All genres movie challenge

Voortgang 7/45

Categorie 7-periodefilms. 1920-1928.

La Passion de Jeanne d'Arc (1928) - MovieMeter.nl

https://media.timeout.com/images/100446159/630/472/image.jpg

Uitstekende klassieker die door het acteerwerk en vooral door de magistrale score een intense film oplevert. Tragisch en hard, maar bloedmooi.

La Vie d'Adèle (2013)

Categorie 2 (paars): special

c) Coming of age

Voortgang: 7/45

https://i1.wp.com/thestake.org/wp-content/uploads/2016/04/216520-bluecolorwarmest.png

Na al die horrorfilms de afgelopen maanden was ik wel weer eens toe aan iets anders. Dit keer was La Vie d'Adèle aan de beurt. De stroom aan 4,5* en 5* scores hier op MovieMeter schepten hoge verwachtingen. Helaas zijn die niet helemaal ingelost. Laat ik voorop stellen dat La Vie d'Adèle een geweldig verhaal is en twee fantastische acteerprestaties bevat. Het verhaal begint met Adèle's zoektocht naar haar seksuele identiteit en het duurde even voordat ik er helemaal inzat. Gelukkig is Adèle een personage waar je je makkelijk in kunt verplaatsen. Wat ook opvalt is dat de dialogen ontzettend natuurlijk aanvoelen. Iets wat ontzettend veel toevoegt aan een film als deze. Vanaf het moment dat ze Emma leert kennen was ik om. De relatie die tussen hen opbloeide voelde puur en was erg mooi om te zien. Helaas werd ik daar weer een beetje uitgehaald bij de vrij expliciete seksscène waarbij ik me ietwat oncomfortabel ging voelen. In plaats van op te gaan in het moment samen met de personages voelde ik plaatsvervangende schaamte ten opzichte van de actrices. Vanaf dat moment werd het ook een stuk minder.

Noem me een cultuurbarbaar, maar de eindeloze gesprekken over verschillende filosofen en kunstenaars begon me wel een beetje mijn strot uit te komen. Misschien was het zo bedoeld omdat dat bij Adèle waarschijnlijk ook zo was en het moest laten zien hoe zij zich steeds meer buitengesloten voelde, omdat ze niet mee kon praten met Emma's artistieke vrienden.Voor mij neigde het echter meer naar een kwestie van "have your cake and eat it too" waarbij de regisseur wel erg graag wil pronken met zijn filosofische referenties. Ook bij alle scènes die zich in een klaslokaal afspeelde had ik bijzonder veel moeite om mijn aandacht erbij te houden. Maar dat zegt misschien meer over mij dan over de film.

Gelukkig werd er in de laatste akte weer veel goed gemaakt dankzij een grandioze uitbarsting van Léa Seydoux waar ik zelfs naar van werd. Sowieso niets dan lof voor deze twee actrices die beide een uitmuntende prestatie afleveren, maar het pareltje waar ik stiekem op had gehoopt is deze film helaas niet helemaal.

3.5*

Don't Go in the House (1979)

Categorie 5. Elementen der natuur

d) Vuur/onderwereld

Voortgang: 8/45

http://www.dreadcentral.com/wp-content/uploads/2016/09/DGITH-5.png

Met één behoorlijk in beeld gebrachte vlammende kill (die ook meteen de eerste kill is) houdt het niet over. Er volgt meer moord en doodslag in deze film, maar dat kan niet tippen aan de eerste gruwelijke terechtstelling. De film helpt zichzelf vooral om zeep doordat de blijde verwachting van nog meer schokkende gruwelijkheden niet wordt ingelost. Veel meer dan op z'n best een aardig momentje volgt niet. Teleurstellend.

De film heeft in Grimaldi een aardige hoofdrol, maar hij heeft tegelijkertijd weinig diepgang. Zijn issues met zijn moeder beloven in eerste instantie veel voer voor psychologische spanning en sensatie. Dat valt echter erg tegen. Hoewel de relatie overheersende moeder-slaafse zoon best interessant is, wordt deze scheve verhouding erg oppervlakkig behandeld. Het blijft bij een enkel beeld en een enkele flashback. Erg mager. De intensiteit die nodig is voor geslaagde spannlng en suspense komt hierdoor nooit tot ontplooiing. De spanning beroert op z'n best af en toe lichtjes de ziel. Meer niet. Echte onderhuidse spanning of een heus gevoel van afschuw overvallen de kijker niet.

Geen grote psychologische spanning en horrorspanning dus. Wel sluimert door de film steeds een sfeer van ongemak. Opvallend omdat de film als zodanig nogal prikkelvrij is. De verantwoordelijkheid voor dat gevoel ligt bij het hoofdpersonage. Zijn houterige gedrag en zijn stakkerige gekte veroorzaken dat onbestemde gevoel. En dat ligt echt aan de goede invulling van het creepy karakter van het hoofdpersonage. De film eromheen veroorzaakt dat gevoel niet.

