All genres movie challenge

Proshchanie (Farewell) (1983)
Categorie 5 (geel): elementen der natuur
d) Vuur
Voortgang: 18/45
FTV

https://2.bp.blogspot.com/-GXabmk_bt6A/WwQvGPWOMdI/AAAAAAAACug/a04XqE-ZEggDN3dKQuAssQrCxd0ER1wBwCLcBGAs/s1600/L%2527addio%2B%255BSub-ITA%255D%255B1983%255D.PNG

Die Sovjets wisten in ieder geval wel verd*md goeie films te maken. Elem Klimov werd voornamelijk bekend door de waanzinnige oorlogsfilm Kom en Zie uit 1985, maar deze doet er niets voor onder.
Ruimtevaart, televisie, de moderne tijd rukt op ook in de Sovjet-Unie, maar het eiland Matyora, zal moeten wijken voor een gigantisch stuwmeer voor het opwekken van elektriciteit.
De bewoners hebben geen haast met vertrekken en willen de laatste oogst nog binnenhalen. Bikkelhard realisme vermengd met drank, geschreeuw en gezang en het vuur dat alle laatste resten van het het eiland, huis voor huis, langzaam verschroeid.
(4*)

Der Kommer en Dag (2016)
Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal
c) Scandinavië + Finland & Ysland: films die zich op dit grondgebied afspelen
9/45

https://kinepolis.be/nl/sites/kinepolis.be.nl/files/styles/slider_16_9_960/public/stills/still_1_the_day_will_come.jpg?itok=HiaK6Y32

Sterke film die erg meeslepend is, met ook een paar erg goed gelukte scènes die wat extraas doen met het medium film. Verder wel wat leunend naar het overdramatische toe, maar ik ben inderdaad blij dat onze maatschappij tegenover toen toch enorm veranderd is... Ik kan me nogal voorstellen zelf een rebel in die tijd geweest zijn, en niet bang zou geweest zijn om klappen te ontvangen, maar echt gevochten hebben voor wat ik waard was. Wellicht zijn dergelijke toestanden nog steeds dagelijkse praktijk in erg conservatieve Amerikaanse/Israelische/Oost-Europese (?) gemeenschappen / scholen, moslimlanden en misschien zelfs hier in bepaalde gezinnen met erg conservatieve opvattingen, wat erg jammer is. Zelf zal ik er absoluut voor zorgen dat mijn kinderen (indien ik er krijg) de sociale en liberale waardes van thuis uit meekrijgen, en dat er goed voor hen gezorgd wordt, ook als ik of mijn vriendin daar niet toe in staat zouden zijn. Al is een beetje discipline natuurlijk niet misplaatst, maar natuurlijk niet op de manier als in die tijd de gewoonte was, en dan vermoed ik nog dat dit wel een heel extreem geval was, of wat overgedramatiseerd is, hoewel je zaken als dit nooit kunt minimaliseren, en seksueel misbruik wellicht op z'n zachtst gezegd vrij vaak voorkwam. In de jaren '60 en '70 is er trouwens ook veel veranderd aan onze maatschappij. Denk maar aan mei '68 of de jaren van de hippies met Woodstock en verschillende subculturen met sex, drugs en rock & roll. Leuk dat de tijdsgeest rond de Maanlanding van toen er ook in voorkwam.

Ja, zeker een aanrader.

À l'Intérieur (2007)

Categorie 2 (paars): special

g) Revenge

voortgang 24/45

Ik heb al veel horror gezien en al veel gory films, maar deze kruipt toch echt onder je huid. Uitstekende acteerprestaties en prachtig in beeld gebracht. Niet voor tere zieltjes. Een paar dingen die ik wel liever anders had gezien maar al bij al zeker een aanrader.

Prince of Darkness (1987)

3. Productie- of distributiemaatschappij

e) Universal studios

Voortgang: 17/45

https://3.bp.blogspot.com/_3H1dWtzmZYU/SPyoXqHS2jI/AAAAAAAAAoI/kFnFzMmOrD8/s1600/prince1.jpg

De sfeer is altijd wel ok bij een film van Carpenter. Hier dus ook. Een fijne opbouw met verwijzingen naar dreigend gevaar. Een gotische lokatie. Een kerk in verval. Duister en vol heilige referenties. Donald Pleasence als jeremiërende priester. Een groep vagebonden die zich buiten de kerk in het halfduister stilzwijgend manifesteert. Muziek die monotoon aanwezig is en alleen even opveert als de spannende film momenten moeten worden benadrukt. Ja, op die manier ontstaan in de film langzaam en gedegen een onheilspellende sfeer en een ongekende dreiging die zich heel indringend en prangend invreet in de kijkersziel. Een gespannen sfeer waarin ieder kraakje en beweginkje een nerveuze reactie oproept. Dat overkomt de kijker en dat overkomt de personages in de film ook.

Het verhaaltje is helaas wat aan de magere kant en kent op den duur geen nieuwe inzichten of wendingen meer. Meteen de belangrijkste reden waarom de sfeer niet tot het einde van de film indringend blijft. De dreiging vlakt er wat door af.

Ander minder geslaagd dingetje is de Prince of Darkness. Niet het angstaanjagende imposante figuur dat je verwacht. Groen en vloeibaar doet het duivelsjong z'n ding en dat ziet er toch wat amateuristisch uit. Niet iets om heel bang van te worden.

Verder heel aardig acteerwerk en enkele aardige sfx. Met name de two-way mirror effecten zijn van een grote indrukwekkende schoonheid.

Goeie horrorfilm. Verhaal is weliswaar wat dun en heeft na een uurtje weinig ontwikkeling meer. Maar die sfeer! Magnifiek!

Jag Älskar Dig - En Skilsmässokomedi (2017)
Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal
c) Scandinavië + Finland & Ijsland
Voortgang: 21/45
https://www.moviemeter.nl/images/cover/1118000/1118964.300.jpg

Matige film, de karakters komen wat ongeloofwaardig over, waardoor de scheiding ook ongeloofwaardig wordt uitgevoerd. Tijdens de film vroeg ik mij af, wat Marianne (De vrouw die de scheiding aanvraagt) heeft doen besluiten te willen scheiden. Het schijnt om ''passie'' te gaan, maar dat zie je nergens duidelijk in de film terug. Tegen het einde kent de film nog wel een kleine twist. De humor is eigenlijk ver te zoeken op 2 scenes na. Het einde vond ik behoorlijk tenenkrommend. Nadat de gehele familie bijeenkomt tijdens het winters weer, wellicht om een kerstgevoel te creëren. Is het nogal vreemd dat Marianne de scheiding doorzet om vervolgens met Rodolfo verder te gaan, die dus een half/stief broer van haar ex man blijkt te zijn. De familie reageert daar klaarblijkelijk nuchter op, al zingend sluiten zij de film. De geschoten plaatjes van Stockholm, waren prachtig!

