Horror (en thriller) zonder grenzen

Del Toro vind ik toch ook een geval apart. Goede filmmaker, maar heeft eigenlijk bar weinig echt goede films gemaakt. Cronos vond ik wel aardig deze challenge, maar die film had ook veel beter gekund. Ik twijfel zelf nog of ik The Shape of Water ga zien. Mijn kennisen zijn er heel wisselend over. De een vind het de beste film van het jaar, de ander een saai gedrocht zonder inhoud.

Geen van beide zou ik zeggen, maar dat laatste sowieso niet.

Ik vond het een sterke, maar bovenal mooie film. Zeker niet de beste van het nog prille jaar, maar absoluut de moeite. Zou hem wel gaan zien en eerlijke kans geven, los van Oscarhype.

Toch maar doen dan. Was sowieso van plan om in de zomervakantie mijn schade van de eerste helft van dit bioscoopjaar een beetje in te gaan halen.

Los Cronocrímenes (2007)
Categorie 1: Horrorkruisingen
1E – Scienfiction/Horror
Voortgang 29/54

https://images1.laweekly.com/imager/u/original/8680320/time-crimes-_karbo_vantas_entertainment.jpg

Mijn tweede Nacho Vigalondo, nadat ik een aantal maanden geleden Colossal (2016) zag. Een ondergewaardeerde film op MM, wat mij betreft. Los Cronocrímenes wordt gelukkig iets beter op waarde geschat met een beduidend hogere waardering dan Vigalondo’s debuut hier. En het moet gezegd: films over tijdreizen blijven leuk, helemaal als ze een beetje goed in elkaar zitten, en dat zit bij Timecrimes wel snor.

Het verhaaltje begint simpel met Héctor, een man van middelbare leeftijd die met zijn verrekijker in de bosjes een jonge meid zich ziet uitkleden, waarop hij op onderzoek uit gaat. Hij vindt haar naakt en bewusteloos tegen een steen liggen en wordt plots met een schaar in zijn arm gestoken. Op de vlucht, voor deze man verstopt hij zich in wat een experimenteel laboratorium blijkt te zijn waar hij een wetenschapper ontmoet (Vigalondo zelf), en dat is waar het echt misgaat, wanneer hij per ongeluk een uur teruggaat in de tijd en zijn best moet doen om de o zo gevreesde cataclysmische paradox te voorkomen, waarbij hij in dit geval zijn toekomstige zelf verhindert van terugreizen, waardoor hij in feite ophoudt te bestaan. Je weet wel, een breuk in het space time continuum, al dan niet met imploderend universum en dergelijke.

Los Cronocrímenes zal niet veel geld gekost hebben, maar dat valt niet negatief op. Net als Shane Carruths Primer (2004) (die nog een flink potje ingewikkelder is dan deze film), zit de kracht juist in het feit dat het gewone mensen overkomt en de nadruk ligt op beweegredenen en consequenties, in plaats van special effects. Een goed script (ok, en een knappe meid) is alles wat Vigalondo hier nodig heeft.

3,5*


2012: Kurse a di Xtabai (2012) - IMDb 2012: Curse of the Xtabai
Categorie 5: Undead & Supernatural
5c – Duivels en Demonen
Voortgang 30/54

https://i.vimeocdn.com/video/465771754.jpg?mw=1920&mh=1080&q=70

Naar wat ik begrijp is 2012: Curse of the Xtabai de eerste film uit Belize. Of dat helemaal waar is weet ik niet (ik zie op IMDB wel wat titels die eerder lijken, maar zonder votes en reviews weet je niet of die echt bestaan), maar het is hoe dan ook bijzonder. De film is opgenomen met onprofessionele acteurs in Creole English (ook wel Kriol), wat voor ons Nederlanders die het Engels doorgaans redelijk machtig zijn, heel behoorlijk te begrijpen is. Fascinerend als je geïnteresseerd bent in taal.

Ik las gisteren dat het regisseur Matthiew Klinck zijn doel was in Belize een filmindustrie uit te grond te stampen, nadat hij er ooit op de motor doorheen reed en zag dat het land die niet had. Fijne kerel met mooie bedoelingen, en het bedroefde me te lezen dat hij 2 jaar terug is doodgestoken, precies even oud al ik nu ben. Zonde. En natuurlijk meteen de counterfactual: Zou hij inderdaad in zijn missie zijn geslaagd, als zijn leven niet zo vroegtijdig ten einde was gekomen? En neemt nu iemand het stokje over of blijft het hierbij?

Wat de film betreft, die is heel amateuristisch. Veel meer dan zijn eerdere Hank and Mike (2008), waarvan de trailer op YouTube staat. Ik kan dan ook niet anders dan concluderen, dat hij hier echt gewoon lol heeft lopen trappen met de locals, om te kijken waar het zou eindigen. Je krijgt daar tijdens de aftiteling ook een voorproefje van. Toch, bedenkend hoe provisorisch het allemaal in 4 dagen in elkaar gedraaid is met een amateuristische cast & crew, heb ik geïnteresseerd zitten kijken. Ook al is het een beetje ruk.

De film staat op het officiële Vimeo kanaal van Make-Belize Films, voor wie geïnteresseerd is.


2*


Srpski Film (2010)
Categorie 6: Regio/Taal
6D – Oost-Europa
Voortgang 31/54

http://p0.storage.canalblog.com/00/26/110219/102358518_o.jpg
“Kom, laten we een filmpje maken…!”

