoals ook Tarantino goed had opgemerkt) een zeer iconische figuur met haar zwarte trenchcoat en gewapend met zowel een zwarte (of ander kleurrijke) ooglap als afgezaagd jachtgeweer. Ook was regisseur Bo Arne Vibenius nog kortstondig te zien in de film en wel als een hotdog-verkoper.

Al overtuigend de film niet volledig met zijn paar goede filmische ideeën, een iconisch heldin, zekere charme en ruwe (s)exploitatie is dit een vrij goede film, zeker binnen het rape/revenge genre

Categorie 3 (blauw): productiehuis/distributiemaatschappij
e) Universal: Fahrenheit 451 (1966) 3*
Voortgang 35/45
https://img07.rl0.ru/afisha/2000x2000q85i/s3.afisha.ru/MediaStorage/f0/b0/1a5e2c3a56c84b459ceea2deb0f0.jpg
“The only way to be happy is for everyone to be made equal.”

In de toekomst zijn, voor een autoritaire macht, boeken staatsgevaarlijk: lezen leidt tot onrust en twijfel - onwelkom voor een regime dat streeft naar gelijkgeschakelde onderdanen. Vandaar dat de paramilitaire brandweer de laatste subversieve lezers opspoort en hun bezit verbrandt (451 graden Fahrenheit is de temperatuur waarop papier vlam vat) De gedreven brandweerman Guy Montag (Werner) kwijt zich van zijn taak, maar als hij een fervente lezeres (een dubbelrol van de blonde Julie Christie, ze speelt ook zijn vrouw) ontmoet die liever de doodstraf trotseert dan het lezen op te geven, begint hij te twijfelen.

Voor deze beetje rare film hebben regisseur Truffaut en Jean-Louis Richard zich gebaseerd op een dystopisch sciencefictionboek van Ray Bradbury uit 1951 met dezelfde naam. Het boek handelt over censuur en onderdrukking van gedachten en ideeën (McCarthyisme), het verbranden van boeken in nazi-Duitsland en soortgelijke vernietiging van boeken in communistisch Rusland en angst voor de populariteit van televisie die non-stop hersenloze programma's vertonen. De onderwerpen zijn natuurlijk universeel en met enige veranderingen sluit het ook aan bij generatie van de jaren '60 of van nu. Bv. te horen in dit liedje uit 1992 television the drug of the nation of de remake van deze film Fahrenheit 451 (2018).

De film is gemaakt met klein budget (al schijnt het groter geweest te zijn dan de Franse films van de regisseur) want de meer futuristische beelden wisselen zich vaak af met beelden die domweg uit het straatbeeld van de jaren '60 of nog ouder afkomstig zijn. Hiermee is de film tamelijk ongelijk. Alsof je kijk naar Science fiction film zonder dat deze futuristisch wil zijn? Nu was dit ook de eerste kleurenfilm van de regisseur, en dat is dan ook goed te zien aan het zeer bewuste gebruik van de kleur rood voor alle uitingen van de totalitaire staat.Dit verbeelde juist goed de toekomst. Omdat het verhaal over verboden boeken gaat, is in de film letterlijk geen letter te zien: de aftiteling is gesproken en alle dossiers, kentekens of titels zijn gecodeerd in cijfers, logo’s of klanken. Het maakt van de film-beleving een vreemde curiositeit. Het utopische einde is bedacht door de filmmakers en laat aan de interpretatie van de kijker over of het een happy einde was!

Categorie 3 (blauw): productiehuis/distributiemaatschappij
c) Hammer: The Quatermass Xperiment (1955) 2,5*
Voortgang 36/45
https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BOThkZTE1YzQtMTQ1NC00NDg0LTgwY2EtODhiMzQ4ZjdiMmE1XkEyXkFqcGdeQXVyNzc5NjM0NA@@._V1_SY1000_CR0,0,1340,1000_AL_.jpg
In 1953 bedacht scriptschrijver Nigel Kneale een serie rond het karakter van Bernard Quatermass voor de BBC. Deze serie was succesvol en daarom kwam er in 1955 een tweede seizoen. Rond die tijd bracht Hammer Film Productions ook een film uit met hun adaptatie van het eerste seizoen van de film. De film heette The Quatermass Xperiment om de status van het X-certificaat te benadrukken. Deze film was tevens het eerste experiment met horror voor Hammer Film.