Ik geef de film 2★

Frightmare (1983)
3. Productie- of distributiemaatschappij
a) Troma
Voortgang: 18/45
https://img.csfd.cz/files/images/film/photos/161/616/161616012_93dc48.jpg?w700
Matige film die het aankijken nog enigszins waard is door de aanwezigheid van het hoofdpersonage. Een uitgerangeerd horror icoon dat alleen nog rollen speelt in bedenkelijke reclamefilmpjes. Zijn dood is aanleiding voor een hoop gezeul en gedoe met zijn lijk met een wraakzuchtige wederopstanding tot gevolg. En dat klinkt leuker en creepier dan het is.
Veel verhaal volgt verder niet. De film is vervolgens een verslag van een fantasieloze wraakoefening van het dode icoon. Een paar theatrale kills en theatrale effecten zorgen niet voor veel opwinding.
In de film zijn enkele zwart-wit fragmenten uit oude films van het icoon te zien. In werkelijkheid zijn het fragmenten die stammen uit films waarin de jonge Christopher Lee figureert. Een parodisch knipoogje, zogezegd en als zodanig wel geslaagd.
Veel aan deze film is echter niet leuk. Er is slecht acteerwerk. Er zijn vervelende personages. Er is veel studentikoze lol. Er is gewoon niet veel aan.
Slechts het icoon is leuk, is een tikkeltje creepy en humoristisch. En dat is het.

Taxidermia (2006)

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal

d) Oost-Europa

Voortgang: 22/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/35000/35209.300.jpg

Three stories. Three generations. Three men.

One bizarre and shocking universe.

Wat een bizarre film! De film bouwt langzaam op naar spanning. De 3 verhalen, sluiten mooi op elkaar aan, en de verbanden zijn dan ook duidelijk zichtbaar. Al met al kon ik de film met een glimlach uitzien, enkel met verhaal 2 had ik soms wat moeite. (Maar volgens mij was ik zeker niet de enigste?) Visueel gezien was het top!

Ik geef de film 3,5★

2c Speciaal: Coming of age

Voortgang: 24/45

Hungry Wives (1972)

http://www.cinemastance.com/wp-content/uploads/2017/11/season-of-the-witch-poster-hungry-wives.jpg

Ik ga me vooral aansluiten bij de recensie van Collins. Net zoals Romero's Martin, de wannabe vampier die 6 jaar later uitkwam, is Hungry Wives ook meer psychologisch drama dan horror. Dit keer over een verveelde huisvrouw die een heks wil worden, meer is het niet. Veel saaie dialogen en vaak gebeurt er niets waardoor ik niet het gevoel krijg dat er echt voortgang is. Enkel de droomsequenties maken het geheel nog enigszins kijkbaar. Sfeervol is de film wel, maar het is er eentje die me niet lang zal heugen. En dan heb ik nog een ingekorte versie gezien. van 104 minuten. Nog 25 minuten extra had ik wellicht niet aangekund. Neen, tot nu toe zijn het enkel Romero's 3 originele Dead films die me kunnen bekoren.

Tja dat zijn toch al enkele hoog gewaardeerde films die je goed kon smaken. Blijkbaar ben je toch meer cinefiel en minder rebels/anders op het vlak van film dan je had gedacht.

Joyeux Noël (2005)

Categorie 1 (groen): season

c) Christmas

Voortgang 7/45

http://www.ilgrido.org/wp-content/uploads/2016/07/joyeux-noel.jpg

Ik ben nu net terug van een lekkere vakantie uit Barcelona en ik dacht dat het maar eens tijd werd om weer eens een film uit mijn lijst te kijken voor de film challenge die nu loopt. Ik loop al ver achter bij de rest en om nog een beetje bij te blijven zal ik af en toe wel wat films moeten kijken. Om de kerstfilm maar even gehad te hebben heb ik besloten om ‘Joyeux Noël’ eens aan te slingeren, een film waarbij de kerstsfeer niet echt aanwezig is maar ook weer wel. Snap je het nog?

Ik ben er nog! ?

Maar dankzij vakantie en vooral veel uitjes kom ik totaal niet aan films kijken toe ?

Heb ik het goed begrepen dat je bij een achterstand een inhaalslag kunt maken tot de maximale aantal registraties die je tot dat moment officieel kunt maken?

Helemaal correct!

Yajû no Seishun (1963) aka Youth of the Beast

Categorie 7: Periodefilms

7.5: 1960-1969

Voortgang: 18/45

Derde film die ik van Seijun Suzuki zie. Een eigen stijl heeft hij duidelijk. Vaak een rommelig misdaadplot, een stoere loner als hoofdpersonage, een hoop coole details en wat typisch Japanse weirdness. Vergeleken Branded to Kill en Tokyo Drifter was deze redelijk traditioneel zelfs. Het verhaal gaat over een gewelddadige, harde crimineel die twee yakuzabendes tegen elkaar uitspeelt. Al is deze qua weirdness en visueel toch iets minder dan eerdergenoemde films (ik miste ook een beetje de 60s-cool van die titels), vond ik de film wel lekker vlot weg kijken. Toch zitten er genoeg leuke details in de film en dan heb ik het niet alleen de wangimplantaten van Jô Shishido. Vooral die kleine autootjes volgepropt met Japanse gangsters heb ik smakelijk om kunnen lachen

Casablanca (1942)

Categorie 7: Periodefilms

7.3: 1940-1949

Voortgang: 19/45

Deze klassieker beviel mij verrassend goed. Ik had verschillende stukken van de film al wel eens gezien (op tv en in colleges, etc.), maar wilde toch een keer de hele film zien. De film voelde voor mij qua tempo nog steeds heel vlot aan. Dat komt met name door de heerlijk snedige dialogen. Humphrey Bogart is bovendien fantastisch als cynische banneling in Marokko (een Hemingway-achtig personage). Verder is het natuurlijk klassiek Hollywood met een passen sentimenteel einde, maar heb me daar geen moment aan gestoord. 4*

The Abominable Snowman (1957)

Categorie 7. Periodefilms

d) 1950s

Voortgang: 19/45

https://img.csfd.cz/files/images/film/photos/000/389/389555_8f13d5.jpg?w700

Geen avonturenfilm die puur en alleen voor het avontuur gaat. De expeditie is dan ook niet reuze spannend. Ja, d'r glijdt 's iemand uit. En ja, in de verte horen we het beest 's een schreeuw geven.