A Serbian Film. Als er één filmtitel rondgaat als een van de ziekste films ooit, dan is het die wel. Een paar van de dingen die ik gehoord had van mensen die hem al ‘hadden ondergaan’ (het woord ‘zien’ dekt hier niet helemaal de lading), maakten dat ik nooit veel trek had de film te kijken. Ik ben inmiddels echt wel wat gewend, maar om nou een hele film te kijken met een nauwelijks aflatende stroom van ziek geweld en verkrachting, was niet iets waar ik direct de lol van inzag. Toch, als zelfbenoemde filmbuff, bleef altijd die nieuwsgierigheid een beetje kriebelen wanneer bleek dat anderen hem wél gezien hadden. En soms zelfs goed vonden. Ook op MovieMeter zijn er genoeg hoge waarderingen te vinden.

Inmiddels heb ik de film gezien, en ik moet toegeven dat ik positief verrast was door hoe de film gemaakt is en eruit ziet. Ik had een beeld van een grauwe, korrelige, afwisselend over- en onderbelichte snuff film in mijn hoofd. Met erbarmelijk acteerwerk, montage en muziek. Dat is dus niet zo, allerminst. Het ziet er echt goed uit, technisch.

Maar het antwoord op de ‘waarom’ vraag ontgaat me nog steeds, ondanks dat ik net even door de reviews ben gegaan. Waarom wilde Spasojević deze film maken? Volgens wiki is het een parodie op de moderne politiek correcte films die toen in Servië gemaakt werden. Ok. Is het gewoon de overtreffende trap van het genot wat ikzelf uit horror haal? Is dit simpelweg het volgende niveau, wanneer de rest je weinig meer doet? Kan ik A Serbian Film veroordelen, terwijl ik zelf misschien wel van andere dingen geniet, die op de keper beschouwd ook een beetje moreel dubieus zijn?

Op zijn minst prikkelt dit werk tot conversatie, dat kan ik absoluut niet ontkennen. Op academisch vlak wordt er aandacht aan besteed en online zijn er zonder veel moeite genoeg wetenschappelijke essays te vinden, ook in serieuze publicaties. Maar ik heb bepaald niet genoten. De kneiterharde incest, mishandeling, pedofilie, moord en andere gruwelijkheden maakten dat mij persoonlijk onmogelijk. De scène waarin een pasgeboren baby wordt geneukt (ik gebruik dat woord hier bewust), is daarvoor heel illustratief. De artistieke en intellectuele waarde ontgaat me simpelweg. Shock Cinema is één ding, maar wanneer die écht fysiek (en geestelijk) misselijkmakend wordt, is het mij een brug te ver; meer kan ik er nu niet van maken.

Al met al geen film die ik aan kan raden, en wie niet tegen extreme narigheid kan blijft beter uit de buurt.


2*


The Changeling (1980)
Categorie 2: Horrorstijlen
2A - Gothic
Voortgang 32/54

https://ia.media-imdb.com/images/M/MV5BYWNlODliZDAtZmNjMy00Y2Q2LTk3ODYtZDY1YjIxOTc4ZmJiL2ltYWdlL2ltYWdlXkEyXkFqcGdeQXVyNTA1NDY3NzY@._V1_.jpg

Toegegeven, ik dacht nog nooit iets van de Hongaarse regisseur Peter Medak te hebben gezien, toen ik The Changeling uitzocht. Dat bleek echter niet te kloppen: afleveringen van Breaking Bad, Carnivàle, House M.D. en zelfs eentje van The Wire. Bepaald geen prutskoning dus, al bleek ik zijn Species II (1998) ook te hebben gezien, en dat was op zijn beurt weer iets minder denderend. Maar: soms doet een acteur of filmmaker tussendoor iets voor het geld, of wordt iets door externe omstandigheden niet wat je ervan had gehoopt. En zowel Scorsese als Amenábar roemen de film als een van de engste (en hun favoriete) horrorfilms ooit gemaakt. Ik ging The Changeling dus hoopvol in, en werd niet teleurgesteld. Hoogstens in mezelf, dat het een eeuwigheid duurde voordat ik herkende dat het George C. Scott was in de hoofdrol. Als ze hadden gezegd dat het de nooit doorgebroken oudere broer van Michael Douglas was, had ik het zo geloofd.

De gemiddelde horrorfan van nu heeft hier misschien niet direct meer wat te zoeken (helaas), maar wie oudere goed gemaakte horrors waardeert of meende alle classics al gezien te hebben (maar deze niet), die kan zich aan The Changeling moeilijk een buil vallen.

3,5*


6 Donne per l'Assassino (1964)
Categorie 2: Horrorstijlen
2G - Giallo
Voortgang 33/54

https://i0.wp.com/www.gotoguide.net/wp-content/uploads/2018/01/facebook_55823_mario-bavas-blood-and-black-lace_image.png?fit=720%2C540

Mijn tweede Bava na het uiterst goed bevallen La Maschera del Demonio (1960). 6 donne per l'assassino, ook wel ‘Blood and Black Lace, is van vier jaar later en iets minder geroemd in lijstjes, maar scoort op MovieMeter wel een stukje hoger. Interessant. Op IMDb wordt de film in de trivia geduid als de eerste giallo, al lees ik dat ook wel eens over Bava’s La Ragazza Che Sapeva Troppo (1963) van het jaar ervoor, en worden ook wel eens andere titels genoemd. Eigenlijk is het ook niet belangrijk, zolang de film de moeite waard is. En dat is hij. Zo goed als Black Sunday vond ik hem niet, maar wederom is het visueel sterk en zijn de 88 minuten snel voorbij. Fijn dat dit soort films inmiddels allemaal op blu-ray zijn gerestaureerd.

