Horror (en thriller) zonder grenzen

joolstein denk dat ik The Blob remake nu wel eens een re-watch ga geven, ik herinner mij dat ik die destijds wel goed vond.

Hierbij mijn laatste registraties van deze week

1b Horrorkruisingen - Avontuur
Voortgang: 28/54

Antropophagus (1980)

http://img.moviepostershop.com/the-grim-reaper-movie-poster-1980-1020228561.jpg

De versie die ik heb gezien was van abominabele beeldkwaliteit dus eigenlijk zou het oneerlijk zijn om hier een waardering te geven. Nu met beter beeld betwijfel ik of het eerste uur interessanter was om te kijken want hierin gebeurt eigenlijk weinig interessants. Tisa Farrow had ik al eerder gezien in Zombi 2, die een heel pak beter is dan deze maar ook zij slaagt er niet in om deze prent op enig moment boeiend te maken.

In het laatste half uur krijgen we dan iets meer sfeervolle beelden en wat gore, maar de scènes die eigenlijk schokkend hadden moeten zijn: de abortusscène en het laatste shot waarin de maniak aan zijn eigen ingewanden begint te knabbelen waren eerder stupide. Misschien iets vermakelijker met wat beter beeldkwaliteit maar dan kan ik eigenlijk beter Burial Ground opnieuw bekijken die is op geen enkel moment saai.


The Flesh Eaters (1964)

http://www.cinepunx.com/wp-content/uploads/2017/02/flesh-eaters-omar.png

Ondertussen al de 5de keer of zo dat ik deze film heb bekeken. Ja, het blijft allemaal goedkoop en cheesy uitzien, maar het acteerwerk is van behoorlijk niveau en ook de effecten zijn gezien het budget best wel goed te noemen. Met een kleine cast neemt men de tijd om ook te investeren in de karakters en als kijker met hen mee te leven. En al zijn de monsters eerst nog een vrij vormeloze massa ik blijf het een griezelig iets vinden dat nog sneller dan een Piranha levend vlees kan verslinden als ware het gif dat de huid wegvreet. Eigenlijk zou dit een klassieker moeten zijn binnen de horror sci-fi.

Alucarda, la Hija de las Tinieblas (1978)

Categorie 7: Periode (wit)

e. 1970-1979

Voortgang: 26/54

http://wipfilms.net/wp-content/uploads/2011/07/cap702.jpg

De film is een onevenwichtig schouwspel dat aan de ene kant erg intrigeert en aan de andere kant nogal wat milde irritatie oproept.

De film ziet er verzorgd uit. Choreografische hoogstandjes en prachtige shots. Stilistisch is de film heel mooi gekaderd. De setting helpt. Het verhaal speelt zich af in een sfeervol klooster met grote stenen muren en een spartaanse inrichting. Prima setting om een verhaal te vertellen over bezetenheid, satanisme en godsverering. Prima setting ook om een verhaal te vertellen dat bol staat van de religieuze symboliek.

Behalve verzorgd is de film visueel levendig en intrigerend. Veel scènes en beelden doen denken aan schilderijen die hel en verdoemenis als onderwerp hebben en maken indruk. Dat heb je zo met exorcisme en satanisme. Die thematiek is goed voor een paar mooie scènes waarvan een rituele groepsdans en een heftige kruisiging er wel uit springen. Genieten.

De twee hoofdpersonages zijn wisselend overtuigend. De boosaardige aanjaagster ziet er met een natuurlijke fronsende blik op voorhand al wat boosaardig uit. Dat komt dan ook wel goed als de bezetenheid en de gekte in het verloop toenemen. Geloofwaardig. De andere boosaardige is eigenlijk te naïef en te lief voor het overtuigend verrichten van duivelse kunsten. Niet geloofwaardig. Het vleesch vergoedt in dit geval een hoop.

Acteertechnisch bevinden beide dames zich trouwens niet op hoog niveau. De engelse dub verhult iets van de onkunde maar niet alles. Zichtbaar houterig en onwennig acteren zij zich door de film. Gebrekkig acteertalent gaat eveneens op voor voor de overige personages. Het is gewoon matig.

Het slechte acteerwerk drukt een negatief stempel op de film. Er zijn meer dingen die irriteren. De afschuwelijke synthesizerklanken die te onpas alle actie begeleiden. Het magere verhaaltje, dat het onderspit delft in het visuele geweld. De zwak uitgewerkte personages. De editing die niet geweldig is. Scènewisselingen gebeuren nogal robuust. Scènes glijden niet mooi in elkaar over. En de grootste irritatiebron is misschien wel het bovenmatige gegil en gekrijs van de vrouwelijke personages. Niet normaal. Dat volumedingetje is alomtegenwoordig en scoort blijvend hoog op de irritatieladder.

Het vleesch vergoedt veel maar in dit geval niet alles.