En hoewel de expeditie zich voortbeweegt in een prachtig panorama van berg, sneeuw en ijs, lijden de expeditieleden niet heel zichtbaar onder de kouwelijke omstandigheden. Ze wrijven eens in hun handen temidden van de gierende wind, zetten hun sneeuwmuts nog eens recht en stappen bijna onaangedaan dapper voorwaarts. Ook daar weinig avontuur. De personages zijn van een onaards kaliber.

Nee, weinig spanning door gebeurtenissen tijdens de expeditie. De film focust daarvoor teveel op de verstandhouding tussen de groepsleden. De invulling van de personages is daarbij lekker duidelijk. Zwart-wit en goed-fout. Het is voor de kijker heel gemakkelijk om partij te trekken. Dat is prettig want er wordt nog behoorlijk wat afgemoraliseerd tijdens de expeditie naar de yeti. De dialogen waarin dat gebeurt zijn niet groots en de teneur is steeds dezelfde. De één is gedreven door commercie en is ordinair en fout. De ander is gedreven door idealen en is edelmoedig en goed. Heel overzichtelijk dus.

En uiteraard werpt de edelmoedige er nog wat verdieping in door de vraag te stellen of de mens werkelijk beschaafder is dan het beest dat hij najaagt. Nou, dat levert weer de nodige discussie op natuurlijk. Het is immers een avonturenfilm met een moralistisch tintje.

Onderwijl zit je als kijker eigenlijk alleen maar te wachten op de komst van de Yeti. En die komt.

Ja, die komt.

Prom Night (2008)

Categorie 2. Speciaal

f) Stalker

Voortgang: 20/45

https://www.uncut.at/data/pictures/3207/9788_big.jpg

Een vervelende film. Het label horror is erg overrated. Thriller ligt meer voor de hand. Nou vooruit dan, thriller met wat voorspelbare horror elementen.

De verhaallijn volgt bijna precies de verwachting. Geen onverwachte wendingen. Geen verbazingwekkende invalshoeken. Gewoon een rechttoe rechtaan verloop zonder verrassingen. Vol gemakzuchtig jatwerk uit andere producties. En dan ook nog eens veilig en niet shockerend gekopieerd zodat een te hoge dosis aan spanning en shock wordt voorkomen.

Na afloop zag ik het volgende: Rated PG-13 for violence and terror, some sexual material, underage drinking, and language. Wat een onzin. En als je dan aan horror denkt in relatie tot de film, dan weet je eigenlijk al genoeg. Van expliciete horror of andere vormen van expliciteit zal geen sprake zijn. Geen brute kills, geen gore, geen naakt. En dat klopt dan ook.

Tja, wat hou je dan nog over? Zinderende spanning natuurlijk. Heerlijke suspense. Maar nee, die dingen heeft de film ook niet. Van een spannende laag in de film of zelfs in een enkele scène is geen sprake. Er is een saaie aanloop naar de kills, die vervolgens tegenvallen. Er zijn onlogische keuzes van personages die daardoor heel voorspelbaar het ongeluk over zich afroepen. Saai. Er is het gestuntel van de politie. Er is zoveel en het is allemaal vervelend. Het duurt maar en het duurt maar.

Soms voelen 90 minuten lang. In deze brave en gemakzuchtige film is dat het geval.

25/45

Men of Boys Town (1941)

Categorie 7 (zwart): periodefilms

3) 1940 - 1949

https://assets.mubi.com/images/film/88316/image-w1280.jpg?1445904593

Erg fijne film, gemaakt in een tijd dat we in Europa met heel andere dingen bezig waren.

Whitney (Rooney), en Pee Wee (Bobs Watson stelen de harten in deze feel good movie.

Boystown zelf heb ik vroeger al eens gezien, maar dit is een erg goeie opvolger.

Natuurlijk zit hier ook een groot EO gehalte bij, maar de sfeer in deze film is bepalend en erg fijn.

Voortgang: 25/45

Categorie 6 (rood): omgeving

d) Fantasie: films die zich deels of volledig afspelen in een fantasiewereld of in de fantasie van een personage. Zowel films als bridge to terabithia, pan's labyrint of zoals Harry Potter kunnen hier

Beetlejuice (1988)

Heel erg bijzonder, volstrekt gek zelfs zou ik durven zeggen bij momenten maar net te weinig inhoud om hem echt een heel hoog cijfer te geven. Maar wel een erg leuke trip van anderhalf uurtje. Samen met Edward Scissorhands de leukstse die ik van Burton gezien heb so far. 3,5*

Voortgang 26/45

Categorie 8 (violet) : extra's

b) Keuzefilm: film naar keuze

Saul Fia (2015)

Kan me nog herinneren dat o.a. HUMO recensent hem tot één van de films (misschien wel dé film) van het jaar benoemde. En dat viel bij mij toch lelijk tegen, ik wil niet ongevoelig overkomen maar echt onder de huid kruipen deed deze film zelden, terwijl dat toch bedoeling nummer één moet geweest zijn van de regisseur lijkt me. Wordt ook gewoon niet genoeg uitgelegd, nu hoeft de gruwel van de Holocaust me niet meer worden uitgelegd, maar ik had graag wel sneller/meer uitleg gehad over het hoe en het waarom van de missie van het hoofdpersonage. Een onvoldoende krijgt de film niet want er zitten originele ideeën in, maar veel meer dan de helft kan ik na deze filmervaring voor mij persoonlijk ook niet geven. 2,5*

Voortgang 27/45

Categorie 7 (zwart): periodefilms

10) 2010 – heden

Toni Erdmann (2016)

Ook deze werd op heel wat plekken ronduit bejubeld en tot meesterwerk uitgeroepen. Dat is hij misschien nét niet. Maar hij is wel grappig, pijnlijk, herkenbaar, gek, en nog heel wat andere dingen. Fantastische hoofdpersonages, erg leuke bijrollen. Een (te) herkenbaar verhaal. Een paar geniale scènes. Enfin ik heb hier gedurende de hele speelduur van genoten. 4,5*

Calvaire (2004)

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal

b) Germaanse talen

voortgang 25/45

Wat vind ik dit een moeilijke film om te beoordelen. Het verhaal op zich sprak me onmiddellijk aan. De acteurs deden het allen vrij goed en het camerawerk mocht er ook zijn. Wat was dan eigenlijk het probleem...wel, ik snap zoveel dingen in deze Film niet. (Kan natuurlijk geheel aan mij liggen )

Dat van die dwergskes in het bos snap ik enigzins nog, dit maakt gewoon deel uit van Bartel zijn gekke wereld in zijn hoofd als een verwijzing naar de mop eerder.