3,5*

5) Undead & supernatural (blauw)

f) Andere undead:

Voortgang: 30/54

Bubba Ho-Tep (2002)

http://horror.wpengine.netdna-cdn.com/wp-content/uploads/2016/10/bh3.jpg

Elvis Presley is niet dood, hij leeft! Tegenwoordig woont hij in een bejaardenhuis in Texas. En krijgt het samen met een medebewoner, een zwarte man die denkt dat hij John F. Kennedy is, aan de stok met een gestrande Egyptische mummie. Een uniek en bizar uitgangspunt! Echter is deze film van regisseur Don Coscarelli, die bekendheid vergaarde met Phantasm (1979), totaal wat anders dan ik er van had verwacht. Ik had toch wat meer vuurwerk erin verwacht, die bleef dus uit. De film bestaat voor een groot deel uit twee mannen die in een kamertje met elkaar praten. En zeker in de eerste drie kwartier is het Elvis die met een looprekje van een heuveltje hobbelt, zo'n beetje het grootste spektakel van de film. Bruce Campbell speelt een glansrol met zijn vertolking van Elvis. Hij is zelfs veel subtieler dan je zal denken. De film moet het dan ook vooral hebben van de humor en One-liners. Soms geslaagd maar veel vaker juist de plank misgeslagen. Coscarelli baseerde zijn film op een kort verhaal van Joe R. Lansdale, een schrijver van verhalen waarin elementen uit verschillende genres één krankzinnig geheel vormen. Een fascinerend idee en bevreemde film dat is zeker maar aan het einde mistte ik iets?

The Mummy's Shroud (1967)

http://guiadossolteiros.com/wp-content/uploads/2015/10/m%C3%BAmia.jpg

De derde van in totaal vier mummie-films die de Hammer-studio maakte, is zeker niet origineel maar weet nog wel te entertainen. Deze Mummy-film werd gemaakt als ondersteunende film voor Terrence Fisher’s “Frankenstein Created Woman” en was de laatste Hammer-film die werd opgenomen in Bray Studio's. Behalve de scenes in de Egyptische woestijn die zijn duidelijk opgenomen in een zand- en grindgroeve en zien er niet overtuigend uit. Ze overtuigen zo erg niet, dat als wanneer er een storm opsteekt je de wind-machine bijna zelf kan voelen. Enfin als tombe van Kay-to-Bey is gevonden blijkt dat na ze hardop een gebed reciteren Prem de Mummie tot leven komt. Hier moet je dan wel op wachten totdat de helft van de film voorbij was. Naast aanwezigheid van de mummie (in een goedkope overall) valt vooral de leuke rol van Michael Ripper op. Hij speelt een timide mannetje dat een veeleisende zakelijke tycoon op zijn wenken bediend. De andere opvallende rol is Haïti, een waarzegster, die angstaanjagend en flamboyant wordt gespeeld door Catherine Lacey. The Mummy’s Shroud is duidelijk één van de mindere Hammer-films maar bezit naast de twee uitstekende performances, ook de bekende sprookjesachtige sfeer, die Hammer-film bezitten. De film doet wat het moet doen en weet dat erg plezierig te brengen.

Ik las bij een aantal dat het ook wel iets weg had van Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain (2001)

Nu dan zou ik die misschien eerder aanbevelen vond die destijds wel leuk. Shape of Water doet me ook denken aan Splash (ook best een leuke film) maar ipv een meermin de creature of the black lagoon. Ik denk dat ik zo een Avatar gevoel ga hebben als ik Shape of Water zou zien, zo van hé wacht eens dit is gewoon Dances with Wolves/Pocahontas maar dan met smurfachtige elfen.

Contamination (1980) - MovieMeter.nl

4f) Monsters - Aliens

Voortgang: 28/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/15000/15015.jpg?cb=1507712707

Nadat Luigi Cozzi eind jaren '70 een schaamteloze Star Wars-rippoff genaamd Starcrash had gemaakt, werd het begin jaren '80 tijd voor weer een curieuze ripp-off en ditmaal van Alien.

Een schip uit Zuid-Amerika spoelt de haven van New York binnen. Alle bemaningsleden zijn dood en het ruim is gevuld met groene eieren. Ieder mens dat ik aanraking komt met deze eieren explodeert. Een politieagent, een astronaut die op Mars is geweest en een vrouwelijke commandant van het pentagon krijgen de opdracht om naar Zuid-Amerika te gaan en de bron te vinden.

U hoort het al. De schrijver van het verhaal zag alleen de eiren en de chest-burster-scène van Alien en rende toen al de bioscoop uit om een plot te schrijven waarvoor hij Lucio Fulci's Zombi als basis gebruikte. De borstexplosies dienen hier werkelijk geen enkel doel, maar zijn wel vrij geinig uitgevoerd. Ook de eieren en dergelijken zien er wel geinig uit, maar door deze film wordt wel weer heel goed duidelijk hoe voortuistrevend de effecten van de echte Alien waren.

Uiteindelijk draait de film uit op een standaard avonturenverhaaltje. Daar komt bij dat het acteerwerk waardeloos is en de personages totaal ongeloofwaardig. Spannend is het allemaal niet en het heeft allemaal een groot 'So-bad-it-is-good'-gehalte.

Goblin maakte de score van de film. Sci-Fi is het zeker, maar uiteindelijk ga je je nogal ergeren aan alle herhaling.

Bij vlagen vermakelijk, maar over de hele linie nogal saai.