Cikx ik had me vorig jaar bij Kerstmis al eens voorgenomen om La Vie d'Adèle eens te bekijken. Uiteindelijk is dat er toen niet van gekomen. Hoewel de lesbische liefde/romantiek me nog steeds erg kan boeien (in elk geval vind ik het verfrissender dan het gebruikelijke boy meets girl thema), lijkt me 3 uur toch veel te lang voor een film met veel dialoog. Eigenlijk vind ik 2 uur al vaak meer dan genoeg ongeacht het genre en prefereer anderhalf uur of korter. 15-20 jaar geleden zou ik er wellicht van hebben gesmuld, maar nu kan ik dat niet meer opbrengen. Destijds vond ik een film als D.E.B.S. (2004) geweldig. Helaas is dat ook een van de weinige feel good films met lesbisch thema, misschien dat dit ondertussen flink is verbeterd. Ik heb er behoorlijk wat gezien waar ik van het donkere einde toch behoorlijk down was. Andere met een positief einde

Tipping the Velvet (2002)

Fingersmith (2005)

But I'm a Cheerleader (1999)

Alleen de laatste heb ik nog in mijn bezit, erg leuke tragicomedy. De andere 2 zijn miniseries met een verhaal dat zich afspeelt in het Victoriaanse Engeland (gebaseerd op boeken van Sarah Waters).

Hmm ja ik zou hem je niet durven aanraden, aangezien er veel geouwehoerd wordt over filosofie en kunst en dan wordt 3 uur toch wel erg lang. Twee uur was een stuk beter geweest. Dan zou ik eerder voor Ah-ga-ssi (2016) gaan. Ook een adaptatie op Fingersmith van Sarah Waters, maar dan toch behoorlijk eigen gemaakt door Park Chan-wook. Wel weer aan de lange kant.

Europa Report (2013)

Categorie 5. Elementen der natuur

c) Lucht

Voortgang: 9/45

http://nafilmu.cz/wp-content/uploads/2012/11/europa.jpg

Found footage en Science Fiction. Kan dat wel iets leuks opleveren dacht ik voor aanvang van de film. Ja hoor, dacht ik na afloop. Dat kan zeker. Europa Report is gewoon een leuke en spannende film.

De film heeft wel iets van een documentaire. Aan elkaar geplakte beelden van boordcamera's, helmcamera's en eigen filmmateriaal van de personages. Het is een verzameling aan beelden waarin de personages hun routineuze, hun fantastische en hun panische ding doen. En, zoals dat in een documentaire gaat, wordt hun ding af en toe onderbroken door een uitleg van derden van mission control of van een bemanningslid zelf. Even rust. Even resetten.

De vorm is goed gekozen. De schakelingen tussen de diverse camera's zijn snel en zorgen voor dynamiek in de film. Veel harde actie en imposante avonturen in een decor met fantastische speciale effecten zijn er namelijk niet. Het is low budget. Alles is met mate.

De setting van de film is meerendeels het interieur van een ruimteschip, dus veel actie buiten het schip is er niet. Wel wat. Een paar ruimtewandelingen vormen het actievere deel van de film. Op die momenten is er iets meer uitgepakt. Het zijn spaarzame momenten. Het meeste is klein en overzichtelijk gehouden. Het werkt effectief. Het roept gevoelens van claustrofobie op, van onheil, van verlorenheid en van verlatenheid. Beklemmend en spannend.

Effecten zijn er dus wel, maar geheel in lijn met de beelden, kleinschalig. Heel prima en heel functioneel, want juist door hun minimale karakter, geven ze weinig weg van de omgeving of van een bepaalde dreiging en houden ze de film spannend. Zo is niets eenduidig en is er altijd ruimte voor speculatie.

De niet aflatende dreiging van het onbekende en de niet te stuiten aandrang om er de confrontatie mee aan te gaan zijn de elementen die heel indringend de boventoon voeren in dit spannende filmverhaal.

Erg leuk.

Atomic Blonde (2017)

Categorie 2 (paars): special

c) Coming of age

Voortgang 8/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/1112000/1112427.300.jpg

Talents can be overrated.

Ik vond het een 13 in dozijnen film, er zaten genoeg actie scenes in de film, en die waren vermakelijk! De film zat na mij idee net iets aan de te lange kant qua speelduur, en had best 30 minuten korter mogen duren. Charlize Theron speelde een hele goeie rol! Het duistere spionage sfeertje, en de jaren 80 soundtrack, hielden de film boeiend.

Ik geef deze film 3★

Shadow Puppets (2007)

Categorie 7. Periodefilms

i) 2000s

Voortgang: 10/45

http://wipfilms.net/wp-content/uploads/2012/12/Z99Sk.jpg

Best aardig, maar houdt dat aardige niveau niet tot het einde vast.

Een stel mensen ontwaakt zonder enige vorm van herinnering in een omgeving die doet denken aan een krankzinnigengesticht. Ze moeten ontsnappen. Klinkt leuk en is tot op zekere hoogte ook leuk.

De zoektocht naar een uitweg is mysterieus en spannend. De vraag naar het waarom wekt nieuwsgierigheid. En als er dan al heel snel een monster ten tonele verschijnt dat in het verborgene bivakkeert en een aangename dreiging vormt, is dat een verrijkende aanvulling op het plot. We zijn opeens halverwege de film en het gaat goed.

Als het creatuur in de tweede helft erg zichtbaar wordt en de CGI niet erg overtuigend is, wordt de monsterlijke verrijking al snel een verarming en dat heeft dat z'n weerslag op de aardigheid van de film. Die is opeens weg. Het monster heeft een kinderlijke uitstraling en is gewoon niet eng en met die constatering verliest de film een groot deel van z'n spanning.