Maar wat gebeurt er in godsnaam ineens in dat café? Waarom begint iedereen daar zo achterlijk te dansen? Dit haalde me trouwens volledig uit de film!

Waarom reageert niemand als ze weten dat Marc daar gevangen zit, komaan zeg, ze kunnen toch niet allemaal gek zijn.

En wie is dat daar op het einde aan dat kruis? De echte Gloria? Of misschien iemand die al eens hetzelfde heeft meegemaakt als ons hoofdpersonage? Misschien heeft Gloria wel nooit bestaan en was ze van in het begin wel gewoon een man die toevallig voorbijkwam. Vandaar misschien dat Bartel altijd maar zegt dat ze hem verlaten heeft. Ze zijn er in ieder geval zot genoeg voor!

2b Speciaal: gebaseerd op waargebeurde feiten
Voortgang: 25/45

Deranged (1974)

https://kultguyskeep.files.wordpress.com/2013/08/deranged_1.jpg

Raar maar waar maar ik had nog niet van die Ed Gein gehoord. Ik heb er dan maar wat over gelezen en jezes wat een gestoorde vent was me dat! Logisch dat hij een inspiratiebron is geweest voor horrorfilms waaronder de Texas Chainsaw Massacre. Deranged is van hetzelfde jaar realistischer en komt grotendeels overeen met hetgeen ik over Gein heb gelezen. Psycho is wellicht de eerste film geweest die losjes op dit gruwelverhaal is gebaseerd.

Roberts Blossom heeft wel de creepy look om het karakter van een mysterieuze seriemoordenaar te spelen en hij doet op een overtuigende manier. Een journalist die af en toe als verteller opduikt vond ik dan weer een minder leuk idee maar erg storend was het niet. De film moet het vooral van de grimmige sfeer hebben en van de kop van Blossom, op grafisch vlak valt het eigenlijk nog wel mee. Voor mij had het nog wat harder gemogen. Op het einde toch enkele clichés met het laatste slachtoffer die dan weer heel toevallig in de klem trapt gezet door haar vriend en diens vader. Al bij al wel goed, maar geen topper.

Hollywood007 ach ja Calvaire dat vond ik een van de slechtste films die ik naar aanleiding van de horrordraft heb gezien. Echt wel bottom of de barrel en voor mij een voorbeeld hoe het helemaal niet moet.

The Last Wave (1977)

Categorie 4 (oranje): regio/taal

g. Oceanië

Voortgang: 25/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/5000/5201.300.jpg?cb=1388738338

Peter Weir blijkt wederom een interessante filmmaker, wiens neiging tot mystiek en eigenzinnigheid ik wel kan waarderen. Picnic at Hanging Rock was een tijd terug erg goed bevallen, en ook deze was ik erg benieuwd naar. Het is een thriller over een advocaat die een aantal aboriginals moet verdedigen tegen een aanklacht voor moord, en dit alles terwijl er nogal atypisch weer over Australië hangt. Het aspect van de moordzaak is redelijk maar niet heel veel meer dan dat, maar de continue dreiging dat er meer achter eigenlijk alles wat gebeurt zit, die is erg sterk gedaan. Mooie suggestieve film, met mysterieuze beelden en inderdaad een minimalistische maar effectieve soundtrack helpt daar ook bij. De film sleept soms wel een beetje, maar uiteindelijk ben ik toch wel fan van dit soort mysterieuze sfeertjes. Een welverdiende 3.5* wat mij betreft.

Mo Lun (2016)
Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal
e) Azië
Voortgang: 23/45
https://www.moviemeter.nl/images/cover/1114000/1114124.300.jpg

Vermakelijke film, dat een aantal elementen van ''Saw'' kent. De setting, met al die oude arcade spelletjes was een leuke toevoeging. De film zet de kijker een aantal maal op het verkeerde been. De twist op het einde toverde een glimlach van oor tot oor. En dan nog een welgemeende tip: Mocht je eens een geintje met je familie/vriend(in) of je ergste vijand willen uithalen dan kan ik je deze film zeker eens aanraden voor eventueel advies.

Ik geef de film 3,5★

Na een heerlijke vakantie in buitenland:

https://i.ytimg.com/vi/9co1ZRPKJyM/hqdefault.jpg

Nog vrij dus tijd om de registraties even bij te werken!

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal (Duitsland)

b) Germaanse talen: Aus dem Nichts (2017) 2,5 *

Voortgang 17/45

https://www.imovie4u.com/wp-content/uploads/2018/04/Aus-dem-Nichts_1.jpeg

Film in drie hoofdstukken die van rouwverwerking via rechtbankdrama naar wraakthriller loopt.

Geen van de drie hoofdstukken overtuigd echt goed, maar de derde spant de kroon, en help de film om zeep. Veel scenes zitten ook op het randje van voorspelbare cliches. Katja (Diane Kruger) aan de coke, huilend in het bedje van haar zoon, een zelfmoordpoging in bad. In dit eerste deel speelt actrice Diane Kruger wel haar beste gedeelte van haar rol. Waardoor de film nog enigszins sterk overkomt. Het tweede hoofdstuk volgt de rechtszaak tegen de verdachten. De daders en advocaat worden kleurloos en uitermate zwart/wit geportretteerd. Alles staat in teken om de uitspraak harder te laten overkomen, inclusief de rechter die in slow motion de rechtszaal binnenwandelt.Uiteindelijk is er dan nog de laatste akte; en dat is niets minder dan een knullige thrillerachtige wraak.

De Duitse regisseur Fatih Akin inspireerde zijn film op de extreem-rechtse terreurgroep Nationalsozialistischer Untergrund die tussen 2000 en 2007 moorden begingen op Duitse ondernemers met een migrantenachtergrond, het merendeel Turks. Echter de regisseur die van Koerdische afkomst is, concentreert zich vermoedelijk meer op zijn eigen "rechtlijnige" emoties. Ondanks het prima acteerwerk van Diane Kruger en de soundtrack van Josh Homme (de frontman van Queens of Stone Age) vond ik helaas dat de film maar weinig recht doen aan de pijnlijke periode uit de recente Duitse geschiedenis.