Even een (Paas) tussenstandje meegeven, denk eraan volgende week mogen er 8 registraties worden gedaan. De personen die momenteel niet op het maximum van 28/54 staan je mag dus tot maximum 36/54 gaan.

joolstein 28/54 (labels: geel-violet-rood-groen)

alexspyforever 28/54 (labels: wit-oranje-rood)

Woland 28/54 (label: groen, nog steeds op 1 film van het rode label)

John Milton 28/54 (label: rood)

Hollywood007 28/54 (geen labels, komaan meid )

baspls 27/54

Collins 26/54

wendyvortex 22/54

EW101 19/54

arno74 17/54

Boeikens 13/54

Cikx 11/54

cityofshadows 11/54

WardT 11/54

DVD-T 10/54

TornadoEF5 4/54

Morgen start ik ook nog met een ouderwetse plaatjes KO, had daar nog eens zin in, dus uiteraard allemaal van harte welkom om mee te stemmen

En ik heb een vraag. Kan ik Annihilation toevoegen? Op IMDB staat horror als vijfde genre aangegeven als je iets naar onder scrollt. Maar het wordt niet meteen direct weergegeven dat het ook een horror is. (ook niet op moviemeter.nl)

In ieder geval, er zaten soms gruwelijke dingen in de film.

Zie het bericht van John Milton:

Film >> Filmgames >> Horror (en thriller) zonder grenzen

Toegestaan dus

Dat bericht zag ik nog niet.

Maar dankjewel.

Ultimo Mondo Cannibale (1977)

Categorie 1: Horrorkruisingen (geel)

b. Avontuur

Voortgang: 27/54

http://horrornews.net/wp-content/uploads/2014/04/Ultimo-Mondo-Cannibale1-1977-movie-jungle-holocaust-2.jpg

Behoorlijk rauwe film die niet alleen de focus legt op het eten van mensenvlees, maar ook aandacht heeft voor animal cruelty, human cruelty en de hardheid van het oerwoudbestaan. We zien pijniging, bloeddorst en gore.

Ondanks deze horror elementen is de film eigenlijk vooral een avonturenfilm. Een overlevingstocht van een man die de gruwelen van een gevangenschap in een kannibalenkamp ondergaat, op spectaculaire wijze ontsnapt en vervolgens zijn weg naar de vrijheid zoekt. Een spannend avontuur dus, maar wel een avontuur vol schokkende actie. Er lopen in de film natuurlijk wel kannibalen rond.

In de film enkele gruwelijke scènes, waarbij ik sterk de indruk kreeg dat er niet veel op een kunstmatige manier in scène is gezet. Die gedachte maakt de shock van het zien van sommige gruwelijkheden des te heftiger. De gewelddadige omgang met dieren komt in ieder geval heel realistisch over en is behoorlijk confronterend.

Er zijn nog meer expliciete zaken te zien in de film. Veel naakt bijvoorbeeld. Niet op een prikkelende manier maar meer op een realistische manier. Functioneel zogezegd. En ja, dat mevrouw Me Me Lai er steeds aangenaam tussendoor hupst als een soort prikkelpop is natuurlijk nauwelijks functioneel te noemen. Ach, zij is gewoon de aangename uitzondering op de regel. Een uitzonderlijkheid die absoluut naar exploitatie riekt. Zo appetijtelijk en nog kannibaal ook, dat is immers niet heel erg realistisch. Ik zag haar maar als medicijn tegen alle gruwel. Mij hoor je verder niet over dit brokje onzorgvuldigheid.

Aardige film.

Kan ik Ang-ma-reul Bo-at-da (2010) toevoegen. Staan op MM niet aangegeven als horror maar lijkt me toch wel een horror film? Op imdb staat hij wel als horror.

Deze film werd denk ik ook al eerder bekeken in deze challenge dus ja is toegestaan. Als imdb er het label horror aan geeft hoef je niet te twijfelen.

Zo, even mijn vooruitgang van dit paasweekend registreren

The Lords of Salem (2012)
Categorie 1 - Horrorkruisingen (geel)
g. Thriller/Mystery
Verenigde Staten, FTV
Voortgang: 29/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/80000/80355.300.jpg?cb=1366784662
Totaal niet wat ik er van verwachtte, vooral gezien mijn eerdere ervaringen met Rob Zombie. Die prima bevielen, daar niet van, maar Zombie gaat hier op een andere toer. The Lords of Salem is veel mysterieuzer, laat de actie en humor grotendeels thuis, en focust op bijna psychedelische wijze op de mentale aftakeling van Heidi (Sheri Moon Zombie) ten gevolge van de invloed van de heksen. Gelukkig houdt hij alsnog wel van een goede soundtrack. En hoewel het wel wat traag en soms wat saai is, levert het uiteindelijk alsnog een vrij aardige film op.