Alien: Covenant (2017) - MovieMeter.nl
7i) Periode 9 - 2010-heden
Voortgang: 29/54

https://techdigg.com/wp-content/uploads/2017/04/alien-cast2.jpg

De Alien-reeks is een geval apart. De eerste film van Ridley Scott is een van de beste films ooit gemaakt en daarna ging James Cameron een heel andere kant op met de meer actie-gerichte Aliens. Sindsdien hebben veel regisseurs met een kenmerkende stijl zich over de franchise gebogen, eigenlijk niet meer met een bevredigend resultaat. Je zou zeggen dat het goed is dat Ridley Scott terugkeert naar de franchise, maar dat valt helaas vies tegen.

Scott is van plan om een trilogie te maken die zich voor de originele Alien-film afspeelt en alle losse eindjes vastmaakt. Het eerste deel, Prometheus, was zeer ambitieus en ging over een missie die was belast met de zoektocht naar het ontstaan van de mensheid. Ze vinden een gecrasht schip van het Alien-ras dat de mens heeft geschapen met aanboord een wapen: een voorvader van de Xenomorph. Door toedoen van de androïde David vermengt dit organisme met de mens-schepper en vormt een nieuw wezen.

Alien: Covenant, het tweede deel, speelt zich 18 jaar voor de originele film af en verteld het verhaal van een schip kolonisten opzoek naar een planeet die geschikt is voor menselijk leven. Eenmaal geland op deze planeet komen ze in aanraking met het organisme. David leeft op deze planeet in de ruïnes van de scheppers en hier is begonnen met genetische experimenten met het wezen dat hij heeft meegenomen. En uiteindelijk komen we heel even oog in oog met de Xenomorph te staan.

Het probleem met deze verhaallijnen is dat Scott een van de sterke elementen uit het origineel wegneemt; het mysterie. Het is juist zo sterk dat een willekeurige crew per toeval op een willekeurige planeet een alien-schip dat daar ooit is neergestort vind. Willen we echt weten hoe het daar is gekomen en waar die soort vandaan komt? Eigenlijk niet en al helemaal niet in een verhaal dat zo vaak in herhaling valt. Steeds weer een crew, steeds weer een noodsignaal naar een planeet, steeds weer een neergestort schip. Daarnaast vind ik het ook zo teleurstellend dat de Xenomorph geen oud ras is, maar door toedoen van de mens is ontstaan.

Een van de redenen dat Alien zo goed werkt is dat we echt meeleven met de hele crew. Alien: Covenant neemt nauwelijks de tijd om crew-leden echt te leren kennen en het acteerwerk stelde me eigenlijk ook niet heel veel voor. Alleen Michael Fassbender vond ik het wel goed doen, al verklaard de film ook nauwelijks waar zijn grootheidswaanzin vandaan komt. Verder is de film visueel zeker niet slecht, al laat al de CGI wel duidelijk zien wat een zegen de practical-effects van het origineel waren.

Al met al vind Alien: Covenant geen geslaagde film. Het valt nu allemaal nogal in de herhaling en bovendien zijn de titel Alien en de Xenomorph op de poster vrij misleidend, gezien die er nauwelijks in voor komt.

Stridulum (The Visitor) (1979)
Categorie 5 (blauw): Undead & supernatural
g) Creepy/evil kids
Voortgang: 23/54
RW

http://www.nerdly.co.uk/wp-content/uploads/2014/10/the-visitor-blu.jpg

Yummie Yummie ... zo'n fijne Arrow-Blu-Ray+DVD-release. Luxe behandeling voor soort van superiere-B-film vol met bekende namen als Mel Ferrer, Glenn Ford, John Huston, Sam Peckinpah en Franco Nero.
En hoe die in vredesnaam terecht kwamen in deze op z'n minst intrigerende mengeling van The Omen, Close Encounters of the Third Kind en The Birds is dan nog wel het grootste mysterie wellicht.
Grote favoriet in huize Wendy.
(5*)

Deze hoes zit uiteraard ook in de cover KO en staat ook nog op mijn kijklijst voor de challenge, jouw review is alvast een goede stimulans

2a Horrorstijlen - Gothic
Voortgang: 31/54

Et Mourir de Plaisir (1960)

https://www.moviemeter.nl/images/cover/16000/16645.jpg?cb=1389104920

Toeval wil dat ik eerder vandaag een andere vampierenfilm zag The Vampire Lovers (1970) over de lesbische vampier Carmilla of Marcilla. Ik zag blijkbaar de Amerikaanse versie Blood and Roses van 74 minuten lang hoewel het was gewoon Frans gesproken en niet in het Engels gedubd. Wat ze dan precies hebben weggelaten heb ik het raden naar. Ben het vooral eens met Querelle dat het niet echt gothic is, het speelt zich ondanks de oude kostums, countryside en landhuizen af in deze tijd. Op een bepaald moment is dat wel heel duidelijk als we enkele personages zien reizen per auto. Deze film handelt dan wel over hetzelfde thema maar de inkleuring is toch anders. Het is allemaal veel braver (misschien niet zo gek want deze is 10 jaar ouder) meer poëtisch, traag en ik vond het eigenlijk maar saai. Ook snapte ik eigenlijk waarom ze steeds maar weer herhaalden dat Carmilla verliefd zou zijn op haar neef terwijl ik zoiets had van huh volgens mij was ze al voordat ze bezeten werd door de vampier al verliefd was op zijn bruid.

The Vampire Lovers (1970)

https://i.ytimg.com/vi/YuROM-dCl1o/hqdefault.jpg

Bij Hammerfilms heb ik geleerd niet te enthousiast te zijn. Visueel zijn ze allemaal wel mooi, maar nogal theatraal en verhalend springen ze vaak van hot naar her zodat het moeilijk is om binding te krijgen met de karakters. Ook steunen ze te vaak op een Christopher Lee en Peter Cushing, goede acteurs maar hebben voor mij niet hetzelfde charisma als Karloff en Lugosi hun Amerikaanse Universal tegenhangers.