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal (Spanje) (behaald)

a) Romaanse talen: ¿Quién Puede Matar a un Niño? (1976) 3,5*

Voortgang 18/45

https://cdn-images-1.medium.com/max/854/1*0UhbOGUe1mpJTbul_mHcCA.jpeg

Op de vraag uit de titel ‘Wie kan een kind vermoorden? wordt al in de opening-credit een antwoord geven. Deze bestaat namelijk uit beelden van de Tweede Wereldoorlog, de Indiaas-Pakistaanse oorlog, de Koreaanse Oorlog, Vietnam en Biafra -oorlog(Nigeria) Door het toedoen van de ouderen komen kinderen om het leven. Tijd om de ouderen terug te pakken? We zien het Engelse echtpaar Tom (Lewis Fiander) en Evelyn (Prunella Ransome) meer dan alleen rust op het eilandje Almanzora vinden. De kinderen hebben namelijk alle volwassenen gedood. De volwassenen hebben geen kans gehad iets terug doen, omdat zij niet in staat waren om kinderen te vermoorden.

De film is voor een groot gedeelte echt een B-product uit zijn tijd. De sfeer is prima weergegeven, sober en rustig en daardoor redelijk doeltreffend. Maar soms gebeurt er door het lage budget echter niet voldoende om de aandacht er continu bij te houden. Toch zijn er mede door het goede idee ruim genoeg momenten dat de film wel overtuigd (mits je de schrik/gore scenes plaats in de jaren '70). Bij bepaalde scenes moest ik soms denken aan de films Village of the Damned (1960) en The Birds (1963) Prima '70 jaren Spaanse horror en een venijnige filmpje uit de Europese horrorhistorie!

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal (Australië) 2,5 *

g) Oceanië: Kokoda (2006)

Voortgang 19/45

https://www.yify-torrent.org/pic/yt/20160303/26025/screenshot2.png

Nieuw Guinea, 1942. De Japanners naderen Port Moresby, waardoor een invasie van Australië gevaarlijk dichterbij komt. Het Kokoda-pad is daarbij van cruciaal belang. Maar aangezien de meeste Australische troepen elders zijn ingezet, is het aan het 39ste bataljon, een bataljon vrijwilligers (choco’s) om het Kokoda-pad te verdedigen. Een groepje soldaten op een vooruitgeschoven post wordt door het Japanse leger afgesloten van de rest en moeten zelf de weg naar hun kamp zien terug te vinden.

Doordat de focus meer is komen te liggen bij de overlevingsstrijd in de jungle van een paar mannen en er verder maar weinig wordt in gegaan op de gebeurtenissen van de oorlogsstrijd verliest de film nogal aan kracht. De actiescènes zijn vaak maar kort of als ze dan eindelijk zijn afgelost door het Australische leger, niet te zien. Daarbij komt doordat het schetsmatig scenario; ze personages niet heel overtuigend weten neer te zetten. De soldaten blijven druipende schimmen in het junglerijk. Daarnaast komen de suggestie die wordt gewekt en de feiten die aan het begin van de film worden gepresenteerd niet geloofwaardig over. Positief kan ik nog wel zijn over de sporadisch maar spannende schermutselingen met de onzichtbare vijand en het feit er geen enkele romantische sub-plotje is te zien.

Categorie 7 (zwart): periodefilms

10) 2010 – heden: The Tall Man (2012) 4*

Voortgang 20/45

http://imagenes.sensacine.com/medias/nmedia/18/91/23/32/20135747.jpg

De Franse regisseur Pascal Laugier kreeg met film de Martyrs (2008) naamsbekendheid. Wie echter had verwacht dat 'The Tall Man' (de eerste Engelstalige film van de Franse filmmaker) meer van hetzelfde was, kom bedrogen uit! (en aan de stemmen te zien, zijn dat er denk ik nogal wat?) Deze opvolger is namelijk een stuk luchtiger van toon. Daarnaast ziet het begin er uit alsof we met een horror-film hebben te doen. Zelfs nog vrij standaard ook! Echter schijn bedriegt! Het is veelal een grote mengelmoes aan genres die we te zien krijgen en waarvan horror niet de boventoon voert. Erg was dat geenszins! De alternatieve titel, 'The Secret' doet de film daarom ook eigenlijk beter tot zijn recht komen.

“Elk jaar verdwijnen er 75.000 kinderen in de V.S.,” lezen we in de begintekst, "de meeste onder hen worden, levend of dood, teruggevonden in de eerste uren en dagen na hun verdwijning. Zo'n 0,3% verdwijnt echter spoorloos." Daarna zien we Cold Rock, VS, een voormalig mijnstadje. Sinds het sluiten van de mijn wordt Cold Rock gekenmerkt door armoede. In Cold Rock hangt een heerlijke griezelige unheimliche sfeer, inclusief creepy inwoners. Een voice-over van het meisje Jenny (Jodelle Ferland, Silent Hill) vertelt dat er meerdere kinderen uit het gebied zijn verdwenen. Een behoorlijk beangstigende en sfeervolle opening.

Actrice Jessica Biel zette hier een behoorlijke goede prestatie neer. Het was schitterend hoe haar emotionele persoonlijkheid drastisch veranderd van de ene moment op de andere. Afgezien van William B. Davis (Cigarette Smoking Man van The X-Files) en Stephen McHattie (iedereen zal wel eens iets met hem erin gezien hebben) is de rest van de cast, vooral bijzaak. Toch is er ook een overeenkomst met de vorige film van de regisseur en dat is een twist die halverwege zit en die leidt naar een einde met een uitkomst die tot nadenken of verwarring dwingt. Ditmaal een film die niet zo omstreden is (als Martyrs) maar die zeker origineel en spannend is!

Welcome back joolstein, nu gaan we een mega inhaalbeweging te zien krijgen

Niet te warm gehad?

Nee, het was in Normandië met een graad of 25-26 beter vertoeven dan hierin de Lage landen!

Hoeveel films mag ik eigenlijk registeren?

Ja, gelukkig is het vanaf morgen eindelijk een stuk minder warm hier. Deze week mag je tot 28 registraties gaan.

Ik ben alweer een week weg. Ik kijk even of ik nog wat kan noteren hier maar denk dat het pas vanaf volgende week gaat aangezien ik bijna alle films thuis vergeten ben .