Lords of Salem speelt zich af in het welbekende Salem, MA. Het zal dan ook niet verbazen dat hekserij in de film een belangrijke rol speelt. We zien de oorspronkelijke heksen bezig zijn in Salem, en The Crucible it is not - hier zijn het ook echt satanistische, vieze, naakte kollen die de Antichrist op willen wekken. En zo niet in hun zeventiende-eeuwse heden, dan maar in de toekomst. In ons heden werkt Heidi als DJ bij een lokaal radiostation, en zodra ze een pakketje ontvangt met een opname van de Lords of Salem gaat het langzaam aan mis. Langzaamaan raakt zij ook bezeten, komt ze onder invloed van haar hekserige buren, en we zien dit alles escaleren tot een optreden van de Lords of Salem zelf. Nou ja, we zien geen optreden, maar wel een serie van steeds vreemdere beelden en visioenen culminerend in de geboorte van een demon door Heidi. Iets minder vage visioenen en dromen, en iets meer plot had ik wel fijn gevonden, maar alsnog ben ik positiever dan de consensus hier. 3.0*

Moet ik altijd nog eens zien, ooit eens opgezet maar om een bepaalde reden nooit afgekeken..

Der Müde Tod (1921)
Categorie 7 - Periode (wit)
a. 1920-1939
Duitsland, FTV
Voortgang: 30/54

https://ia.media-imdb.com/images/M/MV5BNTlmODE0NzEtMWFmZi00OTBlLWIxOTEtMmQwNDJjNDU0ZWZlXkEyXkFqcGdeQXVyMzg2MzE2OTE@._V1_SY1000_CR0,0,701,1000_AL_.jpg

Hier keek ik al lange tijd zowel naar uit als tegenop; en uiteindelijk bleken sommige delen prachtig, maar kon het me ook niet de hele film lang boeien. Deze zou ook als anthologie door kunnen gaan, zou ik zeggen. De film begint in een niet nader genoemd plaatsje in Noord-Europa, waar een verliefd stel op reis een eenzame reiziger oppikt, en meeneemt naar de stad. In fraaie Gotische sferen blijkt deze eenzame reiziger al snel een bijzonder mysterieus man die een stuk grond koopt en daar een deurloos, raamloos gebouw op bouwt. Maar de vreemdeling is niet slechts mysterieus, maar sterker nog: het is de Dood zelve, die in een soort van identiteitscrisis zit. Onbegrepen, vervloekt door de mensheid ondanks dat hij slechts de uitvoerder is van het onvermijdelijke, hij zit er mentaal een beetje doorheen. En als de Dood ook nog de mannelijke helft van het verliefde koppel tot zich moet nemen, wordt het er voor hem niet makkelijker op.

De sfeer in de film begint echt geweldig. Ik word heel blij van dit soort prachtige, nostalgische beelden met een licht bovennatuurlijk, Gotisch verhaaltje er bovenop. Helaas blijkt dit zich niet door te zetten gedurende de hele film. Het verhaal is opgedeeld in zes hoofdstukken, waarin hoofdstuk drie tot en met vijf verhalen zijn die zich afspelen in vroegere tijden in respectievelijk Baghdad, Venetie en China - verhalen die de Dood vertelt om de vrouwelijke geliefde duidelijk te maken hoe emotioneel moeilijk zijn taak is. Helaas vond ik deze drie subverhalen over tragische liefde, dood en verraad toch een stuk minder interessant dan het veel donkerdere kaderverhaal. Ja, de locaties zien er behoorlijk goed uit, maar qua verhaal waren het toch een beetje dertien-in-een-dozijn gedoemde-liefde-verhaaltjes. Gelukkig gaan we in het laatste hoofdstuk weer terug naar de oorspronkelijke setting. De film komt ook bijna literair over, ik kan me niet heugen een silent te hebben gezien met zoveel tekst tussendoor. Vind ik overigens helemaal niet erg, maar wellicht goed om van op de hoogte te zijn.

Hoe dan ook, jammer dat de verhalen-in-het-verhaal die de Dood vertelt niet het hoge niveau halen van de andere helft van de film. Desondanks, een fraaie en interessante silent waarin de helft van de flim qua sfeer bijna ongeevenaard is (The Phantom Carriage is de enige die ik zo kan bedenken). 4.0*

Dust Devil (1992)

Categorie 6 - Regio/taal (oranje)

f. Afrika/Latijdns-Amerika

Zuid-Afrika, FTV

Voortgang: 31/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/17000/17215.300.jpg?cb=1417191974