Voeg daar nog een belachelijke verklaring voor de ontstane situatie en voor de bestaansreden van het creatuur aan toe en het moment dat de film van aardig naar onaardig gaat is definitief. En zo eindigt de film met een kindvriendelijk creatuur, met veel gedraaf en met weinig spanning enigszins belachelijk en niet verrassend.

Het acteerwerk blijft gelukkig wel aardig over de hele linie. Evenals de sinistere lokatie. De mysterieuze en wat duistere sfeer blijft eveneens aardig getroffen. Ja, met de randverschijnselen zit het qua aardigheid blijvend wel goed.

Daarom extra jammer dat de hoofdbestanddelen in de loop van de film steeds vervelender en lachwekkender werden.

Helaas wel, en hij raakt maar niet uitgedund! Nu nog zo'n 34 films in de herziening op de planning en dan is dat doel ook bereikt, dan gelijk door met de kijk-lijst uit te dunnen!

ja ik trek zulke lange films niet meer. De miniserie stijl dat je in 2 of 3 keren kijkt zoals dat perfect ging met Fingersmith en Tipping the Velvet dat zal mij wellicht nog wel lukken. Aan de andere kant ben ik nogal grote horrorfan geworden de laatste pakweg 5 jaar dat andere genres me niet lang kunnen boeien. In gezelschap lukt het me dan nog net iets beter om niet-horror te kijken, maar uit mezelf ja voor deze challenge wellicht maar dan kies ik toch liever voor een zo kort mogelijk filmpje als het echt zo een thema is waar ik weinig mee heb.

Kondoro0614 oh ja dat herkijken, zo zijn er ook nog genoeg met die DVD's en blu ray's van HG Lewis en William Castle vaak met nog leuke extra's die ik in de herziening wil gooien. Het zal wellicht voor de horrorchallenge gaan worden, dan gaan het dit jaar maar een stuk minder FTV's zijn.

12 Angry Men (1957)
Categorie 7: Periodefilms
7.4: 1950-1959
Vooruitgang: 9/45

Over het algemeen ben ik geen groot fan van dit soort Hollywoodklassiekers. Dit is echter wel zo'n grote titel, dat ik deze wel een keer gezien wilde hebben. De film heeft voor mij zeker een paar sterke aspecten. Het script is heel nauwkeurig uitgewerkt en opgebouwd, waardoor de film ondanks dat het volledig in een ruimte afspeelt toch de aandacht vast weet te houden. Een ander sterk punt vond ik de rol van Henry Fonda. De rol zelf is misschien niet al te subtiel uitgewerkt, maar Fonda speelt de rol met het charisma wat nodig is. Minder vond ik dat het script vaak te geconstrueerd op mij over kwam. Daarnaast is het jammer dat je als kijker zo sterk in het 'not guilty' kamp wordt gedwongen, doordat de stugge guilty aanhangers totale karikaturen zijn (op die man met die bril na). Het zou interessanter zijn als de kampen wat meer in evenwicht waren. Bovendien waren sommige argumenten waarmee twijfel wordt gezaaid over het geleverde bewijs wel héél erg speculatief (de hoek van het mes, het gepraat over de bril van de overbuurvrouw, alsof die haar bril niet langs haar bed kan bewaren). Ik weet uiteindelijk ook niet of ik de film als positief of negatief over het Amerikaanse rechtssysteem moet beschouwen. Aan de ene kant lijkt de film een aanklacht tegen hoe bij een juryproces snel onderbuikgevoelens boven bewijslast worden geplaatst. Aan de andere kant lijkt het recht uiteindelijk zege te vieren (vrijspraak op basis van reasonable doubt). Interessante film, maar te gekunsteld. 3,5*

#11/45

Categorie 6 (rood): omgeving

c) Verlaten gebied: The Day (2011)

Degelijke film die zich in een post apocalyptische wereld afspeelt en waarin een kleine groep mensen in leven probeert te blijven. Film begint compleet to the point, aangezien je midden in de overlevingstocht zit en de groep met allerlei wapens rondloopt. Nadeel is dat de groep al snel bij een verlaten woning aankomt, waar vrijwel de gehele film zich afspeelt. De verrassingen in het huis en de daaropvolgende bestorming zijn een interessant pluspunt en dit gegeven zorgt voor een aantal flink brute actiescènes. De film is spannend tegelijkertijd en weet met de invulling van de cast degelijke personages neer te zetten. De daarbij behorende sfeer is sterk en de grauwe kleurenfilter geeft ook net dat extra beetje sfeer.

#12/45

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal

b) Germaanse talen: Er Ist Wieder Da (2015)

Flinke tegenvaller. Had er vooraf wel het één en ander van verwacht. Het idee dat Hitler in de moderne tijd zou terugkeren, leek me op voorhand wel grappig. Probleem was dan ook dat de film uiteindelijk compleet anders was dan ik had gedacht. Hoopte op een film waarin hij constant in hilarische situaties kwam dankzij de moderne technologie maar dat ging net even wat anders. Die situaties zijn er wel, zoals met de telefoons en dergelijke maar het is helaas niet op een grappige manier uitgewerkt. Het begon nog redelijk grappig toen Hitler bij die winkel met de krantenrek onderuit ging, maar al gauw werd duidelijk dat Er Ist Wieder Da geen standaard komedie is. Het hele gebeuren dat het puur om politiek ging werd me heel snel al zat en met een ruime 110 minuten is dit dan ook een veel te lange film.