Ondanks dat de film een X-rating heeft gekregen blijft het maar bij een paar leuke spannende (stop-motion-horror) scenes. Met als climax een monster in Westminster Abbey. De verdere film was vooral erg luchtig. Het verhaal doet veel meer aan als een soort detective-thriller gecombineerd met wat komische voetnoten. Waarbij dan eerst het "hoe en waarom" ontdekt wordt en daarna de focus lig bij het proberen om de Alien te vangen. Ondertussen laten ze ook nog iets zien wat we nu kunnen betitelen als een voorloper van latere found footage. (zwarte doos opnames) Een echte topper vond ik het niet maar Val Guest's film verveelt niet en sommige elementen maken het wel aardig om te bekijken.

Ik denk dat Cat People (1942) je een stuk beter zal bevallen. Het heeft misschien niet zo een spectaculaire scènes met animal people, maar de cat woman heeft daar wel enorme uitstraling en de hele film heeft een mysterieus doch beklemmend sfeertje.

Lijkt me wel wat. Dat is er eentje voor oktober

The Abyss (1989)
Categorie 5: Elementen der natuur
5b: Water
Voortgang: 21/45

Gemengde gevoelens. Ik heb de (te) lange versie gezien (Special Edition), terwijl als ik nu achteraf lees wat de verschillen zijn, denk ik dat ik de gewone versie beter had kunnen waarderen. Laat ik beginnen met de positieve punten. Ik vind het een heel cool concept om een sci-fi film te maken die niet in de ruimte, maar juist op de bodem van de zee afspeelt. Alle scenes onder water wisselen ook sterk tussen claustrofobisch en verstilde schoonheid. Visueel zien die scenes er ook top uit en heeft het tof avontuurlijk sfeertje. Qua verhaal is het vrij clichématig met typische te dik aangezette Cameron-dialogen. Ed Harris is overigens wel sterk voor de hoofdrol. Het laatste half uur vliegt de film echter volledig uit de bocht met veel goedkoop sentiment en een moralistische boodschap die er niet dikker opgelegd kan worden dan Cameron hier doet. Echt totale kitsch. Bovendien is het idee van aliens die de mensheid zo aan het schrikken brengen dat nucleaire oorlog wordt voorkomen rechtstreeks uit Watchmen gejat. Goed dat ze dit over de top einde wat hebben afgezwakt in de originele versie. Ondanks het afgrijselijke half uur me toch goed vermaakt. Voor nu ga ik dan ook voor 3*, maar sluit niet uit dat als ik ooit de originele versie kijk dit omhoog zal gaan.

Before Sunrise (1995)

Categorie 8 (violet) : extra's

a) Franchise

Voortgang: 22/45

https://moviesfilmsandflix.files.wordpress.com/2015/02/before-sunrise.gif

Het eerste deel van Richard Linklater's Before-trilogie. Een zoete film over een man en vrouw die elkaar leren kennen in de trein en besluiten om samen een dag in Wenen door te brengen. Wat opvalt is het geweldige spel van Julie Delpy en Ethan Hawke. De gevoelens die ze voor elkaarhebben zijn van hun gezichten af te lezen en de manier waarop ze zich uitdrukken komt heerlijk naturel over. Helaas worden er constant filosofische thema's aangesneden en dat is leuk voor een half uurtje, maar daarna begint het wat vermoeiend te worden. Al met al een prettige romantische film, maar ik sta niet meteen te popelen om deel twee op te zetten.

3.5*

34/45

Kreuzweg (2014)

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal

b) Germaanse talen: Nederlands, Duits,

https://cdn1.thr.com/sites/default/files/imagecache/landscape_928x523/2014/02/kreuzweg.jpg

Deprimerende maar indrukwekkende film over de kruistocht en sterven van Jezus, vertaald naar een 14 jarig meisje heden ten dage. Dit in 14 korte scenes die het verloop van deze film bepalen.

Ook de zeer strenge religie in het gezin komt goed naar voren. Geen film om vrolijk van te worden, zit ook totaal geen humor in. Wel zeer de moeite waard.