Kon me toch wat minder bekoren dan ik van tevoren verwacht had, en zeker nadat ik bij het begin zag dat Richard Stanley (ook de man achter het bijzonder fijne Hardware) had ik hier toch wel hoge verwachtingen van. Dust Devil is een film die op sfeer probeert te draaien, en het klopt inderdaad dat de film erg mooi geschoten is, met fraaie beelden van Zuid-Afrika en de Namibische woestijn. Maar ik vond de film zich wel erg tergend langzaam voortbewegen. De Dust Devil wordt zelden een echt dreigende verschijning, en de film is sowieso niet echt een horror - meer een bovennatuurlijk mystery/drama (ook thriller zou ik het niet willen noemen) die ook nog eens meer geinteresseerd lijkt in fraaie woestijnbeelden en dromerige vista's dan in een werkelijk interessant plot. Misschien bevalt het ooit beter in een andere stemming, maar deze eerste kijkbeurt was toch niet helemaal wat ik ervan hoopte. 2.5*

Svengali (1931)
Categorie 2 - Horrorstijlen (violet)
c. Zwart/wit
Verenigde Staten, FTV
Voortgang: 32/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/51000/51165.300.jpg?cb=1522576946

Best leuk klassiekertje. Zoals wel vaker voor 'horrorfilms' uit die tijd valt het horroraspect wel mee, maar het is best een vermakelijke tachtig minuten. John Barrymore speelt titelfiguur Svengali: een excentrieke zangcoach die zich als een hypnotiserende Raspoetin door het leven helpt. Op een gegeven moment komt hij in contact met de mooie maar niet bepaald getalenteerde zangeres Trilby; via hypnose weet hij haar zangkunsten tot grote hoogten te brengen, maar hij zorgt er ook voor dat zij haar geliefde en vrienden verlaat, en een nieuw leven begint als operazangeres onder zijn management. Al blijkt hij, tot zijn frustratie, niet in staat om ook haar hart te veroveren. Het is een lekker kort, puntig drama/thrillertje met goed acteerwerk - prima tussendoortje dus. 3.0*

Antfarm Dickhole (2011)

Categorie 7 - Periode (wit)

i. 2010-heden

Verenigde Staten, FTV

Voortgang: 33/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/79000/79435.300.jpg?cb=1405312486

Een groepje metalgasten vond het een hilarisch idee om deze film te maken, en hoewel ik dat sentiment begrijp en het waarschijnlijk dikke lol geweest is om dit te maken, is de film ook echt kijken een stuk minder plezierig. Soms is het nog wel zo slecht dat het weer grappig is, maar de meligheid werkt niet de hele tijd, en qua acteren, effecten of verhaal is dit zo beroerd dat de hele film uitzitten bijna niet te doen is. Als ze hier gewoon een short van 10 minuten of zo van gemaakt hadden was het een mooie grap geweest, nu is de grap 70 minuten te lang uitgerekt.

En toch sluit ik niet uit dat ik ooit nog wel een andere Bill Zebub op ga zetten

1.0*

The Brute Man (1946)
Categorie 7 - Periode (wit)
b. 1940-1949
Verenigde Staten, FTV
Voortgang: 34/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/18000/18775.300.jpg?cb=1522661223

Lang niet zo slecht als ik verwacht had. Ik bedoel, echt goed was het ook zeker niet, maar het is best een vermakelijk verhaaltje en qua filmwerk en plot was dit best uit te houden. Om wat context te geven, ik heb deze gezien in de MST3K-versie (leuke episode trouwens), dus ik was klaar om het ergste te verwachten op elk filmgerelateerd vlak. Maar dit is toch echt een pak beter dan wat er gemiddeld voorbij komt op MST3K.

Het is aan de andere kant best wel een tragisch verhaal, zowel in de film als eromheen - hoofdrolspeler Rondo Hatton is (zoals otherfool al aanhaalde) misvormd geraakt in de Eerste Wereldoorlog, en door zijn nogal aparte gezicht heeft hij een marginale acteercarriere opgebouwd waarin hij eigenlijk altijd om zijn hoofd gecast werd. Inderdaad, voor rollen als monster, Ugly Man, Leper, en dat soort dingen.

Ook the Brute Man is nog even een schop na voor mensen als Hatton: het hele plot is eigenlijk dat een man, Hatton dus en bijgenaamd The Creeper, in moorden uitbarst omdat hij zo'n lelijk misvormd gezicht heeft. De lekker korte film volgt met name de relatie tussen hem en een blinde vrouw, die hem wel normaal behandelt maar uiteindelijk alsnog verraadt, en de seriemoordenaarspraktijken van The Creeper en het bijbehorende onderzoek. Simpel plot, wat voorspelbaar ook, maar uberhaupt een plot is bij een MST3K-film niet iets waar je vanuit kan gaan. En The Brute Man is redelijk sfeervol, acceptabel geacteerd en ook gewoon enigszins capabel gefilmd. Best geslaagd filmpje voor diep in de nacht. 2.5*

Ik vond 'm dus best wel aardig, maar het is wat vaag zo af en toe, en de meningen zijn erover verdeeld - het is ook niet je gemiddelde Rob Zombie-film. Ben benieuwd!