Categorie 7 (zwart): periodefilms

9) 2000 – 2009: The Abandoned (2006) 4,5*

Voortgang 21/45

http://horrorpills10.altervista.org/wp-content/uploads/2016/06/iUvvSt9.jpg

Wat krijg je als de Spaanse Nacho Cerda (regisseur bekend van zijn (keigoede) korte films “Aftermath" (1994) en "Genesis” (1998) de Canadese Karim Hussein (regisseur van Subconscious Cruelty en cameraman van o.a. Hobo with a Shotgun) en de Zuid-Afrikaanse Richard Stanley (cultfiguur en regisseur van Hardware (1990) of de scenarioschrijver (plus de eerste regisseur) van het debacle: The Island of Doctor Moreau (1996) door een beetje geluk samen een film tot stand weten te brengen?

Heel simpel, een superieure spookhuis-horrorfilm die erin slaagt zowel angstaanjagend, als ook de abstracte wereld van verleden en heden met elkaar weet te vervlechten.

Amerikaanse filmproducent Marie Jones (Anastasia Hille) probeert al meer dan 40 jaar achter haar biologische ouders te komen. Ze werd geboren in Rusland maar groeide op in het Verenigd Koninkrijk voordat ze naar L.A. ging. Echter adoptiepapieren in het Rusland van de jaren '60 werden veel minder goed bewaard, daarom had ze bijna voortdurende tegenslag. Dan krijgt ze op een dag een telegram dat ze een stuk land in Rusland heeft geërfd dat ooit eigendom was van haar biologische moeder en de reis die hierop maakt moet een antwoord op al haar vragen gaan worden.

Het klinkt misschien als iets dat je al eerder hebt gezien, maar ik vond dit toch één van de donkerste, engste films die ik in lange tijd heb gezien (kippenvel) en weinig of geen gelijkenis vertoont met andere films. Wie het andere werk van de regisseur heeft gezien weet dat hij goed uit de voeten kan met de verschillende sub-genres van de horror. En in de hoogtijd dagen van Saw of Hostel, wilde hij iets maken dat geen -kloon was. Missie geslaagd dacht ik zo!

De film ziet er verbluffend uit, niet in de laatste plaats dankzij cameraman Xavi Gimenezs ( The Machinist) we zien een zeer grimmig en deprimerend ogende omgeving die perfect paste bij deze film. De sets en het geluid (iets wat me vaak niet eens opvalt) zijn nog twee verbazingwekkend effectieve elementen. Beide passen goed bij de troosteloosheid van de beelden en creëren een bijna voelbaar gevoel van onheil. En dan heb ik het nog niet gehad over het laatste gedeelte, dat is een van de mooiste, tofste en beklijvende stukken van de film.

De film heeft wel wat weg als van die Matroesjka-poppetjes; het lijkt aan de buitenkant op een horrorfilm, maar wanneer je begint met het openmaken, zul je een geesten-film vinden met daarin een spookhuis-film waarin dan weer een film huist over een oeroud ander kwaad. Maar zeker is dat voor deze film mijn hart als horror-genre-fan toch een stukje harder ging slaan!

Categorie 7 (zwart): periodefilms

8.) 1990 – 1999: Fortress (1992) 3*

Voortgang 22/45

https://image.tmdb.org/t/p/original/2THpgFB2McZuB2gYTMgZ7FPdUdH.jpg

"Crime does not pay"

Filmmaker Stuart Gordon vooral bekend om zijn horror-films heeft echter ook wat uitstapjes gemaakt naar andere genres. Fortress was er daar één van en wel met een budget dat groter is dan misschien wel alle andere films bij elkaar. Helaas heeft dat niet geresulteerd in een goede film. Deze film kampt vooral met middelmatigheid. Daarnaast is het ook het plot niet het meest ingewikkelde. Het zijn dan ook vooral de gore -momenten en technologische smerigheden die van deze film nog iets leuks weten te maken.

Christopher Lambert speelt; een Neanderthaler euh, O sorry, John Brennick die in het jaar 2017 een gevangenis-straf van 31 jaar moet uitzitten in een high-tech gevangenis, waar je niet uit kan ontsnappen. Ook zijn vrouw Karen (Loryn Locklin, TV film; Wes Craven 's "Night Visions" (1990) wordt daar opgesloten. Hun misdaad; samen een tweede kind op de wereld willen zetten. Die gevangenis wordt geleidt door de meedogenloze Warden Poe ( Kurtwood Smith, "RoboCop", 'That 70s Show') en een super-computer genaamd Zed-10 (Gordons' vrouw en actrice Carolyn Purdy-Gordon, vele van haar mans producties) Verder zien we als cel-genoten Jeffrey Combs (Re-Animator (1985) en vele andere semi bekende B-sterren. Die alle beter presteren dan Lambert !

Verder zijn het vooral futuristische kogels die om je oren vliegen, zoals ook wel gebruikelijk in actie-films. Geen wonder dan ook dat er bij deze film het verhaal de ronde doet dat Arnold Schwarzenegger de hoofdrol had moeten spelen. Of het waar is weet niemand! Ach, of de film dan zoveel beter was geworden? Nu heeft de film op sommige momenten (met bloed, gore, SF, actie) nog zo zijn charmes! Het cijfer voor deze film is wat aan de hoge kant maar dat komt omdat ik wel van kon genieten van dit actie-pulpwerkje.

Categorie 7 (zwart): periodefilms

7) 1980 – 1989: Galaxy of Terror (1981) 3*

Voortgang 23/45

https://i.pinimg.com/originals/83/1b/4f/831b4fafa0bc8dd45c1274b82633ff32.jpg

Natuurlijk verre van perfect maar wel met een heerlijk portie onvervalste low-budget lol. De film is duidelijke een Alien rip-off maar haalt natuurlijk nergens die kwaliteiten. Vage dialogen, een zwakke verhaallijn, veel gammele (Tron-achtige, Glow-in the dark) effecten en slecht acteerwerk. Nee op cinematografisch gebied is het geen beste film. Daarnaast is regisseur Bruce D. Clark ook niet heel bekwaam om er nog iets beters van te maken. Toch is de film niet helemaal een fiasco. Zo zien de sets er soms wel aardig goed uit. De man die hiervoor verantwoordelijk was zal 5 jaar later ook zijn eigen film maken. Een film die als één van de grootste SF-vervolg films zal worden gezien. Ik heb het natuurlijk over Aliens van James Cameron. Die hier zowel de set-design als ook second unit regisseur was. Ook de gore-effecten mogen er wezen, veelal zijn deze lekker bloederig. Het "hoogtepunt" van de film is een made die uitgroeit tot gigantische proporties en de kleren van de ronde blonde Taaffe O'Connell scheurt en met haar copuleert. Ook de Aliens die opduiken zagen er erg cool uit. Onder de cast zijn genoeg bekende namen; Robert Englund (drie jaar later: Freddy Krueger), Sid Haig (wie kent hem niet), Zalman King (werd later ook regisseur van o.a. Wild Orchid) en in mindere mate Erin Moran (Happy Days) die wel verdacht veel leek op Ripley. Het is geen goede film maar er is nog wel een heleboel fun te beleven.