Tarzan (1999)

Categorie 2 (paars): special

e) Kiddy/anime:

voortgang 9/45

Klassiek Disney verhaal. Niets bijzonder. Gewoon leuk voor een namiddag met de kids.

Mother's Day (1980)

Categorie 3 (blauw): volgens productiehuis/distributiemaatschappij

a) troma:

voortgang 10/45

Waarom heb ik deze nog niet eerder gezien. Eerst vond ik er niets aan maar toen ik de ongecensureerde versie zag was hij wel heel leuk. Hij mocht nog wel iets meer gore hebben en dan was hij perfect geweest. De oude dame was super!

Love at First Bite (1979)

Categorie 7 (zwart): periodefilms

6) 1970 - 1979

voortgang 11/45

Deze film had een heel leuke 80's sfeer. Typisch product van zen tijd. Niets super bijzonder maar wel eentje die ik nog wel eens ga herbekijken. De humor was niet altijd on top maar hij blijft leuk genoeg.

The Room (2003)

Categorie 7 (zwart): periodefilms

9) 2000 - 2009

voortgang 12/45

Na zoveel over deze film te hebben gehoord werd het nu toch echt wel eens tijd om deze te bekijken. Het is in ieder geval een zeer lange zit geworden. Ik keek hem wel alleen (weer tijdens het afwassen) en dat was misschien niet de juiste manier om deze te bekijken. Ik ben in elk geval blij dat ik hem gezien heb en weet what the fuss is all about.

20th Century Women (2016)

Categorie 1 (groen): season

a) summer

Voortgang: 12/45

FTV

https://78.media.tumblr.com/e1036ae1c9fb1dd405764dcd2649e119/tumblr_os7qmxYefx1v8rrbko1_500.png

Talking Heads, Black Flag, Suicide, The Raincoats, Buzzcocks, The Germs, Devo .... California zomer 1979 met Jimmy Carter's Crisis of Confidence-speech ergens halverwege. Ik word er net zo sentimenteel van als Jamie's moeder van Louis Armstrong en Glenn Miller.

Grotendeels gaat het over de 15 jaar oude Jamie die bijna om het leven komt bij een chocking challenge. Z'n gescheiden moeder vreest dat het gemis van een vaderfiguur een rol speelt en vraagt het 17-jarige buurmeisje en de twintig+ huurster Abbie deze rol in te vullen.

Fijn, loom en mooie terugblik naar 1979, valt waarschijnlijk het best in de smaak bij degenen die er al bij waren in '79.

(4*)

Sing Street (2016)

Categorie 2C: Coming of Age

Gezien op 14 juli

8/45

https://plotandtheme.files.wordpress.com/2016/08/singstreet.jpg?w=1280

Ik weet nog steeds niet zo goed waar ik nou precies naar gekeken heb. Ik heb de film in drie keer gekeken, omdat ik er moeilijk doorheen kwam. En tóch wordt het nergens slecht. Ik kon ook totaal niet wennen aan het hoofdpersonage, hij zet zijn rol goed neer, daar niet van, maar ik vond hem niet heel prettig om naar te kijken. Ik weet niet zo goed wat ik over deze film moet zeggen, daarom laat ik het hier ook maar gewoon bij. Geef hem een voldoende, omdat het een prima uitgewerkte film is die nergens echt slecht wordt, maar het lag niet helemaal in mijn straatje.

John Wick: Chapter 2 (2017)

Categorie 8: Extra's

8a: Franchise

Vooruitgang: 10/45

Het eerste deel vond ik een vermakelijke over the top onzinfilm. Dit tweede deel gaat vrolijk op dezelfde toer verder. Het huurmoordenaarsuniversum wordt leuk verder uitgebouwd, dat geeft deze reeks toch een beetje eigen smoelwerk. Visueel is het qua kleurgebruik en belichting erg tof. De actiescenes zelf zijn wel wat voorspelbaar (zeker na deel 1). In deze scenes zitten weinig echt originele vondsten. Keanu Reeves weet mij in de actiescenes ook niet echt te overtuigen. Uiteindelijk heb ik me hier best mee vermaakt, maar mist de film wel een beetje frisheid die het eerste deel wel had. 3*

Fidelio, l'Odyssée d'Alice (2014)

5. Elementen der natuur

b) Water

Voortgang: 11/45

https://assets.cdn.moviepilot.de/files/bafcbd8c385e6e39ec0d5f5b9248bdaf65969af5ab33e4458b70f994790f/fill/280/170/alice-und-das-meer-mit-ariane-labed.jpg

Redelijke film waarin een vrouw zich moet zien te handhaven in de harde mannenwereld op een vrachtschip. Veel drama. Veel seks. Veel emotie. Af en toe saai. Af en toe prikkelend. Af en toe interessant. Maar ook af en toe lamlendig en behoorlijk traag. Met de mooie Ariane Labed. Dat wel.

Klik voor uitgebreidere mening.

13/45

Jacob's Ladder (1990)

Categorie 7 (zwart): periodefilms

8.) 1990 - 1999

https://cdn1.thr.com/sites/default/files/imagecache/scale_crop_768_433/2013/06/jacobs_ladder_still_a_l.jpg

Lekkere film waar je bij moet blijven. Briljant einde trouwens en zoals in de eerste post van Jordy staat, constant wordt je op het verkeerde been gezet. En je blijft je afvragen "Where does it end?