The Lords of Salem (2012)

Categorie 5: Undead & Supernatural

5b: Heksen

Voortgang: 12/54

Ook ik heb me aan The Lords of Salem gewaagd. Ik heb een beetje gemengde gevoelens overgehouden aan de film. Het acteerwerk vond ik echt storend slecht in deze film (zelfs voor horrormaatstaven). Vooral Sheri Moon Zombie was echt gruwelijk irritant in haar rol. Ook qua dialogen was het vaak vrij regelmatig. Bij sommige stukken dialoog met die huisbazin moest ik zelf onwillekeurig aan The Room denken. Tegelijkertijd heeft de film ook zeker wel positieve punten. Sowieso vond ik het stukje muziek waar de film om draait heel gaaf gedaan, echt heel akelig en onheilspellend. Qua sfeer zat de film sowieso wel goed in elkaar. Ik heb bij vlagen best genoten van de donkere, lekker abstracte visioenen. Ook wel waardering voor het feit dat Rob Zombie op het einde er echt vol voor durft te gaan. Jammer dat de film te traag en traditioneel op gang komt en sommige ronduit amateuristische elementen van de film. Hierdoor blijft het beperkt tot een 2,5*, terwijl hier voor mijn gevoel echt een stuk meer had ingezeten.

Deze is ooit wel op m'n radar geweest ( vanwege de Video nasty status denk ik), maar ik was 'm alweer vergeten. Vette poster ook. Ondanks je niet zo positieve verhaal ben ik toch wel heel benieuwd eigenlijk...

Zal hem binnenkort weer eens opzetten, je maakt me weer nieuwsgierig .

5) Undead & supernatural (blauw)

b) Heksen:

Voortgang: 29/54

The Haunting of Morella (1990)

https://avatars.mds.yandex.net/get-kino-vod-films-gallery/33804/2a00000155b9169fbb4fc514c66d65c4fdb6/x538

The Haunting of Morella stamt uit 1990 en is zowel een Gothic B-horrorfilm als ook een tijdcapsule naar een lang vervlogen tijdperk. Overvloedig met naakt, bloed en met een bescheiden budget reikt het voor een B-film tot onverwachte hoogte. Roger Corman is één van de producenten, wat verklaart dat deze film licht gebaseerd is op het verhaal "Morella" van Edgar Allan Poe. Daarnaast is er duidelijk de invloed te zien van zijn 60's Poe-verfilmingen. En het begin van de film lijkt verdacht veel op Mario Bava's 1961 horror classic "Black Sunday. Nu heeft Regisseur Jim Wynorski een reputatie om zijn B- en exploitation-films die hij maakt vanaf de 80's en van zijn latere SyFy -monsterfilms. Echter denk ik dat hij met deze film boven zichzelf uit is gestegen. Oké het acteerwerk is laten we zeggen... nogal middelmatig. Dit wordt wel goed gemaakt doordat elk vrouwelijk schoon uit de kleren gaat. Echter is de enige die nog enigszins semi-succesvol performance geef Nicole Eggert. Zij speel hier de dubbelrol van Lorena/Morella en zal later haar gotische jurken en nachtjaponnen in ruilen voor een rood badpak. Met mooie naakte vrouwen, een leuk griezelig einde, is dit zeker geen verkeerde Edgar Allan Poe-verfilming.

Hansel & Gretel Get Baked (2013)

https://img.maximummedia.ie/joe_ie/eyJkYXRhIjoie1widXJsXCI6XCJodHRwOlxcXC9cXFwvbWVkaWEtam9lLm1heGltdW1tZWRpYS5pZS5zMy5hbWF6b25hd3MuY29tXFxcL3dwLWNvbnRlbnRcXFwvdXBsb2Fkc1xcXC8yMDEzXFxcLzAxXFxcL3NfMzNfMTU2X18zMzE1Ni14bGFyZ2UuanBnXCIsXCJ3aWR0aFwiOjc2NyxcImhlaWdodFwiOjQzMSxcImRlZmF1bHRcIjpcImh0dHBzOlxcXC9cXFwvd3d3LmpvZS5pZVxcXC9hc3NldHNcXFwvaW1hZ2VzXFxcL2pvZVxcXC9uby1pbWFnZS5wbmc_dj01XCJ9IiwiaGFzaCI6IjFjZDYwZjk4Mzc5OWQ4ZDZkNGZhZGU5NDQ0OGQ0YTJlNGI5ZjlkNDkifQ==/s-33-156-33156-xlarge.jpg

Als moderne heks moet je met je tijd mee gaan!! Waar je ten tijden van de gebroeders Grimm nog aan kon komen met een huisje van snoep, moet je heden ten dage de kinderen verleiden met cannabis. Het wiet-rokende vriendje van Grietje wordt gevangen genomen en langzaam opgepeuzeld door de heks. Als ook haar leverancier zoekraakt. Is het aan Grietje, geholpen door Urban-chick Bianca, om de heks volgens het verhaal gebruikelijk afstraffing te geven want aan die brave Hans heb je eigenlijk niet zoveel! Het gekke is dat de film ondanks het melige onderwerp en lage budget toch erg leuk is om te zien. Er is wat leuke gore, de gebeurtenissen volgen zich snel achter elkaar op en ook al is het allemaal heel onbenullig, ik beleefde redelijk wat plezier aan de film. Molly C. Quinn was een leuke dame om naar te kijken maar het is vooral heks Agnes een rol van Lara Flynn Boyle (Donna Hayward uit Twin Peaks) die de show stal. Door de kleine positievere dingen is het nog best een prettige bewerking van het aloude Duits sprookje over Hänsel und Gretel.