4g Taal/regio: Oceanië (Australië)

Voortgang: 33/45

The Tunnel (2011)

https://i0.wp.com/www.thisishorror.co.uk/wp-content/uploads/2012/08/The-Tunnel.jpg

Gefilmd in de found footage stijl, aan alles is ook te zien dat het low budget horror is. Vergelijkingen met Rec, Blair Witch Project en The Descent zag ik ook wel. Ik moest ook denken aan Death Line (1972). Eens als de 4-koppige crew na een saaie intro aan hun avontuur in de tunnels begint, zijn er nog wel wat leuke stukjes. Het ziet er allemaal wel claustrofobisch en creepy uit, maar door de interviews tussendoor wordt het tempo er serieus uit gehaald en weet je als kijker veel te vroeg wie zal overleven en wie niet. Kreeg ook nooit binding met de personages en het verhaal blijft vaag en niet bijster interessant.

Helemaal iets voor baspls dus, not!

35/45

Frank & Lola (2016)

Categorie 3 (blauw): volgens productiehuis/distributiemaatschappij

e) Universal: Films gemaakt door dit productiehuis

https://cdn1.thr.com/sites/default/files/imagecache/landscape_928x523/2016/10/frank_lola_0.png

Zwartgallig drama. Film is erg traag en moet het vooral hebben van de nieuwe feiten die telkens aan het licht komen. Het verhaal stelt niet erg veel voor, maar toch werd ik erin gezogen, en voordat ik het wist was het voorbij.

Suntan (2016)

Categorie 1. Season

a) Summer

Voortgang: 29/45

https://cine.gr/FilmGallery/721694/9.jpg

Film die de meeste tijd besteed aan een kortstondige periode waarin een man van middelbare leeftijd aansluiting vindt bij een groep jonge feestende toeristen. We zien zon, zee, drank, naakt en veel ongemakkelijke en geforceerd aandoende situaties die duidelijk moeten maken dat het prettige gesocialiseer vast niet van lange duur zal zijn. Nogal mager, vond ik het.

Volledige review.

The Sentinel (1977)

Categorie7. Periodefilms

f) 1970s

Voortgang: 30/45

http://wipfilms.net/wp-content/uploads/2013/02/vlcsnap-2013-02-15-11h12m55s40.jpg

Verrassende creepy film, want hoewel stammend uit de jaren 70, zit het met de spanning en suspense wel goed. De film wist me op bepaalde momenten zelfs een paar rillingen te bezorgen. Met name de fantastisch duistere sfeer in de film is de boosdoener. Die sfeer is indringend aanwezig en komt goed van pas in de spannende scènes. De penetrante sfeer van beklemming maakt van een onaangename of merkwaardige gebeurtenis dan al gauw iets engs. De film maakt er goed gebruik van.

Dezelfde sfeer maakt het gemakkelijker om door de aftandse sfx en de voorspelbare schrikeffecten heen te kijken en de onderhuidse horror te voelen. Als je niet kunt meegaan in de sfeer, dan is de kijkervaring een stuk minder leuk, denk ik.

Volledige review.

I Hate Valentine's Day (2009)

Categorie 1 (groen): season

d) Valentine

voortgang 32/45

# 20/45

Categorie 2 (paars): special

e) Kiddy/anime: Feng Yu Jue (2008)

http://www.anime-kun.net/animes/screenshots/storm-rider-clash-of-the-evils-5040.jpg

Visueel sterk en met een hele flinke dosis actie. Dat is het meest opvallende aan de film Storm Rider: Clash of the Evils. Een film die geregeld vrij kleurrijk is en vanaf de opening door de hele film heen veel actiescenes voorschotelt. Het grootste probleem is dat je vanaf de eerste minuut goed moet opletten omdat het verhaal moeilijk te volgen was en er een grote hoeveelheid personages hun opwachting maken. Ik heb nog steeds van de meesten geen idee wat hun namen waren. Heb de film zelfs na een kwartier opnieuw aangezet, maar raakte alweer snel de draad kwijt. Wat mij betreft had de film ook best een minuut of 10 a 15 korter mogen duren. Nu was het toch alleen maar uitkijken naar de volgende actiescene. En gelukkig dat was dan wel geslaagd.