14/45

Trick 'r Treat (2007)

Categorie 1 (groen): season

b) Halloween:

https://static1.squarespace.com/static/559dc96be4b099333339097f/t/561953c1e4b01839b1bac03b/1444500418376/?format=500w

Ik vond dit niet zo'n goeie film. Verschillende verhaallijnen die langs en door elkaar liepen wat ik juist erg verwarrend vond. Ook niet eng, en ik had ook moeite gedachte erbij te houden. De Halloween cyclus vind ik toch stukken beter en spannender. Pluspunt het monstertje.

15/45

Damned by Dawn (2009)
Categorie 5 (geel): elementen der natuur

a) land
https://alchetron.com/cdn/damned-by-dawn-6647f07a-3967-4add-a347-e2987824848-resize-750.jpg

Deze Australische horror film zal ook niet wereldberoemd worden. Smal budget maar toch leuke visuals vond ik. Verhaal is ook vrij dun en niet altijd boeiend, maar toch onderhoudend genoeg voor mij. Einde is dan weer zwak.


16/45

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal

a) Romaanse talen: Spaans

Entre Tinieblas (1983)

http://www.ekathimerini.com/resources/2017-09/darkhabitswots-thumb-large.jpg

Inderdaad het plot wat hier staat klopt niet, van oversekste nonnen is dan ook geen sprake. De setting en sfeer van de film vond ik zeer de moeite waard. Geeft de film de lading mee die het verdiend.
Alleen die tijger vond ik iets te veel over de top.
Ik zou als genre trouwens eerder kiezen voor drama dan voor komedie. Ik heb nergens kunnen lachen in ieder geval. Wel een interessant plot.

Crystal Fairy & the Magical Cactus and 2012 (2013)

Categorie 5. Elementen der natuur (volbracht!)

a) Land

Voortgang: 12/45

http://teletilica.com.br/wp-content/uploads/2014/03/michael-cera-crystal-fairy-san-pedro.jpg

Film over een groep van egocentrische mensen die een reis onderneemt naar de Chileense woestijn om er te trippen op een plaatselijk hallucinogeen, dat wordt gewonnen uit een cactus.

De weg die ze gaan om aan het eind van de film minder egocentrisch te zijn, is lang en vervelend. Een bad trip zogezegd. Weinig humor en vervelende personages in een puntloos en bizar verhaal.

Een enkele leuke scène, de sfeervolle setting en het goede acteerwerk van Michael Cera en Gabby Hoffmann houden de moed er in. Niet genoeg voor een voldoende.

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal (Brazilië)

f) Afrika en Latijns-Amerika: Boi Neon (2015) 3*

Voortgang 13/45

https://nofilmschool.com/sites/default/files/styles/article_wide/public/neon-bull.jpg?itok=TP2uMHuD

De wondere wereld van de vaquejadas, een bijzondere rodeo-variant in het noordoosten van Brazilië, waarbij cowboys te paard een stier tot struikelen brengen door aan zijn staart te trekken, vormt het decor van ‘Neon Bull’ Nu heeft regisseur Gabriel Mascaro een documentaire-achtergrond en dit is duidelijk zichtbaar in de film. In rustige, lange en ogenschijnlijk fragmentarische scènes krijgen we het leven voorgeschoteld van een kleine groep aan de onderkant van de Braziliaanse samenleving. De drie mannen, een vrouw en een kind leven een nomadenbestaan tussen kermisachtige evenementen op het platteland. Een verhaal zelf is nagenoeg afwezig, er is geen centraal conflict dat opgelost dient te worden en de personages maken nauwelijks een ontwikkeling door. Saai wordt het gek genoeg nooit. Dit komt vooral doordat traditionele rolpatronen van man (achter een naaimachine) en vrouw (repareert de vrachtwagen) zijn omgedraaid en daarnaast is de film doorspekt met een zinderende hoeveelheid erotiek.

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal (IJsland)

c) Scandinavië + Finland & Ijsland: Mýrin (2006) 3*

Voortgang 14/45

https://img.fdb.cz/galerie/b/b6e54a2c3de3fc662e9abceef37a6b.jpg

Boekverfilming (eerste verfilming) van het derde misdaadboek (Noorderveen) van Arnaldur Indriðason. Rechercheur Erlendur (Sigurdsson), de held van een reeks, onderzoekt de asbak-moord op een vrachtwagenchauffeur die hem en assistent Óli (Haraldsson) leidt naar een verjaarde verkrachtingszaak, een kindergraf en een oude genetische afwijking. Dat verhaal zelf zit goed in elkaar. Zelf heb ik het boek niet gelezen maar volgens wat andere recensies blijkt de regisseur zich wel verschillende vrijheden veroorloofd te hebben. Enfin, het is een goede en vaardige politiethriller geworden, waarbij het drama rond de moord en de thriller-elementen in deze context redelijk geloofwaardig zijn. Ook de Engelse titel Jar City wordt duidelijk in de film en heeft een en ander te maken met het werkelijk bestaande IJslandse bedrijf deCODE Genetics. De regisseur toont verder veel mooie beelden van IJsland en dat driehonderdduizend zielen tellende eiland is een kleine, benauwende ons-kent-ons samenleving met alledaagse smerige eetgewoontes en waar roddel en achterklap de boventoon voeren.