Ik keek deze film en bij toeval kon deze ook nog onder deze categorie:

The Changeover (2017)

https://assets.mubi.com/images/film/196993/image-w856.jpg?1518000823

Ondanks vlagen van erg mooie visuele beelden van Andrew Stroud (Lorde - 'Royals,' en 'Tennis Court') blijft het helaas te middelmatig. Het verhaal, gebaseerd op het boek van Margaret Mahy, bezit alle ingrediënten die bij een YA horen en weet soms de aandacht redelijk vast te houden. Ook op het acteerwerk is maar weinig aan te merken. Hoofdrolspeelster Erana James ging het goed af en wordt bijgestaan door de ervaren Melanie Lynskey en Timothy Spall. En toch weet de film mij niet helemaal te pakken. Waarom...?

Omdat praktisch alles gewijd is aan het plot. We komen maar heel weinig over de karakters te weten behalve dan wat direct relevant was. Laura Chant was "high sensitive" en wil haar broertje redden. Dat broertje is niets anders dan schattig. Moeder (Melanie Lynskey) is overwerkt en geloof niet in magie. Vriendje Sorensen Carlisle is een heks en wil helpen net zoals zijn moeder (Lucy Lawless) en oma. Carmody Braque (Timothy Spal) is vooral een creep. En meer kom je eigenlijk niet te weten! Wat er overblijft is een niet heel erg geloofwaardig liefdesverhaal. Dat kwam niet helemaal uit de verf doordat Nicholas Galitzine (Sorensen) niet heel overtuigend acteert. Tja, hierdoor blijft het allemaal te middelmatig.

Ja, het was die poster die ik heb geplaatst bij mijn recensie die mij destijds integreerde (Boeikens is er helemaal weg van en maakte ook deel uit van een horrorposter KO). Maar als je die wil zien zoek eentje met betere kwaliteit die van mij was echt precies een videocassette rip off die je soms op youtube tegenkomt.

Trouwens zoveel registraties ineens ben je de rest van de week misschien pleite?

WardT die Sheri Moon (aka mevrouw Rob Zombie) is trouwens ook de reden dat ik er niks voor voel om nog andere films van Zombie te kijken (enkel House of 1000 C en Devil's Rejects gezien). Zij verpest gewoon elke scène waarin ze zit. het was vooral de aanwezigheid van Sid Haig dat ik de film uiteindelijk heb gekeken en denk ook omdat die genomineerd waren voor de draft. Rob Zombie vind blijkbaar zijn vrouw zo geweldig dat hij haar telkens weer centraal in haar films wil zetten. In een bijrol ging dat nog enigszins maar haar in de echte hoofdrol neen bedankt dat zou ik niet doorkomen.

Zal eens kijken wat ik kan vinden. En nee hoor, geen vakantie voor mij - maar had dit weekend vrij veel tijd om wat filmpjes te kijken en heb komende week gewoon een normale werkweek met een stuk minder filmtijd. En ik had er zaterdag gewoon zin in

1d Horrorkruisingen - drama

Voortgang: 29/54

The Touch of Her Flesh (1967)

The Curse of Her Flesh (1968)

Deze twee over vrouwenmoordenaar Richard Jennings in de herziening gegooid omdat ik niet veel zin had om speciaal een drama horror te zoeken. De sequel Curse viel me deze keer tegen want ik had die eerder een hogere beoordeling gegeven dan het origineel. Curse evolueerde met een slakkengang met nogal lange vrij of blootscènes die het verhaal weinig vooruithielpen en een oninteressant scenario dat gewoon voortborduurt op Touch. In Touch was deze hele opzet dan toch nog redelijk origineel en krijgen we nog iets meer achtergrond van de persoon Jennings mee, wat hem eigenlijk drijft tot de moorden te doen. Ook de moorden zijn wat meer verscheiden in het origineel, de sequel is vooral een herhalingsoefening met een warrig verhaal. Ook de vrouwen uit het origineel waren meer welgevormd en vond ik toch leuker om naar te kijken. De sequel is ja zoals zo vaak een cash cow en de derde (Kiss of her Flesh) die ik weiger om nu te kijken van hetzelfde.