# 21/45

Categorie 2 (paars): special

c) Coming of age: Boyz n the Hood (1991)

https://feeds.thetimes.co.uk/web/imageserver/imageserver/image/methode%2Ftimes%2Fprod%2Fweb%2Fbin%2Ffba58966-9c58-11e6-af4a-15a7db50bae8.jpg?crop=1425,801,2,18

Een coming of age misdaad drama waarin een kleine vriendengroep in een gevaarlijke wijk centraal staat. Een film waarin vriendschappen centraal staat, maar waar ruzies en alcohol een grote invloed hebben. Ook diefstal staat centraal en moord is eveneens een voorkomend thema in een foute buurt. De film bevat weinig misdaad, iets waar ik wel een stuk meer van verwacht had, en focust zich meer op de ontwikkeling van Tre, Doughboy en Ricky. Daarmee is drama een veel grotere factor dan ik vooraf had gedacht. Desondanks is de film zonder meer onderhoudend en duurt de film nergens te lang, ik had toch meer van Boyz n the Hood verwacht, vooral meer op het gebied van misdaad.

# 22/45

Categorie 6 (rood): omgeving

d) Fantasie: Henjel gwa Geuretel (2007)

http://hazanakoz.com/wp-content/uploads/2018/05/imdb-puanina-gore-en-iyi-kore-korku-filmleri-hansel-ve-gratel.jpg

De Zuid-Koreaanse versie van Hans en grietje, maar dan net even anders. Zo zie je wel enkele duidelijke verwijzingen naar het klassieke sprookje. Maar qua uitwerking is het toch flink anders. Een fantasy film die vooral veel mysterie met zich meebrengt en dat combineert met een scheut thriller. Sterk qua setting, een goede sfeer en vooral de jongen die Man Bok vertolkt speelde sterk. Inhoudelijk voldoende onderhoudend, maar helaas is de film niet spannend. Naar het einde toe neemt (jammer genoeg) de drama het voornamelijk over.

# 23/45

Categorie 5 (geel): elementen der natuur

d) Vuur: Shi Wan Huo Ji (1997)

http://www.tasteofcinema.com/wp-content/uploads/2014/04/fireline.jpg

Tegenvallende To. Allereerst een stuk meer van verwacht, vooral op het gebied van actie. Hoopte een beetje op een soort van antwoord op Backdraft vanuit Hongkong, maar dat was helaas niet het geval. De film is dan ook uiteindelijk meer een drama film dan een actiefilm, aangezien de film veelal gaat over liefdes, relaties en niet zozeer om actiescenes. De reddingsacties zijn op zich wel redelijk geslaagd, maar toch vond ik de laatste reddingsactie net even te eenvoudig gaan. De speelduur is dan ook wat te lang voor deze film doordat het gewoonweg veel te weinig actie bevat. Overigens vreemd dat er geen aandacht meer werd besteed aan de dame die zelfmoord wilde plegen en uiteindelijk een liefde zag opbloeien met die brandweerman, die op weg naar de brand haar nog een kus gaf en zijn liefde aan haar verklaarde .

Voortgang 33/45
Categorie 8 (violet) : extra's
a) Franchise: een film naar keuze zolang ze maar deel uitmaken van een franchise.
Sniper: Reloaded (2011)

Meh toch een pak minder dan Sniper, ondanks dat die 18 jaar jonger is. Acteerprestaties zijn echt maar matig, verhaal gaat zeker in het begin alle kanten op. Sniper momenten zijn niet echt geweldig in beeld gebracht en de uiteindelijke "bad guy" wordt totaal niet opgebouwd en is uiteindelijk als zogezegde super sniper wel erg makkelijk te vinden en te vermoorden. Tenenkrullende rol van de engelse blondine ook, nu ben ik zeker niet tegen een mooie vrouw in een film hier en daar, maar hoe hard kan je het laten opvallen dat ze enkel in de film zit omdat ze bepaalde vormen heeft.

36/45

My Bloody Valentine (2009)

Categorie 1 (groen): season

d) Valentine: films die zich afspelen rond het thema valentijn

https://i1.wp.com/londonhorrorsociety.co.uk/wp-content/uploads/2015/07/my-bloody-valentine-2009-tom-atkins1.jpg

Goeie slasher, al werd er niet altijd goed geacteerd, ik heb me vermaakt met deze film. Ik zag hem voor het eerst itt mijn voorganger. Slashers staan bekend om veel bloed en hakwerk. Dat was volop aanwezig in deze film. Ook heb deze gekeken voor de challenge.