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal (Wit-Rusland)

d) Oost-Europa: Brestskaya Krepost (2010) 4*

Voortgang 15/45

https://feminism.slavic.lsa.umich.edu/wp-content/uploads/2016/12/Screenshot-2016-12-19-at-11.27.43-AM.png

22 juni 1941 Het Duitse Derde Rijk en zijn bondgenoten lanceerde Operatie Barbarossa, een grootschalige invasie in Rusland. Het fort van Brest-Litovsk, verdedigd door een garnizoen van tussen de drie- en achtduizend mannen, vrouwen en kinderen, was het toneel van de eerste grote krachtmeting tussen nazi-Duitsland en de Sovjets. De verdedigers van het fort, volledig afgesloten van de buitenwereld en met een tekort aan water en munitie, hielden het acht dagen vol tegen de Duitse overmacht. Het verhaal begint aan de vooravond van de aanval en laat de gebeurtenissen zien door de ogen van een jongen van vijftien, Sasha Akimov (Alexey Kopashov) en focust op drie belangrijke zones waar weerstand werd geboden. De grote helden in de film zijn de drie belangrijkste leiders van de verdediging: majoor Pyotr Mikhailovich Gavrilov (Alexander Korshunov), volkscommissaris Efim Moiseevich Fomin (Pavel Derevyanko) en luitenant Andrey Mitrofanovich Kizhevatov (Andrey Merzlikin). Verder is in dit met een bescheiden zeven miljoen dollar kostende oorlogsspektakel natuurlijk het nodige portie onvervalst patriottisme te vinden. Daarnaast is het ook een eerbetoon aan de dappere strijd van het Rode Leger en een herinnering aan de gruwelijkheid van de Tweede Wereldoorlog. Kortom een uitstekend gemaakte film.

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal (Japan)

e) Azië: Hotaru no Haka (2008) 3*

Voortgang 16/45

https://zuzi.files.wordpress.com/2008/01/_das_hotaru_no_haka_live_action-173_0003.jpg

De oorlogsroman "Grave of the Fireflies" van Akiyuki Nosaka is denk ik één van de bekendste verhalen uit Japan over de Tweede Wereldoorlog. En vertelt het verhaal van puber Seita en zijn kleine zusje Setsuko. We volgen de twee in het door oorlog verscheurde Japan. In 1988 maakte Isao Takahata voor Studio Ghibli van dat verhaal een onovertroffen anime van. Sindsdien heeft Hotaru no Haka niet één, maar zelfs twee live-actiefilms gekregen. De eerste was een televisie-film uit 2005 en dan is er nog deze uit 2008.

Ondanks dat je duidelijk kan zien dat er voor de film een goed verhaal is gebruikt, komt dit niet altijd even goed tot zijn recht. De verhaallijn is dus niet goed ontwikkeld en het acteren was allesbehalve overtuigend. Vooral het kleine meisje dat Setsuko speelt heeft moeite om de emoties waar ze mee kampt over te brengen. De jongen die Seita speelt doet dit net iets beter. Daarnaast zijn ook de overige personages niet heel goed. Nu zal elke live actie-film van Grave of the Fireflies moeten concurreren met, of leven in de schaduw van, de versie van Studio Ghibli. En deze film overtuigd in dat geval maar mondjes maat!

3a Productie/distributie: Troma
Voortgang: 13/45

Poultrygeist: Night of the Chicken Dead (2006)

https://bobsbadmovieblog.files.wordpress.com/2012/10/poultrygeist_10.jpg

Ik wou eigenlijk Rabid Grannies kijken, maar toen bleek dat ik een Italiaanse dub had en niet meteen ondertitels voorhanden waren, dan maar voor deze gegaan. Deze blijkt een favoriet te zien onder de Tromafans en ik zie ook wel waarom, maar echt begrijpen wat er zo lollig aan is doe ik niet. Humor is dan uiteraard zwaar subjectief. De film heeft inderdaad wel een aantal leuke vondsten vooral dan wanneer (eindelijk) alle remmen los gaan, helaas ligt de focus op humor die het niveau van pis en kak nooit overstijgt. Zoveel Tromafilms heb ik niet gezien maar ze hebben precies de neiging om veel te lang te duren voor hetgeen het is. Hier krijgen we een lange aanloop waarbij onnozele liedjes ook de boel wat moeten 'opleuken' (lees de boel moeten rekken). Ik had nog even hoop met die ene scène met de dames die topless gingen in de protagonist zijn fantasie die mij spontaan aan Frankenhooker deed denken, maar echt beter werd het niet dan dat. Gelukkig toch enkele rondborstigere dames want anders was het naakt ook dat maar een triestige bedoening geweest. Als dan echt chaos uitbreekt in het restaurant leek het weer even leuk te worden met wat gore maar ach dan richtte het zich alweer snel op toilethumor en ging het ook maar door en door. Een soort Braindead finale zeg maar die men nog verder wou opleuken met wat flauwe knipogen naar bekende films, har har en geeuw geeuw.
Ik probeer Rabid Grannies nog wel eens, maar Troma is duidelijk niet the so bad it becomes good voor mij eerder so bad it becomes truly terrible. Met dat hele gedoe over chicken food krijg ik ineens weer zin om The Gruesome Twosome te kijken, nu dat vind ik een meesterwerk in vergelijking met dit 'gedrocht'.