Hier is het visueel dan wat minder maar de uitwerking is wel een stuk boeiender. Het thema van een lesbische vampier spreekt me dan ook wel aan dus dat heeft zeker meegeholpen. Iets grafischer en wat meer (functioneel) naakt dan wat we met deze producties gewoon zijn, nu goed ondertussen al 1970 dus geen reden meer om naakt te schuwen. Schitterende rollen van Ingrid Pitt die een verleidelijke lesbische vampier speelt alsook van haar muze Madeline Smith, wow wat een mooi meisje. Enkel jammer van het afgehaspelde einde beetje raar ook. Carmilla was op het ene moment nog in het huis en dan het volgende vinden ze haar weer in de kist en we zien haar ook op genoeg momenten overdag dus kennelijk kan ze tegen daglicht zolang ze maar genoeg schaduw opzoekt als ze buiten komt.

5) Undead & supernatural (blauw)

c) Duivels en demonen:

Voortgang: 31/54

Jennifer's Body (2009)

https://divinations.files.wordpress.com/2009/12/symmetry1.jpeg

Hoewel overal geadverteerd wordt met Megan Fox, de Jennifer uit de titel, is ze niet degene die de hoofdrol vertolkt. Needy, gespeeld door Amanda Seyfried, is namelijk het meisje dat de hele film gevolgd wordt. En dat is misschien maar goed ook, al zijn beide dames perfect gecast; Fox als de sexy Jennifer en Seyfried als het bijbehorende muurbloempje-dat-meer-in-haar-mars-heeft-dan-je-denkt. Jennifer's Body is verder "tiener-horror" maar wordt net even iets leuker uitgevoerd dan gebruikelijk. Schrijfster Diablo Cody kan zich, en dat maakte JUNO ook al zo leuk, als geen ander goed inleven in de wereld van tieners en hun manier van praten. Het barst dan ook van de leuke one-liners en uitdrukkingen zoals 'Freaktarded' en 'You give me such a wetty'. Hierdoor kunnen liefhebbers die de tienerjaren al ontgroeid zijn er lol aan beleven. Het scenario is, kortom, erg leuk. Perfect is de film echter niet, dat het toch nèt iets mist, ligt aan de brave regie van Karyn Kusama. De film bevat nog wel een scheut erotische spanning maar er wordt helaas vergeten om echte dreiging te laten uitgaan van ('She's evil... and not just highschool evil.') de duivelse Jennifer. Op het eerste gezicht klinkt het als standaard "knakenbak-tienerhorror", maar dat blijkt niet helemaal zo te zijn. Onverwacht is Jennifer's Body namelijk nog best een aardige film.

The Irrefutable Truth about Demons (2000)

http://cult-cinema.ru/pictures/screenshots/truth_about_demons/truth_about_demons8.jpg

Deze debuutfilm van regisseur Glenn Standring is erg charmant (waarschijnlijk door zijn wat tegendraadse karakter) en komt daarom er goed mee weg! Het bloed vloeit rijkelijk, de trucages zijn aardig en het tempo ligt hoog. Bij zijn onderzoek naar een satanische sekte kan Harry Ballard (Karl Urban; Eomer uit LOTR) realiteit en hallucinatie maar moeilijk van elkaar onderscheiden en dat levert enkele aardige momenten op. En ach, dat er een keer de aloude twist wordt gebruikt van een nachtmerrie waaruit de held gillend ontwaakt, is ze door die charme ook wel vergeven. Voeg daar nog een paar leuke excentrieke personages (Katie Wolfe die de halfgekke Bennie speelt was daarvan de meest opvallende) aan toe en je heb een prima weg-kijk-film!

Categorie 7 Periodehorror (wit):

i) 2010-heden

Voortgang: 32/54

Terrifier (2017)

http://www.joblo.com/images_arrownews/terrifierretrotrailer.jpg

In 2011 kwam er de Short film Terrifier van regisseur Damien Leone uit. Later verwerkte hij deze short samen met twee andere filmpjes tot All Hallows' Eve (2013) Nu in 2017/18 is er dan de langere speelfilm over “Art the Clown”

En deze Terrifier is niets minder dan een zeer fijne low-budget retro slasher/splatter. Ook het plot is precies wat je van dit subgenre mag verwachten; Simpel! De twee meiden Tara en Dawn keren huiswaarts op Halloween-avond, hierbij kruisen ze het pad van Art de krankzinnige clown. Deze heeft het uiteraard gemunt op de twee meiden en iedereen die hem in de weg staat. Ook de handelingen van de personages zijn zoals het hoort en op het acteerwerk moet je niet teveel letten want de meeste personages zijn toch niets minder dan slachtvee. Alleen Tara die werd gespeeld door Jenna Kanell, een leuke meid die je ook in 'The Bye Bye Man' kon zien, viel nog enigszins op.

Echter is deze Slasher binnen grenzen van het genre een zeer goede film. Dit komt omdat het juist die elementen waarvoor je naar dit soort films kijk goed zijn. Ten eerste wordt er een perfecte atmosfeer gecreëerd ... een soort Grindhouse -achtige sfeer. Daarnaast is de film hyper-gewelddadige. De moorden zijn bruut en over de top en de camera draait nooit weg! En tenslotte is daar de snoodaard; “Art the Clown” Deze is iconisch en een werkelijk waar 'fucked up dude!' En laten we wel wezen er zijn wel veel enge clowns in films maar naast Pennywise, en misschien in mindere mate Killjoy of Gurdy, zijn er niet veel die zo memorabel zijn! Ondanks dat er ook opmerkingen kunnen worden gemaakt over onbevredigende zaken in de film, zal ik als horror-fan niet anders dan heel positief hier over zijn!