Bo (2010)
Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal
b) Germaanse talen
10/45

http://www.vlaamsefilm.be/sites/default/files/bo-zw5p1956.jpg

Mooie film, alleen vind ik het script niet echt geloofwaardig, en lijden de acteerprestaties daaronder. Echt meermaals mijn wenkbrauwen gefronst. Ik vond het bovendien wat moralistisch overkomen met momenten (het beroep van prostitutie / escortdame is een keuze van mensen die je moet respecteren, maar dat zal je ook nooit gezegd krijgen). De relatie tussen de moeder en Bo zelf vond ik absoluut slecht uitgewerkt. Zo vond ik het al raar dat ze door haar aangegeven werd, hoewel dat wel duidelijk werd in de film zelf, maar dan vertelt de pepe plots zelf dat de mama haar aangegeven had, wat normale mensen dus nooit zouden zeggen, tenzij de mama het zelf doen. Bovendien was het na afloop van de film plots weer koek en ei tussen mama en Deborah, en dat vond ik absoluut erg ongeloofwaardig. Sommige bijrollen hadden misschien wat meer aandacht en uitwerking verdiend, zo kwamen ze maar al te vaak erg abrupt plots veel in beeld, terwijl we er op een abrupte manier ook vaak niets meer van horen. Het script is dus ronduit zwak, en dat is jammer te noemen.

Vermakelijk is het wel, en Vlaamse drama's en series zijn quasi nooit ronduit saai te noemen, maar dat gaat vaak ten koste aan het script en de geloofwaardigheid van het verhaal. Er gebeurt volgens mij erg veel in de film, en dat is iets wat terugkomt in meer Vlaamse producties.

3,5*

4 Luni, 3 Saptamâni si 2 Zile (2007)
Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal
d) Oost-Europa
11/45

http://aarc.ro/firemail/4-months-3-weeks-2-days-Vlad_I,_Anamaria_M_si_Laura_V.jpg

Erg sterk.

Ik had de eerste vijf minuten het idee dat het niet mijn film zou zijn, vooral door het rommelige gedoe. Maar de 100 minuten die daar dan op zouden volgen zijn werkelijk waanzinnig. Erg sterk hoe je de spanning ook zelf beleeft, zelf volledig onder de indruk raakt van de situatie en bijna de hele film paranoia blijft. En dat zonder het gebruik van abstracte scènes, maar enkel en alleen door de echtheid en puurheid van cinéma, en uiteraard ook bepaalde scènes die goed en intelligent zijn gefilmd. Natuurlijk staat of valt zo een film door zijn acteerprestaties, en die zijn sterk, zeer sterk.

Erg realistisch ook, ik vond de sfeer uit die tijd wel goed weergegeven, maar wat ik nog sterker vond en ik ook bewonder is dat we dertig jaar later in een westers landen nog steeds heel veel terug herkennen uit een familiefeestje. Soms zou je denken, Roemenië ligt aan de andere kant van de wereld, en we hebben een totaal andere cultuur, maar uiteindelijk blijken we dan toch erg veel met elkaar gemeen te hebben. Dat is mede ook omdat de regisseur ervoor zorgt dat alles heel erg natuurlijk en realistisch overkomt, en dat waardeer ik ook.

Ik zie dat velen verwijzen naar het communisme in deze film, en ik wil daar ook nog iets over kwijt. Ik ben absoluut een tegenstander van totalitaire overheden en regeringen waaronder de Ceausescu's zeker thuishoren. Die hadden zich afgescheurd van de USSR en was één van de landen die niet hervormingsgezind waren. Daardoor is de Roemeense revolutie daardoor ook erg bloedig verlopen. Ik zou deze film niet als een statement tegen het communisme zien, maar wel tegen dergelijke praktijken, en dan met name specifiek op het abortusverbod. En laten we eerlijk zijn, het is overal op de wereld lang een probleem geweest. In Belgie moest onze toenmalige koning ook tijdelijk troonafstand doen omdat hij het niet wou ondertekenen, en is abortus in de wet nog steeds een crimineel feit. In Ierland hebben ze het vorig jaar gelegaliseerd. In de Verenigde Staten bestaat de dreiging dat Roe vs. Wade teniet gedaan worden. Het blijft dus, zelfs tot op vandaag, een strijd. En het is ook zeker niet alleen eigen aan het communisme. Integendeel zelfs, de USSR was het eerste land dat namelijk het recht op abortus legaliseerde in 1920. Maar dat werd helaas later door Stalin - nog zo een misdadiger - (tijdelijk) terugedraaid. Tot zover deze korte toelichting.