https://ia.media-imdb.com/images/M/MV5BMzNiMjE0ZmUtMzdjOC00ZjVlLWJmMzQtOGJhNWI1MjBkMDIzL2ltYWdlL2ltYWdlXkEyXkFqcGdeQXVyNTI5NjY3MDU@._V1_SY500_CR0,0,618,500_AL_.jpg

The Ritual (2017)
Categorie 7: Periodehorror
7i: 2010 - heden
Voortgang: 13/54

Leuke film. Zonder visueel baanbrekend te zijn, ziet de film er erg verzorgd uit. De sfeervolle setting van het Zweedse bos wordt optimaal ingezet. Qua sfeer scoort de film dan erg goed. De voorgeschiedenis voor het tripje van de mannen zorgt dat de toon vanaf begin af aan al lekker troosteloos is. Zonder dat de personages heel diep uitgewerkt worden, zijn ze een stuk sympathieker om te volgen dan het meeste slachtvee. Het monster zelf is erg tof weergegeven, al zie je het maar zelden vol in beeld. Op het einde begint de film wat te slepen en vervalt het toch in een wat clichés, maar al met al toch een ruime voldoende. 3,5*

Rabid (1977)

Categorie 3 - Gewelddadig (rood) - compleet!

a. Body Horror

Canada, FTV

Voortgang: 35/54

https://www.moviemeter.nl/images/cover/3000/3346.300.jpg?cb=1378486318

Redelijke film, al vond ik het geen typische Cronenberg. Om mij verder niet heel duidelijke redenen gaat een huidtransplantatie zodanig mis dat het slachtoffer een soort van bloedzuigende angel groeit, die vervolgens een behoorlijk besmettelijke, agressieve hondsdolheid verspreidt. In de praktijk pakt dit uit als een soort van zombie-film of zoals bij Demoni - een hoop mensen die gebeten worden en veranderen in een soort van agressief maar niet zo snugger monster. Het tempo zit er redelijk in, maar het is verder allemaal niet zo bijzonder wat Cronenberg hier op tafel brengt - het is een beetje volgens het boekje, en niet zo verrassend als hij wel eens uit de hoek kan komen. Het is verder duidelijk aan te zien dat het weliswaar door een competente regisseur en filmcrew is gemaakt, maar dat het budget laag is, is duidelijk te zien aan een gebrek aan on-screen gore (vaak zien we het resultaat, maar niet de actie), en de cast met Marilyn Chambers als mainstream actrice is nou ook geen Oscarmateriaal. Leuk wegkijkertje in de geest van Demoni of een lekker kort zombiefilmpje, maar verwacht geen wonderen hier. 3.0*

Chopping Mall (1986)
Categorie 4: Monsters (groen)
g. Mens vs machine
Voortgang: 28/54
http://www.cryptofthedead.com/images/Screenshots/ChoppingMall/Image7.jpg
Plot: drie robots die een winkelcentrum bewaken slaan op hol en bedreigen een stel tieners die zich na sluitingstijd nog in het winkelcentrum bevinden.
Klinkt spannend, maar dat valt tegen.
Eén geweldig shockmoment in de film als het hoofd van één van de bevallige vrouwelijke personages explodeert als gevolg van een regen aan laserkogels. Het is het enige memorabele moment in de film. De overige kills zijn niet meer dan aardig en zeker niet memorabel.
De film is niet spannend. Het grote minpunt is de geringe dreiging die van de killbots uitgaat. Die killbots mogen dan wel een dodelijk gevaar inhouden, maar ze zijn desondanks niet heel angstaanjagend. Waarschijnlijk komt dat omdat ze geen menselijke trekjes hebben. Ze handelen in elke situatie op dezelfde manier. Ze rollen slechts mechanisch rond en brengen geen verrassend verloop in het verhaal. Ze hebben geen afwisselend menselijk repertoire. Ze zijn erg voorspelbaar. En volgens mij is het juist de onvoorspelbaarheid van gedrag die een dreigende situatie angstaanjagend maakt. Dat is in deze film dus niet geslaagd. De dreiging door de robots boeit dan ook slechts kortstondig.
Wel boeiend zijn de jaren 80 herkenning en de setting. Een winkelcentrum na sluitingstijd. Het blijven hangen in een winkelcentrum na sluitingstijd is een opwindend gegeven waarover het fijn fantaseren is. Dat zou ik zelf ook wel eens willen.
Met de opwinding valt het zoals gezegd verder wel mee. Er wordt veel gerend en achtervolgd en opvallend vaak mis geschoten door de robots. Niet heel spannend dus.
In de film zit gelukkig wel wat humor. Paar grappige dialoogjes en een aardige tekstuele running gag als de robots er af en toe wèl in slagen iemand neer te schieten.
Geinige poster ook.
https://ffilms.org/wp-content/uploads/2012/10/Chopping-Mall-1986-.jpg