Categorie 7 (zwart): periodefilms

4) 1950 – 1959: The Barefoot Contessa (1954) 3,5*

Voortgang 24/45

https://m.media-amazon.com/images/M/MV5BMTU1NDUxNzU5Ml5BMl5BanBnXkFtZTcwMDc1MTcyNA@@._V1_.jpg

De keerzijde van rijkdom en roem. Maria, een vrouw die zichzelf probeert te blijven, ondanks dat de mensen om haar heen haar in een Hollywood-keurslijf willen persen. Dat verhaal van Maria wordt in de film verteld door drie mannen, door middel van flashbacks (met voice-overs) Haar regisseur Harry Dawes (Humphrey Bogart), de immer zwetende PR-man Oscar Muldoon (Edmond O’Brien) en graaf Vincenzo Torlato-Favrini (Rossano Brazzi) Zij hebben alle haar successen in Hollywood meegemaakt. Hierdoor worden verschillende kanten van het tragische leven van Maria belicht en wordt getoond hoe deze mannen haar zagen en hoe ze over haar dachten. Maar de mannen verbleken bij Ava Gardner, die hier overduidelijk de show steelt en een stralende, betoverende verschijning is, die het publiek vanaf haar eerste scène direct om de vingers windt. Regisseur Joseph L. Mankiewicz heeft waarschijnlijk het verhaal van Maria gebaseerd op het leven van Rita Hayworth. Die regisseur Mankiewicz stond bekend om zijn uitgebreide, messcherpe dialogen en tovert er ook hier weer verschillende uit zijn hoge hoed. Echter al zijn de dialogen soms nog best scherp, ze slepen ook op bepaalde momenten wat doelloos voort. Door het werk van cinemagraaf Jack Cardiff ziet de film er in zijn geheel uit om door een ringetje te halen. Daardoor is ‘The Barefoot Contessa’ absoluut aangenaam tijdverdrijf maar valt helaas net iets tegen.

Oef dan moet ik nog even aan de slag want ik mis er dan nog twee!

Hodejegerne (2011)

Categorie 4: Volgens regio of taal

4c: Scandinavië

Voortgang: 20/45

Al snel na het opzetten moest ik mijn verwachtingen totaal bijstellen. Ik verwachtte namelijk een typische grimmige Scandinavische thriller, maar de film bleek al gauw een zwarte komedie te zijn. De film doet dit zeker niet onaardig met een moordend tempo, een over-the-top script en veel absurde situaties. Toch vond ik het niet echt een voltreffer. Visueel is het erg saai en ik miste een beetje echt briljante scenes, die een film als dit imo zeker nodig heeft. Door het hoge tempo is het wel vlot vermaak, dus een voldoende wil ik wel kwijt. 3*

Zo naar een productief dagje, zijn hier mijn laatste registraties voor deze week:

Categorie 7 (zwart): periodefilms
5) 1960 – 1969: Scent of Mystery (1960) 3*
Voortgang 25/45
http://images.static-bluray.com/reviews/10919_5.jpg
"First they Moved, Then they Talked -- Now they Smell!"

Zo luidde de advertentie-slogan bij deze film. Doordat televisie al snel populairder werd, gingen filmmakers op zoek naar nieuwe manieren om het publiek naar de bioscopen te lokken. Regisseur William Castle bedacht vanaf 1958 meerdere gimmicks. In 1959 volgde Aroma-Rama (Behind the Great Wall) een systeem dat geuren verspreidde via de air-conditioning. Een paar weken later kwam ook het Smell-O-Vision-systeem uit. Ook dit systeem werkte met geuren, echter kwam deze geur uit ventilatieopeningen van onder de stoelen. Uiteraard zijn deze systemen geflopt. "Scent of Mystery" is dan ook de eerste en enige film met Smell-O-Vision. Bedenker Hans Laube en producer Mike Todd, Jr. snapte goed dat aan dit systeem ook beperkingen zaten. Sommige genres werken nu eenmaal niet. Daarom kozen ze voor een avontuurlijk mysterie -thriller verhaal.

Het verhaal is een semi-komische, bijna toevallige achtervolgingsthriller. Waarbij de Engelse Oliver Larker (Denholm Elliott) een plan ontdekt om Sally Kennedy (Beverly Bentley) te vermoorden. Samen met een taxichauffeur (fantastische rol van Peter Lorre) probeert hij dit te voorkomen. Natuurlijk is er een grote waslijst aan verdachten. De geuren zitten nu niet meer bij de film maar de dader was te herkennen aan zijn tabaksgeur en de mysterieuze Sally aan haar parfum. De film is verder vrij luchtig van opzet en heeft een paar leuke twisten. Doordat de film gemaakt was voor Cinerama zijn er zelfs een paar leuke cameratrucjes speciaal voor de beleving op een groot scherm,te zien. Daar viel ook de scene van de Britse seksbom Diana Dors onder, die liggend op een strand in close-up was te aanschouwen. (zeg dus maar 70 mm Eye-Candy) Ook de Spaanse omgeving en Folklore komt ruim aan bod in de film; bv. encierro (stierenrennen) in Pamplona of de Flamenco. Een van de leukste vondsten was toch wel de achtervolging door de El Caminito del Rey (The King's Little Pathway), een wandelroute hoog in bergen van Málaga.

In de film kom zoals wel vaker gebruikelijk in die tijd een intermission voor, deze was middenin een vuistgevecht, en is letterlijke een cliffhanger! Aan het einde zien we nog even de stiefmoeder van producer Mike Todd, Jr. Elizabeth Taylor Alhoewel de Smell-O-Vision nu niet meer aanwezig is, (misschien ook maar goed) blijkt de film wel een aardige weg-kijker te zijn.