Ik zag hem een paar dagen geleden ook en wat mij vooral stoorde was het verschrikkelijk slechte acteerwerk, vooral van die blonde meid. Eigenlijk kon alleen art the clown me overtuigen.

Wai Dor Lei Ah Yut Ho (2010)

Categorie: Periode

7I – 2010 – Heden

Voortgang 34/54

http://www.creepyshake.com/uploads/articles/article_main_2801.jpg

Wat een heerlijke slasher. Ontzettend vermakelijk, en tegelijkertijd met een serieuze component. Van sommige langgerekte kills werd ik zelfs echt wat naar, in de zin van dat ik het zowat zelf benauwd kreeg. Dat gebeurt me niet vaak meer. Ik denk dat ik Dream Home snel nog maar eens moet zien, en dan mét de wederhelft. Kijken wat zij ervan vindt…

Woland, ik weet dat het niet je genre is, maar Plex deze maar even binnenkort. Geen trailer, geen synopsis, just trust JM. In het ergste geval wordt dat beschaamd, trek het maar van mijn krediet af.

4*

Nu ken jij Woland zijn smaak beter dan ik dat doe maar denk wel dat deze in zijn straatje past. Ik vond deze ook lang niet slecht. Enkel het warrige verhaaltje weerhield me om er een 7 aan te geven, met een simpeler verhaal had ik het nog beter gevonden.

Hij staat op de lijst!

Hollywood007

Tja, denk dat ze onder de categorie; het oog wil ook wat valt?

https://ia.media-imdb.com/images/M/MV5BODMxMDdiY2ItYTU3ZC00ZDk0LWFlZmUtYWI3NDM2ZmJjOWUzXkEyXkFqcGdeQXVyMjQwMDg0Ng@@._V1_.jpg

En ik geef je direct gelijk dat die dame inderdaad geen goede actrice was maar ze had andere kwaliteiten die nodig waren voor de film Haar belangrijkste wapenfeit is een Troma-film, dat zeg natuurlijk ook al genoeg!

La Casa Muda (2010)

Categorie: Regio/Taal

6F – Afrika/Latijns-Amerika

Voortgang 35/54

https://media.baselineresearch.com/images/584450/584450_full.jpg

Het origineel van Silent House (2011), uit Uruguay. Eigenlijk wrang dat een film soms zo betiteld wordt, maar wat doe je eraan. Ik heb de Elizabeth Olsen remake niet gezien, die volgens sommigen (OH) beter is, terwijl anderen het origineel prefereren. Vergelijken kan ik hoe dan ook niet. Wél ben ik een sucker voor long takes en single take films (nep of niet, en ik moet nota bene Victoria (2015) nog zien), dus ik was erg benieuwd naar dit Zuid-Amerikaanse werkje, dat in vier dagen met een Canon EOS 5D Mark II opgenomen is.

Het ziet er een beetje low-budget uit ($6000, was het dus ook), en de shaky cam zal niet iedereen bevallen. Dit is een wereld van verschil met hoe Tilman Büttner Sokurov’s Russian Ark filmde. Toegegeven, handheld past bij horror, en dat op de huid zitten kan de spanning vergroten. Maar datzelfde geldt voor geweldig camerawerk, en het nu en dan (voortdurend klinkt wel heel kritisch) moeten scherpstellen van de camera hier, het matige contrast en de instabiliteit werkten voor mij niet altijd positief op het vlak van de inleving.

Toch stemt de toewijding je mild, want je wéét hoeveel werk er in zoiets zit. De choreografie, de beperkte beschikbaarheid van cast & crew, het zeer gelimiteerde budget… De gemiddelde blockbuster geeft dit op één dag uit aan catering, en hier moet de complete film ervan worden gemaakt. Wat de film goed doet is het beperkt gebruiken van geluid en muziek, en het is nergens exploiterend. Florencia Colucci deed het wat mij betreft ook prima.

3,5*

The VVitch: A New-England Folktale (2015)

Categorie 2 (violet): Horror stijlen

d) Arthouse & surrealisme

voortgang 29/54

Zeer moeilijke zit. Redelijk geacteerd en mooie beelden maar daar stopt het dan ook. Totaal niks voor mij. Ik kan hier eigenlijk niet veel over zeggen alleen maar 'één keer en nooit meer'. Jammer

The Disappointments Room (2016)

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen

d) Drama horror

voortgang 30-54

Een gezin neemt zijn intrek in een droomhuis. Als de nieuwe bewoners de sleutel van de zolder ruimte vinden en een kijkje gaan nemen, vinden er in en om het huis onverklaarbare gebeurtenissen plaats.

Niets bijzonder in zen genre. Beetje tv film stijl. Leuk als tussendoortje op zondagnamiddag maar niet meer dan dat.

Plan 9 from Outer Space (1959)

Categorie 2 (violet): Horror stijlen

c) Zwart/wit

voortgang 31-54

Een groep buitenaardse wezen komt aan op aarde. Hun doel: een leger van doden tot leven wekken, om vervolgens de hoofdsteden van de wereld binnen te lopen.

Ik had hier totaal geen verwachtingen over maar vond hem eigenlijk best nog meevallen. Het acteren is bar slecht en de effecten zijn verschrikkelijk maar laat daar nu net zen charme liggen. Wie weet bekijk ik deze ooit nog wel eens een keer opnieuw.