Misschien heel misschien had ik het nog een beetje leuk gevonden had ik deze samen met joolstein kunnen kijken en zijn ondoorgrondelijke gevoel voor humor toch een beetje kunnen doorgronden... Tja maatje je klaagt over tienerhumor bij Hatchet maar Poultrygeist zit er vol mee (euh eigenlijk zit er nauwelijks iets anders in), of kinderhumor dat is dan weer wel ok argh ik geef het op die gedachtegang van jou te ontcijferen En Hollywood007 een troost deze was verschrikkelijk maar anderzijds was The Final Girls niets eens zo slecht

Brylcream Boulevard (1995)

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal

b) Germaanse talen: Nederlands, Duits, Vlaams... (exclusief Engels & de talen van Scandinavië die in de volgende categorie worden gecoverd)

Voortgang 13/45

De vrouwen in de film zien er goed uit, Michael Pas acteert niet zo slecht maar al bij al toch heel erg basic en vrij rommelig verhaaltje dat je weinig visueel genot bezorgd. Behoorlijk stereotiepe rollen ook van de "hoge piefen". Niet rotslecht maar toch ook zeker niks bijzonders 2*

Vozvrashchenie (2003)

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal

d) Oost-Europa (met inbegrip van Turkije, Rusland en andere ex-Sovjet-Unie staten): films die zich op dit grondgebied afspelen

Voortgang 14/45

Niet slecht, prachtige beelden en shots. Innerlijke demonen en onderhuidse emoties worden sterk weergegeven. Mooi gekozen locaties. En toch zie ik er niet het meesterwerk in dat vele er hier wel in zien. Daarvoor was hij met momenten toch net te saai (traag heb ik op zich weinig tegen maar je hebt diverse soorten traag). 3*

The Killing of a Sacred Deer (2017)

Categorie 3 (blauw): volgens productiehuis/distributiemaatschappij

d) a24: films die gemaakt worden door productiehuis a24

Voortgang 15/45

Voltreffer nummer twee na The Lobster. Opnieuw dezelfde sfeer, dezelfde dialogen (of monologen) en opnieuw was ik helemaal mee. Vond alle personages sterk spelen. Het klinische aspect van de hele film helpt ook perfect om het verhaal te helpen vertellen. Unieke regisseur wiens stijl mij (toch in zijn laatste werken) erg bevalt. Ik moet dringend Dogtooth eens terugzien want die viel me toen na alle lof die de film kreeg lelijk tegen. Maar ik kan me niet voorstellen dat ik hem bij herziening niet op zijn minst een beetje beter zou vinden. 4,5*

Da Hong Deng Long Gao Gao Gua (1991)

Categorie 4 (oranje): volgens regio of taal

e) Azië: films die zich op dit grondgebied afspelen

Voortgang 16/45

Sterke film, die voltreffers scoort door de acteerprestaties en de prachtige locaties. Het hele zomer-lente-winter verhaal heb ik ondertussen toch al vaak genoeg gezien dat hoefde voor mij dan niet per se om de tijd af en toe wat te laten verspringen maar al bij al wel zeker van genoten. Sterke (vroege) Yimou Zhang. 4*

Batman Returns (1992)

Categorie 1 (groen) - Seizoen

c. Kerst

Voortgang: 13/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/338.300.jpg?cb=1364298653

Dit is toch wel even andere koek dan al dat Marvel-gedoe in het laatste decennium (waar ik ook niet zo'n fan van ben, maar dat terzijde), en ook dan de veel donkerdere, serieuzere Dark Knight-trilogie. Hier zien we een ontzettend overdreven cartoonesk verhaal, met personages waarbij ze niet eens proberen om er een serieuze draai aan te geven. Nu hoeft dat ook niet, maar dit is naar mijn smaak toch wel een beetje teveel van het goeie qua kinderachtigheid. Ik sta eerlijk gezegd wel een beetje te kijken van zowel het hoge gemiddelde, als van de vele malen dat ik termen als duister hierop toegepast zie. Tim Burton probeert dan wel allerlei gekkigheid in de film te stoppen, maar bij mij irriteerde de humor vooral een beetje. Danny de Vito als schmierende Penguin is een vrij belachelijke, suffe bad guy, Michelle Pfeiffer maakt weliswaar wel indruk met haar fraaie Catwoman maar dat is meer vanwege het strakke latexpakje waarin ze wulps rondparadeert dan vanwege haar nemesis-skills. Om over die achterlijke bende van Penguin maar niet te beginnen, ik vond die gangstertjes in clownspakken, op eenwielers en al acrobatend niet grappig maar vooral sneu. Batman zelf is wel oké, maar niet bijzonder, en heeft eigenlijk toch een beetje een bijrolletje hier. Misschien was het gewoon niet de juiste film op het juiste moment, maar ja, van de spanning, humor of actie hoeft Batman Returns het echt niet te hebben. En bij Tim Burton mag je dan tenminste nog hopen op visueel spektakel, maar ook daar viel ik niet van achterover. Toch wel een flinke tegenvaller. 2.0*