2d Horrorstijlen - Arthouse & surrealisme

Voortgang 30/54

Videodrome (1983)

http://awesomebmovies.com/wp-content/uploads/2011/08/Videodrome-1-590x787.jpg

Ik denk wel dat in deze film een soort maatschappij kritische boodschap alsook een soort van vroege virtual reality thema al zou die pas een 10-tal jaar later zijn echte intrede maken. Het is Cronenberg dus zoals verwacht is het een bizar werkje geworden waar de lijn tussen werkelijkheid en hallucinaties vaag blijft. Het begint allemaal nog wel mysterieus met het concept van snuff movies (nog zoiets waar veel heisa rond werd gemaakt zijn ze echt of niet) maar gaandeweg draait het dus meer om het visuele met een aantal WTF momenten die wel eigen zijn aan deze regisseur. James Woods zet een goede rol neer al krijgt hij niet veel om mee te werken en ook zijn karakter blijft vrij oppervlakkig. Het is goed voor wat het is alleen kan ik hier niet zo veel mee.

The Spider Woman Strikes Back (1946)

Categorie 7: Periode (wit)

b. 1940-1949

Voortgang: 29/54

https://monstergirl.files.wordpress.com/2013/03/gale-and-rondo.jpg?w=490&h=369

De naam van regisseur Arthur Lubin zei me op voorhand eerlijk gezegd niets, maar als je zijn filmografie doorneemt, kom je een paar hele bekende en succesvolle titels tegen. Om er een paar te noemen: Phantom of the Opera (1943), Francis (1950) en Buck Privates (1941) met Abbott en Costello.

Wel, met komedie heeft deze Spider woman niets te maken. Deze film gaat over een gezelschapsdame die in dienst komt van een oudere vrouw die 's nachts in het geniep een beetje van haar bloed aftapt om het aan een geheimzinnige plant te geven. De film zoekt het duidelijk meer in lugubere en mysterieuze sferen. De film is daarbij niet heel eng, maar is door het merkwaardige gedrag van de personages, waarbij vooral een mismaakte butler opvalt, een tikje onheilspellend. Dat onheilspellende duurt echter maar kort, want al snel is voor de geoefende kijker duidelijk hoe de grote lijnen lopen en is de meeste verrassing weg. De weg naar de exacte wetenschap van het lugubere mysterie is dan nog slechts een klein beetje spannend.

Erg storend is de continue luide golf van dramatische en spannende achtergrondmuziek. Het volume is soms zo hard dat de dialogen moeilijk te verstaan zijn. De emotionele accenten die de muziek legt in de scènes komen nogal belerend over. Blijkbaar mag de kijker niet zelf bepalen hoe hij iets ervaart. De muziek bepaalt dat. Enigszins irritant. Blij dat de speelduur aan de korte kant was en de prikkelbaarheid zodoende in bedwang kon worden gehouden.

Ondanks de korte speelduur zit er trouwens niet veel vaart in de film. Het simpele verhaal wordt behoorlijk getraineerd door de vele dialogen en de dramatische onderlaag die aanwezig is in elke scène.

Veel drama. Ook het slotstuk is drama. Het is spannend bedoeld. We zien overacting en slechte effecten. Het is ook de enige filmscène met wat actie en dus een goede aanleiding om de muziek nog eens extra luid te doen klinken. We moeten immers wel weten dat de finale ontwikkelingen heel dramatisch en heel spannend zijn.

Ik vond dat overigens wel meevallen.

1f Horrorkruisingen - Fantasy (label geel behaald)
Voortgang: 30/54

El Laberinto del Fauno (2006)

https://www.kaskcinema.be/media/kaskcinema/88643_152660_52742-291311977637418-1055997575-o_776_485.jpg

Het was al even geleden dat ik deze nog heb gezien maar het blijft er eentje die een bijzondere plaats voor mij zal blijven innemen. Deze heeft werkelijk nog geen kracht voor mij ingeboet, integendeel ik was nu nog meer ontroerd door de zelfopoffering van Ofelia. Ik ken geen andere film waarin drama, oorlog, fantasy en horror zo goed zijn verweven. Ik had het zelfs een meesterwerk gevonden indien het visueel minder was geweest. En hoewel er duidelijk CGI aanwezig is, heeft men voor de faun wel voor een echte acteur gekozen hetgeen de band tussen Ofelia en Pan enkel ten goede is gekomen. Het is de film waarbij ik dacht Del Toro brengt de films zoals ik ze wil hebben. Helaas, moet ik 12 jaar later hierop terug komen. Don't be Afraid of the Dark vond ik dan nog wel fijn ook al was hij niet de regisseur als scriptschrijver en producer had hij er toch een groot aandeel in. Maar zijn andere films ach ze onderscheiden zich niet van de Hollywood formules. The Shape of Water is zijn laatste project, ik wil er mijn tijd niet insteken ook baspls zal me niet meer kunnen overtuigen