The Invisible Man (1933)l

Categorie 1 (geel): Horrorkruisingen

e) Science fiction horror

voortgang 32/54

Een wetenschapper heeft de formule voor onzichtbaarheid ontdekt. Maar het middel heeft bijwerkingen. Het duurt niet lang voor de man verandert in een waanzinnige moordenaar.

Leuke film die eigenlijk een beetje verplichte kost is als je wil mee zijn met de universal monster films. Een klassieker en nog een goede ook.

Ook deze keer weer geen categorie volledig afgesloten alexspyforever

Ik kijk gewoon waar ik zin in heb en plaats ze dan onder de toepasselijkste categorie. Misschien volgende week.

2 f Horrorstijlen - Documentary/Shockumentary

Voortgang: 32/54

Faces of Death (1978)

http://site.skychnl.net/thumbs/2325516.box_art.jpg

Deze shockumentary gaat eigenlijk nog een stukje verder dan voorlopers Mondo Cane. Ik heb vroeger samen met een vriend ooit eens 1 van deze delen gezien, gehuurd uit de videotheek. Dat zal wel een van de laatste delen zijn want we waren op dat moment al in de jaren 90. Het was in elk geval niet deze film.

Verschil met Mondo Cane is dat men hier niet zozeer wil shockeren in het algemeen maar wel de dood in beeld brengt op diverse manieren. Er is ook een verteller die de getoonde beelden aan elkaar praat maar uiteraard zit er geen verhaal in. Voor degene die niet tegen dierenleed kunnen, die zullen deze al snel afzetten want het het eerste half uur is enkel slachten van dieren. Daarna gaat het over mensen die op diverse manieren aan hun eind komen. En of het nu nep is of niet, ik vind toch dat het er allemaal redelijk echt uit ziet. De een zal het een verheerlijking van geweld vinden en bestemd voor zieke geesten. En daar kan ik zeker inkomen want ik kan me moeilijk voorstellen dat iemand dit voor zijn plezier gaat kijken.

Ik vond het ook geen plezierige zit al zal men (de jeugd denk ik dan) tegenwoordig wel ergere beelden gewoon zijn door het journaal te kijken of op youtube te surfen.

En toch ondanks alle gruwel zit er eigenlijk wel een boodschap in, van alle wezens op aarde is de mens het gevaarlijkste, wreedste en ook het domste. Misschien heb je daarvoor geen documentaire voor nodig om dat te weten, maar het toont toch aan dat zulke beelden uit de jaren 70 nog steeds actueel zijn anno 2018 en de mens nog steeds een lange weg heeft te gaan om van deze plaats een paradijs te maken.

baspls moest je al van plan zijn om die te kijken, ik raad je em niet aan.

Hollywood007 wat zeg je nu je kan er nog 4 doen hoor, je mag tot 36 gaan deze week...

Oh ok dan, dan zet ik nog een tandje bij

Weet je wat, ik doe ook maar eens een dubbele registratie.

Det Okända. (2000)
Categorie 6 - Regio/taal (Oranje)
c. Scandinavië
Zweden, FTV
Voortgang: 36/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/38000/38036.300.jpg?cb=1419006996

Zeer low budget, maar det Okända is toch een best charmant filmpje. De eerste referentie die logischerwijs opkomt is The Blair Witch Project: veel handicam-gefilm in bossen waar steeds duidelijker wordt dat er iets niet in de haak is, zonder dat we nu echt veel te zien krijgen. Als ik nu sec ook nadenk over de film, is het bijna verbazend hoe goed ik me ermee vermaakt heb. Er gebeurt heel weinig expliciets, na enige tijd begint het verhaal wel voorspelbaar te worden, en schrikmomenten zijn er ook weinig - een geloofwaardige sfeer en paranoia des te meer. We volgen een expeditie van vijf Zweedse biologen van een jaar of 30 naar een afgelegen bosgebied in het hoge Noorden. En uiteraard gaat dat niet goed; de andere referentie voor mij is Invasion of the Body Snatchers, we zien de ene na de andere expeditiegenoot zich raar gedragen en overgenomen worden door de buitenaardse organismen die ze her en der in het bos tegenkomen. Maar het is vooral een combinatie van geloofwaardige personages waar ik me goed in kon verplaatsen, een setting in de Scandinavische bossen waarbij ook erg veel gewoon overdag gebeurde, en een steeds hoger worden niveau aan paranoia en wantrouwen tussen de expeditiegenoten. Viel me niets tegen uiteindelijk. 3.5*

Bodom (2016)
Wederom Categorie 6c. Scandinavië
Finland, FTV

https://www.moviemeter.nl/images/cover/267000/267708.300.jpg?cb=1503520833

Bodom zal geen originaliteitsprijzen gaan winnen, al bleek het uiteindelijk wat dat betreft minder erg dan wat ik op de helft nog vreesde. Vier Finse tieners, die compleet niet bij elkaar passen (met name Memphis Depay-type Elias versus ontzettende cliche-nerd Ate), gaan kamperen bij het beruchte Lake Bodom - waar in de jaren '60 een groep kamperende tieners vermoord is. En uiteraard, ook in het heden gaat het niet zo goed aflopen; anders zouden we hier geen film hebben, nietwaar? De film doet wat betreft niet heel veel moeite om vernieuwend uit de hoek te komen; wel zijn er veel beelden van donkere bossen en meerkanten, het ziet er best fraai uit en sfeervol is het ook wel. Maar, zoals wel vaker in dit soort kamperende-tieners-in-de-rimboe-films gaan we via wat suffe, ongemakkelijke gesprekken (al spelen de acteurs en actrices best aardig) ,en wat verwijzingen naar de oorspronkelijke slachting, over op de eerste moord. Compleet terzijde, maar wat ik me gelijk afvroeg: waarom zou je in hemelsnaam stromen bloed kwijlen als je in je rug gestoken wordt?