Que Dios Nos Perdone (2016)
Categorie 1: Seasons
1a: Summer
Vooruitgang: 11/45

Net deze in de bioscoop bekeken. Ik vond het eigenlijk een 13-in-een-dozijn thriller. Wat de film erg sterk doet is het overbrengen van de drukkende, zweterige hitte van de Madrileense zomer. Dit gecombineerd met de verwijzingen naar openbare demonstraties creëert een sterke broeierige sfeer, waar iedereen op ontploffen lijkt te staan. Verder heeft de film helaas bar weinig te bieden. Het verhaal is voorspelbaar, clichématig en leunt teveel op toevalligheden. Het ergste voorbeeld vond ik dat de eerste beste kattenvriend die ze tegenkomen meteen de moordenaar blijkt te zijn. Het is verder wel vakkundig gemaakt, maar weet visueel nergens echt te imponeren. De hoofdpersonages vond ik ook wandelende clichés (de agressieve macho en de sociaal ongemakkelijke, zonderlinge agent met een gave voor het analyseren van plaats delicten). Met name die Spaanse Dustin Hoffman maakte zich teveel schuldig aan overacting (jammer dat ze in dit soort films altijd een van de acteurs een tic of iets dergelijks moeten geven). Als dit van Amerikaanse bodem kwam zou niemand er naar omkijken, maar aangezien er Spaans wordt gesproken moet dit opeens in filmhuizen gaan draaien blijkbaar. 2*

You Can't Cheat an Honest Man (1939)

Categorie 7 (zwart): periodefilms

2) 1930 - 1939

Voortgang: 13/45

FTV

https://c1.staticflickr.com/6/5461/8796192233_cfac582f0e_b.jpg

W.C. Fields als circusdirecteur, die het aan de stok krijgt met een buikspreekpop. Al is de ping-pong-scene het hoogtepunt. Niet de allerbeste Fields-film, dat komt een beetje door die circusomgeving, in normale huiselijke kring werkt ie toch het best. Maar verder erg leuke jaren 30 comedy.

(3*)

The Towering Inferno (1974)

Categorie 5 (geel): natuurelementen

d. Vuur

Voortgang: 14/45

https://www.moviemeter.nl/images/cover/0/777.300.jpg?cb=1369390043

The Towering Inferno is een grootse rampenfilm uit de jaren '70. Een gigantische nieuwe wolkenkrabber wordt geopend (de hoogste van de wereld zelfs), maar er blijkt beknibbeld op veiligheidssystemen en al bij de opening vliegt ie in de fik. De grote lijnen van de film laten zich raden: vele mensen die vast zitten hoog in het flatgebouw, en allerlei heroïsche pogingen om maar zoveel mogelijk mensen te redden en het vuur in bedwang te houden. Voor extra spektakel worden er ook nog allerlei random explosies aan het vuur toegegvoegd, lijkt het wel.

Maar bij een rampenfilm als dit ga je natuurlijk niet de film in met de verwachting om een verrassend plot te zien. Hoogstens een verassend plot. En toegegeven, The Towering Inferno is capabel gemaakt: het is duidelijk te zien dat er niet bezuinigd is op de effecten die er behoorlijk goed uit zien, de cast levert over het algemeen prima werk af (al zitten er nog wel wat karikaturen in de film) en er zijn best wat spannende en spectaculaire momenten te beleven. Al zitten er ook nogal wat trage delen in de film. Er wordt nog wat persoonlijk drama bij geserveerd, maar niet in storende hoeveelheden, en de film is soms best wel rauw met behoorlijk wat explosies, doodbrandende slachtoffers en mensen die (al dan niet brandend) een zekere dood tegemoet springen of vallen.

Maar waarom dit in hemelsnaam bijna drie uur moet duren, dat mag Joost weten. Met een uur minder was de film alsnog ruim lang genoeg geweest, en dan had ook een goed stuk van de wat overbodige eerste drie kwartier ingekort kunnen worden. Een voldoende krijgt ie alsnog wel, maar een dikke is het niet. 3.0*

Pulp Fiction (1994)

Categorie 7 (zwart): periodefilms

8.) 1990 - 1999

6/45

https://www.indiewire.com/wp-content/uploads/2016/07/samuel-l-jackson-in-pulp-fiction.jpg?w=780

Nooit verwacht, maar eigenlijk is dit echt een goede film. Lekker vlot, zeer sterke scènes, memorabele muziek, heerlijke sfeer, uiterst goed gefilmd, en zeer goed geacteerd. Maar wat ik vooral vreemd vind is dat er op zich eigenlijk niet eens zoveel gebeurd, maar het gewoon erg boeiend blijft. Ergens is dit een serie van persiflages op het gangsterleven op een donkere toon. Ik denk dat ik ook bepaalde acteurs en actrices beter kan waarderen na het zien van deze film, hoewel velen gewoon na de 00's niet al te veel meer voorstellen. John Travolta, Samuel L. Jackson en Uma Thurman stelen echt de show, maar uiteindelijk doet elke acteur en actrice meer dan zijn duit in het zakje. Ik ben ergens ook verrast dat deze film zo algemeen zo goed bevonden wordt, want op zich vind ik het geen eenvoudige film, en het is geen film die ik aan vrienden van me zou aanraden. Het is ergens al een wonder dat ik hem mooi vind, want dat had ik nooit gedacht. Maar dat zal wel het bewijs zijn dat deze film absoluut gewoon goed is. Volgens mij zit het sterke in deze film ook dat iedere scène lang en intens is, over een goede aanloop beschikt (soms met geouwehoer zoals ze dat zeggen), en dan met een climax op het eind. En dat heb je bij quasi elke scène van deze film. Sterk dus! 4.5*

Holy shit.

En dat na er zolang niks verwacht van te hebben