Is deze film dan een aanklacht tegen het communisme? Deels, maar dan wellicht specifieker op Ceausescu's maatschappij. Voor mij is het belangrijk dat het onderscheid wordt gemaakt. De moraal ligt er niet dik op, en dat waardeer ik. Ik lees ook dat de regisseur de kijker als toeschouwer laat oordelen, en dit soort aanpak werkt voor mij het best.

4,5*

Las Elegidas (2015)
Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal
f) Afrika en Latijns-Amerika
12/45

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BYjcyMDBhYjgtNmY5OC00MzMwLWExMzItNWZjYjA0NDJhY2RkXkEyXkFqcGdeQXVyMjU4NTQ5NDY@._V1_.jpg

Mooie film, met weer zoals gewoonlijk een belachelijk lage rating. Doet beter dan menig top 250 film, maar soit. Jammer dat veel buitenlandse films zo onder de radar blijven, zeker als ze niet massaal door critici goed ontvangen worden (wat in sommige gevallen zelfs een slecht teken is).

Er wordt goed geacteerd, en er wordt ook mooi gefilmd. De locatie leent er zich ook toe. Intelligent, nooit saai, niet melodramatisch maar ook niet te afstandelijk, gewoon een goed drama. Niet op elke vraag wordt een antwoord gegeven, maar dat moet ook niet. Jammer dat zo een zaken nog steeds vaak gebeuren, maar dat is de harde realiteit. Daarom dat ik ook nooit op zo een zaken zal ingaan, is er geen vraag, dan zal het aanbod langzaam ook verdwijnen.

Ik zelf kan aardig inleven met de personages, of dan toch met de drie vrouwelijke personages die zich in een slachtofferrol bevinden. Met de man kan ik me wel niet echt inleven, ook omdat hij nogal als een loser overkomt, en ook qua uiterlijk stelt het eigenlijk niet echt veel voor. Ik vind het een beetje raar dat de vrouwen zich tot hem aangetrokken voelen, want als je er achteraf over nadenkt, is het echt niet geloofwaardig. Dat is zo eerder een jongen die je gewoon in zijn gezicht uitlacht vanaf hij een vrouw benadert. Hij probeert zichzelf ook in een slachtofferrol te duwen, maar mij ga je ook niet zeggen dat hij meer kon doen. Ik zou het in ieder geval niet kunnen. Ik zou nooit over de skills beschikken om die vrouwen te versieren en een relatie mee te krijgen. Ik heb nog nooit een vriendin gehad... En uiteindelijk leefde ik zodanig mee met de meisjes dat ik in beide gevallen het ook niet over mijn hoofd zou krijgen om ze te dumpen in dat bordeel. De jongen kan trouwens zelf ook proberen te weglopen en zijn familie verraden. Of gewoon zodanig zwaar als een loser overkomen dat er nooit een vrouw in hem geïnteresseerd zal zijn, en zo kan hij hen het leed besparen. Ik zou trouwens echt bijna letterlijk op elke vrouw tussen 14 en 35 verliefd worden die ik ook maar probeer aan de haak te slaan in zijn positie, lol.

4,0*

___

Nu nog enkel een film in het frans, portugees, italiaans, spaans (of roemeens) kijken, een film uit Oceanie en een film uit Azië. En dat laatste gebeurt wellicht morgen al of deze week, want ik heb In The Mood For Love geleend uit de bibliotheek.

Valt me trouwens zwaar op dat ik een serie films heb gezien over vrouwenemancipatie (onbewust), de films gaan allemaal over vrouwonvriendelijke thema's: mensenhandel, illegale abortus, prostitutie.