Mja, en er gebeurt eigenlijk niet zo heel veel spannends. Meer oninteressante gesprekken van vervelende mensen, wat zwerven in het donker door de bossen en toch nog een beetje moord en geweld, maar echt dreiging, nou nee. Er zit nog wel wat leuke twists in als eerst blijkt dat de dames Elias en Ate mee hebben gelokt om ze te vermoorden, en als vervolgens blijkt dat Ate door een buitenstaander is vermoord die het later ook op hun gemunt heeft. Wel heel erg toevallig dat die na tientallen jaren precies die nacht opeens weer op komt duiken, maar laten we dat maar even buiten beschouwing laten. En de beelden van noordelijke bossen en meren (zeker bij nacht), ik heb er toch wel een zwak voor. De horrorelementen zijn verder wel matig vertegenwoordigd, en het blijft ook voor een thriller wat braafjes met uitzondering van misschien de laatste tien minuten waar het een beetje grimmig wordt. Wat meer rauwe randjes had de film goed gedaan, al blijft Bodom best kijkbaar, mede dankzij de paar onverwachte draaien die langskomen. Toch wel een voldoende, al is het geen hele dikke. 3.0*

Wist je dat dit geïnspireerd is op een ware moordzaak. Luister maar eens naar de podcast van De volksjury. Hun laatste aflevering gaat over deze moorden. Zeer interessant.

Klopt inderdaad - de moorden van een paar decennia terug, tenminste. Ik kende de naam oorspronkelijk van de metalband Children of Bodom, en heb er toen wel eens iets over gelezen. Zal het eens op gaan zoeken!

5) Undead & supernatural (blauw)

g) Creepy/evil kids:

Voortgang: 33/54

Firestarter (1984)

http://cdn2us.denofgeek.com/sites/denofgeekus/files/2017/04/firestarter.jpg

Firestarter kan je makkelijk opdelen in drie gedeeltes: Het eerste gedeelte met het ontmoeten van de personages was nog niet zo heel slecht. We zien Andy McGee (David Keith) en dochter Charlene 'Charlie' (Drew Barrymore haar eerste rol na E.T.) vluchten voor een instantie van de regering met de naam “The Shop.” In dit gedeelte zien we ook een flashback van Andy McGee en Vicky Tomlinson (Heather Locklear), twee studenten die zich aanmeldden bij 'The Shop' een instelling waar ietwat dubieuze wetenschappelijk research werd verricht, om deel te nemen aan een experiment met de hallucinogene stof Lot 6 en zo een centje bij te verdienen. Alle drie bezitten bijzondere gave en dat is dan ook de reden dat ze worden achternagezeten. Het tweede gedeelte gaat over hoe ze worden gevangen en hoe ze daarna vertoeven in "The Shop" Hier zag ik aan het begin ook de eerste tekenen dat er niet veel meer ging komen dan wat explosies met vuur. In de derde en laatste akte kom natuurlijk uit dat Charlie is misleidt en dat ontaard in een climax. En wel een ronduit voorspelbare en saaie climax met veelal dezelfde beelden van vuurexplosies en domme tegenstanders die met een vuurwapen schieten en dan door vuurballen in brand vliegen. En voor deze tijd zelfs zeer erg gedateerd. Er gebeurd eigenlijk maar heel weinig in de film en dat in combinatie met dat rechtlijnige simpele actie-verhaaltje zonder ook maar enige spanning maakt het tot niets minder dan een afgezaagd overblijfsel van de jaren '80.

Ook heb ik nog Los Sin Nombre (1999) als tweede film gekeken, echter de film had alleen maar aan het einde een Creepy tiener

Eat Local (2016)

1c: Comedy

Een nogal ontypisch vampierverhaal dat vooral uitdraait in een actiefilm vol Britse humor. Het verhaal loopt wel vlot en er is voldoende gebeuren maar net die Britse humor heeft me eigenlijk nog nooit echt weten te bekoren. En als (gore) horrorfan was voor mij persoonlijk het gemis van blood & gore een zwaar minpunt.

2LDK (2003)

6e: Azië

De concurrentiestrijd tussen 2 samenwonende jonge actrices loopt uit van woordgevecht tot hevige vechtpartij met alles wat in de woning te vinden is.

(Te)Veel drama en vooral, de te verwachten Japan-Splatter blijft op een bloedfonteintje aan het einde na volledig uit.

Voortgang: 15/54

Prison (1987)

5c: Duivels & Demonen

Een sfeervolle gevangenisfilm met een dikke laag bovennatuurlijke horror.

Het acteerwerk is best goed, het verhaal loopt vlot, biedt voldoende actie en sfeer met tussendoor wat kleine gore momenten.

Voortgang 16/54

Kataude Mashin Gâru (2008)

3c: Splatter

The Machine Girl is een Japan Splatter met de te verwachten liters bloedfonteinen en afgehakte ledematen. CGI en FX is niet altijd geslaagd en ook de tussendoorse love/drama momenten zijn niet zo m'n ding, maar verder voor de genrefan zeker een aanrader.

Voortgang 17/54

John Milton we gaan wel tot maximum 36, jij zit al aan 38 Nu ga je volgende week maar 2 registraties mogen doen...