Categorie 7 (zwart): periodefilms
3) 1940 – 1949: Passage to Marseille (1944) 3,5*
Voortgang 26/45
http://moviefreak.com/wp-content/uploads/2015/11/Passage-to-Marseille-1944.jpg
Film die zich ontvouwt van flash-back, binnen flash-back en daarbinnen dan weer flash-back.
Een Franse verbindingsofficier onderhoudt contacten met een Amerikaanse verslaggever, die een reportage wil schrijven over de commandant van een Free French Air Force Squadron, die ooit een ontsnapte gevangene was van Duivelseiland, de Franse strafkolonie. Snap u het nog? En dat alles wordt met veel dialoog aan elkaar geknoopt - wie even niet oplet, is algauw de draad kwijt. Toch is het een fijne onderhoudende film, die ondanks het oorlog-segment (propaganda) soms toch net iets anders uit de hoek weet te komen.

Warner Bros probeerde samen met regisseur Michael Curtiz na het grote succes, een nieuwe Casablanca te maken. Met de grote sterren van die tijd; Claude Rains, Sydney Greenstreet, Peter Lorre en (als Fransman minder overtuigende) Humphrey Bogart. Duidelijk is het niet de grootste WO II-thriller van zijn tijd geworden. Daar zijn de overeenkomsten op sommige punten met Casablanca te opvallend. Maar regisseur Curtiz weet met verschillende genre-elementen toch een buitengewoon prettige film te maken. Rond een centraal staand soms emotionele maar vooral dynamisch patriottisme. En weet dit zelfs uit te bouwen naar een opwindende climax. Die verbazingwekkend rauw overkwam op een manier die ik maar in weinig films uit die periode, het lef zag hebben om te doen.

Categorie 7 (zwart): periodefilms
6) 1970 – 1979: La Figlia di Frankenstein (1971) 3,5*
Voortgang 27/45
http://images.static-bluray.com/news/upload/8539.jpg
'Only the monster she made could satisfy her strange desires!'

Een aanprijzing die deze Jaren 70 B-horror- en licht erotische film goed omschrijft!
Het verhaal over Frankenstein en zijn monster is bij elke horror-fan (en ver daar buiten) wel bekent.
Een Frankenstein-film (door verschillende studio’s) zal daarom niet bepaald origineel meer overkomen.
En aan dat verhaal veranderd ook in deze Italiaanse pulp-versie niet veel. Frankenstein ( Joseph Cotten) voert de nodige medische praktijken uit om een levend wezen te scheppen. Dit levert leuke en bloederige taferelen op. Fantastisch uitziende apparatuur met in glazen buizen en bollen kokende en borrelende vage vloeistoffen. Pa Frankenstein krijgt stank voor dank, echter dochterlief Tania gaat verder, waar haar pa noodgedwongen zijn activiteiten moest staken. Ondertussen zaait het losgeslagen monster angst onder de plaatselijke bevolking. Pluspunt is dat het creatuur nogal afwijkt qua uiterlijk van wat als algemeen aanvaard uiterlijk wordt beschouwd. Dit laat hem er des te enger uitzien. Daarnaast heeft het monster een goed gevoel voor timing. Meerdere keren verschijnt het monster ten tonele terwijl er een dame in haar eva-kostuum te zien is. Het acteerwerk van de cast was voor een pulp-film nog heel aardig. Paul Muller als laboratoriumassistent Dr. Charles Marshall was leuk en is er een keurig, hoewel helaas te kort optreden van Herbert Fux als grafschenner. Al draait de film vooral om eye-candy Rosalba Neri (onder pseudoniem Sara Bey) Die natuurlijk ook naakt is te bewonderen en dat tijdens een min of meer perverse scene (wurgseks/necrofilie). Rest nog te vermelden dat de sfeer in ‘Lady Frankenstein’ (erg netjes verzorgt) doet denken aan die in van de Hammer House of Horror Frankenstein films, een vergelijking die niet bepaald in het nadeel van Welles’ film uitvalt. Ondanks de standaardelementen, zorgen gedragen spel, ('70 jaren) bloed, naakt en duistere decors voor een hoog vermakelijke Italiaanse pulp-film.

Categorie 7 (zwart): periodefilms
2) 1930 – 1939: Son of Frankenstein (1939) 3*
Voortgang 28/45
https://i.kinja-img.com/gawker-media/image/upload/s--eId1glXG--/c_fill,fl_progressive,g_center,h_900,q_80,w_1600/eb4pwabqa6uskoo9waq6.jpg
‘he cannot die, your father made him live for... always’

Vier jaar gingen voorbij nadat we de laatste keer het monster waren tegengekomen. En ditmaal verdient het ook daadwerkelijk de benaming ‘monster.’ Direct na de introductie van Wolf von Frankenstein (Basil Rathbone, later bekend geworden als Sherlock Holmes) die niet alleen zijn vader Henry von Frankenstein, maar ook het monster verdedigt, wordt duidelijk dat zijn komst samen met zijn familie naar het plaatsje Frankenstein niet zonder gevolgen zal blijven. Waarom noem je in hemelsnaam je dorp naar iemand die je verondersteld te haten?

Daarnaast komt Boris Karloff, die voor de laatste maal het monster speelt, veel minder aan bod. Zonder noemenswaardig eigen denken volgt hij zonder meer de instructies van Ygor (Bela Lugosi) op om als wraakneming dorpelingen te vermoorden. De daadwerkelijke schurk is daarmee feitelijk dan ook Ygor. Het zwaartepunt van de film lig dan ook veel meer in het conflict tussen Wolf-Ygor-Krogh.

En dan is er nog de toevoeging van het verschrikkelijke brave jongetje Peter von Frankenstein (Donnie Dunagan) Tenenkrommend zeg hij zijn avondgebedje op, spreekt keurig met twee woorden en als een engeltje spreekt hij altijd de waarheid. Over de aankleding kan ik dan wel weer een stuk positiever zijn. Deze leek op een soort ver-Amerikaanse versie van de Duitse Expressionistische stille films. Over alles hangen schaduwen, die een sfeer van onheil benadrukken. Vooral de trap in het kasteel van Frankenstein kreeg een haast Escher-achtige uitstraling. Deze sfeer werkte alleen als het wordt toegepast op een langere film. En met 100 minuten is dit dan ook de langste van de Frankenstein-serie (en zo voelt nu en dan ook) Al met al is het nog wel een solide Frankenstein-film geworden.